Μπορεί το τραγούδι να μιλά για λύπη και να μη συνάδει με τη δική μας - ελπίζουμε ούτε με τη δική σας - διάθεση ως προς τους στίχους αλλά η μελωδία του και η φωνή της ερμηνεύτριας είναι ιδανικά για να μας συντροφεύσουν στο σούρουπο.
Και μετά την απογευματινή βόλτα στη φύση, ήρθε η ώρα να αναπληρώσουμε τις ...χαμένες θερμίδες με μια πολύχρωμη φρουτοσαλάτα στο μπαλκόνι.
Πέμπτη σήμερα και ξεκινάμε την ημέρα μας με chill out διάθεση με ένα κομμάτι αφιερωμένο στον καλοκαιρινό ήλιο..
Φτάνοντας η ώρα εκείνη που έχουμε πια γυρίσει σπίτι, ακούμε ατμοσφαιρική μουσική, χαλαρώνουμε, σκεφτόμαστε τις στιγμές της ημέρας που οδεύει πια προς το τέλος της και τις υποχρεώσεις της επόμενης μέρας και μέσα σ' όλα, έχουμε να ετοιμάσουμε και τα ρούχα... Τι θα φορέσουμε αύριο;
Το λευκό και το κίτρινο είναι ένας πολύ όμορφος και αρκετά πρωτότυπος χρωματικός συνδυασμός που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το στολισμό του γάμου σας.
Από το 1972 η 5η Ιουνίου έχει οριστεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Η μέρα αυτή έχει ως στόχο να θυμίζει σε όλους μας την αξία του περιβάλλοντος για το μέλλον της ανθρωπότητας και του πλανήτη αλλά και τις ενέργειες που πρέπει να γίνονται σε σχέση με την προστασία του.
Όλοι ζούμε σε μια πόλη με λάθη.. όποια κι αν είναι αυτή η πόλη, σε όποια χώρα κι αν βρίσκεται κάποια κακώς κείμενα υπάρχουν. Κι αν αυτή η πόλη βρίσκεται στην Ελλάδα, τότε μάλλον τα κακώς κείμενα είναι πολλά, όπως πολλά είναι κι αυτά που δε μας αρέσουν. Τα λάθη ή έστω αυτά που κάποιοι θεωρούμε λάθη μας πληγώνουν και θα θέλαμε να τα αλλάξουμε. Και το χειρότερο είναι ότι αυτά τα λάθη οφείλονται κυρίως στην αμέλεια ή την αδιαφορία των πολιτών, στην έλλειψη ενδιαφέροντος για το κοινό καλό, για το καλό του συμπολίτη μας, για το περιβάλλον, για όσους έχουν ανάγκη, για όσα θεωρούμε δεδομένα και τα περιφρονούμε.
Λευκό, γαλάζιο, φυσικό χρώμα ξύλου, καλάμια, ξύλα που ξεβράζει η θάλασσα, κοχύλια, αστερίες, βότσαλα και οτιδήποτε άλλο χωράει η φαντασία μας και μας θυμίζει καλοκαίρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ντύσουμε το σπίτι μας με την καλοκαιρινή στολή του.
Βρισκόμαστε στην πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου, στην πρώτη Δευτέρα του καλοκαιριού... Το μυαλό δουλεύει, σχεδόν κάνει υπερωρίες σκεφτόμενο τις καλοκαιρινές εξορμήσεις, την ξενοιασιά του καλοκαιριού, εικόνες θαλασσινές και υπέροχες... Σε ένα τέτοιο σκηνικό η στενοχώρια, η γκρίνια, τα σκυθρωπά πρόσωπα, οι αρνητικές σκέψεις δεν έχουν θέση..
Το τραγούδι αυτό το πρωτοακούσαμε καιρό πριν και μπήκε άμεσα στη λίστα με τα αγαπημένα. Τώρα όμως έχουμε τη δυνατότητα να δούμε και το video clip του και είναι άλλη μια ευκαιρία να το απολαύσουμε παρέα. Άλλωστε η εκδοχή του με τη συμμετοχή της Μαριέττας Φαφούτη είναι το πιο δημοφιλές κομμάτι της playlist του maresei.gr!
Κουμπαρούλα τι λες... θα τους αξιοποιήσουμε φέτος τους φελλούς;
Πόσους άντρες φίλους έχω που θεωρούν πως οι γυναίκες δεν ξέρουμε να οδηγούμε... Και πόσες φορές ακόμα και εμείς οι ίδιες βλέποντας ένα περίεργο παρκάρισμα ή μια οδηγική γκάφα ξεστομίζουμε χωρίς πολλή σκέψη "γυναίκα θα 'ναι"... Να μην αναφέρω ότι πολλές φορές - σχεδόν ξανθιά με λες και μένα - λέμε και το κλασικό "καμιά ξανθιά θα 'ναι"...
Σπιτικά τυρόψωμα εύκολα, γρήγορα και νόστιμα, τραγανά απέξω, αφράτα από μέσα.
Είστε έτοιμοι για μια δεύτερη βόλτα στο περίφημο Σαν Φρανσίσκο;
Αυτό ήταν το καλοκαίρι των βαφτίσεων για την παρέα του maresei. Μετά από αρκετά χρόνια όπου επικρατούσαν οι γάμοι, φέτος έχουμε κυρίως βαφτίσεις για να μας θυμίζουν πως μεγαλώνουμε και ... νοικοκυρευόμαστε. Εμείς και οι φίλοι μας! Αποκτούμε παιδιά ή γινόμαστε πνευματικοί γονείς ή και τα δύο. Σημασία έχει πως μεγαλώνοντας, προσπαθούμε να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε και (στον ολοένα και λιγότερο ελεύθερο χρόνο μας) να καταπιανόμαστε με όσα μας αρέσουν.
Αυτό το καλοκαίρι λοιπόν, καταπιαστήκαμε με τις βαφτίσεις. Η πιο πρόσφατη ήταν η βάφτιση του Αχιλλέα που απέκτησε και επίσημα το όνομά του στις 13 Σεπτεμβρίου. Το θέμα της βάφτισης ήταν ασορτί με την εποχή: έναρξη νέας σχολικής χρονιάς, βιβλία, βιβλιοθήκες, χάρακες, μολύβια, κασετίνες. Από όλα είχε η βάφτιση σε υπέροχα φωτεινά χρώματα.
Η Θεσσαλονίκη είναι ένας από τους καλύτερους προορισμούς για το 2013 σύμφωνα με το National Geographic.
Χωρίς ζάχαρη για όσους δεν αγαπούν τις πολύ γλυκές λιχουδιές ή για λόγους υγείας πρέπει να αποφεύγουν τη ζάχαρη.
Ακόμα και ένα μεταλλικό φαράσι μπορούμε να το δούμε αλλιώς με λίγη φαντασία. Πώς αλλιώς;
Ευχάριστες μουσικές εκπλήξεις δε συμβαίνουν μόνο στο σταθμό του Ηλεκτρικού στον Πειραιά.
Αγαπημένη Κυριακάτικη συνήθεια: Ένας περιποιημένος διπλός ελληνικός και μια εφημερίδα..
Και πώς να μη χαμογελάς πλατιά.. όταν βγαίνεις από το σπίτι σου και αντικρίζεις αυτή την εικόνα..
Ενημερωθήκατε για τους νικητές των φετινών κινηματογραφικών βραβείων της γνωστής Ακαδημίας;
Η 85η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ είναι ήδη παρελθόν και τα αποτελέσματα αυτής μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας για τους απανταχού σινεφίλ και όχι μόνο.
Σήμερα δουλεύουμε ακούγοντας τη μελωδική φωνή της Μαριέττας Φαφούτη που πραγματικά σε κάνει να ονειρεύεσαι...
Ηλιοβασίλεμα στον Αμβρακικό! Και συγκερκιμένα στην Κορωνησία..
Η σιωπή των ανθρώπων
-όταν πέφτει το βράδυ-
Σαν ανήσυχο «γεια σου»
Σαν απίστευτο όχι
Σαν μετέωρο χάδι.
Μια πλανόδια λύπη
-όταν πέφτει το βράδυ-
Μια δεκάρα στο δρόμο
Σαν ευχή ξεχασμένη
Στ' ουρανού το πηγάδι.
Φέτος για τα δώρα μας επιλέξαμε χειροποίητες συσκευασίες με κύρια πρώτη ύλη απλούς φακέλους αλληλογραφίας.
Αυτή την Κυριακή, 1η Δεκεμβρίου 2013 η Λεωφόρος Νίκης γίνεται και πάλι πεζόδρομος και ετοιμάζεται να υποδεχτεί χιλιάδες πολίτες χωρίς αυτοκίνητα.
Χρώματα κι αρώματα μπλέκονται με μοναδικό τρόπο στη φύση... Λουλούδια κι έντομα γίνονται ένα μόλις δυο βήματα μακριά από τον καναπέ του σαλονιού. Βγείτε στο μπαλκόνι, στον κήπο, στο πάρκο κι απολαύστε το θέαμα!
Πόσο εύκολο είναι να καθορίσει κανείς τους παράγοντες που επηρεάζουν το κατά πόσο αισθανόμαστε επιτυχημένοι, πλήρεις ή ευτυχισμένοι; Πόσες φορές συζητάμε με φίλους ή σκεφτόμαστε σε φάσεις περισυλλογής και προσωπικών αναζητήσεων τι είναι αυτό που φέρνει την ευτυχία, αν είμαστε ικανοποιημένοι με όσα έχουμε, τι μπορεί να μας προσφέρει περισσότερη χαρά... Σκέψεις χωρίς τελειωμό.
Το άρθρο που συνάντησα τυχαία στο laspas.gr δίνει μια ενδιαφέρουσα οπτική σε αυτούς τους προβληματισμούς. Κρατάω κάποια στοιχεία που μου έμειναν και προσθέτω τη δική μου προσέγγιση στα πράγματα. Ας μπούμε σε σκέψεις.
Μετά τις ταινίες "Life of Pi" και "Argo" χθες ήταν η σειρά του "Silver Linings Playbook"..
Πόσα πάρτι έχουμε κάνει σαν παιδιά με γλυκά της μαμάς, τούρτα στην αρχή της μαμάς και αργότερα του ζαχαροπλαστείου για πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα (ένας μύθος που καταρρίπτεται πλέον από την Αγγελική), γαβάθες με πατατάκια, με ποπ κορν, με μπισκοτάκια, με αναψυκτικά και άλλες πολλές λιχουδιές... με Γαρμπή και Ευριδίκη, με Δάντη, Καλλίρη και Ρακιντζή και άλλους πολλούς της ένδοξης εποχής τους...
και πόσα πάρτι έχουμε ακόμα να περάσουμε από την άλλη πλευρά αυτή τη φορά, την πλευρά των μαμάδων που κάνουν ένα σωρό ετοιμασίες με σκοπό να εντυπωσιάσουν τους μεγάλους και ακόμα περισσότερο τους μικρούς καλεσμένους.
