Ακούγοντας την Παρασκευή το "She" του Elvis Costello ήρθαν αυτομάτως στο μυαλό μου σκηνές από την ταινία "Μια βραδιά στο Notting Hill". Παράλληλα όμως ανακάλεσα και εικόνες από τις βόλτες μας σε αυτή την περιοχή του Λονδίνου σχεδόν δύο χρόνια πριν.
Δυστυχώς όλες οι προγνώσεις δείχνουν ότι ο καιρός δε θα μας κάνει τη χάρη αυτό το σαββατοκύριακο. Βροχές και χιόνια στα ορεινά ίσως μας κλείσουν σπίτι. Αλλά και έτσι να είναι, δε θα το βάλουμε κάτω. Είναι μια καλή ευκαιρία να το ρίξουμε σε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, ταινίες και σίγουρα στο φαγητό...
Κάτι όμορφο για να κλείσουμε την ημέρα μας όπως την ξεκινήσαμε, μουσικά! Γιατί είπαμε η μουσική δεν είναι ποτέ αρκετή!
Και μου έλεγε η γιαγιά μου... "Πάρε κορίτσι μου τα πλεχτά, εγώ για σένα τα έκανα, έβγαλα τα μάτια μου, η προίκα σου είναι, πάρτα και θα δεις ότι θα έρθει η στιγμή που θα τα στρώσεις"...
Τις τελευταίες μέρες ο κόσμος του κινηματογράφου βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής μας, μια και μετά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για τα βραβεία Όσκαρ σήμερα τα ξημερώματα ώρα Ελλάδος απονεμήθηκαν οι Χρυσές Σφαίρες..
Μερικά κλαδάκια λεβάντας και δυο - τρία υφασμάτινα πουγκιά από μπομπονιέρες είναι αρκετά για να δημιουργήσουμε τα δικά μας αρωματικά και προστατευτικά για τα ρούχα και τις ντουλάπες μας.
Ανάβουμε κεριά και χαλαρώνουμε με αυτό το υπέροχο τραγούδι των Beirut..
Η Κυριακή που μας πέρασε ήταν Christmastreestas Day! Δύο ακόμη δέντρα της παρέας στολίστηκαν! Ένα στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη.
Λίγο πριν μπει η νέα χρονιά, είδαμε τις πρώτες άσπρες μέρες κυριολεκτικά. Χιόνι έπεσε σε πολλές περιοχές της χώρας μας, ακόμα και δίπλα στο κύμα, οι φωτογραφίες με τα χιονισμένα τοπία κατέκλυσαν τα social media, παιδάκια γέμισαν τα πεζοδρόμια για να παίξουν χιονοπόλεμο παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες και εκδρομείς βρέθηκαν για ώρες στους δρόμους αφού αναγκάστηκαν να ταξιδεύουν με πολύ μικρές ταχύτητες μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους.
Και μια που μιλήσαμε για τη φθινοπωρινή ποδηλατοβόλτα στην εξοχή, ας δούμε και μια άκρως φθινοπωρινή στιλιστική πρόταση για τις βόλτες με το ποδήλατο μέσα στην πόλη.
- Χάρτινες μπάλες είχαμε (είχαν ξεμείνει από το στολισμό του γάμου)
- χαρτόνι βρίσκεις εύκολα,
- το ίδιο και κορδέλες,
- κόλλα για το χαρτόνι και ψαλίδι για σχέδια έχει η μητέρα στα καλλιτεχνικά της,
- συρραπτικό και διακορευτής υπάρχουν στο γραφείο του σπιτιού
- πετονιά έχει πάντα ο ψαράς της οικογένειας,
- κολλητική ταινία διπλής όψης υπάρχει στην εργαλειοθήκη του σπιτιού
Άρα τα υλικά είναι όλα διαθέσιμα και η εργασία αρχίζει...
Θυμάστε ότι τις παλιές καρέκλες δεν τις πετάμε; Είπαμε ότι μπορούμε να τις τρίψουμε, να τις βάψουμε και μετά τη μετάλλαξη να τις βάλουμε στην τραπεζαρία μας... Είπαμε επίσης ότι μπορούν να παίξουν και το ρόλο του κομοδίνου πλάι στο κρεβάτι ή να δημιουργήσουν μια ιδιαίτερη γωνιά στο σπίτι σε vintage εκδοχή.
Άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα μουσική πρόταση έφτασε στο inbox μας από μια πολύ αγαπημένη φίλη! Ένα τραγούδι χαρούμενο και αισιόδοξο με ένα βίντεο κλιπ που μας ταξιδεύει πολύ πολύ μακριά, στο ξακουστό Σαν Φρανσίσκο!
Γιατί κοιμόμαστε; Πόσο σημαντικό είναι να κοιμόμαστε σωστά και τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό;
Στα ερωτήματα αυτά έψαχνε απαντήσεις ο φίλος μας ο Β., που επέλεξε να μοιραστεί αυτό το βίντεο μαζί μας.
Καλημέρα! Kαλησπέρα! Αχ τι καλό που είναι! Το πρώτο σας είναι; Εσάς πόσο είναι; Είναι ήσυχο; Τρώει καλά; Κοιμάται το βράδι; Θα το βάλετε στη θάλασσα; Αγοράκι ή κοριτσάκι είναι; Αχ τι χαριτωμένο!
Ερωτήσεις που μας φέρνουν πιο κοντά!
Εκτός από τις παλέτες και τα ξύλινα τελάρα μπορούν να έχουν εναλλακτικές χρήσεις στο σπίτι μας.
Πόσο εύκολο είναι να καθορίσει κανείς τους παράγοντες που επηρεάζουν το κατά πόσο αισθανόμαστε επιτυχημένοι, πλήρεις ή ευτυχισμένοι; Πόσες φορές συζητάμε με φίλους ή σκεφτόμαστε σε φάσεις περισυλλογής και προσωπικών αναζητήσεων τι είναι αυτό που φέρνει την ευτυχία, αν είμαστε ικανοποιημένοι με όσα έχουμε, τι μπορεί να μας προσφέρει περισσότερη χαρά... Σκέψεις χωρίς τελειωμό.
Το άρθρο που συνάντησα τυχαία στο laspas.gr δίνει μια ενδιαφέρουσα οπτική σε αυτούς τους προβληματισμούς. Κρατάω κάποια στοιχεία που μου έμειναν και προσθέτω τη δική μου προσέγγιση στα πράγματα. Ας μπούμε σε σκέψεις.
Η καθιερωμένη πλέον ετήσια δράση "Ώρα της γης" έχει προγραμματιστεί και φέτος για το τέλος Μαρτίου.
Η άνοιξη άργησε τουλάχιστον ένα μήνα αλλά πλέον ήρθε για τα καλά! Κι έτσι φτάσαμε στον Μάιο.
Τι άλλο να σκεφτώ; Λουλούδια και μόνο λουλούδια.
Είναι ένα ηλιόλουστο πρωινό στην κορυφή του Ολύμπου. Ανάμεσα από την ομίχλη, κάτω χαμηλά, γυαλίζει που και που η θάλασσα και η Αφροδίτη παίρνει το πρωινό της, το αγαπημένο της smoothie αμβροσίας. Αυτή τη στιγμή φοράει μόνο το καινούριο της μπλε παρεό-χιτώνα, λατρεύει το χάδι του ήλιου στο γυμνό κορμί της. Έχει κάνει ήδη την τρομερή αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών της και αισθάνεται λίγο έξω από τα νερά της. Η Ήρα την κοίταζε αποδοκιμαστικά, η Αθήνα της είπε ότι είναι ρηχή και φέρεται σαν κοινή θνητή, ο Άρης μουρμούριζε "γυναίκες μα το Δία δε θα τις καταλάβω ποτέ..", ενώ ο Δίας πέταξε 30 κεραυνούς από τα νεύρα του. Ετοιμάζεται για το πρώτο της ραντεβού, είναι τρομερά αγχωμένη, έχουν περάσει κάτι αιώνες από την τελευταία φορά και δεν ξέρει τι να φορέσει από πάνω. Θέλει ν' αποτινάξει αυτό το αρχαϊκό στυλ με το οποίο την έχουν ταυτίσει αλλά ταυτόχρονα να μην γίνει και fashion victim. Θέλει να αναδείξει το αρχέγονο σεξαπίλ της, αλλά να μην δείξει και πρόστυχη. Δύσκολο να είσαι η θεά του έρωτα και να ερωτεύεσαι...
