Η δύναμη που κρύβεις μέσα σου - Ανεβαίνοντας στο Πάπιγκο

Είναι γεγονός ότι η εβδομάδα ξεκινάει πολύ πιο ευχάριστα, όταν έχει προηγηθεί ένα γεμάτο και διαφορετικό Σαββατοκύριακο..

Το ραντεβού είχε δοθεί για τις 06.20 το πρωί του Σαββάτου και προορισμός μας ήταν η Δρακόλιμνη του όρους Τύμφη. Το είχαμε αποφασίσει μια εβδομάδα πριν και όλοι ανυπομονούσαμε. Ήταν κάτι που θέλαμε να κάνουμε εδώ και περίπου ένα χρόνο και η κατάλληλη ευκαιρία είχε επιτέλους βρεθεί. Βέβαια, το προηγούμενο βράδυ, μετά από μια αρκετά κουραστική επαγγελματικά εβδομάδα, είχα κάποιες δεύτερες σκέψεις για το όλο εγχείρημα. Αναρωτιόμουν πώς θα ξυπνήσω στις 5 και που πάω αγύμναστη, άυπνη και κουρασμένη στα όρη στα άγρια βουνά για ανάβαση 4,5 ωρών και κατάβαση 4 ωρών. Ωστόσο, η επιθυμία μου να δω τη λίμνη ήταν μεγαλύτερη και φυσικά επικράτησε. Τελικά, ξύπνησα μια ώρα πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι. Έξω επικρατούσε το απόλυτο σκοτάδι και όταν συναντηθήκαμε με την υπόλοιπη ομάδα, διαπιστώσαμε ότι όλοι σχεδόν κάναμε τις ίδιες δεύτερες σκέψεις και αρχίσαμε να το διασκεδάζουμε. Μα που πηγαίναμε μέσα στο άγριο σκοτάδι; Και πώς αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε από τα δύσκολα, ειδικά οι 2-3 που δεν το είχαμε ξανακάνει; Η μέρα με τα αστεία, τα γέλια και τα πειράγματα ξεκίνουσε ευοίωνα. Φτάσαμε στο Μικρό Πάπιγκο γύρω στις 07.45, είχε πια ξημερώσει για τα καλά και είκοσι λεπτά μετά η ανάβαση είχε ήδη αρχίσει.

Πρώτος στόχος ήταν να φτάσουμε στο καταφύγιο που βρίσκεται στα 1.950μ. Εκτιμώμενος χρόνος 2ώρες και 50 λεπτά. Η πινακίδα που συναντήσαμε λίγο πιο πάνω ήταν κατατοπιστική, αλλά παρότι ξέραμε τι μας περίμενε, δεν ήταν και ενθαρρυντική. Σχεδόν 3 ώρες ανάβαση δεν είναι απλή υπόθεση.

drakolimni1

H ομάδα μας αποτελούνταν από 7 άτομα, εκ των οποίων μόνο ένα είχε ξανακάνει τη διαδρομή και θα ήταν ο οδηγός μας. Ήμασταν κατάλληλα εξοπλισμένοι με σακίδια πλάτης, μπατόν, σνακ, νερά, καπέλα και πάνω από όλα με ηθικό ακμαιότατο.

Βέβαια, όπως κάθε αρχή και δύσκολη, το πρώτο μισάωρο ήταν το πιο δύσκολο για μένα. Βγήκα off πολύ σύντομα και μου πέρασε από το μυαλό ότι ίσως δεν τα κατάφερνα. Ωστόσο, δεν ήθελα να τα παρατήσω τόσο εύκολα. Σκόπευα να φτάσω μέχρι το καταφύγιο αρχικά και βλέπουμε για τη συνέχεια. Ήταν ξεκάθαρο ότι ήμουν ο πιο αδύναμος κρίκος. Βέβαια είχα την απόλυτη στήριξη της υπόλοιπης ομάδας, με περίμεναν, με απάλλαξαν από βάρη και μου έδιναν κουράγιο με τα χίλια τους πειράγματα. Για να καταλάβετε το ζόρι μου, δέχτηκα να αποχωριστώ ακόμη και τη φωτογραφική μου μηχανή, που αποτελεί νοητή συνέχεια των χεριών μου. Φυσικά δεν ήθελα να τα παρατήσω, οπότε πήρα τον χρόνο μου, ακολούθησα τις συμβουλές του οδηγού μας, βρήκα τον προσωπικό μου ρυθμό και αν και έμεινα λίγο πιο πίσω ακολούθησα την παρέα προς την κορυφή. Είμαι και γνωστή πεισματάρα βεβαίως βεβαίως. Κάποια στιγμή κατάφερα να αφήσω πίσω μια άγνωστη κοπέλα που προπορευόταν και ήταν κι αυτό μια παρηγοριά.

Μόλις, βρήκα τον αργό αλλά σταθερό ρυθμό μου άρχισα να παρατηρώ και τη φύση γύρω μας. Στο πρώτο τμήμα οι εναλλαγές του τοπίου ήταν έντονες. Πυκνή βλάστηση στην αρχή, νεκρή φύση στη συνέχεια και ξερό τοπίο από εκεί και πέρα. Οι φωτογραφίες (που φυσικά έβγαλα κατά την κατάβαση) δίνουν μια εικόνα του τοπίου.

drakolimni2

drakolimni3

drakolimni4

Ευτυχώς, στο μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής το βουνό έκρυβε τον ήλιο και έτσι οι συνθήκες ήταν κάπως πιο εύκολες. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους η ανάβαση προτείνεται να ξεκινήσει το νωρίτερο δυνατό. Βέβαια, όσο περνούσε η ώρα ομολογώ ότι τα κατάφερνα κάπως καλύτερα, κάποιες στάσεις, ένα ισοτονικό ποτό στο χέρι και η στήριξη της ομάδας ήταν σημαντική βοήθεια. Ωστόσο, είχαμε δρόμο ακόμη και το βουνό έμοιαζε ατελείωτο.

Επιλέξαμε να κάνουμε μια ομαδική στάση για ένα σνακ ώστε να πάρουμε ενέργεια περίπου μισή ώρα πριν το καταφύγιο. Αυτό μας έδωσε δύναμη για τη συνέχεια αν και η κούραση από τις 2 ώρες που είχαν προηγηθεί ήταν εμφανής και το τελευταίο τμήμα πριν το καταφύγιο βγήκε με πολύ ζόρι. Είχαμε πια και τον ήλιο παρέα και αυτό έκανε την προσπάθεια ακόμη πιο δύσκολη.

Λίγο πριν τις 11.00 οι πρώτοι έφτασαν στο καταφύγιο. Εγώ εννοείται τελευταία και καταϊδρωμένη κυριολεκτικά. Εν τέλει η πληροφορία της αρχικής πινακίδας ήταν 100% επιτυχής για τη δική μου περίπτωση. Έφτασα σε 2 ώρες και 50 λεπτά ακριβώς, άρα καταλαβαίνετε ότι ο εκτιμώμενος χρόνος αφορά τους αδύναμους, αγύμναστους και άπειρους αναβάτες.

drakolimni5

Ναι ναι, επιτέλους ο πρώτος στόχος είχε επιτευχθεί και νιώθαμε απέραντη ανακούφιση. Μια στάση στο καταφύγιο ήταν απολύτως απαραίτητη. Ξεκούραση, αλλαγή των ιδρωμένων ρούχων, ένα καφεδάκι ή τσαγάκι του βουνού, ένα συμπληρωματικό σνακ, πολύ νερό και ακόμη περισσότερες ανάσες. Όμως, τα 45 λεπτά πέρασαν γρήγορα και ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε αν θα συνεχίσουμε όλοι για το 2ο τμήμα της αποστολής. Η απάντηση τελικά ήταν ναι για όλη την ομάδα. Αποφασισμένοι και ανανεωμένοι πια ξεκινήσαμε για τη λίμνη.

Η κατηφόρα που μας περίμενε ήθελε προσοχή, γιατί το έδαφος ήταν ανώμαλο, αλλά αυτό ήταν μόνο για το πρώτο μισάωρο. Η ανηφόρα που ακολουθούσε ήταν η δύσκολη υπόθεση. Απαιτούσε και πάλι σταθερό ρυθμό και αντοχή. Όμως ο ήλιος και η κούραση από την μέχρι τότε προσπάθεια την έκανε να φαντάζει ατελείωτη. Και δε φαντάζεστε πόσο ζορίστηκα. Έβλεπα και τους υπόλοιπους που πήγαιναν και πήγαιναν και ακόμη δεν έφταναν και απογοητευόμουν. Μα που ήταν επιτέλους αυτή η λίμνη;

drakolimni6

Οφείλω βέβαια να ομολογήσω ότι η επιθυμία μας να φτάσουμε ήταν μεγαλύτερη από την κόπωση και μας έδινε κίνητρο να συνεχίσουμε. Σημαντική ήταν και η ενθάρρυνση όσων κατέβαιναν, μας παρότρυναν και μας έδιναν πληροφορίες για το χρόνο που απέμενε μέχρι την κορυφή. Και λίγο πριν το τέλος, η σήμανση σε μια πέτρα μας έδωσε το κουράγιο που χρειαζόταν για το τελευταίο τμήμα.

drakolimni7

Λίγη ανάβαση ακόμη και το αλπικό λιβάδι μας περίμενε. Πράγματι, στη μία ακριβώς έφτασε κι ο τελευταίος από εμάς, δηλαδή εγώ. Είπαμε, ήμουν ο πιο αδύναμος κρίκος. Εν τέλει, με το δικό μου ρυθμό ήταν περίπου μια ώρα και κάτι μετά από το καταφύγιο. Άρα υπολογίστε..

Και ναι τα είχαμε καταφέρει. Η λίμνη ήταν επιτέλους μπροστά μας. Και όπως μας είχαν πληροφορήσει όσοι είχαν προηγηθεί το τοπίο ήταν εντυπωσιακό και επιβλητικό, σε αποζημίωνε.

drakolimni9

Είχε έρθει η ώρα για να το ευχαριστηθούμε. Ανάπαυλα, φωτογραφίες, ένα σνακ, παιχνίδι με τη λίμνη. Το νερό της ήταν ιδιαίτερα κρύο αλλά ανακουφιστικό, ιδανικό για ένα feet spa και γεμάτο μικρούς δράκους τους λεγόμενους αλπικούς τρίτωνες.

drakolimni10

Μια ώρα και κάτι μετά ξεκίνησε η επιστροφή. Η κατάβαση συνολικά ήταν πιο εύκολη, πιο σύντομη, αλλά ήθελε προσοχή. Για να καταλάβετε είχα πάρει πίσω τη φωτογραφική μου μηχανή. Μια στάση στο καταφύγιο ήταν και πάλι απαραίτητη, ειδικά γιατί είχε προηγηθεί το ανηφορικό τμήμα για πάνω από μισή ώρα. Βέβαια, η κατάβαση που ακολουθούσε μετά το καταφύγιο σε έκανε να συνειδητοποιείς ακόμη πιο έντονα τη δυσκολία της ανόδου και να θαυμάζεις τον εαυτό σου που τα κατάφερε τελικά.

drakolimni8

drakolimni11

Ο τερματισμός στο Μικρό Πάπιγκο έγινε γύρω στις 17.50 για τους πρώτους και γύρω στις 18.25 για τους τελευταίους. Ναι, ναι εγώ τερμάτισα τελευταία, σχεδόν σώα αλλά και με αρκετές φωτογραφίες στην κάρτα μνήμης της μηχανής μου. Ήμασταν όλοι κατάκοποι, μα ιδιαίτερα χαρούμενοι και ικανοποιημένοι. Μπορούσαμε πια να είμαστε περήφανοι για το κατόρθωμά μας και να ολοκληρώσουμε τη μέρα με φαγητό και ποτό σε μια ταβέρνα στα Άνω Πεδινά. Ε, κάπως έπρεπε να αναπληρώσουμε όλα όσα είχαμε κάψει. Η επιλογή μας ήταν πετυχημένη, το διασκεδάσαμε και εκεί με ωραίο φαγητό και κρασί, έντονους διαλόγους και πολλά χαμόγελα. Τελικά, επιστρέψαμε στα σπίτια μας κατά τις 23.00 με 23.30 και έτσι ολοκληρώθηκε μια πραγματικά ωραία μέρα. Ξεκινήσαμε νύχτα και επιστρέψαμε νύχτα.

Συμπερασματικά, οφείλω να παραδεχτώ ότι πρόκειται για μια αρκετά απαιτητική αποστολή, ειδικά όταν αυτή ολοκληρώνεται αυθημερόν, αλλά σε κάθε περίπτωση αξίζει τον κόπο. Η επαφή με την φύση, η εναλλαγή παραστάσεων, η έστω και σύντομη κοινωνικοποίηση με όσους συναντάς στο ίδιο μονοπάτι, η ομαδική προσπάθεια και η επίτευξη του στόχου τελικά σε αποζημιώνουν. Προτείνεται δε ανεπιφύλακτα σε αυτούς που θέλουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα. Η προσπάθεια και η αυτοσυγκέντρωση που απαιτείται σε κάνουν να ξεχνάς οτιδήποτε άλλο. Επιπλέον, το μεγαλείο του βουνού, σε βοηθάει να συνειδητοποιήσεις τα μεγέθη και κάνει τις διάφορες δυσκολίες τις καθημερινότητας να φαντάζουν μικρότερες. Τέλος, αν τα καταφέρεις τονώνεται και η αυτοπεποίθηση σου.

Πληροφοριακά, το μονοπάτι είναι ξεκάθαρο και βατό. Η κλίση του εδάφους και το γεγονός ότι στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι πετρώδες αυξάνουν το βαθμό δυσκολίας. Ωστόσο, κάποιος ακόμη και αν δεν έχει καλή φυσική κατάσταση, αν βρει το ρυθμό του μπορεί να το ολοκληρώσει. Προτείνεται βέβαια μια διανυκτέρευση στο καταφύγιο (προσοχή όμως ο σάκος να έχει μόνο τα απολύτως απαραίτητα, γιατί το βάρος δε βοηθάει), ώστε να είναι πιο ξεκούραστη η όλη εμπειρία. Και ιδανικά ας μην είναι αυτή η πρώτη σας απόπειρα ορειβασίας μια και είναι αρκετά μεγάλη η διάρκειά της. Βέβαια, αφού τα κατάφερα εγώ, όλοι μπορείτε! Να είστε προετοιμασμένοι όμως ότι θα πονάει όλο σας το κορμί τουλάχιστον για 2 ημέρες μετά.

Τέλος, για να μαθαίνουμε και κάτι, η Δρακόλιμνη βρίσκεται σε αλπικό λιβάδι της Τύμφης, σε υψόμετρο 2.050μ., ΒΔ της κορυφής Πλόσκος (2.377 μ.), ΒΑ της κορυφής Αστράκας (2.436 μ.), Ν της μονής Στομίου από την οποία απέχει 3,5 ώρες και ΔΒΔ της κορυφής Γκαμήλα (2.497 μ.) η οποία είναι και η υψηλότερη κορυφή της Τύμφης. Είναι γνωστή για τους αλπικούς Τρίτωνες που φιλοξενεί στα νερά της και στους οποίους οφείλει και το όνομά της. Απέχει 1 ώρα και ένα τέταρτο το πολύ πεζοπορίας από το οργανωμένο καταφύγιο στο διάσελο της Αστράκας και 4 ώρες πεζοπορίας από το Μικρό Πάπιγκο. Η πρόσβαση είναι δυνατή μόνο με τα πόδια.

επιστροφή στην κορυφή
bookquote
Πόσο ωραία βιβλία έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό! Πόσο ωραία ταξίδια κάνω μέσα από την ανάγνωσή τους! Πάρτε ιδέες για τα βιβλία που θα διαβάσετε στις καλοκαιρινές σας διακοπές! Κι αν δεν έχετε αποφασίσει πού να πάτε φέτος, σας έχουμε προτάσεις!    maresei team
  1. Κατηγορίες
  2. Ετικέτες
  3. Δημοφιλή
Monday
Ένα κέικ μα τι κέικ;
Κέικ χωρίς ζάχαρη
Φιλέτο κοτόπουλου στο φούρνο με ψητά λαχανικά
Πατατούλες... σαν τηγανιτές
Μπισκότα βρώμης με αλεύρι ολικής άλεσης και χωρίς ζάχαρη
Πλάθω πλάθω κουλουράκια...
Χειροποίητες κατασκευές με βότσαλα

Ημερολόγιο άρθρων

« Ιούνιος 2017 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
27.05.2014
Lana Del Rey - Shades Of Cool

Ολοκαίνουριο κομμάτι από τη μοναδική Lana Del Rey!

Περισσότερα...
23.03.2015

Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας 2015: Στον Βοτανικό Κήπο του Νεοχωρίου Καρδίτσας

Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας 2015: Στον Βοτανικό Κήπο του Νεοχωρίου Καρδίτσας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, το περασμένο Σάββατο είχαμε την τύχη να βρεθούμε στην περιοχή της λίμνης Πλαστήρα όπου οι Μανιταρόφιλοι Θεσσαλίας και πάσης φύσης φίλοι του δάσους από Καρδίτσα, Λάρισα και άλλες περιοχές της Ελλάδας συγκεντρώθηκαν στον Βοτανικό Κήπο Νεοχωρίου για να τιμήσουν τη μέρα.

Περισσότερα...
31.08.2013
Τι να φορέσω;

Αποχαιρετάμε τον Αύγουστο με αποχρώσεις του λευκού και του γκρι.

Περισσότερα...
17.08.2013

Ανατολή στον Βροντάδο

Ανατολή στον Βροντάδο

Η πρώτη μας βόλτα στο νησί της Χίου συνεχίστηκε με κατεύθυνση τον γνωστό Βροντάδο.

Περισσότερα...
23.09.2015

Σπίτι να χαζεύεις, ιδέες να αντιγράψεις

Σπίτι να χαζεύεις, ιδέες να αντιγράψεις

...πες μου όμως, πώς τακτοποιεί κανείς τον ψυχικό του κόσμο, πώς τα καταφέρνει να ισορροπεί μέσα στα χαρτάκια και τα προγράμματα όταν συναντά στο διάβα του σπίτια σαν αυτό;

Περισσότερα...
13.05.2013

Ξενάγηση στο Άμστερνταμ

Ξενάγηση στο Άμστερνταμ

Ένα από τα ωραιότερα ταξίδια μας ως τώρα ήταν το ταξίδι – έκπληξη σε μια από τις πιο γραφικές πόλεις της Ευρώπης, το Άμστερνταμ ή διαφορετικά στη Βενετία του Βορρά.

Περισσότερα...
15.07.2014

Στον δρόμο της επιστροφής

Στον δρόμο της επιστροφής

Όλα τα ωραία τελειώνουν... για να αρχίσουν άλλα, καινούρια και να αποκτούμε ολοένα και περισσότερες εμπειρίες.

Μια μελαγχολία όμως τη νιώθεις κάθε φορά που επιστρέφεις στο σπίτι, στη δουλειά, στην καθημερινότητα μετά από μια μικρή απόδραση.

Περισσότερα...
20.02.2013
Εικαστικά στη Θεσσαλονίκη

Πόσο χαιρόμαστε όταν ακούμε για εκδηλώσεις που μας κάνουν να σκεφτόμαστε και να βλέπουμε τον κόσμο και τις πόλεις μας αλλιώς! Αυτό το αλλιώς μας αρέσει πολύ!

Περισσότερα...
02.05.2013
Τι να φορέσω;

Μια ακόμα τάση της φετινής σεζόν που αγαπάμε πολύ είναι τα παντελόνια σε παστέλ αποχρώσεις. Είναι ανάλαφρα, όμορφα, ανοιξιάτικα και συνδυάζονται με πάρα πολλά ρούχα. Τείνουν να αντικαταστήσουν τα τζιν μας... Και εδώ που τα λέμε είναι πιο μαλακά, πιο δροσερά, πιο άνετα... γιατί να μην τα συμπεριλάβουμε στις στιλιστικές μας επιλογές;

Περισσότερα...
24.02.2014

Αυτοσχεδιασμός στην κουζίνα: Συμβαίνει τώρα

Αυτοσχεδιασμός στην κουζίνα: Συμβαίνει τώρα

Σήμερα πεθυμήσαμε μια μακαρονάδα! Και μια που ο χρόνος είναι με το μέρος μας είναι ευκαιρία να πειραματιστούμε με ό,τι έχουμε στο ψυγείο.

Περισσότερα...
20.03.2013

Στον ποταμό Άρδα

Στον ποταμό Άρδα

Τον ποταμό Άρδα τον έχουμε όλοι κατά καιρούς ακούσει λόγω του φεστιβάλ νέων που λαμβάνει χώρα κάθε καλοκαίρι και φιλοξενεί μεγάλο αριθμό γνωστών καλλιτεχνών και ακόμο μεγαλύτερο αριθμό κατασκηνωτών και επισκεπτών. Μερικοί τυχεροί τον έχουμε επισκεφτεί κιόλας σε διάφορες χρονικές περιόδους αν και δυστυχώς όχι κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

Περισσότερα...
23.04.2013

Asaf Avidan - Love it or Leave it

Asaf Avidan - Love it or Leave it

Μας αρέσει ιδιαίτερα το ρεφρέν του!

"Love it or leave it 
You got to believe it"

Περισσότερα...
11.02.2013

Κέικ με άρωμα λεμονιού σε τρεις εκδοχές

Κέικ με άρωμα λεμονιού σε τρεις εκδοχές

Μuffins με παπαρουνόσπορο, cupcakes με μαρμελάδα δαμάσκηνο και άλλα τρία μικρά κεικάκια χωρίς πρόσθετα υλικά για όσους αγαπούν το άρωμα λεμονιού στα κέικ και δε θέλουν τίποτα να χαλάει τη γεύση του.

Περισσότερα...
12.02.2013
Oversized κοσμήματα

Για κάθε ολοκληρωμένη εμφάνιση τα όμορφα ρούχα και τα περιποιημένα παπούτσια είναι απαραίτητα. Ωστόσο, τα αξεσουάρ είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Περισσότερα...
30.05.2013

Bright Lights Late Nights

Bright Lights Late Nights

Εσείς γνωρίζετε τους Speakeasies; 

Περισσότερα...
08.03.2013
Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Εκτός από τους 8 λόγους για να έχουμε καλή διάθεση σήμερα, οι γυναίκες έχουμε έναν επιπλέον λόγο, τη Γιορτή της Γυναίκας ή αλλιώς την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Περισσότερα...
04.04.2013

Η πίτσα της δίαιτας

Η πίτσα της δίαιτας

Τώρα βέβαια θα πείτε ότι πίτσα και δίαιτα δε συνδυάζονται.. Αλλά αν έχεις βάλει στόχο να χτίσεις κορμί μέχρι το καλοκαίρι ή έστω να χάσεις τα δυο -  τρία κιλά που σου άφησε πεσκέσι ο χειμώνας, και αν είσαι διατεθειμένος να κάνεις ένα μικρό συμβιβασμό στη γεύση και την απόλαυση, προκειμένου να μη στερηθείς την αγαπημένη σου πίτσα, τότε ναι, συνδυάζονται. 

Περισσότερα...
13.01.2013
Tailor Swift feat. The Civil Wars - Safe and Sound

Μια και σήμερα αναφερθήκαμε στην ταινία "The Hunger Games" και τα μηνύματά της, ας κλείσουμε το Σαββατοκύριακο μας με ένα τραγούδι από το αντίστοιχο soundtrack.

Περισσότερα...
08.03.2015

Ένα τραπέζι με φίλους

Ένα τραπέζι με φίλους

Ετοίμαζε η μητέρα τραπέζι για αγαπημένους οικογενειακούς φίλους και έβγαλε πιάτα, μαχαιροπίρουνα, ποτήρια καθημερινής χρήσης... "Μα τι τα κάνεις τα καλά σου τα σερβίτσια; Για ποιον τα κρατάς; Ποια είναι πιο επίσημη περίσταση απ' ότι αυτό το τραπέζι με φίλους; Εντάξει, μη βγάζεις τα κρυστάλλινα τα κολονάτα ποτήρια αν νομίζεις πως θα τους κάνεις να αισθανθούν άβολα, και δε χρειάζεται να βγάζεις διπλά και τριπλά πιρούνια και κουτάλια αλλά τουλάχιστον βγάλε ό,τι άλλο καλύτερο έχεις, ό,τι δεν χρησιμοποιείς συχνά. Ε πότε περιμένεις να τα χρησιμοποιήσεις"...

Περισσότερα...
16.05.2015

DIY παιχνίδια για μικρά και μεγάλα παιδιά

DIY παιχνίδια για μικρά και μεγάλα παιδιά

Τέσσερις ήμασταν οι μόνιμοι ανήλικοι παραθεριστές στη μικρή αυλή μας πριν πολλά πολλά χρόνια. Παίζαμε, τρώγαμε, δημιουργούσαμε διάφορα αυτοσχέδια παιχνίδια, τι γήπεδο τένις στην παραλία με συνολικό μήκος όχι πάνω από 4 μέτρα και φιλέ από παλιά υφάσματα, τι σκηνές από κουβέρτες στο μπαλκόνι, τι κεφτεδοπόλεμο με "κεφτέδες" από βρεγμένη άμμο, τι αγώνες με τα κύματα όταν καθόμασταν εκεί που σκάει το κύμα, τι στρατιωτάκια, τι τσιλίκα...

Περισσότερα...
04.10.2015

Εκεί που νιώθεις ότι έπηξες, έρχονται δυο χέρια…

Εκεί που νιώθεις ότι έπηξες, έρχονται δυο χέρια…

και θυμάσαι τον ορισμό της Ευτυχίας, όπως τον εξέφρασε σύντομα, λιτά και απέριττα και τόσο μα τόσο περιεκτικά, ο αγαπημένος όλων, Θανάσης Βέγγος.

"Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τί είναι ευτυχία.
Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια.

Περισσότερα...
25.02.2013
Tips για τη Δευτέρα

Μερικές φορές αναρωτιέμαι γιατί από την Κυριακή το βράδυ μελαγχολούμε με τον επικείμενο ερχομό της Δευτέρας. Ίσως επειδή η Δευτέρα είναι η μέρα που...

Περισσότερα...
20.02.2013
Τι να φορέσω;

Η σημερινή μας απάντηση στην ερώτηση "Τι να φορέσω;" είναι "Ένα υφασμάτινο παντελόνι σε φαρδιά γραμμή!"..

Περισσότερα...
12.02.2014
Woodkid - I Love You

Ένα αγαπημένο κομμάτι με ένα κινηματογραφικό video clip.

Περισσότερα...