Το maresei.gr χρησιμοποιεί cookies για να κάνει πιο εύκολη την πλοήγησή σας. 

Χριστουγεννιάτικη βόλτα στην Πράγα

Πήραμε μια γεύση από τη στολισμένη Βουδαπέστη, να μην πάρουμε μια μικρή γεύση και από την Πράγα; Φέτος είναι οι δυο TOP προορισμοί των φίλων μας για τις ημέρες των γιορτών.

Αυτή η γεύση θα είναι όντως σύντομη, όπως σύντομη ήταν και η βόλτα μας στην Πράγα ανήμερα Πρωτοχρονιάς του 2009. Μετά από ένα χριστουγεννιάτικο ταξίδι στην πρωτεύουσα της Καταλονίας, τη Βαρκελώνη, η επιστροφή μας στη Θεσσαλονίκη είχε προγραμματιστεί μέσω Πράγας. Φτάσαμε στην Πράγα γύρω στις 4:30 το απόγευμα και είχαμε πέντε με έξι ώρες να γυρίσουμε το κέντρο της πόλης. Φύγαμε από τη Βαρκελώνη με θερμοκρασία 14-15 βαθμούς και πολλές βροχές και φτάσαμε στην Πράγα πραγματικά ανυποψίαστοι και καθόλα απροετοίμαστοι για όσα μας περίμεναν (θετικά και αρνητικά).

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο της Πράγας και έχοντας μια στοιχειώδη ενημέρωση από φίλους που είχαν επισκεφτεί την πόλη στο παρελθόν, αποφασίσαμε να μην πάρουμε ταξί, αλλά να μεταβούμε στο κέντρο της πόλης με μέσα μαζικής μεταφοράς, όχι για οικονομία αλλά για να ζήσουμε την περιπέτεια! Εξάλλου μας είχαν πει ότι είναι περίπου μισή ώρα η διαδρομή. Δεν είχαμε και βαλίτσες, αφού μετά την πτήση Βαρκελώνη - Πράγα, θα φορτωνόταν αυτομάτως (έτσι νομίζαμε τουλάχιστον) στο αεροπλάνο για την πτήση Πράγα - Θεσσαλονίκη.

Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με την ανταλλαγή νομισμάτων. Δίνουμε ευρώ, παίρνουμε κορώνες Τσεχίας. Όλα καλά μέχρι εδώ. Εν συνεχεία, προχωράμε στο γκισέ πληροφοριών. Πρέπει να μάθουμε τι μέσα μεταφοράς θα πάρουμε και σε ποια στάση θα κατεβούμε. Ξέρετε το γνωστό άσμα του Σάκη (μη ρωτήσετε ποιου Σάκη!) που λέει"Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα..."; Ε λοιπόν, άρχισαν. Να μιλάμε αγγλικά, όχι άπταιστα... ξέρετε ελληνικά αγγλικά... να μας απαντάει μια κοπέλα με σπαστά αγγλικά... με τσέχικη προφορά! Συνδυασμός θανατηφόρος! Ένα εικοσάλεπτο συνεχούς προσπάθειας συνεννόησης. Με τα πολλά, αφήνουμε τον προφορικό λόγο και πιάνουμε το γραπτό. Μας γράφει σε ένα χαρτί η καλή και φιλότιμη κυρία τα μέσα που πρέπει να πάρουμε και τη στάση που πρέπει να κατεβούμε. Μας δίνει και ένα χάρτη. Ευχαριστούμε καλή κυρία!

Ακολουθώντας πιστά τις συμβουλές της βγαίνουμε από το αεροδρόμιο. Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά... Μαύρη και στην Πράγα! Σκοτάδι απίστευτο! Στις 5 μ.μ. η νύχτα είχε πέσει για τα καλά. Βρίσκουμε το λεωφορείο που πρέπει να πάρουμε και μπαίνουμε. Στα λίγα μέτρα από την έξοδο του αεροδρομίου μέχρι την είσοδο του λεωφορείου, νιώθουμε μια μικρή ψύχρα, αλλά είναι τόση η λαχτάρα μας να επιβιβαστούμε που δε δίνουμε και πολλή σημασία. Το λεωφορείο ξεκινάει μέσα στο βαθύ σκοτάδι, δε βλέπουμε πολλά πράγματα τριγύρω... Δε σας κρύβω ότι μια ανησυχία υπήρχε αλλά επειδή είχε πολύ κόσμο, θα κάναμε ότι έκαναν όλοι οι υπόλοιποι. Τι στο καλό, θα χανόμασταν; Ε όχι! Ήμασταν παρέα τριών "πανέξυπνων" ατόμων που από τη χαρά μας και την ξαφνική απόφαση να πάμε στη Βαρκελώνη, δεν είχαμε σκεφτεί να δούμε καμία ουσιαστική πληροφορία για την Πράγα, παρόλο που γνωρίζαμε εξαρχής ότι επιστροφή μας ήταν μέσω αυτής της πόλης.

Φτάνουμε λοιπόν στο τέλος της διαδρομής με το λεωφορείο, κατεβαίνουν όλοι, κατεβαίνουμε και εμείς, τρέχουν όλοι, τρέχουμε κι εμείς (δεν είχαμε καταλάβει γιατί τρέχανε, θα το αντιλαμβανόμασταν λίγο αργότερα), κατεβαίνουμε τις σκάλες, μπαίνουμε στο σταθμό του μετρό - δε θυμάμαι αν βγάλαμε εισιτήριο ή αν είχαμε ένα ενιαίο για όλη τη διαδρομή - μπαίνουμε στο τρένο και περιμένουμε. Αρχίζουμε με πολλή προσοχή να ελέγχουμε μία μία τις στάσεις. Είχαμε γραμμένο το όνομα της στάσης όπου έπρεπε να κατεβούμε αλλά δεν είναι ήταν καθόλου εύκολο να το θυμόμαστε και να το αναγνωρίσουμε μόλις το δούμε. Οπότε η προσοχή μας ήταν στραμμένη στην οθόνη που έγραφε κάθε φορά την προσεχή στάση.

Με τα πολλά φτάνουμε στη στάση, κατεβαίνουμε από το τρένο, βρίσκουμε σκάλες προς τα πάνω αυτή τη φορά, ανεβαίνουμε και βγαίνουμε σε ένα μέρος... κοιτάμε γύρω γύρω, κάνουμε στροφή και τι να δούμε...

prague12

Μα τι μέρος! Πίσω μας δεσπόζει ένα τεράστιο κτίριο.

prague1

Πρώτη σκέψη: Επιβλητικό, φωτισμένο, παραμυθένιο! Δεύτερη σκέψη: Μα τι να είναι; Έχουμε οδηγό της Πράγας μαζί μας; Όχι! Μα πώς όχι; Καλά κανένας δεν φρόντισε γι αυτό; Τρίτη σκέψη: Έχει κρύο, πολύ κρύο, πάρα πολύ κρύο. Γιατί δε ντυθήκαμε πιο χοντρά; Βέβαια ζεστά ρούχα φοράμε, αλλά έπρεπε να φοράμε ακόμα πιο ζεστά. Πώς δεν το σκεφτήκαμε; Πώς γίνεται να ήρθαμε με τα ρούχα που φορούσαμε στη Βαρκελώνη; Όπως και να το κάνεις, δεν γίνεται να είναι το ίδιο. Σκέψη τέταρτη: Κάπου να μπούμε, κάπου πρέπει να μπούμε... Αρχίζουμε να μη νιώθουμε αυτιά, μύτη, χέρια. Κάπου να μπούμε και κάτι να φάμε, να πιούμε, κάτι να μας ζεστάνει.

Αρχίζουμε να περπατάμε. Πού να πάμε άραγε; Α! Εδώ γράφει greek gyros, εδώ να πάμε. Έλληνας! Μπαίνουμε μέσα, κοιτάμε τις κοπέλες που δούλευαν, δε μοιάζουν ελληνίδες αλλά δε λέμε κάτι. Κοιτάμε τι υπάρχει να φάμε. Έχει και πίτσα. Παραγγέλνουμε τρία κομμάτια πίτσα ατομικά, και αναψυκτικά, μας ζητάνε διπλάσια χρήματα από όσα γράφει ο κατάλογος, είναι Πρωτοχρονιά λέει και παντού στην Πράγα η χρέωση είναι στη διπλή τιμή. Κομμάτια να γίνει! Εμείς θέλουμε να ζεσταθούμε, να φάμε, ας θυσιάσουμε τις κορώνες μας - δεν είχαμε και πολλές - και ας πληρώσουμε... Παίρνουμε λοιπόν τους δίσκους με τα πιάτα, ανεβαίνουμε στον επάνω όροφο του μαγαζιού - προχειροδουλειά το μαγαζί - καθόμαστε σε ένα τραπεζάκι και ξεκινάμε το φαγητό. Ανοίγει μια πόρτα, βγαίνει ένας τύπος, με ένα στόμα μια φωνή λέμε Έλληνας. Μας βλέπει αυτός, μας κόβει καλά καλά, έρχεται προς το τραπέζι, μας ρωτάει αν είμαστε Έλληνες και μόλις επιβεβαιώνει την εικασία του, ξεκινάει το μονόλογο και την περί αυτού κουβέντα. Πώς έφτασε στην Πράγα, πόσο έξυπνος είναι, σε πόσο ιστορικό σημείο ήταν το μαγαζί, πώς στο υπόγειο ο Χίτλερ είχε τη σαπουνο-βιοτεχνία του- κόμπος το στομάχι! Και το αποκορύφωμα... Γιατί δε φάγατε αυτήν την πίτσα με το γύρο; Ναι είχαμε πάρει και πίτσα με γύρο, σπεσιαλιτέ του καταστήματος. Δε σας άρεσε; Έλα μωρέ, μπορεί να την είχαμε και μέρες γι αυτό! Κόκκαλο εμείς! Μας κόπηκε και η όρεξη! Είπαμε ότι κάτι θα μας κεράσει ο τύπος. Δεν μπορεί! Έλληνας βρήκε Έλληνες πρωτοχρονιάτικα... Αλλά τίποτα! Πληρώσαμε διπλάσια τιμή για να φάμε μπαγιάτικη πίτσα με γύρο μέσα στα πνεύματα ταλαίπωρων ανθρώπων του παρελθόντος.

Κάποια στιγμή το παίρνουμε απόφαση, βγαίνουμε από το μαγαζί, με σκοπό να εξερευνήσουμε την πόλη. Προς τα πάνω; Προς τα κάτω; Να ρωτήσουμε; Α να κάτι Έλληνες. Τους ρωτάμε αλλά μόλις είχαν φτάσει. Δεν ξέρουν τίποτα αλλά βλέπουν πολλούς περαστικούς να πηγαίνουν προς τα πάνω. Ε λοιπόν, ας πάμε και εμείς προς τα πάνω. Ξεκινάμε να περπατάμε πολύ γρήγορα γιατί το κρύο μας τρυπάει τα κόκκαλα. Ξέρουμε ότι κάπου υπάρχει ένα μεγάλο ρολόι και ένα ποτάμι. Ψάχνουμε να τα βρούμε. Αντί γι αυτά περνάμε πάνω από ένα πολύ τρομακτικό σημείο. Νύχτα πάνω σε μια ψηλή γέφυρα και από κάτω πολλές σιδηροδρομικές γραμμές.

prague2

Προχωράμε λίγο ακόμα και φτάνουμε σε ένα σημείο πάνω από τις γραμμές, όπου έχει μαζευτεί πάρα πολύς κόσμος και περιμένει. Δεν ξέρουμε γιατί αλλά τόσος κόσμος να κοιτάει τον ορίζοντα, κάτι θα γίνει. Κάτι περιμένει! Συμπτωματικά βλέπουμε ότι είμαστε μπροστά στην ελληνική πρεσβεία. Μα όλα τα events που γίνονται έχουν σχέση με Έλληνες; Τι τιμή, τι περηφάνια!

prague3

prague32

Περιμένουμε για ώρα, έχουμε παγώσει από το κρύο, βλέπουμε τον κόσμο που με διακριτικές αγκωνιές διεκδικεί μια θέση μπροστά μπροστά και απορούμε γιατί. Τελικά κάποια στιγμή, αρχίζουν και σκάνε πυροτεχνήματα. Γίνεται η νύχτα μέρα! Τα περισσότερα, εντυπωσιακότερα και ομορφότερα σχέδια που είχαμε δει ποτέ στον ουρανό! Παγώσαμε αλλά ήταν πολύ όμορφα.

Ωστόσο, δεν πήγαμε στην Πράγα να δούμε πυροτεχνήματα. Εμείς ένα ρολόι ψάχναμε. Δεν το βρήκαμε προς τα πάνω, οπότε μάλλον θα είναι προς τα κάτω. Αλλάζουμε λοιπόν κατεύθυνση και ξεκινάμε να κατηφορίζουμε. Με βήμα πιο ταχύ από ποτέ, παίρνουμε τον κατήφορο, ξαναπερνάμε από το επιβλητικό κτήριο, ξαναπερνάμε μπροστά από το κατάστημα του Έλληνα, δίνουμε υπόσχεση να μην ξαναφάμε ποτέ σε ελληνικό μαγαζί του εξωτερικού και προχωράμε. Αρχίζουμε να ξαναβλέπουμε πολύ κόσμο, όμορφα κτίρια, φωτισμένα και στολισμένα.

 prague4

Πιστεύουμε πλέον ότι κάπου κοντά βρίσκεται το ρολόι και αντιλαμβανόμαστε ότι τζάμπα φάγαμε τόσο κρύο περπατώντας προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και πράγματι οι υποψίες μας επιβεβαιώνονται. Καταλήγουμε σε μια πλατεία, στολισμένη απίστευτα, με πολλά ξύλινα σπιτάκια, όπου παντού πουλάνε κάτι, αναμνηστικά, φαγητά, χειροποίητες κατασκευές και ανεβάζοντας το βλέμμα, το θέαμα είναι απίστευτο. Το ρολόι δεσπόζει μπροστά μας! Απίστευτη ομορφιά! Πάρα πολύς κόσμος! Πάρα πολύ ωραίοι στολισμοί! Απίστευτα παραμυθένια εικόνα! Ό,τι και αν σας πω είναι λίγο! Αν δεν έχεις βρεθεί στην Πράγα τις μέρες των γιορτών, δεν μπορείς να αντιληφθείς για τι ομορφιά μιλάμε!

prague5

prague53

prague6

Ούτε και για τι κρύο όμως! Χαζεύοντας το ρολόι για λίγα λεπτά νιώθουμε ότι ο χρόνος έχει σταματήσει. Το αίμα έχει πάψει να κυλάει στις φλέβες μας. Πρέπει επειγόντως να περπατήσουμε. Και πράγματι περπατήσαμε. «Παιδιά να κάνουμε μια στάση, να πάρουμε κάτι, ένα αναμνηστικό» έλεγα εγώ, «Προχώρα, παγώσαμε, θα πάρεις από το αεροδρόμιο» έλεγαν οι υπόλοιποι της παρέας. Ούτε μια στάση στα ξύλινα σπιτάκια, ούτε μια αγορά. Δεν μπορώ να σας περιγράψω στενοχώρια! Ούτε ένα μαγνητάκι ούτε ένα στολιδάκι, τίποτα! Κανένα ενθύμιο από την Πράγα, πέρα από τις αναμνήσεις μας και φυσικά τις λίγες φωτογραφίες που σας δείχνω και εδώ. Και αυτές θολές και κουνημένες... πού να σταθεροποιήσεις το χέρι με αυτό το κρύο άλλωστε;

prague42

Με τα πολλά κάνοντας μια γρήγορη βόλτα, περιπλανηθήκαμε στα γύρω στενά, φτάσαμε στη γέφυρα του Καρόλου, κοιτάξαμε γύρω γύρω, ζήσαμε για λίγο στο πιο παραμυθένιο μέρος του κόσμου και με βήμα ταχύτερο επιστρέψαμε μπροστά στο αρχικό επιβλητικό κτίριο, κατεβήκαμε στο σταθμό του μετρό, περιμέναμε το τρένο, ήρθε γρήγορα ευτυχώς, μπήκαμε, πήγαμε στην αφετηρία του - εκεί από όπου το είχαμε πάρει αρχικά – κατέβηκαν όλοι, κατεβήκαμε κι εμείς, έτρεξαν όλοι, τρέξαμε κι εμείς, μπήκαν όλοι στο λεωφορείο, μπήκαμε κι εμείς. Ξεκίνησε το λεωφορείο μέσα στο σκοτάδι την αντίστροφη πορεία προς το αεροδρόμιο.

Μέσα στο λεωφορείο χωρίς το άγχος για πού θα κατέβουμε, βρήκα το χρόνο για ένα σύντομο συναισθηματικό απολογισμό: Συναίσθημα πρώτο – Ανακούφιση, που γλιτώσαμε από το κρύο. Συναίσθημα δεύτερο – Απογοήτευση, που μπορούσαμε να περιπλανηθούμε για λίγη ώρα ακόμα στην πόλη αλλά λόγω έλλειψης του κατάλληλου εξοπλισμού, δεν το κάναμε. Συναίσθημα τρίτο - Ανυπομονησία για τα μικροψώνια που θα έκανα από το αεροδρόμιο.

Το λεωφορείο φτάνει στο τέλος της διαδρομής, κατεβαίνουν όλοι, κατεβαίνουμε κι εμείς, τρέχουν όλοι, τρέχουμε κι εμείς, συνωστίζονται όλοι στις πόρτες του αεροδρομίου, συνωστιζόμαστε κι εμείς. Και ναι, επιτέλους, είμαστε μέσα στο αεροδρόμιο! Πάμε γρήγορα, βρίσκουμε καρέκλες, έχουμε λίγες ώρες αναμονής μπροστά μας, οπότε πρέπει να είμαστε άνετα, να κοιμηθούμε και λίγο. «Σας αφήνω εγώ» λέω και πάω για ψώνια.  Ξεκινάω να περπατάω και προς μεγάλη μου απογοήτευση βλέπω ότι όλα τα καταστήματα είναι κλειστά! Θέλω να γυρίσω πίσω! Θέλω ένα μαγνητάκι! Θέλω κι ένα στολίδι! Το έμπειρο μάτι μου πρόλαβε να δει τόσα όμορφα πράγματα στα ξύλινα σπιτάκια της πλατείας... Και τώρα τελικά δε θα πάρω τίποτα. Πρέπει να ξαναέρθω στην Πράγα! Αυτή η σκέψη με ηρεμεί κάπως. Γυρνάω στην παρέα, πιάνω και εγώ μια καρέκλα και προσπαθώ να κλείσω τα μάτια μου. Η αλήθεια είναι ότι δε δυσκολεύτηκα κιόλας

prague8

Λίγες ώρες αργότερα μας ξυπνάει πρώτα το ξυπνητήρι - είμαστε και προνοητικοί - και μετά η ανακοίνωση που ακούγεται στο αεροδρόμιο και ενημερώνει τους επιβάτες ότι ήρθε η ώρα του check in και λίγο αργότερα της επιβίβασης. Προχωράμε στις τυπικές διαδικασίες και λίγη ώρα αργότερα είμαστε στο αεροπλάνο και βυθιζόμαστε στον ύπνο.

Ξυπνάμε δέκα λεπτά πριν την προσγείωση από την ανακοίνωση του πιλότου. Φτάνοντας στο τέλος της χριστουγεννιάτικης απόδρασης, ανυπομονούμε να γυρίσουμε σπίτια μας. Εξάλλου σαν το σπίτι σου δε νιώθεις πουθενά. Άντε να προσγειωθούμε, να πάρουμε βαλίτσες και να πάμε απευθείας για ταξί. Βλέπετε ήμασταν και σε καλές εποχές, τα ταξί έξω από το αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης ήταν δυσεύρετα, δεν προλάβαιναν να σχηματίσουν ουρά, όπως τώρα. Τα σκεφτόμαστε αυτά και έχουμε αρχίσει να τα συζητάμε για να ξυπνήσουμε κιόλας. Έλα όμως που υπολογίζουμε χωρίς τους... υπεύθυνους φορτοεκφόρτωσης του αεροδρομίου Πράγας. Η βαλίτσα του ενός από την παρέα μας δεν ήρθε. Δε φορτώθηκε ποτέ στο αεροπλάνο για την πτήση Πράγα – Θεσσαλονίκη, γιατί πολύ απλά δε χωρούσε. Και εννοείται ότι δεν υπήρξε καμία πρότερη ενημέρωση. Θα έρθει με την επόμενη πτήση! Επομένως, ταξί, ποιο ταξί; Καρέκλες αεροδρομίου και πάλι και αναμένουμε μέχρι την επόμενη πτήση! Βυθιζόμαστε και πάλι στον ύπνο. Τα όνειρα τρέχουν πίσω στη Βαρκελώνη και την Πράγα... Πόσο ωραία περάσαμε! Μένει βέβαια τουλάχιστον ακόμα μία επίσκεψη στην Πράγα για ουσιαστική γνωριμία με την πόλη.

Extra Tips:

Αυτή ήταν η δική μας, σύντομη σε χρόνο αν και με λεπτομερή περιγραφή, επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Τσεχίας. Τα λίγα που είδαμε από τη χριστουγεννιάτικα στολισμένη Πράγα, κατατάσσουν την πόλη στην κορυφή της λίστας με τους αγαπημένους προορισμούς. Δεν μπορούμε να σας προτείνουμε ουσιαστικά κάτι αξιόλογο από προσωπική εμπειρία για το πού να μείνετε, σε ποια εστιατόρια να φάτε, τι τοπικά εδέσματα να δοκιμάσετε. Μπορούμε όμως με απόλυτη βεβαιότητα να σας πούμε ότι οι -4 βαθμοί στην Πράγα δεν έχουν καμία σχέση ακόμα και με τους – 17 βαθμούς που έχουμε νιώσει κάποιες φορές στην Ελλάδα. Αν λοιπόν θέλετε να απολαύσετε την παραμονή σας στην πόλη, πρέπει απαραιτήτως να γεμίσετε τη βαλίτσα σας με ισοθερμικά ρούχα για να καλύπτετε όλο το σώμα σας, από την κορυφή ως τα νύχια. Πολύ χοντρά πουλόβερ, παντελόνια και τα πιο ζεστά σας παπούτσια κρίνονται επίσης απολύτως απαραίτητα. Ετοιμάστε αποσκευές σωστά και ετοιμαστείτε να ζήσετε το απόλυτο παραμύθι!

Χρήσιμες πληροφορίες για την πόλη μπορείτε να βρείτε στις παρακάτω ιστοσελίδες:

Πρόβελψη καιρού για Πράγα

επιστροφή στην κορυφή
bookquote
Πόσο ωραία βιβλία έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό! Πόσο ωραία ταξίδια κάνω μέσα από την ανάγνωσή τους! Πάρτε ιδέες για τα βιβλία που θα διαβάσετε στις καλοκαιρινές σας διακοπές! Κι αν δεν έχετε αποφασίσει πού να πάτε φέτος, σας έχουμε προτάσεις!    maresei team
  1. Κατηγορίες
  2. Ετικέτες
  3. Δημοφιλή
Ένα κέικ μα τι κέικ;
Monday
Κέικ χωρίς ζάχαρη
Τα ξακουστά ανώμαλα της μητέρας..
Φιλέτο κοτόπουλου στο φούρνο με ψητά λαχανικά
Πατατούλες... σαν τηγανιτές
Μπισκότα βρώμης με αλεύρι ολικής άλεσης και χωρίς ζάχαρη
Πλάθω πλάθω κουλουράκια...

Ημερολόγιο άρθρων

« Δεκέμβριος 2022 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
19.05.2013

Οι δαντέλες αλλιώς

Οι δαντέλες αλλιώς

Πάλι οι δαντέλες στο προσκήνιο και αυτή τη φορά σε μια διαφορετική εκδοχή. Οι δαντέλες - γιρλάντες για τη διακόσμηση του σπιτιού.

Περισσότερα...
06.07.2013

Madeleine Peyroux - The Summer Wind

Madeleine Peyroux - The Summer Wind

Μια και σήμερα μας ξύπνησε ευχάριστα το καλοκαιρινό αεράκι, ας ακούσουμε τη Madeleine Peyroux να μας τραγουδά για αυτό..

Περισσότερα...
27.03.2013
Η αλλαγή

Το καθαρό περιβάλλον τόσο εντός όσο και εκτός πόλεων είναι μέρος της αλλαγής που θέλουμε να δούμε στον κόσμο. Τα όμορφα κτίρια, οι άνετοι δρόμοι, οι ελεύθερες ράμπες, τα μεγάλα πεζοδρόμια, τα καθαρά παγκάκια, τα περιποιημένα πάρκα, οι φιλικοί κοινόχρηστοι χώροι.. Όσο σκεφτόμαστε τόσο θα μεγαλώνει η λίστα με αυτά που θέλουμε να δούμε σε έναν καλύτερο κόσμο. 

Περισσότερα...
05.11.2016

Διαγωνισμός για ένα αντίτυπο του βιβλίου "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" (ΈΛΗΞΕ)

Διαγωνισμός για ένα αντίτυπο του βιβλίου "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" (ΈΛΗΞΕ)

Πριν λίγες μέρες σας έγραψα τις εντυπώσεις μου για το βιβλίο της Lori Nelson Spielman "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Και μάλλον μέσα από τη δική μου αναγνωστική ματιά άρεσε και σε σας, γιατί είχα αρκετά μηνύματα σχετικά με το βιβλίο. Όσοι δε διαβάσατε την σχετική ανάρτηση, δείτε τη εδώ. Όσοι πάλι τη διαβάσατε, προχωρήστε απευθείας παρακάτω... :)

Από σήμερα και για 20 περίπου μέρες θα έχετε δυνατότητα να το αποκτήσετε και εσείς μέσω του νέου μας διαγωνισμού!

Περισσότερα...
22.09.2012
Μια εναλλακτική θήκη κοσμημάτων

Μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες είναι να χρησιμοποιώ αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι με τρόπο διαφορετικό, πρωτότυπο και πρακτικό.

Περισσότερα...
21.09.2013

Cromática Pistona - Down Ιn Mexico

Cromática Pistona - Down Ιn Mexico

Μια διασκευή που μ'αρέσει πολύ τον τελευταίο καιρό!

Περισσότερα...
01.01.2014
Ευτυχισμένο το 2014!!!

Τελικά ο Άγιος Βασίλης δε μας άφησε παραπονεμένους! Ήρθε!!!

Περισσότερα...
25.02.2016

Λαχταριστά σοκολατάκια καρύδας με τρία υλικά

Λαχταριστά σοκολατάκια καρύδας με τρία υλικά

Σας τα έταξα αυτά τα σοκολατάκια από την ανάρτηση για το πάρτι γενεθλίων του Φίλιππου. Τα δοκίμασε κόσμος πολύς και όποιος αγαπά την καρύδα, τα αγάπησε και αυτά! Έρωτας με την πρώτη μπουκιά!

Περισσότερα...
08.04.2013
Bon Jovi - Have A Nice Day

Συστάσεις δε χρειάζονται γι αυτό το τραγούδι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να δυναμώσουμε την ένταση για να το απολαύσουμε όπως του αρμόζει...

Περισσότερα...
27.11.2012

Nouvelle Vague - Dance with me

Nouvelle Vague - Dance with me

Τι ωραία μελωδία!

"..Won't you dance with me
In my world of fantasy
Won't you dance with me
Ritual fertility.."

17.11.2014

Όταν η θεά του έρωτα ερωτεύεται

Όταν η θεά του έρωτα ερωτεύεται

Είναι ένα ηλιόλουστο πρωινό στην κορυφή του Ολύμπου. Ανάμεσα από την ομίχλη, κάτω χαμηλά, γυαλίζει που και που η θάλασσα και η Αφροδίτη παίρνει το πρωινό της, το αγαπημένο της smoothie αμβροσίας. Αυτή τη στιγμή φοράει μόνο το καινούριο της μπλε παρεό-χιτώνα, λατρεύει το χάδι του ήλιου στο γυμνό κορμί της. Έχει κάνει ήδη την τρομερή αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών της και αισθάνεται λίγο έξω από τα νερά της. Η Ήρα την κοίταζε αποδοκιμαστικά, η Αθήνα της είπε ότι είναι ρηχή και φέρεται σαν κοινή θνητή, ο Άρης μουρμούριζε "γυναίκες μα το Δία δε θα τις καταλάβω ποτέ..", ενώ ο Δίας πέταξε 30 κεραυνούς από τα νεύρα του. Ετοιμάζεται για το πρώτο της ραντεβού, είναι τρομερά αγχωμένη, έχουν περάσει κάτι αιώνες από την τελευταία φορά και δεν ξέρει τι να φορέσει από πάνω. Θέλει ν' αποτινάξει αυτό το αρχαϊκό στυλ με το οποίο την έχουν ταυτίσει αλλά ταυτόχρονα να μην γίνει και fashion victim. Θέλει να αναδείξει το αρχέγονο σεξαπίλ της, αλλά να μην δείξει και πρόστυχη. Δύσκολο να είσαι η θεά του έρωτα και να ερωτεύεσαι...

Περισσότερα...
03.08.2013
Ανθισμένη Καλημέρα

Πόσο μ'αρέσουν τα φρέσκα λουλούδια!

Περισσότερα...
24.06.2013
Monday

Η σημερινή Δευτέρα είναι από αυτές που μας αρέσουν, μια και για τους περισσότερους από μας ισοδυναμεί με περισσότερο ύπνο, καφεδάκι, ηλιοθεραπεία ή βόλτες στον ήλιο και περισσότερο χρόνο για ό,τι άλλο μας αρέσει.. πάντα με καλή παρέα!

Περισσότερα...
16.05.2013
10η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Για τους φίλους των βιβλίων στη Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές, υπάρχει ένα καλό νέο! Σήμερα, 16 Μαΐου 2013, ξεκινά η 10η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα...
31.03.2014

Της χαράς μαγαζί

Της χαράς μαγαζί

Ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ και δε βαριέμαι ν' ακούω... Ένα τραγούδι για να ξεκινήσουμε όμορφα την εβδομάδα μας.

Περισσότερα...
06.03.2015

Τα μαχαιροπίρουνα στην πόρτα μας

Τα μαχαιροπίρουνα στην πόρτα μας

Ο φίλος μας ξαναχτύπησε, ναι αυτός ο φίλος που μετά το Μιλάνο είπε "Δεν πετάγομαι και μια βόλτα στην Αθήνα;"... Και μπορεί να βρέθηκε στην πρωτεύουσα για επαγγελματικούς λόγους αλλά βρήκε τον χρόνο να τριγυρίσει λίγο και να μας στέλνει κάθε τόσο ανταπόκριση.

Περισσότερα...
15.05.2013
Le syndrome de Peter Pan - Elisa Tovati

Ξεκινάμε άλλη μια χαρούμενη μέρα με ένα αισιόδοξο τραγούδι που ερμηνεύει η Elisa Tovati.

Περισσότερα...
16.04.2014

Το φλοράλ παντελόνι

Το φλοράλ παντελόνι

H άνοιξη δεν ήρθε μόνο στη φύση, το μπαλκόνι ή την τραπεζαρία μας, ήρθε και στη μόδα! Τα άνθη είναι εδώ και δίνουν χρώμα στις εμφανίσεις μας.

Περισσότερα...
11.06.2015

Μια μικρή ιστορία για τον εθισμό

Μια μικρή ιστορία για τον εθισμό

Μια ταινία μικρού μήκους για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα.

Περισσότερα...
17.02.2014

BAFTA 2014: Οι νικητές

BAFTA 2014: Οι νικητές

Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας των βραβείων. Μετά τις Χρυσές Σφαίρες λοιπόν και πριν τα Όσκαρ, ήρθε η σειρά των κινηματογραφικών βραβείων BAFTA.

Περισσότερα...
01.03.2013
Καλό μήνα

Σήμερα αποχαιρετάμε το Φεβρουάριο και υποδεχόμαστε το Μάρτιο.

Περισσότερα...
27.03.2017

Καλαμάρι γεμιστό με φέτα, πιπεριές και μυρωδικά

Καλαμάρι γεμιστό με φέτα, πιπεριές και μυρωδικά

Στενές επαφές τρίτου τύπου με μελάνια, πλοκάμια, και διάφορα άλλα γλιστερά πράγματα

Χθες αναμετρήθηκα για πρώτη φορά με ένα καλαμάρι που ταξίδεψε από τη Λήμνο σε ένα φελιζόλ. Ψαρεμένο από καλούς μας φίλους, λάτρεις και επαγγελματίες της θάλασσας και του κόσμου της. Στις διακοπές μας στο μαγικό αυτό νησί, (χρωστάω άρθρο αν καταφέρω να ανακτήσω τις φωτογραφίες από τον σκληρό που μας άφησε χρόνους) όπου ο θαλάσσιος πληθυσμός κινδύνεψε με εξαφάνιση εξαιτίας μας, μεταξύ άλλων λιχουδιών η Εύα μας μαγείρεψε ένα εκπληκτικό γεμιστό ψητό καλαμάρι με ντόπια τυριά και μυρωδικά. Όταν παρέλαβα λοιπόν αυτό το υπέροχο αλμυρό δεματάκι θέλησα να αναβιώσω τη συνταγή της όπως υπήρχε στη γευστική μου μνήμη.

Περισσότερα...