Κι αναζητά την καλύτερη στάση για ύπνο... και διαβάζει για το πώς μπορούμε να κοιμόμαστε καλύτερα... Μα γιατί; Μήπως (νομίζει ότι) δεν κοιμάται καλά;

Τις μέρες που περάσαμε παρέα πάντως αυτό το καλοκαίρι δε διαπιστώσαμε να έχει τέτοιο πρόβλημα. Έπεφτε στο κρεβάτι, διάβαζε για 3 μετρημένα λεπτά και απευθείας παραδιδόταν σε ύπνο βαθύ. Λίγα λεπτά αργότερα ο ήχος του ροχαλητού του διαπερνούσε τα αυτιά μας κι ας μας χώριζε ένας τοίχος και δυο κλειστές πόρτες. Ακόμα και μέσα στη μέρα κοιμόταν όποτε ήθελε. Τάχα ξάπλωνε για δέκα λεπτά και μπορεί να περνούσαν ώρες. Λες και είχε τον ύπνο στο τσεπάκι...

Όπως σας εκμυστηρευτήκαμε πρόσφατα, κάπως έτσι άρχισαν όλα. 

Πολλά like στην τριχρωμία μαύρο - γκρι - βαθύ κόκκινο! Νομίζω πως θα είναι η αυριανή μου επιλογή για το γραφείο...

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Παιδιών σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα την ταινία All the invisible children. Επτά διαφορετικές ταινίες μικρού μήκους για τη ζωή επτά διαφορετικών παιδιών από όλες τις γωνιές του πλανήτη.

Και μια που μιλάμε για ψάρια σήμερα, να ένα φαγητό που δεν το ξέρουν πολλοί και που όταν το δοκιμάσουν, κυριολεκτικά γλείφουν τα δάχτυλά τους! Εξάλλου ψάρι χωρίς χέρι τρώγεται; Δεν τρώγεται!

20 Νοεμβρίου 2012: Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των παιδιών

Πόσα πράγματα μπορούμε να κάνουμε με μερικά κομμάτια δαντέλα; 

Το καλοκαίρι οδεύει προς το τέλος του κι εγώ είμαι πάλι εδώ... Λίγο μακριά από τη βάση μου ακόμα αλλά κοντά σε εσάς! Κι έχω να σας πω πολλά. Ξεκινάω ευθύς αμέσως με μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη.

Ξύλα παραλίας και κοχύλια δεμένα με σπάγγο μπορούν να αποτελέσουν το νέο στοιχείο διακόσμησης του σπιτιού. Και εκτός από διακοσμητικό για την καλοκαιρινή μορφή του σπιτιού ή του μπαλκονιού, μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν και μια διαφορετική μορφή κρεμαστών μελωδών.

Φέτος για πρώτη φορά έφτιαξα πασχαλινές λαμπάδες μόνη μου. Αγόρασα λαμπάδες σε διάφορα χρώματα, χρησιμοποίησα σπάγγο, κορδέλες και διάφορα υλικά που κατά κύριο λόγο είχα στο σπίτι και ετοίμασα χειροποίητες λαμπάδες για τα βαφτιστηράκια μας και όχι μόνο...

Ενδυματολογική πρόταση για την Παρασκευή στο γραφείο! Casual & chic! Ετοιμάστε τα ρούχα σας για να κερδίσετε χρόνο αύριο το πρωί!

Η Άνδρος ήταν ο τόπος προορισμού στις περσινές μας διακοπές. Ο βασικός λόγος επιλογής του νησιού ήταν η κοντινή απόσταση από το πλησιέστερο σε μας λιμάνι της Ραφήνας. Περίπου 2 ώρες με το πλοίο. Ικανοποιητικός χρόνος δεδομένου ότι λόγω ειδικών συνθηκών το στομάχι μου δεν άντεχε πολλές δοκιμασίες.

Ο ήλιος ξεπροβάλλει δειλά μέσα από τη θάλασσα αποκαλύπτοντας το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής...

Πότε πέρασε πάλι τόσος καιρός; Το καλοκαίρι τελείωσε (παει, το αποχαιρετήσαμε πια για τα καλά και περιμένουμε το επόμενο), το φθινόπωρο μπήκε, κοντεύει να τελειώσει και ο πρώτος μήνας του... Και γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή συνειδητοποιώ πως δεν είναι μόνο το καλοκαίρι που πέρασε, είναι και αυτή η μονίμως ξεχασμένη ημερομηνία που πρέπει να κάνω service στο αυτοκινητάκι μου. Τώρα πρέπει πάλι να πάρω τηλέφωνο στην αντιπροσωπεία, να "κλαφτώ", να τους πω πόσο μακριά βρισκόμουν την περίοδο που έπρεπε να πάω για το ετήσιο service και να μου κάνουν για μια ακόμα χρονιά την παραχώρηση να κάνω εκπρόθεσμα το service και να μην χάσω την εγγύηση. Και όσο δεν μ' αρέσει να κλαίγομαι... Μα πώς γίνεται; Όσο συνεπής είμαι γενικά στη ζωή μου, τόσο ξεχασιάρα και αμελής είμαι στη σχέση μου με το αγαπημένο μου αυτοκίνητο. 

Το κρύο μπορεί να άργησε αλλά πλέον μπήκε για τα καλά στη ζωή μας και φέτος. Μπουφάν, παλτό και χοντρά πουλόβερ βρήκαν και πάλι τη θέση τους στη ντουλάπα μας. Ήρθε η ώρα να ντυθούμε ζεστά και φυσικά πάντα με άποψη!

Και μη νομίζετε ότι στη Φλώρινα πήγαμε μόνο για φαγητό, κρασί και κανελάδα.. πήγαμε και για να παρακολουθήσουμε τις περίφημες Φωτιές που είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης την περίοδο των Χριστουγέννων..

Πόσο μας αρέσει όταν φτάνουν στο inbox μας τόσο ωραία τραγούδια!

Πώς γίνεται μια πόλη, που την ακούς ή τη βλέπεις σε ταινίες και καμιά φορά την οραματίζεσαι σαν κάτι το άγνωστο, το διαφορετικό ή ως έναν ονειρεμένο προορισμό για ένα μελλοντικό ταξίδι, να αποκτά ξαφνικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον απλώς και μόνο επειδή ένας δικός σου άνθρωπος ζει πια εκεί;

Αν σας φαίνεται οξύμωρο το "έμπειροι ερασιτέχνες", έχετε δίκαιο. Και εμένα μου φαίνεται. Αλλά κάπως έτσι νιώθω φέτος. Ερασιτέχνης μεν, πιο έμπειρη από πέρυσι δε. Λέγοντας πέρυσι εννοώ την περσινή χρονιά αγοράς και φύτευσης φυτών στο μπαλκόνι.

Ετοιμάστε βαλίτσες και φύγαμε! Ραντεβού στο σταθμό του μετρό "Σύνταγμα" στις 18.00.

Για να ξεκινήσει με jazz διάθεση το Σάββατο.. Μα πόσο ωραίο κομμάτι!

Ένα από τα κομμάτια που μου φτιάχνει τη διάθεση τον τελευταίο καιρό!

Σχεδόν πέρασε και η 21η του Δεκέμβρη, το τέλος του κόσμου δεν ήρθε ;-), οπότε μπορούμε πια να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε ένα από τα καινούρια τραγούδια του Monsieur Minimal. Το Party είναι μια συνεργασία με τη Μαριέττα Φαφούτη και είναι ένα από τα τραγούδια που ξεχώρισε άμεσα.