Παιχνίδι στο καθιστικό, ποιοτικό και ήρεμο
Έχω καιρό τώρα που ζορίζομαι στην ιδέα ότι το πάντα περιποιημένο, σουλουπωμένο, τακτοποιημένο, όμορφο, χωρίς ριχτάρια, χωρίς περιττά πράγματα σαλόνι - καθιστικό μου τείνει να γίνει παιδότοπος σε μόνιμη κατάσταση πανικού. Και δεν είναι μόνο η ιδέα, είναι και η θέα. Κάθε που φορά που βλέπω το σαλόνι τόσο ανάστατο και τόσο... πολύχρωμο, κάτι με πιάνει.
Και σκεφτείτε ότι ήμουν από αυτούς που έλεγα ότι το παιδί θα παίζει στο δικό του δωμάτιο και δε θα κουβαλάει τα παιχνίδια του στο σαλόνι αλλά στην πράξη δεν το βρήκα τόσο εύκολο (και αν εσείς το κάνατε πείτε μου πώς). Το παιδί θέλει παρέα και θέλεις και εσύ και παράλληλα πρέπει να μαγειρέψεις, να πλύνεις πιάτα, να ζεστάνεις νερό και ένα σωρό άλλες δουλειές που καλώς ή κακώς γίνονται παράλληλα με το παιχνίδι τουλάχιστον όσο το παιδί είναι μικρό και ακόμα δεν πολυπαίζει μόνο του ή όταν είναι σε αυτή την τόσο χαριτωμένη μα συνάμα τόσο κουραστική φάση που η λέξη ΜΑΜΑ βγαίνει από το στόμα του κάθε λεπτό.
Βέβαια ο μικρός μας, η μασκότ μας, είναι ακόμα πολύ μικρός για να καταλάβει και να μην αφήνει τα πράγματά του όπου να 'ναι, για να μην πετάει τα παιχνίδια εδώ και εκεί, για να μην κατεβάζει πράγματα από όπου φτάνει (και φτάνει όλο και πιο ψηλά όσο περνάει ο καιρός), για να του αφήσουμε όλες τις διόδους ανοιχτές προς επικίνδυνα σημεία (γι αυτόν και για μας), βλέπε τηλεόραση, αλλά από την άλλη υπάρχει και η λογική ότι οι κανόνες μπαίνουν από νωρίς και άλλα τέτοια που βρίσκονται στο μυαλό μου και μάχονται μεταξύ τους.
Και σε όλα αυτά, αυτό που περισσότερο με απασχολεί είναι ότι θέλω το σαλόνι να είναι φιλικό και προς εμάς τους μεγάλους αλλά και προς τον μικρό μας. Παράλληλα θέλω να είναι όσο γίνεται τακτοποιημένο, όσο γίνεται καθαρό, όσο γίνεται να παίζει το παιδί καλά, να το ευχαριστιέται, να μη νιώθει περιορισμένο, να μην καταπιέζεται... Μπορούμε όμως παράλληλα να μην καταπιεζόμαστε και εμείς έστω το βράδυ που κοιμάται ο μπόμπιρας και το σαλόνι γίνεται και πάλι δικό μας;
Τις σκέψεις αυτές και τους προβληματισμούς μου, που φαντάζομαι ότι μοιράζεται η μέση μαμά, είχε μάλλον στο μυαλό της η φίλη Μαρία και μας χάρισε πολύτιμες ιδέες, προτάσεις και συμβουλές για ένα ποιοτικό και ήρεμο παιχνίδι στο καθιστικό. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο! Διαβάστε όσα μας έγραψε και βρείτε τον τρόπο να προσαρμόσετε όσα προτείνει στον χώρο σας! Θα κάνω ξανά και εγώ το ίδιο και νομίζω (και ελπίζω) πως θα δω διαφορά. Σε ευχαριστώ Μαρία!
