Μανιταροαναζητήσεις στα Περτουλιώτικα Λιβάδια
Η πρόσκληση του προέδρου των μανιταρόφιλων Θεσσαλίας για μανιταρο - αναγνωρίσεις και συλλογή μανιταριών στα Περτουλιώτικα Λιβάδια στον Κόζιακα την Κυριακή 13/4/14, αποτέλεσε την αφορμή για μια όμορφη εκδρομή και συνάντηση πολλών μανιταρόφιλων. Έτσι "όλοι οι δρόμοι" οδηγούσαν στα ορεινά των Τρικάλων, στη δημοφιλή περιοχή του Περτουλίου και στα καταπληκτικά λιβάδια του. Οι ομορφιές απ' όπου και αν ανέβαινες καταπληκτικές, το ελατοδάσος που διαχειρίζεται το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο μοναδικό, οι Κορυφές του Κόζιακα κάτασπρες και στις 10.30π.μ. όλοι εκεί.
Μετά από μια σύντομη ενημέρωση από τον Στέργιο Μίχο, πρόεδρο των μανιταρόφιλων Θεσσαλίας και από τον δάσκαλο (στην κυριολεξία) των μανιταριών και όχι μόνο, τον γνωστό σε όλους τους μανιταρόφιλους, Γιώργο Κωνσταντινίδη, για το τι θα βρούμε και πού, όλοι ξεχυθήκαμε στο υπέροχο ελατοδάσος για αναζήτηση δύο ειδών που αυτή την εποχή ευδοκιμούν: Τα Μαρτάκια και τις Μορχέλλες. Ούτε που τα είχα κατά νου... "Προσέξτε λένε και οι δύο πρόεδροι, τα μαρτάκια μπορεί να μην τα βλέπεις όταν είναι μικρά γιατί είναι ημιυπόγεια, είναι και πολύ σκούρα, οπότε ψάχνεις προσεκτικά, τα άλλα φαίνονται" και βέβαια, όπως πάντα επισημαίνεται σε όλους τους μανιταροσυλλέκτες "μανιτάρι που δεν το γνωρίζω ΔΕΝ το πειράζω".
Καμιά εκατοσταριά άτομα λοιπόν, άλλοι με τα καλάθια τους άλλοι με τις σακούλες τους (μεταξύ αυτών και εμείς), σκορπίσαμε στο γύρω απ' τα Περτουλιώτικα Λιβάδια δάσος προς αναγνώριση - αναζήτηση των μανιταριών.
Μέχρι να βρούμε τα πρώτα με την παρέα μου είχαμε απογοητευτεί, αλλά μόλις τα βρήκαμε, άρχισε και το μάτι να συνηθίζει, γέμισαν τρεις σακούλες με μαρτάκια στα γρήγορα. Άλλη ποικιλία δεν βρήκαμε, οπότε μετά απολαύσαμε τη βόλτα. Εντύπωση ιδιαίτερη προκάλεσε το γεγονός ότι όλο το δάσος ήταν κυριολεκτικά σκαμμένο από τα αγριογούρουνα, τα οποία από όσα μάθαμε δεν πειράζουν τα συγκεκριμένα είδη. Τρελαίνονται βέβαια για την πανάκριβη τρούφα.
Άλλοι με περισσότερα και άλλοι με λιγότερα λοιπόν, άρχισαν να συγκεντρώνονται κατά το μεσημέρι για να παρουσιάσουν τη συλλογή και τις παρατηρήσεις τους αλλά και να το "γλεντήσουν". Εκεί δυστυχώς εμείς δεν μπορέσαμε να παρευρεθούμε. Λόγω "ανωτέρας βίας" έπρεπε να επιστρέψουμε στην έδρα μας.
Ολίγον κουραστικός ο καθαρισμός τους λόγω του χώματος που υπάρχει κολλημένο, πρέπει να ζεματιστούν για να "φύγει" η χωματίλα και μετά... ορίστε έτοιμα για περαιτέρω επεξεργασία στην κουζίνα.
Καλή όρεξη, είναι και νηστεία, ό,τι πρέπει που λένε, καλά έδεσε το θέμα. Και να, τηγανιτά... νόστιμα; Αρκετά.
Να και τα μαγειρευτά. Ασύγκριτα πιο νόστιμα! Η συνταγή έρχεται προσεχώς...
