Στη φημισμένη Μακρυνίτσα
Ένα πανέμορφο, απίστευτα γραφικό χωριό, σχεδόν ανέπαφο από το πέρασμα του χρόνου, λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω από τον Βόλο, στο μαγευτικό Πήλιο. Νομίζω ότι οι λέξεις δεν αρκούν για να δώσουν μια πλήρη περιγραφή της Μακρυνίτσας. Δεύτερη φορά στον τόπο αυτό και δεύτερη φορά απόλυτα γοητευμένη από τον πηλιορείτικο χαρακτήρα του, το ιδιαίτερο ύφος του, την αρχοντιά του. Καταλαβαίνω απόλυτα τους φίλους που κατάγονται από δω και με τόση περηφάνια μιλούν για το χωριό τους.
Τουριστικός προορισμός κατάλληλος για όλες τις εποχές του χρόνου, υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες και τους σαγηνεύει καταρχάς με τη μαγευτική θέα στον Παγασητικό.
Περπατώντας στο κεντρικό καλντερίμι με τα γραφικά μαγαζάκια που εμπορεύονται πάσης φύσης τοπικά προϊόντα, αναμνηστικά και ξύλινα αντικείμενα - που δε χορταίνω να χαζεύω - φτάνεις στην πλατεία του χωριού, η οποία με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο συνδυάζει τον τουριστικό της χαρακτήρα με το αρχοντικό της ύφος.
Εκεί εκτός από κόσμο, πετρόχτιστα κτίρια και παραδοσιακά καφέ, συναντάς μεγάλα δέντρα, που ως συνήθως βρίσκονται στις πλατείες των χωριών και προσφέρουν απλόχερα τη σκιά τους στους επισκέπτες, δίνοντας τους μια εξαιρετική ευκαιρία να ξαποστάσουν στη δροσιά.
Και βέβαια εκεί σε περιμένει η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και ακριβώς δίπλα της η μαρμάρινη βρύση με τις σκαλιστές λεοντοκεφαλές, από την οποία σύμφωνα με την παράδοση, έτρεχε "αθάνατο" νερό και αν το έπινες γινόσουν κι εσύ αθάνατος.
Με αφετηρία την πλατεία μπορείς να ακολουθήσεις οποιοδήποτε από τα γραφικά σοκάκια, να περιπλανηθείς στο χωριό και να μαγευτείς από την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική του.
Και φυσικά, επειδή εξόρμηση χωρίς φαγητό δε γίνεται, για τους λάτρεις της γαστρονομίας, υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και ουζερί που προσφέρουν τοπικές γεύσεις. Σε ένα από αυτά καθίσαμε κι εμείς και απολαύσαμε ένα πολύ νόστιμο γεύμα με πολλά πολλά ορεκτικά για να δοκιμάσουμε τα πάντα! Κι ενώ το στομάχι χορταίνει, τα μάτια δε χορταίνουν ομορφιά και θέα. Και η ψυχή όμως δε χορταίνει ηρεμία, αγαλλίαση, αναζωογόνηση...
Φεύγεις από το χωριό σίγουρα με την επιθυμία να επιστρέψεις...
