Βλέπεις αυτή την τούρτα και δεν πιστεύεις ότι είναι σπιτική. Την δοκιμάζεις και πάλι δεν πείθεσαι. Ξέρεις βέβαια πόσο ταλέντο έχει η φίλη σου στην κουζίνα και σε πολλών ειδών χειροποίητες κατασκευές αλλά πάλι.. αυτή η τούρτα σπιτική; Πότε πρόλαβε... πόσο να της πήρε... Μα τι αντοχές έχει... Και έπρεπε να ετοιμάσει ολόκληρο το πάρτι του γιου της... 

Για να μας πείσει λοιπόν, αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας τη συνταγή... Η (χρυσοχέρα που θα ΄λεγε και η γιαγιά μου) Αγγελική ξαναχτυπά και μας γράφει τα παρακάτω:

Τι θα λέγατε να κάνουμε μια έρευνα στην κουζίνα της γιαγιάς;

H Blair Eadie για άλλη μια φορά τράβηξε την προσοχή μας με δύο διαφορετικές μεταξύ τους εμφανίσεις.

Εδώ και λίγα χρόνια στη χώρα μας υπάρχει ένα μουσείο διαφορετικό απ' τ' άλλα. Είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στη φύση και σε είδη που μας προσφέρει απλόχερα, ένα μουσείο μανιταριών! Και πού αλλού θα μπορούσε να βρίσκεται αυτό το μουσείο, πέρα από την ευρύτερη περιοχή της Πόλης των Μανιταριών;

Στα ορεινά των Γρεβενών, λοιπόν, στο καταπράσινο χωριό που ακούει στο όνομα Λάβδα, τον Νοέμβριο του 2011 ιδρύθηκε Μουσείο Μανιταριών. Έκτοτε κάθε χρόνο, αρχές καλοκαιριού, διοργανώνονται εκδηλώσεις με θέμα τα Μανιτάρια. Φέτος οι "Δρόμοι του Μανιταριού" πραγματοποιήθηκαν το τριήμερο 30-31/5 και 1/6 και οδήγησαν στη Λάβδα μανιτραφόφιλους και εν γένει φυσιολάτρες.

Οι κάρτες γενεθλίων που πωλούνται στα καταστήματα έχουν πια διάφορα χρώματα, σχέδια, μεγέθη, άλλες περιέχουν μηνύματα και στιχάκια με χιούμορ, άλλες πιο σοβαρά, άλλες είναι κενές και περιμένουν τις δικές μας μοναδικές ευχές.

Ώρα για μουσική!

"..Clap along if you feel like that's what you wanna do.."

Ήρθε η ώρα να ταξιδέψουμε παρέα σε ένα μέρος μαγικό κι ονειρεμένο, μακρινό, πολύ μακρινό... να περάσουμε τον Ατλαντικό και να φτάσουμε σχεδόν στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Αγαπημένος φίλος βρέθηκε στο ξακουστό Σαν Φρανσίσκο, συνδύασε δουλειά με βόλτες στην πόλη και με μεγάλη (δική μας) χαρά επέλεξε να μοιραστεί μερικές φωτογραφίες μαζί μας.

Και αισίως ο Φίλιππος έγινε 2 ετών! Πώς έγινε αυτό; Πότε έγινε; Πότε γεννήθηκε, πότε μεγάλωσε... Σαν τώρα θυμάμαι εκείνες τις πρώτες μέρες που τον είχαμε σπίτι και νομίζαμε πως ήταν οι μεγαλύτερες μέρες της ζωής μας. Μάλλον γιατί κρατούσαν σχεδόν 24 ώρες (χωρίς ύπνο).

Και τώρα έχει ήδη περάσει μια εβδομάδα από τα δεύτερα γενέθλιά του και είμαστε μια εβδομάδα πιο κοντά στον ερχομό της μικρής πριγκίπισσας.

Άλλοι βλέπουν τα φρούτα και φαντάζονται φρουτοσαλάτες και άλλοι εμπνέονται smoothie-cocktails! H αλήθεια είναι ότι ήθελα φρούτο αλλά παράλληλα μου 'ρθε και η ανάγκη για ένα ποτάκι στο μπαλκόνι. Βλέπω το πεπόνι, τις φράουλες και τη μέντα ξεθάβω και ένα ξεχασμένο ποτό και σκέφτομαι, βρε λες? Και που να'ξερε η καημένη η μητέρα ότι το νέο της γλαστράκι με τη μέντα με γεύση φράουλας (ας παραβλέψουμε τις GMO προεκτάσεις του θέματος...) θα έβρισκε τέτοια χρήση! Καλοκαιρινή δροσερή έμπνευση λοιπόν με full βιταμίνες, που λέει και μια φίλη, για να πάνε κάτω τα φαρμάκια! Ο συνδυασμός των φρούτων όπως και η επιλογή του ποτού μπορεί ν'αλλάξει ανάλογα με το τι έχετε στο ψυγείο σας αλλά και τις προτιμήσεις σας φυσικά! Ήδη σκέφτομαι το επόμενο με ροδάκινο και λοβό βανίλιας!

Καλησπέρα σας! Χρόνια πολλά και καλά και Χριστός Ανέστη!

Επανερχόμαστε στη διαδικτυακή μας παρέα μετά από ένα διάλεμμα αρκετών ημερών που μας χάρισε ξεκούραση, χαλάρωση, λίγο παραπάνω ύπνο, καθαρό αέρα, θέα στη θάλασσα, ήχους τζιτζικιών και κελαηδίσματα πουλιών. Ομολογώ ότι ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν οικογενειακώς. Οι μεγάλοι για να ξεφύγουμε από τη ρουτίνα, ο Φίλιππος για να εκτονώσει όλη του την ενέργεια παίζοντας με τις ώρες στην αυλή και η μπέμπα για να έχει πάντα μια διαθέσιμη αγκαλιά να απαλύνει το κλάμα της.

Θυμάστε που σας έλεγα για τη νυχτερινή μας βόλτα στην παγωμένη Πράγα, που δεν πρόλαβα ούτε ένα μαγνητάκι να πάρω; Θυμάστε επίσης που σας είπα ότι αρκετοί φίλοι επισκέφτηκαν φέτος τα Χριστούγεννα την Πράγα; 

Αυτά τα ζωάκια μας έγιναν ανάρπαστα στο πάρτι του Φίλιππου! Είναι από τις κλασικές συνταγές της οικογένειας που τελευταία άρχισαν λίγο να αλλάζουν για να προσαρμοστούν σε πιο πολλά γούστα, κυρίως παιδικά.

Κι έτσι από εκεί που ήταν τα παραδοσιακά νηστίσιμα κουλουράκια κανέλας που έκανε η μαμά μου πάντα ως μικρές πλεξουδίτσες, περνώντας από πολλές δοκμασίες με κουπάτ, έγιναν αστεράκια, φεγγαράκια, δεντράκια και άλλα πολλά, και κατέληξαν να γίνουν ζωάκια σε δυο νέες εκδοχές, βανίλια και κακάο.

Να και η φετινή βασιλόπιτα... Ό,τι προλάβαμε να βγάλουμε λίγα λεπτά πριν την κόψουμε και την εξαφανίσουμε!

Μας αρέσει όλους πολύ αυτή η βασιλόπιτα και μας αρέσει ακόμα περισσότερο όταν το κομμάτι μας περέχει και το φλουρί!

Μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες είναι να χρησιμοποιώ αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι με τρόπο διαφορετικό, πρωτότυπο και πρακτικό.

Να και ένα κομμάτι από το soundtrack της ταινίας Sweet November που σας έλεγα. Μη μου πείτε ότι δεν είναι εξαιρετικά μελωδικό... Και μόνο που το ακούς συγκινείσαι! Πόσο μάλλον να βλέπεις και την ταινία!

Μια διασκευή που μ'αρέσει πολύ τον τελευταίο καιρό!

Ακούς ραδιόφωνο και η φωνή είναι γνώριμη... αλλά το κομμάτι όχι. Ακούς δεύτερη γνωστή φωνή.

Δυο αγαπημένοι ερμηνευτές ένωσαν τις δυνάμεις τους. Αυτό που ακούς σ' αρέσει και ψάχνεις να δεις τι είναι.

Μέρες τώρα η πραλίνα φουντουκιού τριγυρίζει στο μυαλό μου. Είτε πάνω σε μια φέτα ψωμί είτε ανάμεσα σε δύο μπισκότα σε μορφή σάντουιτς είτε σε μια απλή κουταλιά γλυκού ή ενίοτε και σούπας έρχεται αρχικά στο μυαλό μου και στη συνέχεια στο πιάτο μου!

Ο Frank Sinatra σε ένα από τα πολύ αγαπημένα τραγούδια των Χριστουγέννων.

Ακόμη μια εμφάνιση της style blogger από την Φλόριντα που ξεχωρίσαμε αυτή την εβδομάδα.

Η ιδέα δόθηκε πριν λίγους μήνες από ένα διαφορετικό έργο τέχνης που τράβηξε την προσοχή μας.

Φθινοπωρινός καιρός, βροχή, ομίχλη, ήλιος και πάλι βροχή... Καιρός για γαλότσες!

Φέτος οι καλλιτέχνες του δρόμου (street artists) σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν σήμερα, 27 Οκτωβρίου. Γενικά είναι κινητή γιορτή και γιορτάζεται κάθε χρόνο το τελευταίο Σάββατο του Οκτωβρίου.

Ένα από τα κομμάτια που μου φτιάχνει τη διάθεση τον τελευταίο καιρό!