Καλαμάρι γεμιστό με φέτα, πιπεριές και μυρωδικά

Η ανατομία του καλαμαριού, μια πρωτόγνωρη εμπειρία

Έχω έρθει πολλές φορές σε στενή επαφή με εκλεκτά εδέσματα όπως κοκορέτσι, κεμπάπ, σπληνάντερο, είμαι λίγο βουνίσια τέλος πάντων αλλά αγαπάω τα θαλασσινά πολύ και με συναρπάζει η ανατομία τους. Όταν έφαγα πρώτη φορά φρέσκο καβούρι ολόκληρο έπαιζα για καμιά ώρα με τις δαγκάνες παρατηρώντας με ενδιαφέρον όλες τις αρθρώσεις του. Η γνωριμία μου με το φρέσκο καλαμάρι ξεκίνησε θεαματικά. Καταρχήν έχει βεντούζες, δεν ξέρω αν το ξέρατε. Κολλάει λοιπόν στο χέρι μου το πλοκάμι με τις βεντούζες, τινάζομαι εγώ από το φόβο μου, πάει το καλαμάρι εκσφενδονίζεται στην άλλη άκρη της κουζίνας. Ψυχραιμία λέω υποσχέθηκες στους κουμπάρους ψητό καλαμάρι, προσπάθησε να φερθείς ώριμα. Δεύτερο σοκ τα μεγάλα μάτια του, νόμιζα ότι ακολουθούσαν το βλέμμα μου. Ας είναι σκέφτομαι, οπλίζομαι με θάρρος, παίρνω ένα γάντι και τραβάω τα κεφάλια και όλο το κακό συναπάντημα που είχε μέσα του και πρέπει να αφαιρεθεί. Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσα πράγματα περιέχει, τώρα καταλαβαίνω την τιμή του φρέσκου στις ταβέρνες. Τρίτο σοκ έχει κόκκαλο! Ένα διάφανο πράγμα, σαν εξαιρετικής ποιότητας πλαστικό, που μοιάζει με φτερό και διατρέχει το σώμα του. Πιτσιλισμένη με μελάνια κατάφερα επιτέλους να τα καθαρίσω. Τα πτερύγια τα έκοψα για να τα χρησιμοποιήσω στη γέμιση, τα πλοκάμια τα άφησα μαζί με το κεφάλι, δεν είχα ξεπεράσει ακόμα την ταραχή της βεντούζας. Όμως το καλαμάρι μου ήτανε μωβ πιτσιλωτό και όχι άσπρο όπως της Εύας. Διαβάζω λοιπόν ότι έχει και δέρμα! Μάλιστα είναι αυτό που το βοηθάει να καμουφλάρεται και να κρύβεται από τους εχθρούς χάρη στα χρωματοφόρα κύτταρα του (και βιολογία θαλάσσιου κόσμου). Εντάξει αυτό αφαιρέθηκε πολύ εύκολα είναι κάτι σαν μεμβράνη. Τα καλαμάρια θέλουν πολύ καλό πλύσιμο, το τι χαρά έκανα όταν τα είδα έτοιμα και πλυμένα δε λέγεται!

Η γέμιση και η προετοιμασία

Στη γέμιση έβαλα κρεμμυδάκι, σκόρδο, κόκκινες και πράσινες πιπεριές που τα σοτάρισα πολύ καλά, πελτέ και χυμό ντομάτας. Έσβησα με ούζο και αφού κρύωσε λιγάκι, πρόσθεσα φέτα, λίγο τυρί κρέμα, μελίχλωρο Λήμνου, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, μαϊντανό, ρίγανη και λίγο δυόσμο. Καλό είναι να μείνουν μερικά υγρά στη γέμιση για να είναι ζουμερή. Γέμισα τα καλαμάρια και τα έκλεισα με οδοντογλυφίδες. Μπορείτε αντί για ούζο να σβήσετε και με λευκό κρασί ταιριάζει εξίσου ωραία. Δε χρησιμοποίησα καθόλου αλάτι γιατί τα τυριά μου ήταν σχετικά αλμυρά.

Το ψήσιμο

Τα έψησα συνολικά για 50 λεπτά περίπου σε προθερμασμένο φούρνο, με φέτες ντομάτας επάνω και λίγο λαδάκι, πρώτα σκεπασμένα στους 180°C με λαδόκολλα για να μην ξεραθούν και στο τέλος περίπου 15 λεπτά στους 200°C ξεσκέπαστα και από τις 2 πλευρές. Αν σας περισσέψει γέμιση μπορείτε να την ανακατέψετε με το ζουμί που θα μείνει στο ταψί -και είναι πεντανόστιμο- και έτσι θα έχετε μια τέλεια συνοδευτική σάλτσα!

Υ.Γ. Μέσα στην κοιλιά του θα βρείτε και ένα μικρό ασημί σακουλάκι, όχι δεν είναι δώρο ή ψαράκι που νόμιζα εγώ. Περιέχει το μελάνι του ένα πολύτιμο συστατικό, το οποίο μπορείτε να αφαιρέσετε και να το χρησιμοποιήσετε σε μια μακαρονάδα ή ένα κριθαρότο θαλασσινών! Να θυμάστε ότι μπαίνει πάντα στο τέλος του μαγειρέματος και είναι πλούσιο σε γλουταμάτη ένα αμινοξύ που σχετίζεται με το μεταβολισμό, τη μνήμη, την αντίληψη και τη μάθηση. Και ιατρικό το άρθρο σήμερα!

Υλικά για 5 μικρά και 1 μεγάλο καλαμάρι

2 πράσινες πιπεριές
1 κόκκινη πιπεριά
2 κρεμμύδια
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλιά πελτέ από ντοματάκι Σαντορίνης
1 τριμμένη ντομάτα
200g φέτα
50g τυρί κρέμα
50g μελίχλωρο τριμμένο ή κασέρι
μαϊντανός
πιπέρι, ρίγανη, δυόσμος

Σας προτείνω να το μαγειρέψετε με παρέα για άφθονες στιγμές γέλιου. Καλή διασκέδαση!

Δημιουργός και φωτογράφος: Νίκη Χ.