Διακοπές 2016 - Αργοσαρωνικός - 4η στάση: Σπέτσες
Κοντεύουμε στις Σπέτσες. Η θάλασσα είναι γεμάτη βραχονησίδες ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται και η Σπετσοπούλα. Η πρώτη εντύπωση σου μένει. Από τις πρώτες εικόνες "φτιάχνεσαι". Καθώς ζυγώνουμε, τη θάλασσα διασχίζουν ατελείωτα παλιά και καινούρια ιστιοφόρα με φουσκωμένα τα πανιά, θαλαμηγοί αλλά και μικρά θαλάσσια ταξί που πάνε βολίδα απέναντι στην Πελοπόννησο, στην Κόστα της Αργολίδας. Τις μέρες που φτάνουμε στο νησί διεξάγεται η Regata 2016 και αυτός είναι και ο λόγος που είχαμε δυσκολευτεί να βρούμε κατάλυμα. Στην αποβάθρα μας περιμένει ο ξενοδόχος να μας μεταφέρει στο ξενοδοχείο που βρίσκεται ψηλά.
Χάρτης Σπετσών (Αριστερά, Δεξιά)
Το ξενοδοχείο πέτρινο με όλα τα κομφόρ και το μάτι σου μακριά προς τη μεριά της Πελοποννήσου χάνεται στο πέλαγος. Ολίγη ξεκούραση και το απογευματάκι πάμε για τις πρώτες βόλτες στην παραλία. Κατηφορίζουμε στα νησιώτικα δρομάκια όπου κυριαρχούν οι μπουκαμβίλιες και κατεβαίνουμε στο παλιό λιμάνι για να τα δούμε όλα με τη σειρά. Την περπατήσαμε πολλές φορές την παραλία και κάθε φορά όλο και περισσότερο μας άρεσε. Οι ταβερνούλες όλες σχεδόν πάνω απ' τη θάλασσα, παλιά και νέα σκάφη δεμένα και το ηλιοβασίλεμα πανέμορφο. Απόγευμα προς βράδυ αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν στην παραλία παρά μόνο άμαξες και πεζοί. Ξεχωρίζουν οι τουρίστες που φορώντας τα καλά τους βγαίνουν για δείπνο.
Το πρώτο βράδυ φτάνουμε μπροστά στο Ποσειδώνιο, στο πανέμορφο ξενοδοχείο που είναι και η έδρα της Regata. Μπροστά του δεσπόζει το άγαλμα τη Μπουμπουλίνας. Πίσω του βρίσκεται το αρχοντικό σπίτι της ξακουστής ηρωίδας, που πλέον λειτουργεί σαν μουσείο. Εκεί μια ξενάγηση από ένα νεαρό ξεναγό, μάλλον μακρινό της απόγονο μας εντυπωσιάζει. Προσωπικά αντικείμενα εκτίθενται, μαζί με μια προτομή της Μπουμπουλίνας της Κατοχής, της Λέλας Καραριάννη, που ήταν απόγονος της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Η συγκεκριμένη ξενάγηση είναι ένα πραγματικό μάθημα ιστορίας. Μάθαμε και κάποια στοιχεία που αγνοούσαμε εντελώς. Η Μπουμπουλίνα έστω και μετά θάνατον απέκτησε τον τίτλο ναύαρχος. Είχε στην κατοχή της τρία πλοία. Ένα από αυτά, το "Αγαμέμνων" ήταν το μεγαλύτερο πλοίο που πήρε μέρος στην ελληνική επανάσταση του 1821, το οποίο της κόστισε 75.000 τάλαρα εκείνου του καιρού. Δυστυχώς βρήκε άδοξο τέλος, καθώς κάηκε το 1831 στην τρίτη εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ του φιλοαγγλικού και φιλορωσικού κόμματος που τελικά κατέληξε στη δολοφονία του Καποδίστρια. Αλλά μήπως και η ίδια δεν είχε ανάλογο τέλος; Δολοφονήθηκε τον Μάη του 1825 στις Σπέτσες.
Από τις Σπέτσες δεν μπορούσαμε να φύγουμε χωρίς να κάνουμε τον γύρο του νησιού. Αφιερώσαμε σχεδόν ολόκληρη μέρα αλλά χαλάλι. Με ένα παλιό καΐκι που εκτελεί πλέον χρέη τουριστικού ... θαλάσσιου λεωφορείου και 10 ευρώ το άτομο, γυρίσαμε περιμετρικά ολόκληρο το νησί, κάνοντας ένα απίθανο μπάνιο στην παραλία των Αγίων Αναργύρων. Εκεί κοντά, ψηλά στον λόφο, βρίσκεται η σπηλιά του Μπεκίρη, γνωστή από την ταινία Τζένη Τζένη. Εκεί κατέφυγαν η Τζένη Καρέζη με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Κάποιοι από τους συνεπιβάτες μας στο καΐκι προτίμησαν την πιο μικρή αλλά εξίσου όμορφη παραλία της Αγίας Παρασκευής. Σε κάθε περίπτωση η αίσθηση του να βλέπεις ένα μέρος από την πλευρά της θάλασσας είναι μοναδική.
Όπως μοναδικό, φοβερό και ανεπανάληπτο είναι το νησί των Σπετσών. Η ομορφιά του, η μαγεία του, η αρχοντιά του είναι καθηλωτικές. Το ερωτεύεσαι το μέρος αυτό. Φεύγεις με βαριά καρδιά.
Και έτσι φύγαμε κι εμείς με επόμενο και τελευταίο προορισμό διακοπών την πρωτεύουσα.
