Άλλη μια μυστική ανταλλαγή βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ παιδιών (λέμε τώρα) και μεταξύ μαμάδων (χαιρόμαστε πιο πολύ κι από παιδιά). Και φυσικά συμμετέχουμε και σε αυτή οικογενειακώς!
Μετά τη χαρά που μου έδωσε το Junior Secret Santa 2016 (η μυστική χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή για παιδικά δωράκια), δεν μπορούσα να αντισταθώ σε άλλη μία ανταλλαγή. Αυτή τη φορά ο σκοπός ήταν η ανταλλαγή γεύσης. Ναι, καλά διαβάζετε! Όλες οι συμμετέχουσες ανταλλάξαμε ή ακόμα ανταλλάσουμε - κάποια δέματα δεν έφτασαν ακόμα στον προορισμό τους - γεύσεις!
Σπιτικές λιχουδιές ή άλλα αγοραστά εδέσματα και τοπικά προϊόντα μπήκαν σε σακουλάκια και κουτάκια και ταξίδεψαν. Είτε μακριά είτε κοντά, ολοκληρώνοντας το ταξίδι τους έφτασαν στα χέρια των παραληπτριών τους και τους (μας) οδήγησαν σε νέα γευστικά μονοπάτια.
Πόσο χάρηκα φέτος για τη συμμετοχή μου στο Junior Secret Santa! Έγινα ο μυστικός Άγιος Βασίλης για δυο κοριτσάκια. Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω προς το παρόν τα λιγοστά που γνωρίζω για καμιά από τις δύο.
Σήμερα το διαδικτυακό μας μενού έχει ιδέες για τα περιτυλίγματα των χριστουγεννιάτικων δώρων σας προς τους αγαπημένους σας ανθρώπους, βασισμένες στα περσινά μας δώρα.
Για το Πάσχα που έρχεται έχουμε πάλι σε ετοιμότητα την τσάντα mickey mouse του Φίλιππου! Είναι μια τσάντα - δώρο από μια πολύ αγαπημένη φίλη, η οποία μας βόλεψε τρομερά! Και αρέσει και στον Φίλιππο πολύ!
Τρεχαλίτσες που βλέπω ακόμα και στο σαλόνι, παρατημένες για μέρες και δε με ενοχλούν καθόλου. Και κάθε φορά που τις αντικρίζω θυμάμαι το άρθρο της Μαρίας για το "Παιχνίδι στο καθιστικό, ποιοτικό και ήρεμο". Γιατί αυτό είναι. Είναι παιχνίδια ποιοτικά, όμορφα που θα μπορούσαν να διοκοσμούν το ανάλαφρο σαλόνι μας!
Και τώρα που ξεσηκωθήκαμε με τα ταξίδια (βλέπε Μιλάνο, λίμνη Κόμο, Μπελάτζιο, Λουτρά Πόζαρ... και πόσες άλλες εκδρομές εντός Ελλάδας, ακόμα και κάτι Κυριακές μεσημέρια σε γραφικά χωριά και ακόμα πιο γραφικές ταβέρνες), τι θα κάνουμε με τα παιδιά; Πώς μπορούμε να τα έχουμε μαζί μας και να τα απασχολούμε δημιουργικά σε μέρη, καφέ και ταβέρνες χωρίς αυλή; Καλά τα τάμπλετ και τα κινητά αλλά προς το παρόν, εμείς τουλάχιστον, έχουμε καταφέρει να απέχουμε και ελπίζουμε να το καταφέρουμε για αρκετό καιρό ακόμα. Οπότε καταφεύγουμε σε πλαστελίνες, μπογιές, ζωγραφιές, παιχνίδια...
Αρχίζουμε τις προτάσεις λοιπόν με παιχνίδια - δώρα που πήραμε τους τελευταίους μήνες μαζεμένα (και ακόμα ανοίγουμε) και είναι ό,τι πρέπει για να χωράνε στις αποσκευές μας και να πηγαίνουν όπου πηγαίνουμε...
Άλλο ένα παιχνίδι που προσφέρεται τόσο για καλοπέραση μικρών μεγάλων όσο και για μεταφορά.
Το γνωστό σε όλους μας domino που δέχθηκε ο Φίλιππος ως δώρο στα γενέθλιά του από μια έμπειρη μαμά, προσαρμοσμένο στην ηλικία του! Domino με ζωάκια!
Μια ιδέα που αγαπώ και υιοθετώ πολύ συχνά. Περιτυλίγματα δώρων σε μπεζ φόντο για να μπορώ να δίνω έμφαση με διακοσμητικά στοιχεία, κορδέλες, σπάγγους, φωτογραφίες.
Πόσο χαίρομαι που βρίσκω τέτοιο σύμμμαχο σε αυτή την επιλογή. Σαν να διάλεξα εγώ τις φωτογραφίες, σαν να έγραψα εγώ το κείμενο.
Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας μια ιδέα που μου άρεσε πολύ και αν είναι δικής μου εκτέλεσης, ξεκίνησε από τη μαμά. Όταν η μαμά του παιδιού που σε καλεί στο πάρτι είναι φίλη κοντινή, πολλές φορές ρωτάς "Μήπως θέλετε κάτι συγκεκριμένο, μήπως χρειάζεστε κάτι" κ.λπ. Η απάντηση λοιπόν που μου άρεσε πολύ, την κράτησα και την εξέλιξα αφορούσε σε είδη περιποίησης για ένα παιδάκι. Και οι ιδέες είναι πολύ περισσότερες όταν το παιδάκι είναι κοριτσάκι.
Ξέρετε πόσες ανάγκες μπορεί να έχει ένα κοριτσάκι; Και δε μιλάμε για υπερβολές, μιλάμε για πράγματα που όντως χρειάζεται.
Ξυπνάνε νωρίς, πολύ νωρίς, πριν φέξει, παίρνουν τα μπογαλάκια τους κι ένα κολατσιό και μπαίνουν στη βάρκα με την ελπίδα να πιάσουν ψάρια; Δεν ξέρω αν και πόσο τους νοιάζει η σοδειά των ψαριών αλλά σίγουρα τους ενδιαφέρει να δουν και να απολαύσουν όσα η φύση απλόχερα τους χαρίζει: την ανατολή του ηλίου, τη γαλήνη του πρωινού στην ήρεμη θάλασσα, τους γλάρους... Ακόμα και η μουσική στο ραδιάκι παίζει χαμηλά για να μην αναστατώσει τα ψάρια και να μην καλύπτει τους ήχους της φύσης.
Αποχαιρετάμε τον Αύγουστο με αποχρώσεις του λευκού και του γκρι.
Πάλι τελείωσε το καλοκαίρι; Πώς γίνεται αυτή η εποχή να κρατάει τόσο λίγο; Έτσι νιώθω τουλάχιστον, πως είναι η μικρότερη εποχή, πως περνάει τόσο γρήγορα, πως δεν τη χορταίνω ποτέ. Δε χορταίνω τη θάλασσα, την ξενοιασιά, τη χαλάρωση...
Πάρα πολλές οι πηγές απ' τις οποίες αντλεί κανείς πληροφορίες για το Μεταξοχώρι (Ρέτσιανη) Αγιάς - Λαρίσης...
Κτισμένο στους νότιους πρόποδες του όρους των Κελλίων, δηλαδή του Κισσάβου ή της Όσσας, πνιγμένο κυριολεκτικά στο πράσινο, με τα υπεραιωνόβια πλατάνια να κυριαρχούν κατά μήκος του ξηροπόταμου πλέον Άμυρου που το "χωρίζει" στα δύο, "στέκεται" καμαρωτό, ατενίζει απέναντι το Μαυροβούνι και χαμηλά τον εύφορο κάμπο με τα πάσης φύσης καρποφόρα δένδρα. Δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει τα χωριά του Πηλίου.
Σήμερα ξεκινήσαμε τη μέρα μας μουσικά με ένα τραγούδι που ταξιδεύει περισσότερα από 50 χρόνια σε όλον τον κόσμο, αποκτώντας όλο και περισσότερους φίλους, συνεχίσαμε με μια φωτογραφική βόλτα στη Θράκη και τον ποταμό Άρδα, και κάπως έτσι θα την κλείσουμε...
Όσο πάει και περισσότερες ιδέες - προκλήσεις εμφανίζονται μπροστά μου για τα diy projects μου.. Να 'χε η μέρα 30 ώρες πάλι δε θα μου έφταναν να κάνω όσα θέλω!
Για βότσαλα μιλήσαμε πολλές φορές, τα βάψαμε, τα στολίσαμε... Τώρα ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε ακόμα παραπέρα, να τα αξιοποιήσουμε περισσότερο και να φτιάξουμε δικά μας έργα τέχνης.
Μια υπέροχη μέρα! Μια εξαιρετική αθλητική γιορτή! Μια άρτια διοργάνωση! Ένα γραφικό χωριό, ένα απείρου κάλλους φυσικό τοπίο, τόσα χαμογελαστά πρόσωπα, τόσοι άνθρωποι γεμάτη ενέργεια! Πόσο όμορφα περάσαμε!
Και όλα αυτά στο Σπήλαιο, ένα από τα πιο γνωστά χωριά των Γρεβενών που βρίσκεται στον Όρλιακα, ένα ιδιαίτερο βουνό με πολύ πλούσια βλάστηση. Με αφετηρία και τερματισμό στο χωριό, την Κυριακή 19 Απριλίου 2015, πραγματοποιήθηκαν δύο αγώνες δρόμου, ο Orliakas Adventure Race με μήκος 33 χιλιόμετρα και ο Portitsa Trail με μήκος 7,5 χιλιόμετρα. Τους αγώνες διοργάνωσαν οι πάντα δραστήριοι Δρομείς Υγείας Γρεβενών με τη βοήθεια φορέων της πόλης, χορηγών και πλήθους εθελοντών.
Tα μαλλιά μου είναι πολύ μακριά και ίσια και πολλές φορές αναρωτιέμαι τι θα μπορούσα να κάνω για να έχουν περισσότερη "άποψη". Μια και τα χέρια μου δεν "πιάνουν" ιδιαίτερα, συνήθως καταλήγω να τα έχω απλά κάτω ή να τα πιάνω αλογοουρά σαν εύκολη και γρήγορη λύση. Ωστόσο, συχνά θα ήθελα να μπορώ να αλλάζω την εικόνα τους και να προσδίδω πιο προσωπικό στιλ στην εμφάνισή μου.
Μέρα που είναι - αν και δεν είμαστε fun - ας ακούσουμε ένα κομμάτι για την αγάπη, έστω και την παράξενη!
Έχω καιρό τώρα που ζορίζομαι στην ιδέα ότι το πάντα περιποιημένο, σουλουπωμένο, τακτοποιημένο, όμορφο, χωρίς ριχτάρια, χωρίς περιττά πράγματα σαλόνι - καθιστικό μου τείνει να γίνει παιδότοπος σε μόνιμη κατάσταση πανικού. Και δεν είναι μόνο η ιδέα, είναι και η θέα. Κάθε που φορά που βλέπω το σαλόνι τόσο ανάστατο και τόσο... πολύχρωμο, κάτι με πιάνει.
Και σκεφτείτε ότι ήμουν από αυτούς που έλεγα ότι το παιδί θα παίζει στο δικό του δωμάτιο και δε θα κουβαλάει τα παιχνίδια του στο σαλόνι αλλά στην πράξη δεν το βρήκα τόσο εύκολο (και αν εσείς το κάνατε πείτε μου πώς). Το παιδί θέλει παρέα και θέλεις και εσύ και παράλληλα πρέπει να μαγειρέψεις, να πλύνεις πιάτα, να ζεστάνεις νερό και ένα σωρό άλλες δουλειές που καλώς ή κακώς γίνονται παράλληλα με το παιχνίδι τουλάχιστον όσο το παιδί είναι μικρό και ακόμα δεν πολυπαίζει μόνο του ή όταν είναι σε αυτή την τόσο χαριτωμένη μα συνάμα τόσο κουραστική φάση που η λέξη ΜΑΜΑ βγαίνει από το στόμα του κάθε λεπτό.
Το είχαμε στο πρόγραμμα να ανέβουμε για μια φορά ακόμη στην Τύμφη. Τώρα Μάη μήνα που οι κορυφές της Αστράκας και της Καμήλας είναι ακόμη χιονισμένες και η δρακόλιμνη της Τύμφης μισοπαγωμένη. Τα πολλά νερά που τρέχουν παντού σχηματίζουν εποχιακές λίμνες και μικρούς καταρράκτες και είναι πολύ όμορφα. Η τριμελής ομάδα λοιπόν ξεκίνησε στις 5 το πρωί για Τύμφη (να 'χουμε τη μέρα μπροστά μας).
Αυτή την Κυριακή, 26 Απριλίου, η μέρα μας μπορεί να ξεκινήσει νωρίς. Ένα δυναμωτικό πρωινό, ένα ευχάριστο τραγούδι, πρόχειρα ρούχα, καπέλο και γυαλιά ηλίου και βουρ... βγαίνουμε από το σπιτι.
Πού πηγαίνουμε;
Μόλις έφτασαν οι φωτογραφίες από τους φίλους που εδώ και δυο μέρες βρίσκονται σε καλοκαιρινές διακοπές στα πανέμορφα Χανιά.
Πού θα θέλατε να βρίσκετε απόψε;
Εμείς ονειρευόμαστε έναν βραδινό περίπατο στην πανέμορφη Πράγα. Μόλις παραλάβαμε φωτογραφίες από τον ανταποκριτή μας εκεί και το μυαλό ταξιδεύει στην υπέροχη πόλη.
Το αγαπημένο μου ρυζόγαλο, με τη συνταγή της μαμάς, που την έχει πάρει από τη γιαγιά. Μια συνταγή που κρατάει χρόνια και περνάει από γενιά σε γενιά σήμερα μοιράζεται απλόχερα.
Μαλακά, σαν μικρά σουφλέ, με λαχταριστή σοκολάτα στην κορυφή!
Δεν μπορείς ποτέ να φας μόνο ένα!
με καλή παρέα και πίνοντας αγαπημένο ρόφημα από κακάο.
Όσο σταθεροποιούνται οι καλές για την εποχή θερμοκρασίες και όσο ο ήλιος λάμπει και η μέρα μεγαλώνει, τόσο περισσότερο νιώθουμε την ανάγκη να φέρουμε την άνοιξη στο σπίτι μας. Ήδη είδαμε κάποιες ιδέες ανανέωσης του σπιτιού, με σκοπό να αποκτήσει πιο ανάλαφρη εικόνα αλλά το θέμα "διακόσμηση" είναι ανεξάντλητο. Έτσι σήμερα επανερχόμαστε δριμύτεροι με ιδέες και προτάσεις για το πώς θα φέρουμε την άνοιξη στο σπίτι μας.
Tα τελευταία χρόνια στην παρέα μας έχουμε καθιερώσει το κίνημα των Christmastreestas, μιας "ομάδας δράσης" που έχει ως αποστολή το στολισμό των Χριστουγεννιάτικων δέντρων της παρέας..
Συμβαίνει τώρα...
Μια εξαιρετική ταινία σε ασπρόμαυρο φόντo. Σας την προτείνουμε ανεπιφύλακτα.
Στον Αηλιά Πενταλόφου είχαμε ξαναπάει πριν μερικά χρόνια. Τέλος Άνοιξης ήταν τότε και η φύση στα ψηλά ήταν καταπράσινη, γεμάτη χρώματα και αρώματα...
Πριν λίγες μέρες το ανήσυχο πνεύμα μας και η εμμονή μας με τα βουνά και τα λαγκάδια, μας οδήγησε για άλλη μια φορά στον ίδιο προορισμό. Αρχές Άνοιξης τώρα, με φρέσκο χιόνι και φοβερή ηλιοφάνεια, η περιοχή μας επιφύλασσε εικόνες απείρου κάλλους. Όλα έλαμπαν!
Οι φωτογραφίες το μαρτυρούν από μόνες τους, αν και δεν κατορθώνουν να αποτυπώσουν την ομορφιά τοπίου.
Τις νέες χρήσεις μιας παλιάς ξύλινης σκάλας στη διακόσμηση του σπιτιού τις είδαμε πριν λίγες εβδομάδες. Οι εναλλακτικοί τρόποι χρήσης μιας σκάλας, όμως, δεν περιορίζονται μόνο εντός σπιτιού. Ακόμα και ο στολισμός του γάμου μπορεί να βασιστεί σε μια - δυο παλιές ξύλινες σκάλες.
