Τα παιδιά ρουφάνε και εναποθέτουν μέσα τους εικόνες, λέξεις, χάδια, αγκαλιές, μουσικές. Πλάθουν την προσωπικότητά τους με όλα τα ερεθίσματα που δέχονται αβίαστα. Η διαδικασία αυτή ξεκινά από την αρχή της ζωής τους και ολοκληρώνεται μέσα σε ένα πολύ σύντομο διάστημα..

Αυτή τη φορά η περιήγησή μας στο Σαν Φρανσίσκο μας φέρνει στο ξακουστό του πάρκο και στην Ακαδημία Επιστημών.

Ας πάρουμε μια γεύση...

Ας απολαύσουμε σήμερα ένα πολύ παλιό, πολύ γνωστό κι αγαπημένο τραγούδι, άρρηκτα συνδεδεμένο με το καλοκαίρι.

Πράγματι! Kαλά μας ταξίδια λοιπόν..

Κάθε εμπόδιο για καλό και κάθε τέλος σηματοδοτεί μια νέα αρχή.

Τι ωραία μελωδία!

"..Won't you dance with me
In my world of fantasy
Won't you dance with me
Ritual fertility.."

Η πόλη της Ξάνθης είναι γνωστή για πολλούς λόγους: για το καρναβάλι, την παλιά πόλη και τις γιορτές της, το μίγμα των πολιτισμών που συναντά κανείς εκεί... αλλά για όσους αγαπούν τη φύση, είναι γνωστή και για την περιοχή γύρω απ' αυτή. Όταν βρίσκεσαι εκεί κοντά, αξίζει να περιπλανηθείς στα ορεινά. Πολλά τα βουνά και τα λαγκάδια, τα χωριά και τα γεφύρια.

Ανάλογα με το χρόνο και τη διάθεση που έχεις, επιλέγεις διαδρομές.

Ο πρώτος μήνας της άνοιξης μόλις ξεκίνησε και όπως και να το κάνουμε το μυαλό μας παίρνει αέρα. Κι αν τα ταξίδια φαντάζουν μακρινά όνειρα, οι αναπολήσεις είναι εύκολες και γρήγορες και δεν κοστίζουν τίποτα.

Οπότε κινούμαστε σε ρυθμούς ταξιδιωτικούς και πάμε μια βόλτα στο Μιλάνο.

Αυτή μπορεί να ήταν μια παλιά λευκή, ίσως και αδιάφορη καρέκλα... μέχρι που βρήκε το μάστορά της.

Αγαπημένη ατάκα μιας φίλης της ιστοσελίδας μας:

"Σταματήστε να γκρινιάζετε για τη βροχή εδώ στα Γιάννενα! Είμαστε πολύ τυχεροί που βλέπουμε τόσο συχνά ουράνια τόξα!!"

Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο post, αυτή είναι μια σούπερ επιλογή για ένα πλήρες πρωινό που σου δίνει ενέργεια για όλη την ημέρα!

Αν η ευτυχία δε βρίσκεται στη φύση, στα ταξίδια, στις βόλτες, στη θέα της θάλασσας, στη θέα που κόβει την ανάσα από την κορυφή ενός βουνού, τότε πού να είναι;

Όσο περισσότερο χιόνι βλέπουμε, τόσο πιο δυναμικά μπαίνουμε στο κλίμα των Xριστουγέννων!

Καλό μας απόγευμα!

Προσπαθώ να μπω στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Και για να είμαι ειλικρινής δε δυσκολεύομαι πολύ.

Μ' αρέσουν τα Χριστούγεννα, η διαδικασία του στολισμού και μετά το δέντρο που δεσπόζει σε μια γωνιά του σπιτιού και η χριστουγεννιάτικη διακόσμηση και οι μυρωδιές και τα γλυκά μέσα στις γυάλες και το κόκκινο χρώμα παντού...

Απ' αυτό θα ξεκινήσω φέτος.

Kαλωσορίζουμε τον πρώτο μήνα του Χειμώνα με νέο wallpaper στο πνεύμα των Christmastreestas Days.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ευτυχείς, όσο οι ίδιοι αποφασίσουν να είναι.

Αβραάμ Λίνκολν, 1809 – 1865, πολιτικός, 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Νέα ημέρα, νέα εβδομάδα, νέος μήνας! Μια Δευτέρα ιδανική για νέα ξεκινήματα! Και τι ξεκινάμε; 

Ένας φρέσκος χυμός φρούτων είναι πάντα ευπρόσδεκτος το πρωί!

Ιδέες και φωτογραφίες για τη διακόσμηση και την αποτελεσματικότερη οργάνωση του μπάνιου υπάρχουν πολλές. Μπάνια που τα βλέπεις και τα ζηλεύεις! Μπάνια, που κακά τα ψέματα, δε συναντάς σε ένα φυσιολογικό σπίτι, είτε λόγω περιορισμένων τετραγωνικών είτε λόγω μη ύπαρξης φυσικού φωτός που κάνει ακόμα και το πιο μικρό και απλό μπάνιο να δείχνει φωτεινό και ευρύχωρο.

Γι αυτό και εμείς δε θα δούμε σήμερα ιδέες για μπάνια - υπερπαραγωγές. Θα δούμε ιδέες υλοποιήσιμες στο μέσο μπάνιο.

Η φίλη Καλλιόπη ξαναχτυπά για άλλη μια φορά με χειροποίητες δημιουργίες. Αυτή τη φορά άφησε κατά μέρους τα κοσμήματα και έπιασε το ...πλέξιμο! Και ναι, ήθελε να κερδίσει το βιβλίο "Μ' αρέσει να πλέκω" που κληρώσαμε στο τέλος του έτους αλλά δε στάθηκε αρκετά τυχερή. Αυτό φυσικά δεν αποτέλεσε λόγο για να απαρνηθεί το νέο της χόμπι.

Η ενασχόλησή της με το πλέξιμο μετράει περίπου έναν χρόνο και έχει δώσει μεγάλη χαρά τόσο στην ίδια όσο και στην κόρη της που μπορεί πλέον να φοράει κάθε μέρα και άλλο γιακά, κασκόλ ή σκούφο. Εξάλλου είναι γνωστό σε όσους τις γνωρίζουν, πως τα αξεσουάρ είναι το φετίχ μάνας και κόρης.

Κυριακή μεσημεράκι σε καλούν για τσιπουράκι.. Όχι δε λες, αφού το θες.. Παίρνεις το κατιτίς σου και ξεκινάς.. Και εκεί που νομίζεις ότι θα φας, θα πιεις, θα πεις... και θα γυρίσεις σπίτι μ' άδεια χέρια και ίσως με βαρύ απ' το ποτό κεφάλι... Γυρνάς με τι;

Στενές επαφές τρίτου τύπου με μελάνια, πλοκάμια, και διάφορα άλλα γλιστερά πράγματα

Χθες αναμετρήθηκα για πρώτη φορά με ένα καλαμάρι που ταξίδεψε από τη Λήμνο σε ένα φελιζόλ. Ψαρεμένο από καλούς μας φίλους, λάτρεις και επαγγελματίες της θάλασσας και του κόσμου της. Στις διακοπές μας στο μαγικό αυτό νησί, (χρωστάω άρθρο αν καταφέρω να ανακτήσω τις φωτογραφίες από τον σκληρό που μας άφησε χρόνους) όπου ο θαλάσσιος πληθυσμός κινδύνεψε με εξαφάνιση εξαιτίας μας, μεταξύ άλλων λιχουδιών η Εύα μας μαγείρεψε ένα εκπληκτικό γεμιστό ψητό καλαμάρι με ντόπια τυριά και μυρωδικά. Όταν παρέλαβα λοιπόν αυτό το υπέροχο αλμυρό δεματάκι θέλησα να αναβιώσω τη συνταγή της όπως υπήρχε στη γευστική μου μνήμη.

Από την πρώτη φορά που παρατήρησα την πινακίδα του στο δρόμο μου για τη δουλειά, ήθελα να κάνω μια στάση για να δω τι αφορά. Μα πάντα βιαζόμουν και το άφηνα για μια άλλη πιο κατάλληλη στιγμή.

Ένα από τα πιο γευστικά και πιο αγαπημένα γεύματα του καλοκαιριού από τότε που άρχισα να εκτιμώ την αξία των ψαριών είναι τα ψάρια είτε τηγανητά είτε στο φούρνο είτε ψημένα στη σχάρα. Ιδιαίτερα όταν ο ψήστης είναι καλός και όταν εκτός από ψήστης είναι και ψαράς και τα ψάρια είναι φρεσκότατα, τότε τι να πω... Δεν υπάρχουν λόγια.