Το maresei.gr χρησιμοποιεί cookies για να κάνει πιο εύκολη την πλοήγησή σας. 

Χριστουγεννιάτικη βόλτα στην Πράγα

Πήραμε μια γεύση από τη στολισμένη Βουδαπέστη, να μην πάρουμε μια μικρή γεύση και από την Πράγα; Φέτος είναι οι δυο TOP προορισμοί των φίλων μας για τις ημέρες των γιορτών.

Αυτή η γεύση θα είναι όντως σύντομη, όπως σύντομη ήταν και η βόλτα μας στην Πράγα ανήμερα Πρωτοχρονιάς του 2009. Μετά από ένα χριστουγεννιάτικο ταξίδι στην πρωτεύουσα της Καταλονίας, τη Βαρκελώνη, η επιστροφή μας στη Θεσσαλονίκη είχε προγραμματιστεί μέσω Πράγας. Φτάσαμε στην Πράγα γύρω στις 4:30 το απόγευμα και είχαμε πέντε με έξι ώρες να γυρίσουμε το κέντρο της πόλης. Φύγαμε από τη Βαρκελώνη με θερμοκρασία 14-15 βαθμούς και πολλές βροχές και φτάσαμε στην Πράγα πραγματικά ανυποψίαστοι και καθόλα απροετοίμαστοι για όσα μας περίμεναν (θετικά και αρνητικά).

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο της Πράγας και έχοντας μια στοιχειώδη ενημέρωση από φίλους που είχαν επισκεφτεί την πόλη στο παρελθόν, αποφασίσαμε να μην πάρουμε ταξί, αλλά να μεταβούμε στο κέντρο της πόλης με μέσα μαζικής μεταφοράς, όχι για οικονομία αλλά για να ζήσουμε την περιπέτεια! Εξάλλου μας είχαν πει ότι είναι περίπου μισή ώρα η διαδρομή. Δεν είχαμε και βαλίτσες, αφού μετά την πτήση Βαρκελώνη - Πράγα, θα φορτωνόταν αυτομάτως (έτσι νομίζαμε τουλάχιστον) στο αεροπλάνο για την πτήση Πράγα - Θεσσαλονίκη.

Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με την ανταλλαγή νομισμάτων. Δίνουμε ευρώ, παίρνουμε κορώνες Τσεχίας. Όλα καλά μέχρι εδώ. Εν συνεχεία, προχωράμε στο γκισέ πληροφοριών. Πρέπει να μάθουμε τι μέσα μεταφοράς θα πάρουμε και σε ποια στάση θα κατεβούμε. Ξέρετε το γνωστό άσμα του Σάκη (μη ρωτήσετε ποιου Σάκη!) που λέει"Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα..."; Ε λοιπόν, άρχισαν. Να μιλάμε αγγλικά, όχι άπταιστα... ξέρετε ελληνικά αγγλικά... να μας απαντάει μια κοπέλα με σπαστά αγγλικά... με τσέχικη προφορά! Συνδυασμός θανατηφόρος! Ένα εικοσάλεπτο συνεχούς προσπάθειας συνεννόησης. Με τα πολλά, αφήνουμε τον προφορικό λόγο και πιάνουμε το γραπτό. Μας γράφει σε ένα χαρτί η καλή και φιλότιμη κυρία τα μέσα που πρέπει να πάρουμε και τη στάση που πρέπει να κατεβούμε. Μας δίνει και ένα χάρτη. Ευχαριστούμε καλή κυρία!

Ακολουθώντας πιστά τις συμβουλές της βγαίνουμε από το αεροδρόμιο. Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά... Μαύρη και στην Πράγα! Σκοτάδι απίστευτο! Στις 5 μ.μ. η νύχτα είχε πέσει για τα καλά. Βρίσκουμε το λεωφορείο που πρέπει να πάρουμε και μπαίνουμε. Στα λίγα μέτρα από την έξοδο του αεροδρομίου μέχρι την είσοδο του λεωφορείου, νιώθουμε μια μικρή ψύχρα, αλλά είναι τόση η λαχτάρα μας να επιβιβαστούμε που δε δίνουμε και πολλή σημασία. Το λεωφορείο ξεκινάει μέσα στο βαθύ σκοτάδι, δε βλέπουμε πολλά πράγματα τριγύρω... Δε σας κρύβω ότι μια ανησυχία υπήρχε αλλά επειδή είχε πολύ κόσμο, θα κάναμε ότι έκαναν όλοι οι υπόλοιποι. Τι στο καλό, θα χανόμασταν; Ε όχι! Ήμασταν παρέα τριών "πανέξυπνων" ατόμων που από τη χαρά μας και την ξαφνική απόφαση να πάμε στη Βαρκελώνη, δεν είχαμε σκεφτεί να δούμε καμία ουσιαστική πληροφορία για την Πράγα, παρόλο που γνωρίζαμε εξαρχής ότι επιστροφή μας ήταν μέσω αυτής της πόλης.

Φτάνουμε λοιπόν στο τέλος της διαδρομής με το λεωφορείο, κατεβαίνουν όλοι, κατεβαίνουμε και εμείς, τρέχουν όλοι, τρέχουμε κι εμείς (δεν είχαμε καταλάβει γιατί τρέχανε, θα το αντιλαμβανόμασταν λίγο αργότερα), κατεβαίνουμε τις σκάλες, μπαίνουμε στο σταθμό του μετρό - δε θυμάμαι αν βγάλαμε εισιτήριο ή αν είχαμε ένα ενιαίο για όλη τη διαδρομή - μπαίνουμε στο τρένο και περιμένουμε. Αρχίζουμε με πολλή προσοχή να ελέγχουμε μία μία τις στάσεις. Είχαμε γραμμένο το όνομα της στάσης όπου έπρεπε να κατεβούμε αλλά δεν είναι ήταν καθόλου εύκολο να το θυμόμαστε και να το αναγνωρίσουμε μόλις το δούμε. Οπότε η προσοχή μας ήταν στραμμένη στην οθόνη που έγραφε κάθε φορά την προσεχή στάση.

Με τα πολλά φτάνουμε στη στάση, κατεβαίνουμε από το τρένο, βρίσκουμε σκάλες προς τα πάνω αυτή τη φορά, ανεβαίνουμε και βγαίνουμε σε ένα μέρος... κοιτάμε γύρω γύρω, κάνουμε στροφή και τι να δούμε...

prague12

Μα τι μέρος! Πίσω μας δεσπόζει ένα τεράστιο κτίριο.

prague1

Πρώτη σκέψη: Επιβλητικό, φωτισμένο, παραμυθένιο! Δεύτερη σκέψη: Μα τι να είναι; Έχουμε οδηγό της Πράγας μαζί μας; Όχι! Μα πώς όχι; Καλά κανένας δεν φρόντισε γι αυτό; Τρίτη σκέψη: Έχει κρύο, πολύ κρύο, πάρα πολύ κρύο. Γιατί δε ντυθήκαμε πιο χοντρά; Βέβαια ζεστά ρούχα φοράμε, αλλά έπρεπε να φοράμε ακόμα πιο ζεστά. Πώς δεν το σκεφτήκαμε; Πώς γίνεται να ήρθαμε με τα ρούχα που φορούσαμε στη Βαρκελώνη; Όπως και να το κάνεις, δεν γίνεται να είναι το ίδιο. Σκέψη τέταρτη: Κάπου να μπούμε, κάπου πρέπει να μπούμε... Αρχίζουμε να μη νιώθουμε αυτιά, μύτη, χέρια. Κάπου να μπούμε και κάτι να φάμε, να πιούμε, κάτι να μας ζεστάνει.

Αρχίζουμε να περπατάμε. Πού να πάμε άραγε; Α! Εδώ γράφει greek gyros, εδώ να πάμε. Έλληνας! Μπαίνουμε μέσα, κοιτάμε τις κοπέλες που δούλευαν, δε μοιάζουν ελληνίδες αλλά δε λέμε κάτι. Κοιτάμε τι υπάρχει να φάμε. Έχει και πίτσα. Παραγγέλνουμε τρία κομμάτια πίτσα ατομικά, και αναψυκτικά, μας ζητάνε διπλάσια χρήματα από όσα γράφει ο κατάλογος, είναι Πρωτοχρονιά λέει και παντού στην Πράγα η χρέωση είναι στη διπλή τιμή. Κομμάτια να γίνει! Εμείς θέλουμε να ζεσταθούμε, να φάμε, ας θυσιάσουμε τις κορώνες μας - δεν είχαμε και πολλές - και ας πληρώσουμε... Παίρνουμε λοιπόν τους δίσκους με τα πιάτα, ανεβαίνουμε στον επάνω όροφο του μαγαζιού - προχειροδουλειά το μαγαζί - καθόμαστε σε ένα τραπεζάκι και ξεκινάμε το φαγητό. Ανοίγει μια πόρτα, βγαίνει ένας τύπος, με ένα στόμα μια φωνή λέμε Έλληνας. Μας βλέπει αυτός, μας κόβει καλά καλά, έρχεται προς το τραπέζι, μας ρωτάει αν είμαστε Έλληνες και μόλις επιβεβαιώνει την εικασία του, ξεκινάει το μονόλογο και την περί αυτού κουβέντα. Πώς έφτασε στην Πράγα, πόσο έξυπνος είναι, σε πόσο ιστορικό σημείο ήταν το μαγαζί, πώς στο υπόγειο ο Χίτλερ είχε τη σαπουνο-βιοτεχνία του- κόμπος το στομάχι! Και το αποκορύφωμα... Γιατί δε φάγατε αυτήν την πίτσα με το γύρο; Ναι είχαμε πάρει και πίτσα με γύρο, σπεσιαλιτέ του καταστήματος. Δε σας άρεσε; Έλα μωρέ, μπορεί να την είχαμε και μέρες γι αυτό! Κόκκαλο εμείς! Μας κόπηκε και η όρεξη! Είπαμε ότι κάτι θα μας κεράσει ο τύπος. Δεν μπορεί! Έλληνας βρήκε Έλληνες πρωτοχρονιάτικα... Αλλά τίποτα! Πληρώσαμε διπλάσια τιμή για να φάμε μπαγιάτικη πίτσα με γύρο μέσα στα πνεύματα ταλαίπωρων ανθρώπων του παρελθόντος.

Κάποια στιγμή το παίρνουμε απόφαση, βγαίνουμε από το μαγαζί, με σκοπό να εξερευνήσουμε την πόλη. Προς τα πάνω; Προς τα κάτω; Να ρωτήσουμε; Α να κάτι Έλληνες. Τους ρωτάμε αλλά μόλις είχαν φτάσει. Δεν ξέρουν τίποτα αλλά βλέπουν πολλούς περαστικούς να πηγαίνουν προς τα πάνω. Ε λοιπόν, ας πάμε και εμείς προς τα πάνω. Ξεκινάμε να περπατάμε πολύ γρήγορα γιατί το κρύο μας τρυπάει τα κόκκαλα. Ξέρουμε ότι κάπου υπάρχει ένα μεγάλο ρολόι και ένα ποτάμι. Ψάχνουμε να τα βρούμε. Αντί γι αυτά περνάμε πάνω από ένα πολύ τρομακτικό σημείο. Νύχτα πάνω σε μια ψηλή γέφυρα και από κάτω πολλές σιδηροδρομικές γραμμές.

prague2

Προχωράμε λίγο ακόμα και φτάνουμε σε ένα σημείο πάνω από τις γραμμές, όπου έχει μαζευτεί πάρα πολύς κόσμος και περιμένει. Δεν ξέρουμε γιατί αλλά τόσος κόσμος να κοιτάει τον ορίζοντα, κάτι θα γίνει. Κάτι περιμένει! Συμπτωματικά βλέπουμε ότι είμαστε μπροστά στην ελληνική πρεσβεία. Μα όλα τα events που γίνονται έχουν σχέση με Έλληνες; Τι τιμή, τι περηφάνια!

prague3

prague32

Περιμένουμε για ώρα, έχουμε παγώσει από το κρύο, βλέπουμε τον κόσμο που με διακριτικές αγκωνιές διεκδικεί μια θέση μπροστά μπροστά και απορούμε γιατί. Τελικά κάποια στιγμή, αρχίζουν και σκάνε πυροτεχνήματα. Γίνεται η νύχτα μέρα! Τα περισσότερα, εντυπωσιακότερα και ομορφότερα σχέδια που είχαμε δει ποτέ στον ουρανό! Παγώσαμε αλλά ήταν πολύ όμορφα.

Ωστόσο, δεν πήγαμε στην Πράγα να δούμε πυροτεχνήματα. Εμείς ένα ρολόι ψάχναμε. Δεν το βρήκαμε προς τα πάνω, οπότε μάλλον θα είναι προς τα κάτω. Αλλάζουμε λοιπόν κατεύθυνση και ξεκινάμε να κατηφορίζουμε. Με βήμα πιο ταχύ από ποτέ, παίρνουμε τον κατήφορο, ξαναπερνάμε από το επιβλητικό κτήριο, ξαναπερνάμε μπροστά από το κατάστημα του Έλληνα, δίνουμε υπόσχεση να μην ξαναφάμε ποτέ σε ελληνικό μαγαζί του εξωτερικού και προχωράμε. Αρχίζουμε να ξαναβλέπουμε πολύ κόσμο, όμορφα κτίρια, φωτισμένα και στολισμένα.

 prague4

Πιστεύουμε πλέον ότι κάπου κοντά βρίσκεται το ρολόι και αντιλαμβανόμαστε ότι τζάμπα φάγαμε τόσο κρύο περπατώντας προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και πράγματι οι υποψίες μας επιβεβαιώνονται. Καταλήγουμε σε μια πλατεία, στολισμένη απίστευτα, με πολλά ξύλινα σπιτάκια, όπου παντού πουλάνε κάτι, αναμνηστικά, φαγητά, χειροποίητες κατασκευές και ανεβάζοντας το βλέμμα, το θέαμα είναι απίστευτο. Το ρολόι δεσπόζει μπροστά μας! Απίστευτη ομορφιά! Πάρα πολύς κόσμος! Πάρα πολύ ωραίοι στολισμοί! Απίστευτα παραμυθένια εικόνα! Ό,τι και αν σας πω είναι λίγο! Αν δεν έχεις βρεθεί στην Πράγα τις μέρες των γιορτών, δεν μπορείς να αντιληφθείς για τι ομορφιά μιλάμε!

prague5

prague53

prague6

Ούτε και για τι κρύο όμως! Χαζεύοντας το ρολόι για λίγα λεπτά νιώθουμε ότι ο χρόνος έχει σταματήσει. Το αίμα έχει πάψει να κυλάει στις φλέβες μας. Πρέπει επειγόντως να περπατήσουμε. Και πράγματι περπατήσαμε. «Παιδιά να κάνουμε μια στάση, να πάρουμε κάτι, ένα αναμνηστικό» έλεγα εγώ, «Προχώρα, παγώσαμε, θα πάρεις από το αεροδρόμιο» έλεγαν οι υπόλοιποι της παρέας. Ούτε μια στάση στα ξύλινα σπιτάκια, ούτε μια αγορά. Δεν μπορώ να σας περιγράψω στενοχώρια! Ούτε ένα μαγνητάκι ούτε ένα στολιδάκι, τίποτα! Κανένα ενθύμιο από την Πράγα, πέρα από τις αναμνήσεις μας και φυσικά τις λίγες φωτογραφίες που σας δείχνω και εδώ. Και αυτές θολές και κουνημένες... πού να σταθεροποιήσεις το χέρι με αυτό το κρύο άλλωστε;

prague42

Με τα πολλά κάνοντας μια γρήγορη βόλτα, περιπλανηθήκαμε στα γύρω στενά, φτάσαμε στη γέφυρα του Καρόλου, κοιτάξαμε γύρω γύρω, ζήσαμε για λίγο στο πιο παραμυθένιο μέρος του κόσμου και με βήμα ταχύτερο επιστρέψαμε μπροστά στο αρχικό επιβλητικό κτίριο, κατεβήκαμε στο σταθμό του μετρό, περιμέναμε το τρένο, ήρθε γρήγορα ευτυχώς, μπήκαμε, πήγαμε στην αφετηρία του - εκεί από όπου το είχαμε πάρει αρχικά – κατέβηκαν όλοι, κατεβήκαμε κι εμείς, έτρεξαν όλοι, τρέξαμε κι εμείς, μπήκαν όλοι στο λεωφορείο, μπήκαμε κι εμείς. Ξεκίνησε το λεωφορείο μέσα στο σκοτάδι την αντίστροφη πορεία προς το αεροδρόμιο.

Μέσα στο λεωφορείο χωρίς το άγχος για πού θα κατέβουμε, βρήκα το χρόνο για ένα σύντομο συναισθηματικό απολογισμό: Συναίσθημα πρώτο – Ανακούφιση, που γλιτώσαμε από το κρύο. Συναίσθημα δεύτερο – Απογοήτευση, που μπορούσαμε να περιπλανηθούμε για λίγη ώρα ακόμα στην πόλη αλλά λόγω έλλειψης του κατάλληλου εξοπλισμού, δεν το κάναμε. Συναίσθημα τρίτο - Ανυπομονησία για τα μικροψώνια που θα έκανα από το αεροδρόμιο.

Το λεωφορείο φτάνει στο τέλος της διαδρομής, κατεβαίνουν όλοι, κατεβαίνουμε κι εμείς, τρέχουν όλοι, τρέχουμε κι εμείς, συνωστίζονται όλοι στις πόρτες του αεροδρομίου, συνωστιζόμαστε κι εμείς. Και ναι, επιτέλους, είμαστε μέσα στο αεροδρόμιο! Πάμε γρήγορα, βρίσκουμε καρέκλες, έχουμε λίγες ώρες αναμονής μπροστά μας, οπότε πρέπει να είμαστε άνετα, να κοιμηθούμε και λίγο. «Σας αφήνω εγώ» λέω και πάω για ψώνια.  Ξεκινάω να περπατάω και προς μεγάλη μου απογοήτευση βλέπω ότι όλα τα καταστήματα είναι κλειστά! Θέλω να γυρίσω πίσω! Θέλω ένα μαγνητάκι! Θέλω κι ένα στολίδι! Το έμπειρο μάτι μου πρόλαβε να δει τόσα όμορφα πράγματα στα ξύλινα σπιτάκια της πλατείας... Και τώρα τελικά δε θα πάρω τίποτα. Πρέπει να ξαναέρθω στην Πράγα! Αυτή η σκέψη με ηρεμεί κάπως. Γυρνάω στην παρέα, πιάνω και εγώ μια καρέκλα και προσπαθώ να κλείσω τα μάτια μου. Η αλήθεια είναι ότι δε δυσκολεύτηκα κιόλας

prague8

Λίγες ώρες αργότερα μας ξυπνάει πρώτα το ξυπνητήρι - είμαστε και προνοητικοί - και μετά η ανακοίνωση που ακούγεται στο αεροδρόμιο και ενημερώνει τους επιβάτες ότι ήρθε η ώρα του check in και λίγο αργότερα της επιβίβασης. Προχωράμε στις τυπικές διαδικασίες και λίγη ώρα αργότερα είμαστε στο αεροπλάνο και βυθιζόμαστε στον ύπνο.

Ξυπνάμε δέκα λεπτά πριν την προσγείωση από την ανακοίνωση του πιλότου. Φτάνοντας στο τέλος της χριστουγεννιάτικης απόδρασης, ανυπομονούμε να γυρίσουμε σπίτια μας. Εξάλλου σαν το σπίτι σου δε νιώθεις πουθενά. Άντε να προσγειωθούμε, να πάρουμε βαλίτσες και να πάμε απευθείας για ταξί. Βλέπετε ήμασταν και σε καλές εποχές, τα ταξί έξω από το αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης ήταν δυσεύρετα, δεν προλάβαιναν να σχηματίσουν ουρά, όπως τώρα. Τα σκεφτόμαστε αυτά και έχουμε αρχίσει να τα συζητάμε για να ξυπνήσουμε κιόλας. Έλα όμως που υπολογίζουμε χωρίς τους... υπεύθυνους φορτοεκφόρτωσης του αεροδρομίου Πράγας. Η βαλίτσα του ενός από την παρέα μας δεν ήρθε. Δε φορτώθηκε ποτέ στο αεροπλάνο για την πτήση Πράγα – Θεσσαλονίκη, γιατί πολύ απλά δε χωρούσε. Και εννοείται ότι δεν υπήρξε καμία πρότερη ενημέρωση. Θα έρθει με την επόμενη πτήση! Επομένως, ταξί, ποιο ταξί; Καρέκλες αεροδρομίου και πάλι και αναμένουμε μέχρι την επόμενη πτήση! Βυθιζόμαστε και πάλι στον ύπνο. Τα όνειρα τρέχουν πίσω στη Βαρκελώνη και την Πράγα... Πόσο ωραία περάσαμε! Μένει βέβαια τουλάχιστον ακόμα μία επίσκεψη στην Πράγα για ουσιαστική γνωριμία με την πόλη.

Extra Tips:

Αυτή ήταν η δική μας, σύντομη σε χρόνο αν και με λεπτομερή περιγραφή, επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Τσεχίας. Τα λίγα που είδαμε από τη χριστουγεννιάτικα στολισμένη Πράγα, κατατάσσουν την πόλη στην κορυφή της λίστας με τους αγαπημένους προορισμούς. Δεν μπορούμε να σας προτείνουμε ουσιαστικά κάτι αξιόλογο από προσωπική εμπειρία για το πού να μείνετε, σε ποια εστιατόρια να φάτε, τι τοπικά εδέσματα να δοκιμάσετε. Μπορούμε όμως με απόλυτη βεβαιότητα να σας πούμε ότι οι -4 βαθμοί στην Πράγα δεν έχουν καμία σχέση ακόμα και με τους – 17 βαθμούς που έχουμε νιώσει κάποιες φορές στην Ελλάδα. Αν λοιπόν θέλετε να απολαύσετε την παραμονή σας στην πόλη, πρέπει απαραιτήτως να γεμίσετε τη βαλίτσα σας με ισοθερμικά ρούχα για να καλύπτετε όλο το σώμα σας, από την κορυφή ως τα νύχια. Πολύ χοντρά πουλόβερ, παντελόνια και τα πιο ζεστά σας παπούτσια κρίνονται επίσης απολύτως απαραίτητα. Ετοιμάστε αποσκευές σωστά και ετοιμαστείτε να ζήσετε το απόλυτο παραμύθι!

Χρήσιμες πληροφορίες για την πόλη μπορείτε να βρείτε στις παρακάτω ιστοσελίδες:

Πρόβελψη καιρού για Πράγα

επιστροφή στην κορυφή
bookquote
Πόσο ωραία βιβλία έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό! Πόσο ωραία ταξίδια κάνω μέσα από την ανάγνωσή τους! Πάρτε ιδέες για τα βιβλία που θα διαβάσετε στις καλοκαιρινές σας διακοπές! Κι αν δεν έχετε αποφασίσει πού να πάτε φέτος, σας έχουμε προτάσεις!    maresei team
  1. Κατηγορίες
  2. Ετικέτες
  3. Δημοφιλή
Ένα κέικ μα τι κέικ;
Monday
Κέικ χωρίς ζάχαρη
Τα ξακουστά ανώμαλα της μητέρας..
Φιλέτο κοτόπουλου στο φούρνο με ψητά λαχανικά
Πατατούλες... σαν τηγανιτές
Μπισκότα βρώμης με αλεύρι ολικής άλεσης και χωρίς ζάχαρη
Πλάθω πλάθω κουλουράκια...

Ημερολόγιο άρθρων

« Δεκέμβριος 2022 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
20.02.2013

Μια διαφορετική παπουτσοθήκη

Μια διαφορετική παπουτσοθήκη

Εκτός από τις παλέτες και τα ξύλινα τελάρα μπορούν να έχουν εναλλακτικές χρήσεις στο σπίτι μας. 

Περισσότερα...
19.11.2012
Ωραίο πιάσιμο!

Απλό, πρωτότυπο και εύκολο! Πολύ μας αρέσει! Θα το δοκιμάσουμε κι εμείς..

Περισσότερα...
05.07.2014

Μαζεύοντας τσάι του βουνού

Μαζεύοντας τσάι του βουνού

Τα ελληνικά βουνά πέρα απ' την απέραντη ομορφιά και τη δροσιά που απλόχερα μας χαρίζουν, μας προσφέρουν και πλήθος βοτάνων. Χαμομήλι, τσάι, φασκόμηλο, δεντρολίβανο, λεβάντα, άγριο θυμάρι και τόσα άλλα βότανα φιλοξενούνται στις πλαγιές τους.

Περισσότερα...
22.08.2016

DesignIsThis και Νέος Διαγωνισμός για τα πιο πρωτότυπα σκουλαρίκια (ΕΛΗΞΕ)

DesignIsThis και Νέος Διαγωνισμός για τα πιο πρωτότυπα σκουλαρίκια (ΕΛΗΞΕ)

Το καλοκαίρι οδεύει προς το τέλος του κι εγώ είμαι πάλι εδώ... Λίγο μακριά από τη βάση μου ακόμα αλλά κοντά σε εσάς! Κι έχω να σας πω πολλά. Ξεκινάω ευθύς αμέσως με μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη.

Περισσότερα...
08.02.2013
Change the world

Πόσοι είμαστε οι τρελοί σε αυτόν τον κόσμο;

Περισσότερα...
11.06.2014

Μονεμβασιά: Ένα από τα πιο γοητευτικά μέρη της Ελλάδας

Μονεμβασιά: Ένα από τα πιο γοητευτικά μέρη της Ελλάδας

Στη Μονεμβασιά (ή Μονεμβάσια) έχω βρεθεί 2 φορές στη ζωή μου.Την πρώτη ήμουν γύρω στα 11 και το μόνο που θυμόμουν ήταν ένας ανηφορικός δρόμος με πολλά παρκαρισμένα αυτοκίνητα και πολύ κόσμο, όπου σταματημένοι οικογενειακώς περιμέναμε ένα ζευγάρι φίλων που δεν έφτασε ποτέ στο ραντεβού. Τώρα να έχω πάει στη Μονεμβασιά και να θυμάμαι μόνο αυτό; Τι να πω;...

Προφανώς έτσι εξηγείται που τη δεύτερη φορά που βρέθηκα εκεί γύρω στα 25, δεν είχα ιδέα για το τι πρόκειται να αντικρίσω.

Περισσότερα...
24.10.2013

Η δύναμη που κρύβεις μέσα σου - Ανεβαίνοντας στον Αηλιά Πενταλόφου

Η δύναμη που κρύβεις μέσα σου - Ανεβαίνοντας στον Αηλιά Πενταλόφου

Άλλη μια περιπλάνηση στο όμορφα ελληνικά βουνά ξεκινά. Ανάβαση στον Αηλιά Πενταλόφου, στο Βόιο Κοζάνης.

Περισσότερα...
24.12.2014

Σπιτικά μπισκοτοκουλουράκια κανέλας

Σπιτικά μπισκοτοκουλουράκια κανέλας

Σιγοτραγουδώντας το "πλάθω - πλάθω κουλουράκια" φτιάξαμε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μπισκοτάκια κανέλας και μοιράσαμε σε φίλους και γνωστούς. Είναι νόστιμα, είναι τραγανά, είναι εύπλαστα, είναι παιχνίδι όταν έχεις και παιδιά να ασχολούνται... είναι και νηστίσιμα για όσους μπαίνουν και στο θρησκευτικό πνεύμα των ημερών. Είναι για όλους ;)

Περισσότερα...
27.11.2013

Ήρθε ο καιρός να ντυθούμε ζεστά!

Ήρθε ο καιρός να ντυθούμε ζεστά!

Τώρα που οι θερμοκρασίες πέφτουν κάθε μέρα και περισσότερο, τώρα που ο ήλιος - όταν εμφανίζεται - μας δείχνει τα δόντια του, τώρα που έχουμε ανάγκη να νιώθουμε ζεστές, ήρθε η ώρα να βγάλουμε από το πατάρι της ντουλάπας τα ζεστά μας αξεσουάρ.

Περισσότερα...
08.12.2013
Συννεφιασμένη Κυριακή

Άλλη μια κρύα, παγωμένη για να ακριβολογούμε, μέρα ξημέρωσε! Και μια που είναι Κυριακή έχουμε την τέλεια αφορμή να διαλέξουμε έναν κοντινό προορισμό, να βρούμε ένα μικρό καταφύγιο μέσα στη φύση, έναν ξενώνα, ένα σαλέ, ένα πετρόχτιστο ξενοδοχείο, να πάρουμε τους φίλους μας και να πάμε να περάσουμε τη μέρα μας εκεί, πίνοντας καφεδάκι, διαβάζοντας εφημερίδες, συζητώντας, παίζοντας επιτραπέζια.

Περισσότερα...
13.09.2013
Τα ΒορΟινά και πάλι στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης !

Θυμάστε τα ΒορΟινά; Πέρυσι ήμασταν εκεί τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα και οι εντυπώσεις μας ήταν ιδιαίτερα θετικές! Φέτος έρχονται και πάλι αύριο, 14 Σεπτεμβρίου, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα...
10.05.2013

Το βιβλίο των ευχών

Το βιβλίο των ευχών

Οι ευχές είναι αναπόσταστο κομμάτι της ύπαρξής και της καθημερινότητάς μας... Είναι σημαντικό να προσδιορίζουμε τις ευχές μας και να παίρνουμε το σωστό δρόμο προς την επίτευξη τους. Θυμηθείτε και το Δωμάτιο των Ευχών στο TedxThessaloniki.

Περισσότερα...
18.06.2014

Μelon-strawberry smoothie - cocktail! Smells like summer!

Μelon-strawberry smoothie - cocktail! Smells like summer!

Άλλοι βλέπουν τα φρούτα και φαντάζονται φρουτοσαλάτες και άλλοι εμπνέονται smoothie-cocktails! H αλήθεια είναι ότι ήθελα φρούτο αλλά παράλληλα μου 'ρθε και η ανάγκη για ένα ποτάκι στο μπαλκόνι. Βλέπω το πεπόνι, τις φράουλες και τη μέντα ξεθάβω και ένα ξεχασμένο ποτό και σκέφτομαι, βρε λες? Και που να'ξερε η καημένη η μητέρα ότι το νέο της γλαστράκι με τη μέντα με γεύση φράουλας (ας παραβλέψουμε τις GMO προεκτάσεις του θέματος...) θα έβρισκε τέτοια χρήση! Καλοκαιρινή δροσερή έμπνευση λοιπόν με full βιταμίνες, που λέει και μια φίλη, για να πάνε κάτω τα φαρμάκια! Ο συνδυασμός των φρούτων όπως και η επιλογή του ποτού μπορεί ν'αλλάξει ανάλογα με το τι έχετε στο ψυγείο σας αλλά και τις προτιμήσεις σας φυσικά! Ήδη σκέφτομαι το επόμενο με ροδάκινο και λοβό βανίλιας!

Περισσότερα...
11.03.2014

Semi-Gianduga κέικ με γλάσο λευκής σοκολάτας

Semi-Gianduga κέικ με γλάσο λευκής σοκολάτας

Μια νέα φίλη του maresei.gr επέλεξε να μοιραστεί μαζί μας μια από τις αγαπημένες της συνταγές.

Tην καλωσορίζουμε λοιπόν στην παρέα μας και μοιραζόμαστε τη χαρά μας μαζί σας.

Περισσότερα...
05.02.2013
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ευτυχείς, όσο οι ίδιοι αποφασίσουν να είναι.

Αβραάμ Λίνκολν, 1809 – 1865, πολιτικός, 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Περισσότερα...
06.03.2013

The hidden strength inside of you: Climbing up the Gramos Mountain

The hidden strength inside of you: Climbing up the Gramos Mountain

I'd love to share with you the joy of experiencing a mountain, the sounds of nature, the tranquillity, the team spirit, the panting and the sense of achievement when you get at the top. There are a number of chances for such jaunts in Greece I could think of. I'm starting the one to Gramos mountain.

Περισσότερα...
28.04.2013
Τable art για το πασχαλινό τραπέζι

Το πασχαλινό τραπέζι είναι αρκετά διαφορετικό σε σχέση με το τραπέζι των Χριστουγέννων. Συνήθως η διακόσμηση είναι πιο λιτή και το συνολικό ύφος του τραπεζιού πιο ανάλαφρο.. Εξάλλου δε λένε ότι τα Χριστούγεννα είναι για την πόλη και το Πάσχα για το χωριό;

Περισσότερα...
19.02.2013
Οι παλέτες αλλιώς

Μετά τις ξύλινες σκάλες, τις καρέκλες, τα παλιά τζιν, τα χωνιά, το σπάγγο και τους δίσκους κοπής που με λίγη φαντασία μπορούν να βρουν πολλαπλές χρήσεις, σήμερα θα δούμε ιδέες και λύσεις για το πώς μπορούν οι ξύλινες παλέτες να μεταμορφωθούν σε διάφορα χρήσιμα αντικείμενα εντός και εκτός σπιτιού.

Περισσότερα...
16.12.2013

Νηστίσιμα κουλουράκια κανέλας... της μαμάς!

Νηστίσιμα κουλουράκια κανέλας... της μαμάς!

Αυτά τα κουλουράκια, συνήθως σε σχήμα πλεξούδας, έκαναν πάντα όλο το σπίτι να μυρίζει κανέλα. Τα θυμάμαι να υπάρχουν σχεδόν όλες τις εποχές του χρόνου σε ένα γυάλινο πυρίμαχο σκεύος πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Ήταν τα αγαπημένα της μαμάς και τα έφτιαχνε συνέχεια. Και λέω ήταν, γιατί τώρα πια τα φτιάχνει σε πιο light εκδοχή, χωρίς ζάχαρη και με αλεύρι ολικής άλεσης. Και ακόμα και τώρα, αυτά τα ελαφριά μπισκοτάκια κανέλας είναι τα αγαπημένα όσων αποφεύγουν τη ζάχαρη εντός πολυκατοικίας και εντός παρέας.

Περισσότερα...
29.01.2013

U2 - Beautiful Day

U2 - Beautiful Day

Για να ξεκινήσουμε την ημέρα μας με ροκ διάθεση!

Περισσότερα...
19.10.2012

Φτιάχνουμε λιχουδιές και περιμένουμε κόσμο! (Μέρος 2ο)

Φτιάχνουμε λιχουδιές και περιμένουμε κόσμο! (Μέρος 2ο)

Και μετά τα muffins μήλου φτιάχνουμε υπέροχα, λαχταριστά σοκολατένια σουφλέ!

Η συνταγή είναι απλή και το αποτέλεσμα πεντανόστιμο!

Περισσότερα...
11.02.2013
H playlist της Δευτέρας

Καλημέρα όλη μέρα! Είναι Δευτέρα αλλά ας μην πτοηθούμε! Ας ξεκινήσουμε τη μέρα μας δυναμικά και μουσικά! Εξάλλου η μουσική δεν είναι ποτέ αρκετή!

Περισσότερα...
30.12.2015

Γιορτινά περιτυλίγματα σε μπεζ φόντο

Γιορτινά περιτυλίγματα σε μπεζ φόντο

Μια ιδέα που αγαπώ και υιοθετώ πολύ συχνά. Περιτυλίγματα δώρων σε μπεζ φόντο για να μπορώ να δίνω έμφαση με διακοσμητικά στοιχεία, κορδέλες, σπάγγους, φωτογραφίες.

Πόσο χαίρομαι που βρίσκω τέτοιο σύμμμαχο σε αυτή την επιλογή. Σαν να διάλεξα εγώ τις φωτογραφίες, σαν να έγραψα εγώ το κείμενο.

Περισσότερα...