Ψάχνοντας για κοχύλια

Τι να τα κάνεις;

Μπορείς να δημιουργήσεις διάφορες διακοσμητικές συνθέσεις και να στολίσεις με φυσικά υλικά γωνιές του σπιτιού αρκεί να βάλεις η φαντασία σου να δουλέψει. Παράλληλα ανακαλύπτεις δεξιοτεχνίες που ούτε καν φανταζόσουν ότι διαθέτεις και αν δεν έχεις ήδη μπει, έχεις μια ακόμα δυνατότητα να εισέλθεις στην DIY φιλοσοφία της εποχής. Αν και αν το 'χεις, το 'χεις και το έκανες πάντα. Βλέπε τη δική μας μαμά που δεν αφήνει κανένα κοχύλι να πάει χαμένο εδώ και χρόνια.

Το περασμένο σαββατοκύριακο πάντως δοθείσης της ευκαιρίας και με σύμμαχο τον καλό καιρό, μια μικρή "έρευνα" στην παραλία απέδωσε αρκετούς καρπούς. Το κακό είναι ότι η θάλασσα μαζί με τα κοχύλια βγάζει και τόσα σκουπίδια που σε πιάνει θλίψη. Μα πόσα σκουπίδια; Επιτέλους ας σκεφθούμε και λίγο περιβαλλοντικά... Όχι άλλα σκουπίδια σε θάλασσα και ακτές ούτε σε ανεξέλεγκτες χωματερές!

Και τώρα που είπα και το παράπονό μου, αν και δεν ξεθύμανα, ας επιστρέψω στην τελευταία βόλτα μου στην παραλία. Ψάχνοντας για κοχύλια στην αρχή τα προσπερνάς ίσως χωρίς να τα δεις, γιατί είται είναι ανακατωμένα με διαφόρων ειδών σκουπίδια είτε μισοσκεπασμένα με άμμο και βότσαλα, αλλά μόλις βρεις τα πρώτα και συνηθίσει το μάτι σου, η χαρά της συλλογής είναι μεγάλη και δύσκολα σταματάς.

Δείτε κι άλλες ιδέες για το πώς μπορείτε να αξιοποιήσετε τα κοχύλια σας εδώ.

Ρίξτε μια ματιά και παρακάτω...

Φωτογραφία: Pinterest

Φωτογραφία: Pinterest

Φωτογραφία: Pinterest

Φωτογραφία: Pinterest

Φωτογραφία: Pinterest

Φωτογραφία: Pinterest

Φωτογραφία: Pinterest

ΥΓ. Με αφορμή την αναφορά στο βιβλίο, έχω να σας πω πως αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε, όσοι δεν το έχετε ήδη κάνει. Είναι από τα πιο γνωστά βιβλία της Πίλτσερ και νομίζω πως είναι από τα βιβλία που διαβάζεις δύο φορές. Μία στα νιάτα σου και μία όταν τα χρόνια περάσουν και έχεις περισσότερο χρόνο στη διάθεσή σου. Ειδικά τότε, μπορώ να με φανταστώ να το διαβάζω και κάθε που θα σηκώνω τα μάτια μου να βλέπω μπροστά μου στον ορίζοντα τη θάλασσα.