Το βιβλίο για μένα είναι ένα από τα πιο όμορφα δώρα που μπορεί κάποιος να μου χαρίσει. Είναι ρίσκο, βέβαια, γιατί δεν μπορείς να ξέρεις τι είδος βιβλίων αρέσουν και απολαμβάνει ένας βιβλιοφάγος. Ο αγαπημένος μου καθηγητής στάθηκε πολύ τυχερός!

Ρυθμικό και αισιόδοξο!

Ένα ενδιαφέρον newsletter έφτασε στο inbox... και να, το μοιραζόμαστε μαζί σας. 

Θέμα που καίει! Εγκυμοσύνη στη μόδα ή μόδα στην εγκυμοσύνη;

Και τι να φορέσει η έγκυος που η κοιλιά όσο πάει και μεγαλώνει και δε θέλει να χαλάσει ούτε την κομψότητα ούτε το στιλ της;

Και από τη μία, ωραία τα φορέματα και τα στενά ρούχα που δείχνουν ότι η σιλουέτα σου δεν έχει χαλάσει αν εξαιρέσεις το πεπονοκαρπούζι που κατάπιες αλλά από την άλλη θες και κάτι που να μην κολλάει πάνω σου, να μη σε καταπιέζει αλλά να μη σε δείχνει και ετοιμόγενη από τον 5ο μήνα.

Μια κούπα μπαλαρίνα!

Αυτή ήταν η πρώτη κουβέντα μιας φίλης μόλις είδε αυτή τη φωτογραφία. Και επειδή μας θυμίζει μια πολύ όμορφη μέρα της ζωής μας, τη μοιραζόμαστε μαζί σας. Έτσι για να μην ξεχνάμε...

Παλιό μα τόσο διαχρονικό και τόσο αγαπημένο!

Άλλη μια μουσική πρόταση που έφτασε στο inbox μας από μέλος της παρέας του maresei, πολύ καλοκαιρινή, πολύ "ξαπλώστρα - καφές - ακούς το κύμα να σκάει"... 

Μιλώντας αρκετά περί κινηματογράφου τον τελευταίο καιρό, ας αναφερθούμε και σε μια παλαιότερη ελληνική ταινία του Νίκου Γραμματικού.

Αυτό το ψωμί είναι τόσο νόστιμο! Το τρως σκέτο, με φέτα, με κεφαλοτύρι... Ό,τι και να επιλέξεις, είναι απολαυστικό!

Η ιδέα δόθηκε πριν λίγους μήνες από ένα διαφορετικό έργο τέχνης που τράβηξε την προσοχή μας.

20 Νοεμβρίου 2012: Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των παιδιών

Μπορεί η εβδομάδα μας να μην είναι η πιο εύκολη... Οι υποχρεώσεις είναι πολλές και απαιτητικές, η ένταση μεγάλη, ο ύπνος λίγος... και όμως, κάτι όμορφο θα υπάρχει στη σημερινή ημέρα.

Η Ελιά είναι το δέντρο που χαρακτηρίζει τα ελληνικά παράλια. Η ιστορία της μετρά πάρα πολλά χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη χώρα μας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα του δέντρου είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από τη θεά Αθηνά στην Ακρόπολη. Η ελιά άλλωστε ήταν το σύμβολο της θεάς. Στην πορεία η ελιά συνδέθηκε με τον αθλητισμό, ενώ αποτέλεσε και ένα βασικό διακοσμητικό στοιχείο σε διάφορα είδη καθημερινής χρήσης, αφού πήλινα και ξύλινα δοχεία, λευκά είδη, ακόμα και κοσμήματα διακοσμήθηκαν με μοτίβα κλαδιών και καρπών ελιάς. Επιπλέον αποτέλεσε σύμβολο ειρήνης, σοφίας και γνώσης.

Παρασκευή σήμερα και ξεκινάμε την ημέρα μας με το χαρούμενο ρυθμό της Ειρήνης Σκυλακάκη!

Σας είπαμε ξανά ότι αυτό ήταν το καλοκαίρι των βαπτίσεων για την παρέα του maresei. Όχι μόνο γιατί γίναμε μάρτυρες σε αρκέτες βαπτίσεις, αλλά και γιατί σε τρεις από αυτές είχαμε ενεργό ρόλο και συμμετοχή, είτε ως γονείς είτε ως νονοί είτε ως βοηθοί των πνευματικών γονέων. Και στις τρεις πάντως περιπτώσεις βάλαμε τα χεράκια μας για τη δημιουργία του "βαπτιστικού πακέτου".

Έχουμε ήδη μοιραστεί μαζί σας τη βάπτιση του Αχιλλέα και σήμερα σειρά έχει αυτή του Φίλιππου που έλαβε χώρα στις 12 Ιουλίου. Αλλάς ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή..

Υποδεχόμαστε τον Φεβρουάριο με το νέο wallpaper του maresei.gr, που είναι εδώ για να μας θυμίζει το παιδί που κρύβεται μέσα μας.

Ήταν ένας καυτός Ιούλης όταν βρέθηκα για πρώτη και τελευταία δυστυχώς φορά στη Ζυρίχη. Σε έναν κατεξοχήν χειμερινό προορισμό δηλαδή όπου φαντάζεται κανείς χιόνια, Άλπεις, ζεστή σοκολάτα, ρολόγια, Χάιντι και τα συναφή. Πάντα έβρισκα συναρπαστικό το να βρεθείς σε ένα μέρος, στο οποίο έχει αποδοθεί μια πολύ συγκεκριμένη ταυτότητα, τη "λάθος" εποχή, για παράδειγμα στο Σαρακήνικο της Μήλου το χειμώνα, ή σε ένα χιονοδρομικό πχ. στη Βασιλίτσα το καλοκαίρι, είναι αυτή η γοητεία των αντιθέσεων. Δε φανταζόμουν όμως ποτέ ότι η Ζυρίχη θα με εκπλήξει έτσι.

Μια ωραία πρόταση για δημιουργικούς πειραματισμούς!

Πόσο μεγάλο μπορεί να είναι ένα όνειρο;

Το πρώτο τρίημερο του Μαρτίου είναι προ των πυλών και παρότι ο καιρός φαίνεται ότι δε θα είναι με το μέρος μας, εμείς δεν πτοούμαστε και σε καμία περίπτωση δε χάνουμε το στιλ μας.

Ας βάλουμε μια άνω τελεία σε ό,τι μας απασχόλησε σήμερα κι ας χαλαρώσουμε. Η Νατάσσα Μποφίλιου μπορεί να μας βοηθήσει σε αυτό.

Αν φέτος πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας ένα μόνο δώρο, τότε αυτό είναι η Απεριόριστη Δύναμη. Το βιβλίο που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε τη δύναμη που κρύβουμε μέσα σας, μας δείχνει τον τρόπο να (επανα)προσδιορίσουμε τι θέλουμε από τη ζωή μας και πώς να το αποκτήσουμε. Το βιβλίο που μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας.

Και όλα αυτά όχι σε μια βάση θεωρητική, με (αμπελο)φιλοσοφίες, που όσο κι αν μ' αρέσουν, ενίοτε τις βαριέμαι.

Είναι ένα βιβλίο που με το που άρχισα να το διαβάζω, βρήκα πολλά σημεία να ταυτιστώ, ένιωσα ότι το έγραψε ο Anthony Robbins για μένα, για να με ξεμπλοκάρει, για να με βοηθήσει να καταλάβω τι ακριβώς θέλω από τη ζωή και πώς θα το πετύχω. Ήταν σαν να τον έχω μπροστά μου και να τον βλέπω σε ένα από τα σεμινάριά του.

Πολύ μ'αρέσει!

"I don't want to wait anymore I'm tired of looking for answers
Take me some place where there's music and there's laughter..."