Joe Dassin - Les Champs-Élysées
Είναι τόσο χαριτωμένο και σε ταξιδεύει στο Παρίσι..για μια νοητή βόλτα aux Champs-Élysées..
Η φωτογραφία είναι του Stefano Brivio.
Είναι τόσο χαριτωμένο και σε ταξιδεύει στο Παρίσι..για μια νοητή βόλτα aux Champs-Élysées..
Η φωτογραφία είναι του Stefano Brivio.

Στον Αηλιά Πενταλόφου είχαμε ξαναπάει πριν μερικά χρόνια. Τέλος Άνοιξης ήταν τότε και η φύση στα ψηλά ήταν καταπράσινη, γεμάτη χρώματα και αρώματα...
Πριν λίγες μέρες το ανήσυχο πνεύμα μας και η εμμονή μας με τα βουνά και τα λαγκάδια, μας οδήγησε για άλλη μια φορά στον ίδιο προορισμό. Αρχές Άνοιξης τώρα, με φρέσκο χιόνι και φοβερή ηλιοφάνεια, η περιοχή μας επιφύλασσε εικόνες απείρου κάλλους. Όλα έλαμπαν!
Οι φωτογραφίες το μαρτυρούν από μόνες τους, αν και δεν κατορθώνουν να αποτυπώσουν την ομορφιά τοπίου.
Μια τραπεζαρία με έντονα καλοκαιρινή διάθεση! Για να παίρνουμε ιδέες για την ανανέωση της διακόσμησης των χώρων του σπιτιού μας στο κλίμα της εποχής..
το γιατρό, το κακό, τη λύπη, ό,τι δυσάρεστο και ζόρικο το κάνει πέρα...
Ένα βίντεο που δεν είναι video clip, δεν είναι trailer... Είναι όμως ένα από τα πιο ωραία βίντεο που έχουμε δει. Είναι το βίντεο που πρέπει όλοι να βλέπουμε στο ξεκίνημα της μέρας μας.
Όλο και πιο συχνά βλέπεις μικρούς και μεγάλους να ψάχνουν κάτι στην παραλία. Και συνήθως αυτό το κάτι είναι βότσαλα ή κοχύλια. Ψάχνουν τα πιο όμορφα βότσαλα, λευκά ή χρωματιστά για να διακοσμήσουν το χώρο τους, να παίξουν, να κατασκευάσουν χειροποίητα έργα.
Μπορεί τώρα να φαίνεται περίεργο αλλά κάποτε η συλλογή χαρτοπετσετών ήταν παιδική συνήθεια για μεγάλη μερίδα κοριτσιών. Μέσα σε αυτή τη μερίδα ήμουν και εγώ! Εκτός από χαρτοπετσέτες μαζεύαμε αλληλογραφίες, τα αγόρια μάζευαν στρατιωτάκια, όλοι μαζί μαζεύαμε αυτοκόλλητα χαρτάκια με τα σήματα αθλητικών ομάδων ή με τα πρόσωπα αγαπημένων αθλητών ή ακόμα και με φιγούρες παιδικών ηρώων... Αυτές οι συλλογές υπάρχουν ακόμα στο παιδικό μου γραφείο για να θυμίζουν την παιδική αθωότητα, τα παιδικά πάρτι, από τα οποία συγκεντρώναμε και τις περισσότερες χαρτοπετσέτες, τότε που τα πάρτι γινόταν στο σπίτι και όχι σε παιδότοπους.
Θυμάστε τα ΒορΟινά στη Θεσσαλονίκη; Είναι μια εκδήλωση γευσιγνωσίας οίνων και αποσταγμάτων του βορειοελλαδίτικου αμπελώνα στην οποία είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε στις 22 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Για να μην αφήνουμε παραπονεμένους και τους άντρες φίλους μας, οι τρεις εμφανίσεις που ξεχωρίσαμε στο Pinterest αυτή τη φορά αφορούν και τα δύο φύλα..
Το απόγευμα της Τσικνοπέμπτης είναι εδώ και μια που πλησιάζει η ώρα που θα βγούμε μια βόλτα... ας ανεβάσουμε τη διάθεσή μας και ας αφεθούμε στο ρυθμό του χαρακτηριστικού αυτού χορευτικού κομματιού που για τους περισσότερους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την περίοδο του καρναβαλιού!
Μερικές φορές ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο, ακόμα και όταν ακούς αφηρημένα, γράφοντας, διαβάζοντας ή οδηγώντας, μπορείς να σε συγκινήσει τόσο. Είνη η μελωδία; Είναι η ερμηνεία; Είναι οι στίχοι; Είναι όλα μαζί;
Όταν έχεις στο ψυγείο σου βαζάκια όλων των μεγεθών με σπιτική μαρμελάδα μανούλας από ροδάκινα που έχεις μαζέψει με τα χεράκια σου, είναι δυνατόν να μη γίνει η πάστα φλώρα το αγαπημένο σου γλυκό;
Αυτό το σαββατοκύριακο οργανώστε μια συνάντηση φίλων στο σπίτι και ετοιμάστε μια διαφορετική διακόσμηση με χάρτινες γιρλάντες.
Στο πλαίσιο των τριήμερων καλοκαιρινών εκδηλώσεων με τίτλο "Με θέα το Αιγαίο", που διοργανώνονται για ακόμα μία χρονιά από την Περιφέρεια Θεσσαλίας – Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας σε συνεργασία με τους Δήμους Αγιάς και Τεμπών, την Κυριακή 27 Ιουλίου 2014 διεξήχθη λαϊκός αγώνας δρόμου 10 χιλιομέτρων στην παραλία Αγιοκάμπου - Σωτηρίτσας - Βελίκας.
Αν πήραμε, ας ξαναπάρουμε. Κι αν δεν πήραμε, ας κάνουμε μια στάση σε ένα φαρμακείο σε μια από τις επόμενες βόλτες μας στην αγορά κι ας φροντίσουμε να προμηθευτούμε ένα πακετάκι παστίλιες!
Αφού κάναμε τη νυχτερινή μας βόλτα και στην Πράγα, μπορούμε να επιστρέψουμε στη Βουδαπέστη για να πάρουμε μια γεύση από την εικόνα της πόλης και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έτσι για να μη δίνουμε την εντύπωση ότι μας αρέσουν μόνο τα "νυχτοπερπατήματα"..
Λίγες ώρες πριν την έλευση του 2013 χαλαρώνουμε υπό το φως των κεριών με κρασάκι, επιδόρπια και καλή παρέα..
"Simon says"... Ήταν ένα παιχνίδι (τύπου listening) σε βιντεοκασέτα που συνηθίζαμε να βλέπουμε στο φροντιστήριο αγγλικών κατά τα μαθητικά μου χρόνια. Ο Simon μας έδινε οδηγίες και εμείς έπρεπε να καταλαβαίνουμε τι μας ζητάει να κάνουμε... Το μισούσα αυτό το παιχνίδι.
...και πώς το θυμήθηκα;
Είδα το Snoopy και τη δική του οδηγία. "Snoopy says" λοιπόν...