O Σπύρος Παλούκης μας παροτρύνει να βάλουμε λίγη από τη μαγεία των παραμυθιών στη ζωή μας και να φτιάξουμε το δικό μας δωμάτιο των ευχών.
Έχουμε δει ποτέ ένα βρέφος να χτυπάει ένα κουτάλι πάνω σε ένα τραπέζι; Σίγουρα!
Και τρελαινόμαστε...
Και όσο λες "Σταμάτα", τόσο πιο δυνατά το βρέφος χτυπάει το κουτάλι πάνω στο τραπέζι.
Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό;
Αποχαιρετάμε τον πρώτο μήνα της άνοιξης μουσικά με μια υπέροχη διασκευή!
Πριν λίγες μέρες σας έγραψα τις εντυπώσεις μου για το βιβλίο της Lori Nelson Spielman "Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Και μάλλον μέσα από τη δική μου αναγνωστική ματιά άρεσε και σε σας, γιατί είχα αρκετά μηνύματα σχετικά με το βιβλίο. Όσοι δε διαβάσατε την σχετική ανάρτηση, δείτε τη εδώ. Όσοι πάλι τη διαβάσατε, προχωρήστε απευθείας παρακάτω... :)
Από σήμερα και για 20 περίπου μέρες θα έχετε δυνατότητα να το αποκτήσετε και εσείς μέσω του νέου μας διαγωνισμού!
Tι ωραίο τραγούδι! Για να μην ξεχνάμε να λέμε "σ'αγαπώ" στους ξεχωριστούς για μας ανθρώπους κάθε μέρα!
Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που πρωτοείδα αυτό το βίντεο. Μπορεί να μην αναφέρεται σε κάτι καινούργιο αλλά μου έμεινε στο μυαλό, φέρνοντας στην επιφάνεια καταπιεσμένες σκέψεις...
Είχα ζουμερά και μυρωδάτα λεμόνια στο ψυγείο. Τα λεμόνια του γείτονα! Και γινόταν ολοένα και περισσότερα. Και μύριζε όλο το ψυγείο τόσο όμορφα!
Κάτι έπρεπε να φτιάξω, κάτι λεμονάτο και ευωδιαστό. Κι έτσι άρχισα να ψάχνω συνταγές για λεμονόπιτες. Lemon pies!
Δεν μπορούν να κλείσουν οι βόλτες μας στο Σαν Φρανσίσκο, χωρίς μια εικόνα από τον ειρηνικό ωκεανό.
Ανοιχτή για τους πεζούς και χωρίς αυτοκίνητα ήταν χθες για 8 ώρες η λεωφόρος Νίκης και αυτό άρεσε πολύ στους φίλους από τη Θεσσαλονίκη και όχι μόνο..
Όσοι μείναμε σπίτι, ετοιμάζουμε στα γρήγορα ένα πλατό με τυριά και αλλαντικά, ανοίγουμε ένα ωραίο μπουκάλι κρασί..
Αξίζει να ακούτε αυτό το υπέροχο τραγούδι διαβάζοντας τις μπερδεμένες, αυτή τη φορά, σκέψεις μου.
Ακόμα κι αν η μέρα σας δεν ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές, πατήστε το play, ανεβάστε την ένταση και αφήστε τη Lily Alen να σας παρασύρει στο ρυθμό του τραγουδιού της!
Mια και αναφερθήκαμε στις εναλλακτικές χρήσεις των blue jeans ας απολαύσουμε τη Lana Del Rey στο ομώνυμο κομμάτι..
1 και σήμερα για το πολυαναμενόμενο τριήμερο. Η απόδραση έχει προγραμματιστεί, τα πράγματα σιγά σιγά μπαίνουν στις αποσκευές, η βαλίτσα γεμίζει χαλαρά με τα απολύτως απαραίτητα αλλά μάλλον δεν μπορώ να πω το ίδιο για την τσάντα θαλάσσης, που ως συνήθως είναι παραγεμισμένη.
Ναι, ήρθε το έναυσμα για την 1η μου απόπειρα στην αρθρογραφία. Και αν αρέσει στην ομάδα του maresei, θα είναι ο λόγος να φτάσουν όσα γράφω στην οθόνη σας :). Δεν είναι άλλο, παρά η επιθυμία μου να μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου με μια διαφορετική ταινία που έφτασε στα χέρια μου και με συγκίνησε απρόσμενα. Περισσότερο ντοκιμαντέρ θα τη χαρακτήριζα, αλλά σας την προτείνω ανεπιφύλακτα. Ντοκιμαντέρ όχι εκπαιδευτικό, αλλά βιογραφικό. Και μόλις τώρα, που την είδα, ανακαλύπτω την ιστορία και τα διάφορα κινήματα γύρω από τη μορφή του ατόμου που αφορά.
Ήρθε η ώρα να ταξιδέψουμε παρέα σε ένα μέρος μαγικό κι ονειρεμένο, μακρινό, πολύ μακρινό... να περάσουμε τον Ατλαντικό και να φτάσουμε σχεδόν στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Αγαπημένος φίλος βρέθηκε στο ξακουστό Σαν Φρανσίσκο, συνδύασε δουλειά με βόλτες στην πόλη και με μεγάλη (δική μας) χαρά επέλεξε να μοιραστεί μερικές φωτογραφίες μαζί μας.
Μια σκηνή που έχουμε δει και ξαναδεί και ξαναδεί, μια εικόνα χιλιοαποτυπωμένη κι όμως... Μικροί και μεγάλοι απολαμβάνουμε πάντα το παιχνίδι με τα βότσαλα.
Κάθε εμφάνιση της Blair Eadie χαρακτηρίζεται από πρωτότυπους συνδυασμούς με γνώμονα πάντα στην κομψότητα. Σε πρόσφατες αναρτήσεις στο blog της μας δίνει δυο πολύ ωραίες ιδέες για χρωματιστές εμφανίσεις στο πλασίο της ανανεωμένης ανοιξιάτικης διάθεσής μας που μπορούν να ικανοποιήσουν τόσο τις πιο ladylike επιλογές μας όσο και την ανάγκη μας να ντυνόμαστε πιο casual με το αγαπημένο μας τζιν.
Ας ξεκινήσουμε αυτή την εβδομάδα με την ιδιαίτερη φωνή της Lana Del Rey.
Μαθημένοι από τον γιο δεν είχαμε και ιδιαίτερο πρόβλημα στις τούρτες για τα γενέθλιά του – άντε μέχρι και τρίτη/τετάρτη Δημοτικού. Κανένας σκαντζόχοιρος (κορμός-μωσαϊκό με καθαρισμένα αμύγδαλα για αγκάθια), κανένα απλό παγωτό με γραμμένη την ομάδα του...φτάσαμε στα 11. Πλέον οι τούρτες και τα κεράκια «είναι για μωρά».
Και το κορίτσι το «ξεγελάσαμε» μέχρι τα τρίτα του γενέθλια. Πεταλούδες, πασχαλίτσες (φυσικά με κορμό-μωσαϊκό και χρωματιστή τρούφα ή/και smarties). Στα τέταρτα όμως ήταν ανένδοτη: ΘΕΛΩ ΤΟΥΡΤΑ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ!!!. Ό,τι πεις πριγκιπέσσα μας... και το google πήρε φωτιά. Καταλήξαμε στην πιο εύκολη. Μην αποθαρρύνεστε από την ομορφιά της – αλήθεια είναι πολύ εύκολη!
Εκτός από το αλάτι Ιμαλαΐων, η μητέρα μετά την τελευταία της επίσκεψη στη γραφική Ξάνθη, μου έφερε και ένα σακουλάκι με ένα κόκκινο βότανο. Το είδα και δεν είχα ιδέα περί τίνος πρόκειται, μέχρι που μου είπε ότι είναι ιβίσκος που τον αγόρασε γιατί όπως της είπε ο φίλος Όμηρος, έχει εξαιρετικές ιδιότητες.
Το άνοιξα το σακουλάκι, έβαλα το περιεχόμενό του σε ένα δοχείο τσαγιού και το τοποθέτησα στο ντουλάπι με τα βότανα. Και μπορεί να έμεινε εκεί ανέγγιχτο για μήνες αλλά από τότε που το δοκίμασα, συνηθίζω να προσθέτω λίγα φύλλα ιβίσκου πολύ συχνά στα ζεστά κοκτέιλ βοτάνων που εκτός από έξτρα γεύση αποκτούν και ένα θεσπέσιο κόκκινο χρώμα.
