Let's do it Greece 2015: Η πρότασή μας για μια διαφορετική Κυριακή

Σχεδόν σε κάθε περιοχή της χώρας θα πραγματοποιηθεί τουλάχιστον μια "let's do it" δράση. Με την καλύτερη δυνατή διάθεση και το πιο μεγάλο μας χαμόγελο, πάμε να συναντήσουμε τους υπόλοιπους εθελοντές στον τόπο συνάντησης - γύρω στις 8:30 - 9:30 είναι τα ραντεβού στις περισσότερες περιοχές - και όλοι μαζί θα γίνουμε μια  μεγάλη ομάδα εθελοντών που θα προσπαθήσουμε να αναβαθμίσουμε την ποιότητα ζωής μας, βάζοντας ένα λιθαράκι στη βελτίωση του αστικού και φυσικού μας περιβάλλοντος.

Όσοι δεν γνωρίζετε το κίνημα "Let's do it", μπορείτε να ενημερωθείτε εδώ, εδώ και εδώ.

Όσοι πάλι το γνωρίζετε και δεν έχετε λάβει μέρος, αυτή την Κυριακή έχετε ακόμη μια ευκαιρία. Μην την αφήσετε να πάει χαμένη. Αν δε γνωρίζετε πού είναι η πιο κοντινή σας προγραμματισμένη δράση, μπορείτε να ενημερωθείτε εδώ και επειδή βλέπω ότι μάλλον δεν είναι απόλυτα επικαιροποιημένος ο κατάλογος, μπορείτε να μας ρωτήσετε και θα μάθουμε εμείς για σας!

Και φυσικά, όσοι είμαστε ενημερωμένοι σχετικά με το εν λόγω κίνημα και έχουμε συμμετάσχει στο παρελθόν, νομίζω πως δεν έχουμε λόγο να μη συμμετέχουμε και φέτος.

Και μερικές προσωπικές σκέψεις σε σχόλια που άκουσα τιον τελευταίο καιρό σχετικά με το ότι "Με μία μέρα δεν κάνουμε τίποτα, δεν αλλάζει κάτι, το κράτος πρέπει να μεριμνήσει κ.λπ., κ.λπ."

Συμφωνώ πως μία μέρα δε φτάνει. Εξάλλου, τη μία μέρα καθαρίζουμε, την επόμενη μέρα λερώνεται ο τόπος. Όμως όταν κάποιος καθαρίσει ένα πάρκο, ένα δρόμο, μια πλατεία, είναι σχεδόν αδύνατο να ρίξει κάποια στιγμή στη ζωή του σκουπίδι κάτω και είναι πολύ πιθανό να κάνει μια παρατήρηση σε κάποιον που θα δει να ρίχνει σκουπίδια εκτός κάδου, σε σχέση με κάποιον που ποτέ δεν έχει συμμετάσχει σε τέτοιες δράσεις και είναι πιο εύκολο να αδιαφορήσει μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση.

Επίσης δεν υπάρχει μικρό παιδί που θα συμμετέχει σε μια τέτοια δράση και δε θα χαρεί και δε θα εκτιμήσει το καθαρό περιβάλλον. Αυτά τα παιδιά, και το λέω από προσωπική πείρα με μικρά παιδιά του οικογενειακού μου κύκλου, δεν ξαναρίχνουν σκουπίδια κάτω και είναι αυτά που ίσως κάποια στιγμή φροντίσουν να έχουμε ένα πιο καθαρό περιβάλλον. Με τέτοιες δράσεις, ακόμα και οι έφηβοι μπορούν να μάθουν πως η "μαγκιά" δεν είναι να ρίχνω το χαρτί της τσίχλας στο δρόμο ή να κολλάω την τσίχα κάτω από το θρανίο, αλλά η μαγκιά είναι να φροντίζω να είναι καθαρά το θρανίο μου, η τάξη μου, ο δρόμος μου, το παγκάκι που πάω και κάθομαι με τους φίλους μου. Όταν οι έφηβοι υιοθετήσουν αυτό τον τρόπο σκέψης, είναι αυξημένες οι πιθανότητες να μυήσουν και τους γονείς τους στην προστασία του περιβάλλοντος.

Γι αυτό και η μία μέρα δράσης είναι μεν συμβολική αλλά μπορεί να είναι καθοριστική και φυσικά μπορεί πάντα να λειτουργεί ως αφετηρία για τη συνάντηση - γνωριμία εθελοντών με κοινά ενδιαφέροντα και οράματα και την υλοποίηση μιας σειράς δράσεων.

Μπορώ να γράφω για ώρες... αλλά προφανώς δεν έχει νόημα. Εύχομαι μόνο ο αριθμός των εθελοντών να ξεπεράσει κάθε προσδοκία σε πανελλαδικό επίπεδο και ονειρεύομαι τη μέρα που δε θα χρειάζεται να λέω στον γιο μου να μην πιάνει τα σκουπίδια στον δρόμο, όχι γιατί θα έχει μεγαλώσει και θα καταλαβαίνει ότι δεν είναι παιχνίδια ή πέτρες αλλά γιατί πολύ απλά δε θα υπάρχουν σκουπίδια. Ουτοπικό; Σίγουρα. Αλλά πώς μπορεί να ζει κανείς χωρίς όνειρα;