Τι καλύτερο από το να ξεκινήσουμε τη μέρα μας μουσικά και άκρως καλοκαιρινά; In the Summertime!
Ας κλείσουμε την ημέρα μας με το τραγούδι που ακούγεται στο κλείσιμο της ταινίας Kill Bill 2 του Ταραντίνο.
Καλή μας νύχτα!
Μια ταινία που έγραψε ο Andrew Stern και σκηνοθέτησε ο Henry Alex Rubin. Προβλήθηκε σε 2 κινηματογραφικά Φεστιβάλ το 2012 (Τορόντο και Βενετία) και στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2013. Οι βαθμολογίες των χρηστών στη γνωστή ιστοσελίδα IMDB.com της δίνουν έναν κολακευτικό μέσο όρο 7,6 στα 10.
Μια "αληθινή" ταινία που στάθηκε αφορμή για σκέψη και συζήτηση. Mια ταινία που αξίζει να δείτε.
To look που θέλω να υιοθετήσω για τη σημερινή απογευματινή μου βόλτα!
Πολλοί φίλοι μετακομίζουν τελευταία.. Βγάζει και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη το καινούριο τραγούδι "Μετακόμιση τώρα"... Τι γίνεται;
Εξαιρετική διασκευή του τραγουδιού της Lykke Li από τους Triggerfinger.
Απολαύστε το..
Αγαπημένη ατάκα μιας φίλης της ιστοσελίδας μας:
"Σταματήστε να γκρινιάζετε για τη βροχή εδώ στα Γιάννενα! Είμαστε πολύ τυχεροί που βλέπουμε τόσο συχνά ουράνια τόξα!!"
Εκτός από τα χρώματα της καραμέλας σε συνδυασμό με το μπλε που έχει γίνει πια ένας απόλυτα διαχρονικός συνδυασμός, μια πάντα κλασική λύση που δίνει απάντηση στα "τι να φορέσω" αναπάντητα ερωτήματα είναι η επιλογή άσπρου - μαύρου ή άσπρου με σκούρο μπλε.
Ένας από τους αγαπημένους μας μεζέδες όταν μαζευόμαστε σπίτι με φίλους είναι τα πλατό τυριών που συνοδεύουν ένα μπουκάλι κρασί. Γι' αυτό και όταν ξέρουμε πως πρόκειται να συγκεντρωθούμε σε κάποιο από τα σπίτια της παρέας, φροντίζουμε να προμηθευόμαστε διάφορα είδη τυριών και κρασιών αναζητώντας νέα γευστικά μονοπάτια. Επιπλέον, κάθε πλατό αποτελεί μια πρόκληση. Θέλεις να το στήσεις όσο πιο καλά μπορείς, πιθανώς συνοδεύοντας τα τυριά με αλλαντικά, κριτσίνια, ντοματίνια, ελιές ή άλλα ντιπ.
Ετοίμαζε η μητέρα τραπέζι για αγαπημένους οικογενειακούς φίλους και έβγαλε πιάτα, μαχαιροπίρουνα, ποτήρια καθημερινής χρήσης... "Μα τι τα κάνεις τα καλά σου τα σερβίτσια; Για ποιον τα κρατάς; Ποια είναι πιο επίσημη περίσταση απ' ότι αυτό το τραπέζι με φίλους; Εντάξει, μη βγάζεις τα κρυστάλλινα τα κολονάτα ποτήρια αν νομίζεις πως θα τους κάνεις να αισθανθούν άβολα, και δε χρειάζεται να βγάζεις διπλά και τριπλά πιρούνια και κουτάλια αλλά τουλάχιστον βγάλε ό,τι άλλο καλύτερο έχεις, ό,τι δεν χρησιμοποιείς συχνά. Ε πότε περιμένεις να τα χρησιμοποιήσεις"...
Το σαββατοκύριακο που πέρασε δε θέλαμε να μείνουμε σπίτι. Ο καιρός ήταν τόσο καλός, μύριζε καλοκαίρι, εμείς είχαμε καιρό να ξεκουνηθούμε από τη βάση μας, είχαμε δυο μέρες και κάτι αν ξεκινήσεις από το απόγευμα της Παρασκευής να τις γεμίσουμε διαφορετικά και αδράξαμε την ευκαιρία.
Λόγω των προγραμματισμένων εκδηλώσεων και του δεσμού μας με την περιοχή, κινηθήκαμε προς τα παράλια Λάρισας. Εκεί διοργανώθηκαν δύο εκδηλώσεις, η Γιορτή Μανιταριού στο Σκλήθρο και η Γιοργή Κάστανου στη Σκήτη. Πρόκειται για χωριά της Λάρισας που στη μετά τον Καλλικράτη ανήκουν στο Δήμο Αγιάς.
Ας ξεκινήσουμε την περιήγησή μας στην περιοχή από το Σκλήθρο, αφού αυτό επισκεφτήκαμε πρώτο.
Όνειρα, εξερευνήσεις, ταξίδια, μοναδικές εμπειρίες.. Διάθεση για μια ζωή γεμάτη έντονες στιγμές, μεγάλες συγκινήσεις, πολλές αναμνήσεις.
Παραλία Θεσσαλονίκης, καλοκαιράκι 2016.
Όλοι κάνουν βόλτες. ποδήλατα παντού, γονείς, παιδιά, σκυλάκια, ηλικιωμένοι, άλλοι χαρούμενοι, άλλοι σκεπτικοί.
Και εμείς εκεί μαζί με ένα φιλικό ζευγάρι και τον γιο μου (ούτε καν 2 χρονών) που χαίρεται με το κάθε τι... Mε το αεροπλάνο, τον ήχο από τις μηχανές, τις πεταλούδες... Χαιρετάει τους πάντες, όμως έχει τρελή αδυναμία στα παιδάκια. Αφού λοιπόν έχουμε χαιρετήσει όλον τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων κατοικιδίων και αδέσποτων, εμφανίζεται μπροστά μας ένα αγοράκι (περίπου 13-14 χρονών) που είχε στο αναπηρικό καροτσάκι την αδερφούλα του (περίπου 9-10 χρονών) κάνοντας και εκείνοι βόλτες.
Έτσι είναι... Όταν παίρνουμε τα βουνά και βγαίνουμε στη φύση, παίρνει το μυαλό μας αέρα και θέλουμε να φέρουμε τη φύση στο σπίτι ή έστω στο μπαλκόνι μας. Και τώρα που απ' ότι φαίνεται ήρθε για τα καλά η Άνοιξη, δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Για όσους το "θα φτιάξω το μπαλκόνι" είναι ακόμα στη λίστα με τα "to do", η ώρα έφτασε.
Ακόμα και αν το μπαλκόνι μας είναι μικρό, ακόμα και αν το μπαλκόνι μας είναι στενό, ακόμα και αν το μπαλκόνι μας δεν έχει ωραία θέα, ακόμα και αν δε ζούμε σε μια γραφική γειτονιά, υπάρχει πάντα το περιθώριο να φτιάξουμε το δικό μας καταφύγιο που θα μας δίνει την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μέσα στη φύση.
Αυτή μπορεί να ήταν μια παλιά λευκή, ίσως και αδιάφορη καρέκλα... μέχρι που βρήκε το μάστορά της.
Καλό είναι να μην ξεχάσουμε και φέτος, κατά τις χριστουγεννιάτικες βόλτες μας, να προμηθευτούμε Παστίλιες για τον Πόνο του Άλλου, με σκοπό να ενισχύσουμε το έργο των Γιατρών χωρίς Σύνορα.
Μια μουσική καλημέρα για την έναρξη της εβδομάδας στα γαλλικά..
Μια βόλτα στη φύση αυτή την εποχή μπορεί να κρύβει μια σειρά από πανέμορφες εκπλήξεις! Πράσινο σε όλες τις αποχρώσεις, λουλούδια ανθισμένα, λιβάδια ολόκληρα... να μη σταματάς να τα κοιτάς... να μη χορταίνεις να τα περπατάς...
Τελευταία αυτή η ιδέα μας βασάννισε αρκετά. Τι να κάνουμε με το παιδικό δωμάτιο; Να βάψουμε έναν τοίχο; Γαλάζιο; Θαλασσί; Οινοπνευματί; Μπλε; Πολύ αγορίστικο... Κάτι πιο ουδέτερο και συνάμα φωτεινό και συνάμα ευκολοσυνδύαστο και συνάμα δροσερό...; Όλα τα θέλαμε και αφού ψάξαμε στα χρωματοπωλεία όλης της πόλης για το τέλειο χρώμα, καταλήξαμε σε ένα μπλε-πράσινο, το χρώμα του νερού στο Ιόνιο. Ούτε μπλε ούτε πράσινο ούτε τιρκουάζ... το χρώμα των υπέροχων νερών σε κάποια σημεία του Ιονίου.
Creativity can solve almost any problem. The creative act, the defeat of habbit by originality, overcomes everything.
George Lois, 1931-, Αμερικανός σκηνοθέτης, σχεδιαστής και συγγραφέας (γιος Ελλήνων μεταναστών)
We love Fridays! Μας αρέσουν οι Παρασκευές!
Ξυπνάμε με άλλη διάθεση και περιμένουμε το Σαββατοκύριακο...
Έχουμε ξαναπεί ότι το όμορφο, άνετο και φιλόξενο σπίτι φαίνεται από την είσοδο του. Πράγματι η διαμόρφωση του χώρου αυτού αντικατοπτρίζει το ύφος και το στιλ του σπιτιού αλλά και την αύρα των κατοίκων του. Τι θα λέγατε λοιπόν με το άνοιγμα της εξώπορτας να μπαίνετε στο κλίμα του καλοκαιριού;
Μόλις βρήκα πώς θα οργανώσω μερικά από τα μονίμως ανοργάνωτα υπάρχοντά μου, αξιοποιώντας με δημιουργικό και «think out of the box» τρόπο τους μεταλλικούς κουβάδες μου, που αποτελούν ένα από τα αναμνηστικά του στολισμού του γάμου μου!
