Μια που για αρκετούς είναι η τελευταία εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας, ας ανέβουμε λίγο!
Απογευματινό κολατσιό! Ζεστό κακάο με τη συνοδεία του ωραιότερου σιμιγδαλένιου χαλβά που υπάρχει και λαχταριστών muffins μήλου! Τι λέτε; Θα μας κάνετε παρέα;
Τα Χριστούγεννα είναι μόνο μια βδομάδα μακριά! Τι καλά!
Η περίοδος Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου θα έλεγε κανείς πως είναι η περίοδος που κινούμαστε στο πνεύμα των εορτών. Οι θερμοκρασίες σιγά-σιγά πέφτουν, εμείς κουκουλωνόμαστε, μένουμε λίγο περισσότερο στο σπίτι, στολίζουμε, φτιάχνουμε αλμυρά και γλυκά εδέσματα, τρώμε περισσότερο, βλέπουμε φίλους...
Και όμως... Αυτή είναι η μία όψη των χαρών της ζωής. Η άλλη έρχεται όταν αποχωριζόμαστε τον καναπέ, βγαίνουμε από το σπίτι, αθλούμαστε και συμμετέχουμε...
Έτσι λοιπόν, για τους απανταχού δρομείς, οι τρεις τελευταίοι μήνες του έτους και ειδικά ο Νοέμβριος είναι ο μήνας των αγώνων. Ο κλασικός μαραθώνιος της Αθήνας και άλλοι μικρότεροι σε μήκος και φήμη αγώνες δρόμου σε άσφαλτο ή σε βουνό διοργανώνονται αυτήν την περίοδο και προσελκύουν αμέτρητους λάτρεις του τρεξίματος.
Παρασκευή σήμερα και δε μπορούμε παρά να ξεκινήσουμε την ημέρα μας με ένα χαρούμενο τραγούδι..
Τα κουτάκια! Σε κάθε σχήμα, χρώμα, μέγεθος, υλικό, για κάθε πιθανή χρήση! Είναι μια από τις εμμονές μου! Μ' αρέσουν πολύ τα κουτιά μικρά και μεγάλα και μαντέψτε... οι φίλες μου πολλές φορές μου φέρνουν κουτιά ή άλλα δώρα σε κουτιά! Ειδικά η καλή μου η κουμπάρα! Εξού και το κουτί με τα πολλά κουτάκια στη βάπτιση του μικρού μας αντάρτη!
Για τους φίλους των βιβλίων στη Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές, υπάρχει ένα καλό νέο! Σήμερα, 16 Μαΐου 2013, ξεκινά η 10η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.
Πριν λίγες μέρες σας έγραψα τις εντυπώσεις μου για το βιβλίο της Lori Nelson Spielman "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Και μάλλον μέσα από τη δική μου αναγνωστική ματιά άρεσε και σε σας, γιατί είχα αρκετά μηνύματα σχετικά με το βιβλίο. Όσοι δε διαβάσατε την σχετική ανάρτηση, δείτε τη εδώ. Όσοι πάλι τη διαβάσατε, προχωρήστε απευθείας παρακάτω... :)
Από σήμερα και για 20 περίπου μέρες θα έχετε δυνατότητα να το αποκτήσετε και εσείς μέσω του νέου μας διαγωνισμού!
Το καλάθι είναι αναμνηστικό των φοιτητικών μου χρόνων. Τότε τα καλάθια ήταν πολύ της μόδας. Τα έβλεπες σε διάφορα σημεία του σπιτιού.
Οι μπαλίτσες είναι αναμνηστικές από ταξίδια - επισκέψεις σε φίλους στο εξωτερικό. Τι ωραία περάσαμε! Μπορώ να έχω κάτι μπροστά μου να τα θυμάμαι κάθε μέρα;
Τα έγγραφα - χαρτόνια - έπαινοι είναι συμμετοχές σε διάφορες δραστηριότητες που κατά καιρούς με σήκωσαν από τον καναπέ. Μη φανταστείτε ότι κέρδισα ποτέ αλλά είναι τιμητικοί για τη συμμετοχή και μόνο.
Μερικές φορές η περιέργεια αυξάνει τη δημιουργικότητα.
Ανακοινώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα το θέμα του φετινού TEDxThessaloniki και όπως σας είχαμε υποσχεθεί φροντίζουμε για την ενημέρωσή σας. Το φετινό θέμα μας αρέσει πολύ και μας εκφράζει ακόμη περισσότερο..
Τι λέτε να ξεκινήσουμε την ημέρα μας με ένα υπέροχο τραγούδι παραμένοντας από χθες στο πνεύμα των περιπλανήσεων μετά μουσικής;
Νέο χαρούμενο τραγούδι από τη Μαρία Παπαγεωργίου!
Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είχες γίνει.
George Eliot, 1819-1880, Αγγλίδα συγγραφέας
σαν το χιόνι που πέφτει τη νύχτα απρόσμενα και σιωπηλά...
Πλησιάζουμε στο τέλος του φθινοπώρου, αλλά η θερμοκρασία μέσα στην ημέρα παρουσιάζει έντονες διακυμάνσεις. Η κατάλληλη απάντηση στην ερώτηση "Τι να φορέσω σήμερα;" δεν είναι άλλη από το ντύσιμο σε επίπεδα.
"Αν νομίζεις ότι είσαι πολύ μικρός για να κάνεις τη διαφορά... προσπάθησε να κοιμηθείς με ένα κουνούπι στο δωμάτιο".
- Δαλάι Λάμα
Πιστεύω ότι ο καθένας μας μπορεί και οφείλει να φτιάχνει τον δικό του μικρό παράδεισο όπου ζει, για να κάνουμε τη ζωή μας λίγο πιο όμορφη. Υπάρχουν όμως κάποια μέρη που είναι μικροί παράδεισοι από μόνα τους, που από το πρώτο βήμα που θα κάνεις, νιώθεις αυτές τις μαγικές δονήσεις που αναβλύζουν θετική ενέργεια.
Ο ήλιος ξεπροβάλλει δειλά μέσα από τη θάλασσα αποκαλύπτοντας το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής...
Πότε πέρασε πάλι τόσος καιρός; Το καλοκαίρι τελείωσε (παει, το αποχαιρετήσαμε πια για τα καλά και περιμένουμε το επόμενο), το φθινόπωρο μπήκε, κοντεύει να τελειώσει και ο πρώτος μήνας του... Και γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή συνειδητοποιώ πως δεν είναι μόνο το καλοκαίρι που πέρασε, είναι και αυτή η μονίμως ξεχασμένη ημερομηνία που πρέπει να κάνω service στο αυτοκινητάκι μου. Τώρα πρέπει πάλι να πάρω τηλέφωνο στην αντιπροσωπεία, να "κλαφτώ", να τους πω πόσο μακριά βρισκόμουν την περίοδο που έπρεπε να πάω για το ετήσιο service και να μου κάνουν για μια ακόμα χρονιά την παραχώρηση να κάνω εκπρόθεσμα το service και να μην χάσω την εγγύηση. Και όσο δεν μ' αρέσει να κλαίγομαι... Μα πώς γίνεται; Όσο συνεπής είμαι γενικά στη ζωή μου, τόσο ξεχασιάρα και αμελής είμαι στη σχέση μου με το αγαπημένο μου αυτοκίνητο.
