Μετά τα αυτοσχέδια ταμπελάκια και τα παλιά μαχαιροπίρουνα, να άλλη μια ωραία ιδέα για να δώσουμε ταυτότητα στα φυτά μας στολίζοντας τις γλάστρες και το μπαλκόνι!

Και επειδή το μυαλό τριγυρνάει σε διακοπές, θάλασσες και παραλίες.. ας πάρουμε μια γεύση από τη μαγευτική Ύδρα και ας ονειρευτούμε τις βόλτες μας στα πλακόστρωτα στενάκια του νησιού...

Μετά τον τραχανά βελουτέ, τι θα λέγατε για ένα τραχανότο;

Μuffins με παπαρουνόσπορο, cupcakes με μαρμελάδα δαμάσκηνο και άλλα τρία μικρά κεικάκια χωρίς πρόσθετα υλικά για όσους αγαπούν το άρωμα λεμονιού στα κέικ και δε θέλουν τίποτα να χαλάει τη γεύση του.

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012, ώρα 2μ.μ, Θεσσαλονίκη: Ο καιρός θύμιζε καλοκαίρι και περπατώντας με βήμα ταχύ στη Λεωφόρο Νίκης, είδα με μεγάλη χαρά ότι οι πολίτες είχαν ξεχυθεί στην παραλία. Άλλοι με τα πόδια και άλλοι με ποδήλατα έκαναν βόλτα στην παραλία αγναντεύοντας τη θέα, ενώ πολλές παρέες είχαν "καταλάβει" τα πεζούλια και το γρασίδι στην περιοχή του Λευκού Πύργου για να απολαύσουν τον πρωινό τους καφέ! Τι κρίμα να μην έχω το χρόνο και φυσικά το καλάθι(*) μου για να κάνουμε και εμείς ένα πικ-νικ στην παραλία! Μόνο μερικές φωτογραφίες στα γρήγορα έβγαλα, γιατί είχα αργήσει στο ραντεβού μου!

Στα κέικ δεν μπορώ να αντισταθώ ποτέ! Ίσως φταίει που από παιδί πάντα είχαμε σπιτικό κέικ πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Πολλές φορές έκοβα ποσότητα από το μεσημεριανό φαγητό, ειδικά όταν επρόκειτο για φαγητό που δε μου πολυάρεσε, για να τιμήσω λίγο αργότερα το κέικ της μητέρας. Και δεν ήταν πάντα ίδιο. Η εκάστοτε έμπνευση κατά τη στιγμή της δημιουργίας οδηγούσε κάθε τόσο σε διαφορετικά γευστικά μονοπάτια.

Μερικά χρόνια αργότερα, όταν απέκτησα δικό μου σπίτι και δική μου κουζίνα, μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες έγινε η παρασκευή "κεικοειδών" γλυκών. Κέικ βανίλιας, σοκολάτας, σουφλέ, κέικ με φρούτα, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε! Φαγητό μπορεί να μην υπάρχει στο σπίτι αλλά κέικ θα υπάρχει!

Και κάπως έτσι, κάθε νέα συνταγή που πέφτει στα χέρια μου αποτελεί αφορμή για να μπω στην κουζίνα. Αυτή τη φορά η συνταγή ήρθε και πάλι από την Μπέσσυ, πιστή φίλη πια της σελίδας μας, και αφορά σε ένα κέικ με κανέλα και σταφίδες. 

Μετά το χθεσινό post για τη Θεσσαλονίκη και την επιλογή της από το National Geographic ως έναν από τους καλύτερους προορισμούς του 2013, συνειρμικά μου ήρθε στο μυαλό το βιβλίο "Το Νήμα" της Victoria Hislop.

Παιχνίδια στην παραλία και τη θάλασσα, χαμόγελα, μουσικές και άφθονες βουτιές είναι όλα όσα μας έρχονται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. Το καλοκαίρι έχει έρθει για τα καλά στη χώρα μας και ήδη οι πρώτες εξορμήσεις στις παραλίες έχουν γίνει.

Για να απολαύσουμε όμως αυτές τις χαρές της θάλασσας χωρίς να χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε δυσάρεστες καταστάσεις, πρέπει να τηρούμε ορισμένους κανόνες ασφαλείας:

Τι  κι αν το μπαλκόνι σου είναι μικρό; Τι κι αν δεν έχει πολύ χώρο; Ιδέες υπάρχουν! Κι αυτή μου άρεσε πολύ!

Ένα μπαρ στο μπαλκόνι!

Αφού δε χωράει τραπέζι και καρέκλες και καναπέδες και χαλιά και όλα αυτά που βλέπουμε σε φωτογραφίες και ζηλεύουμε και νομίζουμε ότι όλα τα μπαλκόνια - εκτός από το δικό μας - μπορούν να γίνουν επίγειοι παράδεισοι... Ε λοιπόν, γιατί να μη δημιουργήσουμε ένα μπαρ στο μπαλκόνι;

Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που πρωτοείδα αυτό το βίντεο. Μπορεί να μην αναφέρεται σε κάτι καινούργιο αλλά μου έμεινε στο μυαλό, φέρνοντας στην επιφάνεια καταπιεσμένες σκέψεις...

Η λίστα με τα πολύχρωμα to do περιλαμβάνει:

Ένα υπέροχο ζευγάρι σαγιονάρες, σχεδιασμένο για νύφες, ήταν το πιο πρωτότυπο δώρο που μου έκανε η κουμπάρα μου πριν το γάμο.

Ακόμα και με κάτι πρόχειρο, ένα βραδινό παραστράτημα χρειάζεται που και που. Τοστάκια, κρακεράκια και πατατάκια είναι ό,τι πρέπει για σήμερα.

Σπιτικό Cheesecake με γλυκό του κουταλιού βύσσινο..

Αυτή την Κυριακή, 26 Απριλίου, η μέρα μας μπορεί να ξεκινήσει νωρίς. Ένα δυναμωτικό πρωινό, ένα ευχάριστο τραγούδι, πρόχειρα ρούχα, καπέλο και γυαλιά ηλίου και βουρ... βγαίνουμε από το σπιτι.

Πού πηγαίνουμε;

Μια διαφορετική και άκρως εντυπωσιακή a cappella εκδοχή του "Dance of the Sugar Plum Fairy" από τους μοναδικούς Pentatonix! Για να μπαίνουμε σιγά σιγά στο Χριστουγεννιάτικο κλίμα..

Πολύ χαιρόμαστε κάθε φορά που λαμβάνουμε μηνύματα από εσάς με σχόλια και προτάσεις. Αυτό συνέβη και όταν πριν λίγες μέρες λάβαμε ένα μήνυμα από μια σχετικά νέα φίλη του maresei.gr, τη Μαρία Λ., με την εν λόγω μουσική πρόταση. 

Σας έχει τύχει ποτέ να σας έρχονται δάκρυα στα μάτια λόγω της έντασης της αγάπης που αισθάνεστε για κάποιον; Εμένα ναι! Αυτό το συναίσθημα που γεμίζεις ολόκληρος από μια λέξη, μια ματιά, μια κίνηση. Αυτά είναι τα δάκρυα της αγαλλίασης μάλλον!

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω να πω κάτι συγκεκριμένο, θέλω απλά να μοιραστώ την ένταση αυτού του συναισθήματος. Δεν μπορείς να πάρεις ανάσα και νιώθεις πίεση στον θώρακα, σαν κάτι να θέλει να βγει από μέσα σου. Αγκαλιά μάλλον. Κι αν αυτός λείπει δάκρυα έρχονται να με λυτρώσουν.

Η σημερινή μουσική μας πρόταση είναι ένα πολύ γνωστό και αγαπημένο τραγούδι, ιδιαίτερα δημοφιλές παγκοσμίως και μας αρέσει πολύ!

Κυριακή πρωί σήμερα με πολλή βροχή και μουντό καιρό… Ευκαιρία για πρωινό καφέ στο σπίτι με φίλους! Ας κάνουμε ένα αφράτο, λαχταριστό κέικ, το κέικ της μαμάς!

Την αγάπη μας για τα cupcakes σίγουρα την έχετε καταλάβει! Και εκτός από τα cupcakes μας αρέσουν πολύ και οι πολύχρωμες χάρτινες θήκες τους!

Την "Αμνησία" τη διάβασα όταν πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα και μπήκε εξαρχής στη λίστα με τα αγαπημένα βιβλία.

Όπως θα έχετε καταλάβει μας αρέσει πολύ ο Dean Martin!

Το συγκεκριμένο δε τραγούδι είναι ένα από τα πρώτα που μας ήρθε στο μυαλό, τώρα που έπεσε η θερμοκρασία και πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, μια και θεωρείται ένα από τα κλασικά τραγούδια της εποχής αυτής. Χαριτωμένο δεν είναι;