Καλημέρα άσπρη μέρα!
Άλλη σκόπευα να είναι η πρώτη ανάρτηση της χρονιάς (και την καθυστέρησα λίγο) αλλά όταν σηκώθηκα με τις πρώτες πρωινές φωνές των παιδιών - πριν χαράξει - αντίκρυσα και πάλι ένα λευκό τοπίο.. Και μου άρεσε πιο πολύ από ποτέ.
Ξέρω πως πάλι θα ψιλοκλειστούμε μέσα, γιατί μπορεί να κυκλοφορείς με τον τρίχρονο στα χιόνια για ένα εικοσάλεπτο... παραπάνω δεν αντέχει, στάζει μέχρι τα κόκκαλα από τις βουτιές... αλλά με το καρότσι και τη μικρή μας δεν πας πουθενά. Και ο μάρσιπος έχει μεγάλο ρίσκο. Σε περίπτωση δικής μας "στενής" επαφής με το χιόνι, θα έχει και η μικρή επικίνδυνα στενή επαφή μαζί του. Οπότε θα μας φάει το σπίτι μας σπιτάκι μας και πάλι!
Ωστόσο, όταν πρωτοείδα το λευκό αφράτο πλέγμα έξω από το παράθυρο, σάστισα! Μου άρεσε τόσο πολύ! Λες και δεν είχα δει χιόνι όλες αυτές τις μέρες! Η φωτογραφική στο χέρι και η πρώτη έξοδος της ημέρας στο μπαλκόνι! Με μόλις -1οC. Είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε -10οC, -15oC. Τώρα το -1 θύμιζε σχεδόν άνοιξη στον τόπο μας!
Να μη βλέπεις τους απέναντι... όχι εξαιτίας των φουντωμένων καταπράσινων δέντρων όπως τους περισσότερους μήνες του χρόνου αλλά εξαιτίας του χιονιού πάνω στα κλαδιά!
Άσπρη μέρα, καλημέρα,
