Η Θυσία είναι το το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας που πραναγγέλλει η συγγραφέας Άννα Γαλανού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.

Μας μεταφέρει στη μεταβυζαντινή εποχή, όταν η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν απέραντη και η Κρήτη υπό τον ζυγό των Ενετών. Μια μυθοπλασία που κινείται σε ιστορικό πλαίσιο, προσφέρει μοναδική ατμόσφαιρα εποχής και εξυμνεί από τη μια πλευρά τον έρωτα που μετατρέπεται σε απέραντη "θυσιαστική" αγάπη και από την άλλη περιγράφει την ατμόσφαιρα της χρονικής περιόδου 1550-1570 με περιγραφές που σε κρατούν σε υπερδιέγερση και αγωνία για την εξέλιξη των γεγονότων και της υπόθεσης. 

Έχει χαρακτηριστεί ως το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα στη Νορβηγία, ως το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα στη Σκανδιναβία. Τίτλοι τρανοί! Γι' αυτό και όταν έπιασα Τα Κυνηγόσκυλα στα χέρια μου, είχα την αίσθηση πως θα είναι μια καλή συντροφιά στις μοναχικές στιγμές μου. Την αίσθηση αυτή βοήθησε και η περιγραφή στο οπισθόφυλλο. Ξεκινάει δυναμικά. Σου μεταδίδει την ένταση, τη δράση, την αγωνία.

Ένα μυθιστόρημα που θα μπορούσε άνετα να μεταφερθεί στη μικρή ή μεγάλη οθόνη. Όσο το διάβσαζα, το φαντάστηκα πολλές φορές σε εκδοχές ρομαντικής κομεντί. Ειδικά στις πρώτες σελίδες του. Και σίγουρα είναι μια καλή συντροφιά κατά την καλοκαιρινή σιέστα. 

Ξεκινά χαλαρά αλλά σελίδα με τη σελίδα σε κερδίζει όλο και περισσότερο.

Δεν πάει το μυαλό σου στην κατάληξή του. Δεν τις φαντάζεσαι τις εξελίξεις. Φαντάζεσαι διάφορα αλλά όχι αυτά που περιγράφονται, έτσι όπως περιγράφονται. Με ευχαρίστηση διαβάζεις τα... δυσάρεστα. Και αυτό, γιατί αυτά είναι που δίνουν έξτρα βάθος στην πλοκή και σε βοηθούν να σκιαγραφήσεις και να κατανοήσεις περισσότερο τους χαρακτήρες.

Το βιβλίο έφτασε στα χέρια μου (πόση χαρά νιώθω όταν παραλαμβάνω καινούρια βιβλία!) και το παρέδωσα αμέσως στον βιβλιοφάγο της οικογένειας, παππού και μπαμπά Θοδωρή. Το διάβασε πολύ γρήγορα και αμέσως εξέφρασε άποψη.

"Το τελευταίο βιβλίο της Victoria Hislop που είναι γραμμένο με πρωτότυπο τρόπο, αποτελεί κυριολεκτικά έναν ύμνο στην πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία. Διαφημίζει με τον καλύτερο τρόπο ομορφιές και μέρη του αρχαίου πολιτισμού της πατρίδας μας και αποτελεί ταυτόχρονα έναν μικρό τουριστικό οδηγό.

Παράλληλα περιγράφει χαρακτήρες, ήθη, έθιμα, μύθους και δοξασίες που χαρακτηρίζουν την ελληνική ύπαιθρο και ζωή. Επίσης αναφέρεται με περίσσεια τεχνική στη σύγχρονη εποχή και αγγίζει θέματα που έχουν να κάνουν με την οικονομική κρίση, τη μετανάστευση του νέου επιστημονικού δυναμικού της χώρας μας, αλλά και ευαίσθητα θέματα ανθρώπινων σχέσεων.

Η Victoria Hislop με τα βιβλία της αναδεικνύεται σε πρέσβειρα της Ελλάδος προς όλη την υφήλιο και αποδεικνύει ακόμη μια φορά την αγάπη της για την Ελλάδα".

Δεν πέρασε πάνω από μια ώρα που ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου. Περπατώντας πλέον πλάι στο ποτάμι, απολαμβάνω τους ήχους και τα χρώματα της άνοιξης και σκέφτομαι ακόμα την υποθεση.

Να ονειρευτώ ξανά

Και μόνο από τον τίτλο θα μπορούσα να επιλέξω αυτό το βιβλίο. Πιστεύοντας ακράδαντα ότι χωρίς όνειρα δε ζεις, κέντρισε το ενδιαφέρον μου από την πρώτη στιγμή. Διαβάζοντας την περιγραφή στο οπισθόφυλλο, βρήκα έναν ακόμη λόγο για να το προτιμήσω. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα, μέρες που έρχονται, μπορείτε να το πάρετε μαζί σας παντού. Στην εξοχή για πρωινή ανάγνωση στη δροσιά κατά τις ημέρες του Πάσχα, σε ένα ήσυχο καφέ, στο κρεβάτι για ανάγνωση πριν τον ύπνο, στην παραλία. Παντού! 

Είναι σίγουρο ότι θα σας κρατήσει καλή συντροφιά. Παρόλο όμως που διαβάζεται εύκολα, θίγει ζητήματα πολύ σοβαρά.

"Κορίτσι μου αυτά είναι βγαλμένα από τη ζωή". Τη θυμάμαι αυτή τη φράση να τη λέει η γιαγιά μου από τότε που ήμουν μικρό κοριτσάκι. Και την έλεγε βλέποντας ταινίες του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου με Νίκο Ξανθόπουλο, Βασιλάκη Καΐλα, Μάνο Κατράκη και λοιπούς πρωταγωνιστές της εποχής, σειρές του Νίκου Φώσκολου, ιστορίες σε εκπομπές της τηλεόρασης... Την κορόιδευα αυτή τη φράση και την περιγελούσα... Κι όμως...

Ακριβώς αυτή ήταν η ατάκα - σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας τις Χάρτινες Μνήμες. Δικαίως.

Πέρασε αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που η ανάγνωση ενός καλού βιβλίου συνετέλεσε ώστε να σταματήσω την όποια ασχολία και να αφοσιωθώ στο διάβασμα.

Αν φέτος πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας ένα μόνο δώρο, τότε αυτό είναι η Απεριόριστη Δύναμη. Το βιβλίο που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε τη δύναμη που κρύβουμε μέσα σας, μας δείχνει τον τρόπο να (επανα)προσδιορίσουμε τι θέλουμε από τη ζωή μας και πώς να το αποκτήσουμε. Το βιβλίο που μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας.

Και όλα αυτά όχι σε μια βάση θεωρητική, με (αμπελο)φιλοσοφίες, που όσο κι αν μ' αρέσουν, ενίοτε τις βαριέμαι.

Είναι ένα βιβλίο που με το που άρχισα να το διαβάζω, βρήκα πολλά σημεία να ταυτιστώ, ένιωσα ότι το έγραψε ο Anthony Robbins για μένα, για να με ξεμπλοκάρει, για να με βοηθήσει να καταλάβω τι ακριβώς θέλω από τη ζωή και πώς θα το πετύχω. Ήταν σαν να τον έχω μπροστά μου και να τον βλέπω σε ένα από τα σεμινάριά του.

Πριν λίγες μέρες σας έγραψα τις εντυπώσεις μου για το βιβλίο της Lori Nelson Spielman "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Και μάλλον μέσα από τη δική μου αναγνωστική ματιά άρεσε και σε σας, γιατί είχα αρκετά μηνύματα σχετικά με το βιβλίο. Όσοι δε διαβάσατε την σχετική ανάρτηση, δείτε τη εδώ. Όσοι πάλι τη διαβάσατε, προχωρήστε απευθείας παρακάτω... :)

Από σήμερα και για 20 περίπου μέρες θα έχετε δυνατότητα να το αποκτήσετε και εσείς μέσω του νέου μας διαγωνισμού!