Εκατό Χρόνια Μοναξιά
Καιρό τώρα ήθελα να διαβάσω το κλασικό μυθιστόρημα "Εκατό χρόνια μοναξιά" του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Το είχα μόνιμα στη λίστα με "τα επόμενα βιβλία που θέλω και πρέπει να διαβάσω". Μεγάλο βιβλίο, παγκόσμια φήμη, πολλές κριτικές, οι περισσότερες καλές, λίγες κακές... Ήθελα να έχω τη δική μου άποψη, διαβάζοντας ένα από τα κατά κοινή ομολογία πιο κλασικά βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Και το διάβασα πριν λίγο καιρό.
Όσο διάστημα το διάβαζα, άλλαξα πολλές απόψεις. Στην αρχή με πήρε μαζί του για τα καλά. Ζούσα τις ζωές των ηρώων, αγωνιούσα μαζί τους. Κάποια στιγμή, εκεί προς τη μέση, ίσως και να με κούρασε λίγο. Όσο περνούσε ο καιρός, δεν ήξερα τι να περιμένω. Τόσοι ήρωες, τόσα συγγενικά πρόσωπα, τόσα πεπρωμένα, μια κοινωνία ολόκληρη τόσο διαφορετική από τα δικά μας δεδομένα, ανακαλύψεις και γεγονότα που σήμερα δε μας περνάει καν από το μυαλό ότι κάποτε δεν υπήρχαν (πχ. η ανακάλυψη του πάγου), ένας κόσμος τελείως διαφορετικός και η μοναξιά εκεί... στη ζωή όλων των ηρώων.
Σε κάθε περίπτωση, αξίζει νομίζω να διαβαστεί από κάθε έναν που αγαπά τα βιβλία και του αρέσει να χάνεται στις σελίδες τους!
