Το αγαπήσαμε με το πρώτο άκουσμα! Σύγχρονο μα ατμοσφαιρικό και με πρωτότυπο βίντεο.
Μπορείτε να δείτε τους στίχους του στη σελίδα του συγκροτήματος στο tumblr.
Υγ. Φυσικά μας αρέσει πολύ και η επιλογή του ονόματός τους: Savoir Adore - Εξαιρετικό!
Οι χαρτοπετσέτες - χριστουγεννιάτικα δέντρα στο περσινό γιορτινό τραπέζι εξέπληξαν ευχάριστα τους συνδαιτυμόνες και ακόμα τις θυμούνται! Τόσο τους άρεσαν που λυπόταν να σκουπιστούν, μην τυχόν και τις χαλάσουν! Τι κι αν τους έλεγα πόσο εύκολα φτιάχνονται!
Ο έρωτας, η εργασία και η γνώση είναι οι αστείρευτες πηγές της ζωής, Αυτές που πρέπει να την κυβερνούν.
Να μια κατασκευή πολύ εύκολη, πολύ οικονομική και πολύ πρακτική. Μια μεγάλη μολυβοθήκη που και χειροποίητη είναι και φτιαγμένη με φαντασία και δεν απαιτεί μεγάλο ταλέντο στις κατασκευές. Βολεύει δε ιδιαίτερα για μικρά παιδιά που μπορούν να μαζεύουν εκεί όλα τα μολύβια, τις μπογιές, τους μαρκαδόρους, τους χάρακες, τα ψαλίδια τους...
Μετά τις ταινίες "Life of Pi" και "Argo" χθες ήταν η σειρά του "Silver Linings Playbook"..
Μια καλή ιδέα! Αυτό είναι το ζητούμενο, το επίκεντρο κάθε συζήτησης στις περισσότερες παρέες νέων ανθρώπων τα τελευταία 1-2 χρόνια. Όλοι ψάχνουμε μια πρωτότυπη ιδέα, μια ιδέα με προοπτική.
Όσο σταθεροποιούνται οι καλές για την εποχή θερμοκρασίες και όσο ο ήλιος λάμπει και η μέρα μεγαλώνει, τόσο περισσότερο νιώθουμε την ανάγκη να φέρουμε την άνοιξη στο σπίτι μας. Ήδη είδαμε κάποιες ιδέες ανανέωσης του σπιτιού, με σκοπό να αποκτήσει πιο ανάλαφρη εικόνα αλλά το θέμα "διακόσμηση" είναι ανεξάντλητο. Έτσι σήμερα επανερχόμαστε δριμύτεροι με ιδέες και προτάσεις για το πώς θα φέρουμε την άνοιξη στο σπίτι μας.
Κι ενώ ενόψει καλοκαιριού θα περίμενε κανείς παύση εργασιών στην κουζίνα, κατά έναν περίεργο λόγο οι κουτάλες έχουν πάρει φωτιά, οι πειραματισμοί είναι συχνοί και τα γλυκά δε λείπουν ποτέ από το μενού! Πολύ περισσότερο τα cupcakes.
Αυτό το τηλεφώνημα από τους φίλους και κουμπάρους μας στα μέσα του καλοκαιριού δεν ήταν σαν τα προηγούμενα, του στιλ τι κάνετε κ.λπ. Θες από ένστικτο, όπως θες πες το, σαν πολύ χαρούμενα χτυπούσε το τηλέφωνο. Για να δούμε... "Καλά δε ζεσταθήκατε ακόμη στη θάλασσα; Πιάστε και λίγο βουνό!"
Πράγματι η σχεδόν αφόρητη ζέστη έκανε την ιδέα να ανεβούμε στο βουνό πολύ δελεαστική. Κι έτσι η πρόσκληση να τους επισκεφθούμε στα ορεινά έγινε αποδεκτή με μεγάλη χαρά και χωρίς δεύτερη σκέψη.
Κατά καιρούς σας έχουμε προτείνει διάφορες ιδέες διακόσμησης τοίχων και έχουμε αναρωτηθεί αν μπορείτε να σκεφτείτε μια πιο πρωτότυπη ιδέα διακόσμησης τους.
Τι θα φάμε απόψε; Τι λέτε για ένα "fast food" που κάνει καλό..
ή αλλιώς βασιλoπιτάκια!
Σας είπα ότι θα σας δίνω κάθε μέρα και μια συνταγή και φυσικά τώρα που κοντεύω τα 30 έχω έναν επιπλέον λόγο να κρατάω το λόγο μου. Ωρίμασα βλέπετε λίγο περισσότερο εδώ και μία εβδομάδα και μία μέρα.
Όσοι μείναμε σπίτι, ετοιμάζουμε στα γρήγορα ένα πλατό με τυριά και αλλαντικά, ανοίγουμε ένα ωραίο μπουκάλι κρασί..
Ας κλείσουμε την ημέρα μας με τον μοναδικό Robbie να μας ταξιδεύει σε έναν τόπο κάπου πέρα από τη θάλασσα..
Να και η ενδυματολογική μας πρόταση για τη σημερινή απογευματινή μας βόλτα και όχι μόνο..
Το καλό πρέπει να λέγεται και να προβάλεται και εμάς αυτό το διαφημιστικό σποτ μας άρεσε, οπότε δεν μπορούμε παρά να το προβάλουμε και στο maresei.
Πολλές φορές η οπτική γωνία κάνει τη διαφορά πραγματικότητα!
Ένα τραγούδι που όσες φορές και αν το ακούω με γοητεύει, με ταξιδεύει και δεν το χορταίνω.
Η μνήμη είναι ένας πολυμήχανος υπέροχος οργανισμός που τρέφεται από εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις, μουσικές και συναισθήματα. Και σιγά σιγά χτίζει ένα παλάτι αναμνήσεων και εμπειριών, πυροδοτώντας κάθε τόσο σκέψεις και νοητικά ταξίδια. Σαν πρίγκιπες λοιπόν και εμείς στο δικό μας παλάτι ήρθε η ώρα να κάνουμε μια αληθινή βόλτα στο βασίλειο μας και να συλλέξουμε λίγες εικόνες ακόμα.
Φέτος θα είναι το τριακοστό πρώτο (γκουχ..γκουχ) Πάσχα της ζωής μου που θα περάσω στα Γρεβενά και στο χωριό του μπαμπά και το οικοδόμημα της μνήμης έχει αρχίσει να διαχέει αναμνήσεις και συναισθήματα. Για μένα λοιπόν το Πάσχα είναι πολύ συγκεκριμένα πράγματα που αναπαράγονται κάθε φορά και εμπλουτίζονται ή αποδυναμώνονται όσο μεγαλώνουμε ή όσο αλλάζουμε. Δεν έχει να κάνει ίσως καθόλου με το θρησκευτικό χαρακτήρα της γιορτής παρά μόνο με όλες αυτές τις συνήθειες που μοιάζουν με μικρές ιεροτελεστίες και ακολουθούμε ευλαβικά επιστρέφοντας έτσι στις ρίζες μας. Σαν μωρό που ψάχνει την αγκαλιά της μαμάς του.
Αφιερωμένο σε όλους όσους αυτές τις μέρες θα ταξιδέψουν για να περάσουν τα Χριστούγεννα με τα αγαπημένα τους πρόσωπα στο σπίτι ή κάπου αλλού..
Μετά το χθεσινό post για τη Θεσσαλονίκη και την επιλογή της από το National Geographic ως έναν από τους καλύτερους προορισμούς του 2013, συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό το βιβλίο "Το Νήμα" της Victoria Hislop.
