Αυτό το τηλεφώνημα από τους φίλους και κουμπάρους μας στα μέσα του καλοκαιριού δεν ήταν σαν τα προηγούμενα, του στιλ τι κάνετε κ.λπ. Θες από ένστικτο, όπως θες πες το, σαν πολύ χαρούμενα χτυπούσε το τηλέφωνο. Για να δούμε... "Καλά δε ζεσταθήκατε ακόμη στη θάλασσα; Πιάστε και λίγο βουνό!"
Πράγματι η σχεδόν αφόρητη ζέστη έκανε την ιδέα να ανεβούμε στο βουνό πολύ δελεαστική. Κι έτσι η πρόσκληση να τους επισκεφθούμε στα ορεινά έγινε αποδεκτή με μεγάλη χαρά και χωρίς δεύτερη σκέψη.
Αγαπημένη Κυριακάτικη συνήθεια: Ένας περιποιημένος διπλός ελληνικός και μια εφημερίδα..
Στη χώρα μας έχουμε δει κατά καιρούς πολλά μουσικά talent shows τύπου Fame Story, Super Idol, Pop Stars, Dream Show, The Voice (προφανώς θα ξεχνάμε και κάποια!) να δίνουν την ευκαιρία σε νέους ανερχόμενους τραγουδιστές να αναδείξουν το ταλέντο τους και να αποκτήσουν την απαιτούμενη αναγνωρισιμότητα για να ξεκινήσουν την καριέρα τους, ενώ κάποιοι από αυτούς μεσουρανούν πλέον στην καλλιτεχνική σκηνή της χώρας (και μπράβο τους!).
Σας είπαμε ότι θα γίνει το TEDxThessaloniki, σας είπαμε ότι θα πάμε στο TEDxThessaloniki, σας είπαμε ότι πήγαμε στο TEDxThessaloniki, σας είπαμε ότι επισκεφτήκαμε και το παζάρι βιβλίου στο διάλειμμα του TEDxThessaloniki αλλά δε σας είπαμε τις εντυπώσεις μας...
Μια και σήμερα αναφερθήκαμε στην ταινία "The Hunger Games" και τα μηνύματά της, ας κλείσουμε το Σαββατοκύριακο μας με ένα τραγούδι από το αντίστοιχο soundtrack.
Και όταν τα θαύματα συμβαίνουν στη φύση, τότε αλλάζουν όνομα και αποκαλούνται γεωθαύματα.
Γεωθαύματα! Ωραία ακούγεται!
Μια θεατρική παράσταση σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου με πρωταγωνίστρια τη Στεφανία Γουλιώτη.
Είναι χειροποίητα, νηστίσιμα, φτιαγμένα με αλεύρι ολικής άλεσης, καστανή ζάχαρη και μέλι και μπορούν να συνοδεύσουν τέλεια τον καφέ ή το τσάι.
Είναι η πρώτη μου δημιουργία στην κουζίνα στο πλαίσιο των γιορτών που πλησιάζουν. Ήταν και ευκαιρία να χρησιμοποιήσω το τζίντζερ που είχα πάρει εδώ και καιρό και περίμενε να δώσω νόημα στην ύπαρξή του στο ντουλάπι μου.
Μετά την ανάβαση στον Γράμο και το γλυκό γευστικό ταξίδι στην Πόλη και όχι μόνο.. την σκυτάλη παίρνει ο Moby για να μας ταξιδέψει μουσικά!
Μια παλιά καρέκλα σε μια γωνία, ένα ριχτάρι ριγμένο επάνω της, μια μεγάλη κορνίζα από πίσω, δυο τρία ανθοδοχεία και άλλα τόσα κηροπήγια ή καράφες αριστερά και δεξιά ακουμπισμένα πρόχειρα και μερικά βιβλία συνθέτουν μια ιδιαίτερη γωνιά στο σπίτι. Δεν είναι πολύ όμορφη και πολύ "τυχαία" διακοσμημένη;
Την αγάπη μας για τα cupcakes σίγουρα την έχετε καταλάβει! Και εκτός από τα cupcakes μας αρέσουν πολύ και οι πολύχρωμες χάρτινες θήκες τους!
Το τελευταίο μου απόκτημα είναι μια πλεκτή ζακέτα με κρόσσια. Οι ζακέτες γενικά μου αρέσουν πολύ και τα τελευταία χρόνια αποτελούν ένα από τα βασικά στοιχεία της γκαρνταρόμπας μου. Ζακέτες σε διάφορα χρώματα, μήκη και στιλ έχουν διεισδύσει στη ντουλάπα μου και δε λένε να βγουν. Κατ' επέκταση έχουν κάπως αυξηθεί και τα T-shirts που αποτελούν το πρώτο επίπεδο στις ενδυματολογικές επιλογές μου, από πάνω μπαίνει η ζακέτα, κάπου πιο πάνω υπάρχει η σχεδόν μόνιμη κάλυψη του λαιμού είτε πρόκειται για φουλάρι είτε για κασκόλ είτε για κάποιον πλεκτό γιακά...
Μια νέα φίλη του maresei.gr επέλεξε να μοιραστεί μαζί μας μια από τις αγαπημένες της συνταγές.
Tην καλωσορίζουμε λοιπόν στην παρέα μας και μοιραζόμαστε τη χαρά μας μαζί σας.
Την περασμένη Κυριακή σας είπαμε ότι θα κάνουμε την ημέρα μας ομορφότερη δημιουργώντας ειδικές περιστάσεις, στρώνοντας ωραία τραπέζια και περνώντας χρόνο με αγαπημένους φίλους. Και πράγματι έτσι έγινε.
Η ομάδα είναι η δύναμη, τα μέλη της είναι οι συνοδοιπόροι μας στην αναζήτηση της ιδέας, στην υλοποίηση ενός πλάνου, στην επίτευξη ενός στόχου.
Ένα υπέροχο κομμάτι για να βάλουμε "φωτιά" στη βροχή, μήπως και καταφέρουμε να την ξορκίσουμε και σταματήσει.
Νωρίτερα σήμερα στα Εξωτικά Ιωάννινα!
Όπως βλέπετε προηγήθηκε "βροχή" από πλατανόφυλλα. Αποχαιρετάμε το φθινόπωρο λοιπόν με μια χαρακτηριστική εικόνα της εποχής..
Whatever is unhappy, is immoral.
William Morris, 1834-1986, Άγγλος καλλιτέχνης, συγγραφέας και πολιτικός
Μπορεί να βρέχει πάλι, αλλού να χιονίζει.. Ελπίζουμε να υπάρχουν και μέρη με ηλιόλουστες καλημέρες!
Το σπίτι ξεστολίστηκε, τα χριστουγεννιάτικα μαζεύτηκαν και βρήκαν και πάλι τη θέση τους στο πατάρι, η προσμονή για τον ερχομό των εορτών έχει γίνει πια μια ανάμνηση, όπως και οι ατελείωτες στιγμές με φίλους εντός και εκτός σπιτιού. Τα γλυκά μόνο μένει να τελειώσουν, γιατί κουραμπιέδες, μελομακάρονα και σοκολατόπιτες μας... ταλαιπωρούν ακόμα. Ε τι... να τα αφήσουμε να χαλάσουν; Να τα πετάξουμε; Κρίμα είναι!
Μια κούπα μπαλαρίνα!
Αυτή ήταν η πρώτη κουβέντα μιας φίλης μόλις είδε αυτή τη φωτογραφία. Και επειδή μας θυμίζει μια πολύ όμορφη μέρα της ζωής μας, τη μοιραζόμαστε μαζί σας. Έτσι για να μην ξεχνάμε...
Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012, ώρα 2μ.μ, Θεσσαλονίκη: Ο καιρός θύμιζε καλοκαίρι και περπατώντας με βήμα ταχύ στη Λεωφόρο Νίκης, είδα με μεγάλη χαρά ότι οι πολίτες είχαν ξεχυθεί στην παραλία. Άλλοι με τα πόδια και άλλοι με ποδήλατα έκαναν βόλτα στην παραλία αγναντεύοντας τη θέα, ενώ πολλές παρέες είχαν "καταλάβει" τα πεζούλια και το γρασίδι στην περιοχή του Λευκού Πύργου για να απολαύσουν τον πρωινό τους καφέ! Τι κρίμα να μην έχω το χρόνο και φυσικά το καλάθι(*) μου για να κάνουμε και εμείς ένα πικ-νικ στην παραλία! Μόνο μερικές φωτογραφίες στα γρήγορα έβγαλα, γιατί είχα αργήσει στο ραντεβού μου!
