Οι atenistas ξαναχτυπούν! Αυτή την Κυριακή 19.05 μας καλούν να ανακαλύψουμε παρέα μια άγνωστη Αθήνα..

Πρόκεται για μια δράση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που μας αρέσει πολύ!

Στο εστιατόριο του Μουσείου της Ακρόπολης είχα την τύχη να βρεθώ πριν 6 περίπου μήνες. Δε σας κρύβω πως με εντυπωσίασε. Ο χώρος, το μενού, τα πιάτα ήταν πολύ καλά. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην παραδέχτω πως και έχω φάει καλύτερο φαγητό και έχω βρεθεί σε πιο όμορφο χώρο με καλύτερο σέρβις. Ωστόσο, το σύνολο όσων προσφέρει το συγκεκριμένο εστιατόριο άφησε όλη την παρέα ιδιαίτερα ικανοποιημένη με μεγαλύτερο ατού βέβαια την υπέροχη θέα στην Ακρόπολη και τους γύρω λόφους.

Ο ήλιος ξεπροβάλλει δειλά μέσα από τη θάλασσα αποκαλύπτοντας το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής...

Είσαι στο αυτοκίνητο κάπου στη Φλώρινα, στην άκρη της πόλης και εκεί που οδηγείς αμέριμνος... δεν πιστεύεις στα μάτια σου... Λες δεν μπορεί, δεν βλέπω καλά... Δεν τολμάς ούτε καν να πεις στο συνοδηγό σου τι βλέπεις, δεν τολμάς να το ξεστομίσεις... Είναι που δε βλέπεις και πολύ καλά μακριά αλλά τι να πεις "Α να ένας ελέφαντας!"; 

Δεν μπορούν να κλείσουν οι βόλτες μας στο Σαν Φρανσίσκο, χωρίς μια εικόνα από τον ειρηνικό ωκεανό.

Ανοιχτόχρωμα ρούχα και το χειμώνα! Ειδικά τις Δευτέρες επιβάλλονται για να μας ανεβάζουν τη διάθεση. Επιλέξτε για αύριο ένα συνδυασμό με λευκά ή άλλα ανοιχτόχρωμα και φωτεινά ρούχα και εξοπλιστείτε με περισσότερη όρεξη για την εβδομάδα που ξεκινά.

Τους Minor Project πλέον τους γνωρίζουμε όλοι. Έχουν καταφέρει να μας συντροφεύουν μουσικά σε πολλές καθημερινές μας στιγμές ακούγοντας μερικά από τα τραγούδια τους πολύ συχνά στο ραδιόφωνο.

Πάλι τελείωσε το καλοκαίρι; Πώς γίνεται αυτή η εποχή να κρατάει τόσο λίγο; Έτσι νιώθω τουλάχιστον, πως είναι η μικρότερη εποχή, πως περνάει τόσο γρήγορα, πως δεν τη χορταίνω ποτέ. Δε χορταίνω τη θάλασσα, την ξενοιασιά, τη χαλάρωση... 

Καιρό είχα να πέσω πάνω σε μια εικόνα που θα με κάνει τόσο αυθόρμητα να χαμογελάσω. Προφανώς μου έφερε τα κατάλληλα άτομα στο νου, αυτά τα άτομα που με κάνουν να χομογελάω.

Εσείς πετάξατε χαρταετό χθες; Αν ναι, ανήκετε στους τυχερούς που τους το επέτρεψε ο καιρός. Αν πάλι όχι, μην πτοείστε.. υπάρχει και το ερχόμενο τριήμερο! Ιδανική ευκαιρία να ξανανιώσουμε παιδιά!

Μια ιδέα που πολύ μας αρέσει! Ένα φωτιστικό φτιαγμένο από το παλιό σίδερο της γιαγιάς.

Άλλο ένα πολύ χαλαρωτικό κομμάτι από τον Dotan.

To νέο αγαπημένο μου κομμάτι! Δυναμικό, ρυθμικό, εθιστικό και ελπιδοφόρο!

Ένα υπέροχο κομμάτι για να βάλουμε "φωτιά" στη βροχή, μήπως και καταφέρουμε να την ξορκίσουμε και σταματήσει.

Οι φίλοι μας ξέρουν ότι μας αρέσουν οι εύκολες και γρήγορες συνταγές. Γι αυτό και όταν ανακαλύπτουν νέες ιδέες για κουζινοπειραματισμούς μας σκέφτονται.. Και όταν οι συνταγές τους οδηγούν σε ονειρεμένες γεύσεις μας στέλνουν ανταπόκριση! Μηλοπιτάκια λαχταριστά σε συνταγή του Βασίλη Καλλίδη και εκτέλεση πολυτάλαντης φίλης!

Η Θυσία είναι το το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας που πραναγγέλλει η συγγραφέας Άννα Γαλανού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Μας μεταφέρει στη μεταβυζαντινή εποχή, όταν η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν απέραντη και η Κρήτη υπό τον ζυγό των Ενετών. Μια μυθοπλασία που κινείται σε ιστορικό πλαίσιο, προσφέρει μοναδική ατμόσφαιρα εποχής και εξυμνεί από τη μια πλευρά τον έρωτα που μετατρέπεται σε απέραντη "θυσιαστική" αγάπη και από την άλλη περιγράφει την ατμόσφαιρα της χρονικής περιόδου 1550-1570 με περιγραφές που σε κρατούν σε υπερδιέγερση και αγωνία για την εξέλιξη των γεγονότων και της υπόθεσης. 

Χαρά, συγκίνηση, αμηχανία είναι μια περίεργη μείξη συναισθημάτων που νιώθω, όταν όλο και περισσότεροι φίλοι με ενημερώνουν για τις προσεχείς ημερομηνίες των γάμων τους. Η ατζέντα αρχίζει να γεμίζει με ευχάριστα γεγονότα και το καλοκαίρι αναμένεται γεμάτο με reunions συμφοιτητών και παλιών φίλων.

Κι ενώ ενόψει καλοκαιριού θα περίμενε κανείς παύση εργασιών στην κουζίνα, κατά έναν περίεργο λόγο οι κουτάλες έχουν πάρει φωτιά, οι πειραματισμοί είναι συχνοί και τα γλυκά δε λείπουν ποτέ από το μενού! Πολύ περισσότερο τα cupcakes. 

Όπως είπαμε νωρίτερα για να είμαστε δημιουργικοί θα πρέπει να πάψουμε να φοβόμαστε τα λάθη. Άλλωστε μερικές φορές οι λάθος κατευθύνσεις είναι αυτές που μας οδηγούν στην επιτυχία. Αυτό συνέβη και στην Ειρήνη Σκυλακάκη..

Ο ήλιος λάμπει, η μέρα μοιάζει απόλυτα καλοκαιρινή και αυτό είναι ένα μικρό θαύμα! Τι λέτε λοιπόν πριν βγούμε για τις βόλτες μας να απολαύσουμε παρέα το κομμάτι "Miracle" του Tom Baxter;

Αγαπημένε μου Απρίλη,

Με τον ήλιο να χάνεται πίσω από το Αγκίστρι και νωπές τις τελευταίες εικόνες από την Αίγινα, πάμε για Πόρο με μια σύντομη στάση στα Μέθανα. Έχει ήδη πέσει για τα καλά η νύχτα όταν φτάνουμε στον Πόρο και κατευθυνόμαστε απευθείας στο ξενοδοχείο, το οποίο φροντίσαμε και κλείσαμε πριν την έναρξη του ταξιδιού για δυο νύχτες. Αρκετά κουρασμένοι γιατί εκτός από την κούραση της ημέρας περπατήσαμε και κανένα χιλιόμετρο σέρνοντας τις αποσκευές, φτάνουμε στο δωμάτιο που ευτυχώς μας γεμίζει ικανοποίηση. Η καταπόνηση και η πείνα μας οδηγούν για φαγητό δίπλα στο ξενοδοχείο. Λίγο αργότερα αν και έχουμε αρκετές απορίες για το τι βλέπουμε τριγύρω, πώς είναι η χώρα του νησιού, τι είναι όλα αυτά τα φώτα κ.λπ., ο Μορφέας μας παρασύρει σχετικά εύκολα σε βαθύ ύπνο.

Και αν δε θέλουμε να μπλέξουμε με χρώματα, υπάρχει και άλλη λύση!

Ο φωτογραφικός μας φακός μπορεί να απαθανατίζει χεράκια, "μπουνίτσες" και παλάμες... τόση τρυφερότητα, τόση γλύκα, τόση αγάπη!

Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο post, αυτή είναι μια σούπερ επιλογή για ένα πλήρες πρωινό που σου δίνει ενέργεια για όλη την ημέρα!