Διακοπές 2016 - Αργοσαρωνικός - 3η στάση: Ύδρα
Είδαμε Αίγινα και Πόρο και πάμε για άλλα... Άλλος με τη βάρκα μας;
Επόμενη διαμονή έχουμε στις Σπέτσες αλλά εννοείται πως δεν μπορούμε να μην επισκεφτούμε τη μία και μοναδική Ύδρα. Οι πληροφοριοδότες μας έχουν πει τα καλύτερα για το ιστορικό νησί.
Η Ύδρα καθώς την προσεγγίζει το καράβι και φανερώνεται, φαντάζει πανέμορφη. Για πρώτη φορά την είδαμε όταν έδεσε για λίγο το φέρι πηγαίνοντας για Σπέτσες, οπότε σχηματίσαμε μια πρώτη εικόνα. Στάθηκε σχεδόν αδύνατο να κλείσουμε δωμάτιο μέσω ίντερνετ γιατί στο νησί είχε πολλούς γάμους το συγκεκριμένο σαββατοκύριακο (!!!), οπότε το πρόγραμμα προέβλεπε αυθημερόν επίσκεψη - εκδρομή από Σπέτσες.
Την επισκεφθήκαμε λοιπόν ένα πρωινό. Το εντυπωσιακότερο στοιχείο που είναι και γνώρισμα του νησιού είναι το ότι δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Η χαρά του πεζού και των μικρών παιδιών. Γαϊδουράκια και αχθοφόροι που σπρώχνουν καρότσες δημιουργούν ενίοτε ένα διαφορετικό ... μποτιλιάρισμα.
Για μας η μέρα δεν ήταν πολύ καλή. Ίσως έφταιγε η πνιγηρή ζέστη και η υγρασία, ίσως η δική μας κούραση. Ωστόσο, δεν μπορούσαμε να μην τριγυρίσουμε στη χώρα, να μη θαυμάσουμε την αρχιτεκτονική της, τη γραφικότητα του τοπίου, την αρχοντιά του μικρού κόλπου, τα ... ταπεινά σκάφη που είναι αραγμένα στο λιμάνι. Συλλογιζόμενοι και τη μακριά ιστορία του νησιού, τη συμβολή του Μιαούλη, των Κουντουριώτηδων και λοιπών Καπεταναίων στον αγώνα του '21, το δέος το νιώθεις θες δε θες.
Η βόλτα μας στη χώρα ήταν σύντομη, γι αυτό και δεν μπορώ να πω πολλά. Και δυστυχώς δεν είχαμε τον χρόνο να δούμε τις υπόλοιπες ομορφιές του νησιού, να μπούμε στα καραβάκια που σε πηγαίνουν στις παραλίες κ.λπ. Αλλά φεύγοντας η εικόνα του κόλπου μένει χαραγμένη στο νου. Αντίο Ύδρα! Ίσως τα ξαναπούμε...
