Το παζάρι βιβλίου που λειτουργεί εδώ και 17 χρόνια στην Αθήνα, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, διοργανώνεται φέτος για πρώτη φορά και στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε τη λειτουργία του χθες 25 Οκτωβρίου και θα διαρκέσει μέχρι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου στην HELEXPO (πύλη Χ.Α.Ν.Θ.).
Αν σκέφτεστε τι δώρο θα κάνετε στον εαυτό σας ή στους φίλους σας και κυρίως στις φίλες σας για τις γιορτές των Χριστουγέννων σας προτείνουμε τα βιβλία της Paullina Simons. Είναι εξαιρετικά!
Μια πολύ αγαπημένη τριλογία βιβλίων από μία πολύ καλή συγγραφέα!
Την "Αμνησία" τη διάβασα όταν πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα και μπήκε εξαρχής στη λίστα με τα αγαπημένα βιβλία.
Όπως ίσως έχετε καταλάβει μας αρέσει να πειραματιζόμαστε με τις σαλάτες.
Είσαι στο αυτοκίνητο κάπου στη Φλώρινα, στην άκρη της πόλης και εκεί που οδηγείς αμέριμνος... δεν πιστεύεις στα μάτια σου... Λες δεν μπορεί, δεν βλέπω καλά... Δεν τολμάς ούτε καν να πεις στο συνοδηγό σου τι βλέπεις, δεν τολμάς να το ξεστομίσεις... Είναι που δε βλέπεις και πολύ καλά μακριά αλλά τι να πεις "Α να ένας ελέφαντας!";
Ώρα να ανέβουμε με ένα από τα κλασικά δευτεριάτικα τραγούδια!
Μια και η επικαιρότητα περιλαμβάνει River Party, τι λέτε να ακούσουμε παρέα μια διασκευή που συνδυάζει δύο από τα αγαπημένα μας κομμάτια που αναφέρονται σε ποτάμια;
Τι θα φάμε απόψε; Τι θα λέγατε για μια δροσερή σαλάτα με παντζάρια;
Τέσσερις ήμασταν οι μόνιμοι ανήλικοι παραθεριστές στη μικρή αυλή μας πριν πολλά πολλά χρόνια. Παίζαμε, τρώγαμε, δημιουργούσαμε διάφορα αυτοσχέδια παιχνίδια, τι γήπεδο τένις στην παραλία με συνολικό μήκος όχι πάνω από 4 μέτρα και φιλέ από παλιά υφάσματα, τι σκηνές από κουβέρτες στο μπαλκόνι, τι κεφτεδοπόλεμο με "κεφτέδες" από βρεγμένη άμμο, τι αγώνες με τα κύματα όταν καθόμασταν εκεί που σκάει το κύμα, τι στρατιωτάκια, τι τσιλίκα...
Αν σας άρεσαν οι προτάσεις με τα πολλά κάδρα στον τοίχο, με τις διαφορετικές σε μέγεθος και χρώμα κορνίζες... Για θυμηθείτε τες:
Στήσιμο δέντρου, στολίδια στο χέρι, καλή παρέα, χριστουγεννιάτικη μουσική και ξεκινάμε..
Όλα τα ωραία τελειώνουν... για να αρχίσουν άλλα, καινούρια και να αποκτούμε ολοένα και περισσότερες εμπειρίες.
Μια μελαγχολία όμως τη νιώθεις κάθε φορά που επιστρέφεις στο σπίτι, στη δουλειά, στην καθημερινότητα μετά από μια μικρή απόδραση.
Το μαύρο χρώμα είναι πάντα μια καλή βάση για οποιαδήποτε εμφάνισή μας. Κάθε φορά λοιπόν που αναρωτιόμαστε τι να φορέσουμε, η πιο ασφαλής επιλογή είναι τα αγαπημένα μας μαύρα βασικά κομμάτια, που δεν είναι άλλα από το μαύρο παντελόνι και το μαύρο πουλόβερ.
Αναπτύσσοντας σκέψεις για τη δημιουργικότητα, το φόβο μας να μη κάνουμε λάθη και αποτύχουμε και την απόφαση να επιχειρήσουμε να υλοποιήσουμε τις ιδέες μας, ας παρακολουθήσουμε το παραπάνω βίντεο από το TedxAthens 2012.
Ας κλείσουμε μελωδικά την ημέρα μας με μια εξαιρετική και πολύ φρέσκια διασκευή του Como quisiera decirte των Los Angeles Negros από τον ελληνικής καταγωγής νεαρό Dj/Producer/Chemist Monetrik.
Πολύ μας αρέσει!
Γιορτή της Μητέρας σήμερα και γιορτάζουν οι μανούλες όλου του κόσμου. Στην παρέα μας φέτος έχουμε άλλη μια μανούλα: Εμένα! Ψέμα; Πότε μεγάλωσα εγώ για να 'χω και παιδί... Περίεργο! Το συναίσθημα, η εμπειρία, η αίσθηση του να είσαι μαμά...
Το χρώμα που αγαπώ και που φαντάζει στα μάτια μου το πιο φωτεινό, το πιο χαρούμενο, ένα από τα πιο ωραία χρώματα για τα αντικείμενα εντός σπιτιού αλλά και για το αγαπημένο ρολόι χειρός, που δεν πήρα ακόμα, αλλά σκοπεύω να πάρω - από πέρυσι το "ζαχαρώνω", είναι το λατρεμένο φυστικοβεραμάν.
Σήμερα νιώσαμε την ανάγκη να ξαναγίνουμε όλοι παιδιά..
Πότε πέρασε πάλι τόσος καιρός; Το καλοκαίρι τελείωσε (παει, το αποχαιρετήσαμε πια για τα καλά και περιμένουμε το επόμενο), το φθινόπωρο μπήκε, κοντεύει να τελειώσει και ο πρώτος μήνας του... Και γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή συνειδητοποιώ πως δεν είναι μόνο το καλοκαίρι που πέρασε, είναι και αυτή η μονίμως ξεχασμένη ημερομηνία που πρέπει να κάνω service στο αυτοκινητάκι μου. Τώρα πρέπει πάλι να πάρω τηλέφωνο στην αντιπροσωπεία, να "κλαφτώ", να τους πω πόσο μακριά βρισκόμουν την περίοδο που έπρεπε να πάω για το ετήσιο service και να μου κάνουν για μια ακόμα χρονιά την παραχώρηση να κάνω εκπρόθεσμα το service και να μην χάσω την εγγύηση. Και όσο δεν μ' αρέσει να κλαίγομαι... Μα πώς γίνεται; Όσο συνεπής είμαι γενικά στη ζωή μου, τόσο ξεχασιάρα και αμελής είμαι στη σχέση μου με το αγαπημένο μου αυτοκίνητο.
Αυτά τα ζωάκια μας έγιναν ανάρπαστα στο πάρτι του Φίλιππου! Είναι από τις κλασικές συνταγές της οικογένειας που τελευταία άρχισαν λίγο να αλλάζουν για να προσαρμοστούν σε πιο πολλά γούστα, κυρίως παιδικά.
Κι έτσι από εκεί που ήταν τα παραδοσιακά νηστίσιμα κουλουράκια κανέλας που έκανε η μαμά μου πάντα ως μικρές πλεξουδίτσες, περνώντας από πολλές δοκμασίες με κουπάτ, έγιναν αστεράκια, φεγγαράκια, δεντράκια και άλλα πολλά, και κατέληξαν να γίνουν ζωάκια σε δυο νέες εκδοχές, βανίλια και κακάο.
Σήμερα την προσοχή μου στο pinterest τράβηξαν δυο διαφορετικά επιτοίχια ράφια σε ένα παιδικό δωμάτιο. Και ξεκινώντας από αυτά, εντόπισα μερικές ακόμα ιδέες που καθεμιά από αυτές θα μπορούσε να αποτελεί ένα ενδιαφέρον diy project για το σαββατοκύριακο. Ειδικά αυτή με τα ράφια δεν είναι ανάγκη να περιοριστεί στο παιδικό δωμάτιο. Μπορεί να βρει εφαμογή και σε άλλους χώρους, όπως για παράδειγμα στο χολ.
Ας δούμε αναλυτικότερα μερικές ιδέες για το πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικά διάφορα μικροαντικείμενα:
To κομμάτι που μου έχει κάνει εντύπωση την τελευταία εβδομάδα!
Υποδεχόμαστε το βράδυ της Κυριακής με ένα μουσικό παραμύθι από τους Minor Project και τη Μαριέττα Φαφούτη.
To νέο αγαπημένο μου κομμάτι! Δυναμικό, ρυθμικό, εθιστικό και ελπιδοφόρο!
