Τώρα που το καλοκαίρι πέρασε και μαζί οι θαλασσινές μας περιπλανήσεις, ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στα βουνά και τα λαγκάδια, στη φύση, στα δάση, σε μέρη όμορφα που αξίζει να επισκέπτεσαι όσο πιο συχνά μπορείς.
Διακοπές χωρίς φωτογραφική να είναι η προέκταση του χεριού σου γίνεται; Σίγουρα όχι! Ειδικά όταν επισκέπτεσαι ένα πανέμορφο ελληνικό νησί, όπως η Κως... και δεν χορταίνεις να απαθανατίζεις στιγμές.
Ας πάρουμε μια μικρή φωτογραφική γεύση...
Ο άρχοντας της λατέρνας! Ο πιο παραδοσιακός καλλιτέχνης του δρόμου!
Το δεύτερο μέρος των χριστουγεννιάτικων πειραματισμών μου αφορούσε κυρίως δώρα σε αγαπημένα πρόσωπα. Μπορεί να μην έφτασε ακόμα ο Άγιος Βασίλης αλλά αν έχουμε φίλους που γιορτάζουν αυτήν την περίοδο γιατί να μην προσαρμόσουμε τα δώρα τους στο πνεύμα των ημερών;
Ακόμα και στο πιο απλό δώρο, μπορούμε να βάλουμε την προσωπική μας πινελιά και να πρωτοτυπήσουμε έστω στη συσκευασία.
Τι κι αν το μπαλκόνι σου είναι μικρό; Τι κι αν δεν έχει πολύ χώρο; Ιδέες υπάρχουν! Κι αυτή μου άρεσε πολύ!
Ένα μπαρ στο μπαλκόνι!
Αφού δε χωράει τραπέζι και καρέκλες και καναπέδες και χαλιά και όλα αυτά που βλέπουμε σε φωτογραφίες και ζηλεύουμε και νομίζουμε ότι όλα τα μπαλκόνια - εκτός από το δικό μας - μπορούν να γίνουν επίγειοι παράδεισοι... Ε λοιπόν, γιατί να μη δημιουργήσουμε ένα μπαρ στο μπαλκόνι;
Δειλά δειλά, μετά τα τζιντζερομπισκότα, ξεκίνησα τις πρώτες χριστουγεννιάτικες δημιουργίες για φέτος. Ίσως είναι λίγο νωρίς αλλά ήθελα να δω τι διαφορετικό μπορώ να κάνω, να ετοιμάσω καρτούλες και μικρά διακοσμητικά στο πνεύμα των γιορτών αξιοποιώντας κορδέλες, χριστουγεννιάτικα στοιχεία και διάφορα άλλα μικροαντικείμενα.
Τι μπορείς να κάνεις μέσα σε μία μέρα; Χμ..για να δούμε..Να ξεκουραστείς, να μείνεις σπίτι, να κάνεις ότι θα έκανες ένα οποιοδήποτε άλλο Σαββατοκύριακο, αλλά ξέρεις κάτι; Μπορείς να ταξιδέψεις και αυτό είναι μάλλον το καλύτερο που έχεις να κάνεις! Αν έχεις διάθεση και καλή παρέα μέσα σ' αυτές τις λίγες ώρες μπορεί να χωρέσουν στιγμές-αποθέματα θετικής ενέργειας για μέρες! Με την αγαπημένη Εγνατία οδό από τα Γρεβενά και μετά από περίπου 2 ώρες απίστευτης διαδρομής βρεθήκαμε στην Πάργα. Δυσκολεύεσαι λίγο να πιστέψεις ότι θα ξεπροβάλει η θάλασσα μετά από τόσα βουνά κι όμως!
Για διαφορετικές γλάστρες έχουμε μιλήσει κι άλλες φορές. Οι επιλογές είναι πολλές αν σκεφτούμε μερικά αντικείμενα αλλιώς.
Είπαμε, ο Όλυμπος είναι το... βουνό. Πανέμορφος, ρομαντικός, απολαυστικός, ελκυστικός αλλά συνάμα και τρομακτικός κι επικίνδυνος, αν δεν τον σέβεσαι. Όσο ανεβαίνεις και τον επισκέπτεσαι, άλλο τόσο σε τραβάει να ξαναπάς. Απ' όπου και να τον βλέπεις, στέκεται καμαρωτός και σε καλεί... Φαίνεται από διάφορα σημεία της χώρας, καθ' ότι "αρχηγός" των βουνών. Οπότε, αν νιώθεις όπως κι εμείς, δε χάνεις ευκαιρία να τον επισκεφθείς.
Η Ελληνική Οµοσπονδία Ποδηλασίας σε συνεργασία µε τον Π.Α.Ο. "ΦΟΙΝΙΚΑΣ", το Εθνικό Χιονοδροµικό Κέντρο Βασιλίτσας και τον Ε.Π.Ο. Γρεβενών, διοργάνωσε το Πανελλήνιο Πρωτάθληµα Κατάβασης Ορεινής Ποδηλασίας 2014, στις 11 και 12 Οκτωβρίου στο Χιονοδρομικό Κέντρο της Βασιλίτσας.
Αναρωτιέμαι μερικές φορές τι είναι αυτό που μου τραβάει την προσοχή στις φωτογραφίες που απεικονίζουν σπίτια, δωμάτια, τραπεζαρίες, κουζίνες μια σύνθεση από διακοσμητικά αντικείμενα, δυο βιβλία ακουμπισμένα σε ένα κομοδίνο.. Αναρωτιέμαι γιατί ενώ πολλές φωτογραφίες μοιάζουν, εγώ μπορώ να τις παρατηρώ για ώρα και να μη τις χορταίνω.. Και αναρωτιέμαι, γιατί πολλά από όσα βλέπω και μου αρέσουν, δεν ταιριάζουν ούτε στο στιλ μου ούτε στο στιλ του σπιτιού μου ούτε μπορούν να υλοποιηθούν στο δικό μου χώρο.
Θυμάστε την παλιότερη ανάρτηση μας με τίτλο "τι δώρο να πάρω"; Το ερώτημα αυτό ήρθε και πάλι στο προσκήνιο για τρία αγαπημένα μου κορίτσια. Ήθελα να τους πάρω από ένα δώρο και ήθελα κάτι που θα τους μείνει, θα τους προσφέρει τροφή για σκέψη, θα τους δημιουργήσει εικόνες, θα τους δώσει ερεθίσματα, θα ανοίξει τους ορίζοντές τους... Και τι καλύτερο λοιπόν από ένα βιβλίο για την καθεμιά;
1. Αυτό που είναι, είναι.
2. Εγώ είμαι αυτός που είμαι.
3. Εσύ... είσαι όπως είσαι.
Για τους φίλους των βιβλίων στη Θεσσαλονίκη και τις γύρω περιοχές, υπάρχει ένα καλό νέο! Σήμερα, 16 Μαΐου 2013, ξεκινά η 10η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.
25 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών
Είναι μερικές εικόνες που δείχνουν περισσότερα από όσα μπορούν να δηλώσουν ακόμα και χίλιες λέξεις. Ίσως φταίνε οι φωτογράφοι, ίσως βρίσκονται την κατάλληλη στιγμή στο σωστό μέρος, κατορθώνουν πάντως κάποιες φορές να βγάλουν φωτογραφίες που πραγματικά μπορούν να σε γεμίσουν τόσο έντονα συναισθήματα... φωτογραφίες που κόβουν την ανάσα... φωτογραφίες που καταλαβαίνεις όσα θέλουν να πουν, χωρίς να παίζει ρόλο ποια γλώσσα μιλάς.
Η ανατολή ηλίου είναι μια από τις ωραιότερες ώρες της ημέρας για να είσαι ξύπνιος και να αγναντεύεις το απέραντο γαλάζιο... Ακόμα και αν αυτή την ώρα η θάλασσα δε μοιάζει καν γαλάζια...
Οι θετικές σκέψεις είναι απαραίτητες στο ξεκίνημα της ημέρας.
Η Θυσία είναι το το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας που πραναγγέλλει η συγγραφέας Άννα Γαλανού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα.
Μας μεταφέρει στη μεταβυζαντινή εποχή, όταν η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν απέραντη και η Κρήτη υπό τον ζυγό των Ενετών. Μια μυθοπλασία που κινείται σε ιστορικό πλαίσιο, προσφέρει μοναδική ατμόσφαιρα εποχής και εξυμνεί από τη μια πλευρά τον έρωτα που μετατρέπεται σε απέραντη "θυσιαστική" αγάπη και από την άλλη περιγράφει την ατμόσφαιρα της χρονικής περιόδου 1550-1570 με περιγραφές που σε κρατούν σε υπερδιέγερση και αγωνία για την εξέλιξη των γεγονότων και της υπόθεσης.
Η σημερινή Δευτέρα είναι από αυτές που μας αρέσουν, μια και για τους περισσότερους από μας ισοδυναμεί με περισσότερο ύπνο, καφεδάκι, ηλιοθεραπεία ή βόλτες στον ήλιο και περισσότερο χρόνο για ό,τι άλλο μας αρέσει.. πάντα με καλή παρέα!
Σήμερα μπαίνουμε στην κουζίνα και φτιάχνουμε ένα υπέροχο κέικ με μήλο, καρύδια και σταφίδες! Και μάλιστα νηστίσιμο! Έτσι θα έχουμε μια εξαιρετική λιχουδιά για να συνοδεύσουμε τον απογευματινό μας καφέ.
Κλείνουμε την ημέρα μας με το νέο άκρως καλοκαιρινό και δροσερό single της Θωμαής Απέργη.
Παραλία Θεσσαλονίκης, καλοκαιράκι 2016.
Όλοι κάνουν βόλτες. ποδήλατα παντού, γονείς, παιδιά, σκυλάκια, ηλικιωμένοι, άλλοι χαρούμενοι, άλλοι σκεπτικοί.
Και εμείς εκεί μαζί με ένα φιλικό ζευγάρι και τον γιο μου (ούτε καν 2 χρονών) που χαίρεται με το κάθε τι... Mε το αεροπλάνο, τον ήχο από τις μηχανές, τις πεταλούδες... Χαιρετάει τους πάντες, όμως έχει τρελή αδυναμία στα παιδάκια. Αφού λοιπόν έχουμε χαιρετήσει όλον τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων κατοικιδίων και αδέσποτων, εμφανίζεται μπροστά μας ένα αγοράκι (περίπου 13-14 χρονών) που είχε στο αναπηρικό καροτσάκι την αδερφούλα του (περίπου 9-10 χρονών) κάνοντας και εκείνοι βόλτες.
