Λαμπερά, πολύτιμα "σκουπίδια"! Παίζοντας με τις πέρλες της γιαγιάς

Άκρως γοητευτική είναι και η διαδικασία της δημιουργίας, η ιστορία τους και οι μύθοι γύρω απ' αυτά. Τα μαργαριτάρια χωρίζονται σε φυσικά και καλλιεργημένα. Τα φυσικά μαργαριτάρια δημιουργούνται τυχαία μέσα στο όστρακο από ένα παράσιτο ή σκουπίδι. Το όστρακο στην προσπάθεια του να τα απομακρύνει, εκκρίνει καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του μάργαρο, ώσπου τελικά δημιουργείται το μαργαριτάρι. Τα φυσικά μαργαριτάρια βέβαια είναι δυσεύρετα και υπάρχουν μόνο σε μουσεία και συλλογές. Οπότε λοιπόν ο άνθρωπος, στην προσπάθεια του να μιμηθεί την ομορφιά της φύσης σκέφτηκε να τα καλλιεργήσει! Πώς; Τοποθετώντας μέσα στο όστρακο ένα πετραδάκι ώστε να το αναγκάσει να παράξει μάργαρο και έτσι να δημιουργηθεί το μαργαριτάρι. Το 1916, κατατέθηκε η πατέντα της καλλιέργειας μαργαριταριών από Ιάπωνες ερευνητές. Δεν είναι φοβερό; Η πιο ρομαντική και εκλεπτυσμένη πέτρα-σύμβολο είναι ουσιαστικά ένα σκουπιδάκι με ωραίο περιτύλιγμα!

Δυο από τους πιο διάσημους εραστές της ιστορίας, η εκκεντρική Κλεοπάτρα και ο Μάρκος Αντώνιος έχουν συνδεθεί με ένα σχετικό μύθο. Λέγεται λοιπόν ότι η Κλεοπάτρα, για να δείξει την υπεροχή και τον πλούτο της χώρας της, έκανε στον Αντώνιο ένα δείπνο λέγοντας του ότι θα κόστιζε 10.000.000 ασσάρια (δεν ξέρω την ισοτιμία). Φέρνοντας λοιπόν οι υπηρέτες το δεύτερο πιάτο έκπληκτος ο Αντώνιος βλέπει να σερβίρεται μπροστά του ένα ποτήρι με κρασί και ένα ποτήρι με ξύδι για την αγαπημένη του. Η Κλεοπάτρα τότε, έβγαλε το ένα της σκουλαρίκι, από το αμύθητης αξίας ζευγάρι που φορούσε και είχαν καταγραφεί ως τα μεγαλύτερα μαργαριτάρια της ιστορίας, το έριξε στο ξύδι και αφού διαλύθηκε το ήπιε! Το δεύτερο μαργαριτάρι του ζευγαριού, κόπηκε στα δύο και έγινε ένα νέο ζευγάρι σκουλαρίκια που στόλισαν τα αυτιά της Αφροδίτης στο Πάνθεον της Ρώμης. Ο Μάρκος Αντώνιος παρέμεινε εμβρόντητος να την κοιτάζει, γιατί για τους Ρωμαίους το μαργαριτάρι ήταν ανεκτίμητος θησαυρός.

Όταν λοιπόν οι γιαγιάδες μας κόντεψαν πια να αφανίσουν τα μαργαριτάρια, καλλιεργημένα και μη, και το είδος τέθηκε υπό εξαφάνιση, η πέρλα έφυγε κακήν κακώς από τη μόδα και οι σειρές με τα μαργαριτάρια μπήκαν στο συρτάρι. Πρέπει να 'ταν η ίδια εποχή με την εξαφάνιση της γούνας (ακόμα θυμάμαι με τρόμο μια αλεπού να κρέμεται στο λαιμό της θείας μου). Σκαλίζοντας μια μέρα τα συρτάρια της γιαγιάς τα ανακάλυψα! Η γιαγιά μας δε λέει ποτέ όχι και έτσι βρέθηκα ένα απόγευμα παρέα με τα λαμπερά σκουπιδάκια σε μια δημιουργική έξαρση! Το μόνο που χρειάζεστε είναι πετονιά, στοπάκια, πενσάκι, κούμπωμα, διάφορες χάντρες και μια γιαγιά με κρυμμένους θησαυρούς! Συνδυάστε τα με φυσικούς ημιπολύτιμους λίθους κατά προτίμηση, όπως τιρκουάζ, λάβα ή αχάτη και φτιάξτε κολιέ και βραχιολάκια. Οι πέρλες ταιριάζουν ωραία και με χρυσό, εγώ αξιοποίησα κάποιες μικρές φιγούρες που μου έπαιρνε η μαμά μου παλιά όπως την αγαπημένη μου καμηλοπάρδαλη! Θα τα φοράω μέχρι να μου χαρίσουν ένα μεγάλο κοχύλι με φυσικό μαργαριτάρι που μόλις θα έχει βγει από το βυθό της θάλασσας!

Κείμενο - Φωτογραφίες: Νίκη Χ.