Την ιδέα του χάρτη στον τοίχο την έχουμε ξαναδεί και φαντάζει πολύ ενδιαφέρουσα στα μάτια μας. Κάθε κλεφτή ματιά και ένας νέος προορισμός! Αφήστε που μπορούμε να σχεδιάσουμε και το γύρο του κόσμου σε 80 - 100 - 200 ημέρες... Όνειρο ζωής!
Ο χάρτης που καλύπτει έναν τοίχο του σπιτιού είναι μια ιδέα που μας αρέσει πολύ. Δίνει χρώμα στο χώρο, ιδέες για ταξίδια και μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει αφορμή για άπειρες ώρες παιχνιδιού μαζί με τους φίλους μας. Βέβαια προϋποθέτει καλές γνώσεις γεωγραφίας ή έστω προθυμία για αύξηση των γνώσεων μας στο εν λόγω αντικείμενο.
Ρομαντικό, νεανικό, αισιόδοξο... Και με στίχους τόσο ταιριαστούς με τη φιλοσοφία και τη στάση ζωής μας! Όλα όσα μας εκφράζουν συγκεντρωμένα σε ένα τραγούδι. Σαν να γράφτηκε για μας.
Για μια μουσική καλημέρα!
Αυτή η πρόταση έφτασε στο inbox μας πριν λίγες μέρες! Σήμερα επιτέλους άνοιξα το link, πάτησα play, πάτησα replay και κόλλησα!
Μάντεψε τι συμβολίζει... θα μπορούσε να είναι η λεζάντα αυτής της φωτογραφίας:
α) μουσικό κλειδί
β) το "Φ" της Φωτεινής, της Φανής, του Φώτη, του Φοίβου ή του Φίλιππου
γ) το "e" του Explorer
Επιτέλους ήρθε η Άνοιξη! Ας την καλωσορίσουμε λοιπόν ρυθμικά με ένα κομμάτι που μας κάνει να θέλουμε να σηκωθούμε από τον καναπέ και να χορέψουμε..
Το απόγευμα της Τσικνοπέμπτης είναι εδώ και μια που πλησιάζει η ώρα που θα βγούμε μια βόλτα... ας ανεβάσουμε τη διάθεσή μας και ας αφεθούμε στο ρυθμό του χαρακτηριστικού αυτού χορευτικού κομματιού που για τους περισσότερους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την περίοδο του καρναβαλιού!
Χρειάζεστε όρεξη, είκοσι λεπτά από το χρόνο σας συμπεριλαμβανομένου του πλυσίματος των σκευών, και χώρο στην κατάψυξη... Α! Και μερικά απλά υλικά.
Δείτε τα:
Έχω καιρό τώρα που ζορίζομαι στην ιδέα ότι το πάντα περιποιημένο, σουλουπωμένο, τακτοποιημένο, όμορφο, χωρίς ριχτάρια, χωρίς περιττά πράγματα σαλόνι - καθιστικό μου τείνει να γίνει παιδότοπος σε μόνιμη κατάσταση πανικού. Και δεν είναι μόνο η ιδέα, είναι και η θέα. Κάθε που φορά που βλέπω το σαλόνι τόσο ανάστατο και τόσο... πολύχρωμο, κάτι με πιάνει.
Και σκεφτείτε ότι ήμουν από αυτούς που έλεγα ότι το παιδί θα παίζει στο δικό του δωμάτιο και δε θα κουβαλάει τα παιχνίδια του στο σαλόνι αλλά στην πράξη δεν το βρήκα τόσο εύκολο (και αν εσείς το κάνατε πείτε μου πώς). Το παιδί θέλει παρέα και θέλεις και εσύ και παράλληλα πρέπει να μαγειρέψεις, να πλύνεις πιάτα, να ζεστάνεις νερό και ένα σωρό άλλες δουλειές που καλώς ή κακώς γίνονται παράλληλα με το παιχνίδι τουλάχιστον όσο το παιδί είναι μικρό και ακόμα δεν πολυπαίζει μόνο του ή όταν είναι σε αυτή την τόσο χαριτωμένη μα συνάμα τόσο κουραστική φάση που η λέξη ΜΑΜΑ βγαίνει από το στόμα του κάθε λεπτό.
Κι έτσι απλά, έρχεται ο έρωτας μια μέρα στη ζωή και τα αλλάζει όλα... Γεννιούνται ήχοι και λόγια που δεν έχουν ακουστεί. Όσα δεν μπορούσες, ξαφνικά τα μπορείς. Αρκεί μόνο να αφήνεις τη ζωή να κυλήσει, μέχρι ο ίδιος να γίνεις η αγάπη...
Τον ποταμό Άρδα τον έχουμε όλοι κατά καιρούς ακούσει λόγω του φεστιβάλ νέων που λαμβάνει χώρα κάθε καλοκαίρι και φιλοξενεί μεγάλο αριθμό γνωστών καλλιτεχνών και ακόμο μεγαλύτερο αριθμό κατασκηνωτών και επισκεπτών. Μερικοί τυχεροί τον έχουμε επισκεφτεί κιόλας σε διάφορες χρονικές περιόδους αν και δυστυχώς όχι κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.
Εξαιρετική φωτογραφία πραγματικά! Το κέντρο της Αθήνας τα Χριστούγεννα του 1960.
Πρόκειται για μια φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα από το αντίστοιχο αρχείο του Μουσείου Μπενάκη. Ίσως την έχετε ήδη δει..
Ένα ευχάριστο κομμάτι με ένα κεφάτο video clip που σε κάνει να θες να βγεις στη φύση, να ξεχυθείς, να μη μαζεύεσαι σπίτι με τίποτα.
Άσπρο - μαύρο - γκρι: μια τριχρωμία ιδανική για όλες τις ώρες. Βγάλαμε και τα χοντρά μας κασκόλ και για μερικούς μήνες δεν τα αποχωριζόμαστε κάθε φορά που βγαίνουμε από το σπίτι.
Πώς μπορεί να δείχνει ο χώρος της τραπεζαρίας μεγαλύτερος; Πώς θα λύσουμε τον γρίφο "μικρός χώρος, τι τραπεζαρία να βάλω"; Σε κάθε περίπτωση έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον αήττητο εχθρό των λιγοστών τετραγωνικών. Και μπορεί να είναι αήττητος αλλά μπορούμε έστω να προσπαθήσουμε να τον αντιμετωπίσουμε.
Ακολουθώντας τις δέκα προτάσεις - συστάσεις της ειδικής επί του θέματος, Μαρίας, μπορούμε να πετύχουμε πολύ καλά αποτελέσματα.
Ας μη χάνουμε καιρό...
Φέτος... δηλαδή πέρυσι... το 2015... κάπου στο τέλος του περασμένου Νοεμβρίου έπεσα πάνω στην πρόσκληση για το Handmade Xmas Cards Swap 2015, την ανταλλαγή χειροποίητων καρτών που οργάνωνε η Ασπασία από το mylovablebaby.com με τη βοήθεια της Αντωνίας από το Crazytourists blogging και δεν το σκέφτηκα πολύ. Ανάμεσα στις ατελείωτες εκκρεμότητες του Δεκεμβρίου, δήλωσα συμμετοχή για άλλη μία ευχάριστη δουλειά. Τη δημιουργία μιας χειροποίητης χριστουγεννιάτικης κάρτας προς άγνωστο παραλήπτη.
..που κανείς δε μπορεί να φάει μόνο ένα!
Αν σας άρεσαν οι προτάσεις με τα πολλά κάδρα στον τοίχο, με τις διαφορετικές σε μέγεθος και χρώμα κορνίζες... Για θυμηθείτε τες:
Το κρασί του καλοκαιριού μας αρέσει να το πίνουμε και να το ... ακούμε. Και μετά την ερμηνεία του γνωστού τραγουδιού από τη Nancy Sinatra και τον Lee Hazlewood, ήρθε η ώρα να το ακούσουμε και στην τελευταία του εκδοχή.
Ο Διαγωνισμός "Μ' αρέσει να πλέκω" έληξε χθες και μετά από κλήρωση αναδείχθηκαν οι δύο τυχερές.
Μετά τους Minor Project και άλλα ευχάριστα μουσικά νέα από την πόλη της Πάτρας!
Το κομμάτι που ξεχωρίσαμε από το νέο cd της μπάντας από την Καλιφόρνια, το οποίο κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2012 με τίτλο Old World Romance.
