Για την άνοιξη και για το Πάσχα που έρχεται. Για ανανέωση, για χρώμα, για ζωντάνια... Για αξιοποίηση υλικών που ήδη έχουμε. Για έμπνευση. Ένα DIY project για τις προσεχείς μέρες.
Ανοιξιάτικα στεφάνια! Με μπαμπού, με κορδέλες, με λουλούδια, με ψεύτικα αυγά, με μικρά διακοσμητικά. Με φελιζόλ ή ακόμα και με λάστιχο κήπου. Με ομπρέλες και με ψάθινα καπέλα.
Πάρτε ιδέες και περάστε από τη θεωρία στην πράξη!
Ένα χριστουγεννιάτκο στεφάνι μπορεί να κρεμαστεί στην εξώπορτα, σε μια από τις εσωτερικές πόρτες, στον τοίχο, στη βιβλιοθήκη και σε πολλά άλλα σημεία του σπιτιού, αποτελώντας μέρος της χριστουγεννιάτικης διακόσμησης.
Μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες είναι να χρησιμοποιώ αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι με τρόπο διαφορετικό, πρωτότυπο και πρακτικό.
κι αν δεν κλαις για την άνοιξη και την πρώτη ηλιαχτίδα γιατί να κλαις;
κι αν δεν πονάς για τον έρωτα όταν σε κυριεύει γιατί να πονάς για την ανάμνηση του;
Όσο βελτιώνεται ο καιρός και περνάμε όλο και περισσότερες ώρες εκτός σπιτιού τόσο περισσότερο μας αρέσει να τρώμε έξω. Γύρος, σουβλάκια, κρέπες, κρύα σάντουιτς και παντός τύπου fast food μας αρέσει και μας κλείνει πονηρά το μάτι όταν περνάμε έξω από ταχυφαγεία. Και μετά αρχίζει ο αγώνας και οι φωνές της υγιεινής διατροφής, του καλλίγραμου κορμιού, του καλοκαιριού που έρχεται και που θα μας βρει με μαγιώ και λίγο πιο γεματούληδες από πέρυσι.. Άγχος; Ε όχι άγχος και γι αυτό!
Πολύ θα ήθελα να το είχα ετοιμάσει παρέα με τον Άκη Πετρετζίκη βέβαια... αλλά έστω και η πνευματική παρουσία του μέσω της ιστοσελίδας του ήταν αρκετή!
Και πώς να μη χαμογελάς πλατιά.. όταν βγαίνεις από το σπίτι σου και αντικρίζεις αυτή την εικόνα..
Θέλεις να κάνεις ομελέτα για πολλά άτομα και δε χωράει στο τηγάνι; Να μην χρειαστεί να την αναποδογυρίσεις με ότι ρίσκο αυτό εμπεριέχει; Η λύση είναι μία, ομελέτα φούρνου. Πολύ πιο νόστιμη, ωραία πλούσια υφή τύπου σουφλέ, και πάντα πετυχημένη.
Ένα από τα αγαπημένα νέα τραγούδια των Matisse, το οποίο περιλαμβάνεται και στο τελευταίο άλμπουμ τους με τίτλο "Paper Door" (2012).
Aς το ακούσουμε κι ας ακολουθήσουμε την προτροπή τους..
Αξίζει να ακούτε αυτό το υπέροχο τραγούδι διαβάζοντας τις μπερδεμένες, αυτή τη φορά, σκέψεις μου.
Ένας πολύ καλός ορισμός, διατυπωμένος από ένα συγγραφέα, για μια έννοια παραμελημένη επί χρόνια. Ευτυχώς που αργά αλλά σταθερά ξεπροβάλλει και ενσωματώνεται στις καθημερινές μας συνήθειες.
Τι θα φάμε απόψε; Κλασικό ερώτημα και μια από τις αγαπημένες απαντήσεις είναι η πίτσα! Και όταν η πίτσα είναι σπιτική και ελαφριά, τότε απολαμβάνουμε το γεύμα μας χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Οι φετινές υποψηφιότητες για τα Όσκαρ ανακοινώθηκαν πριν από λίγο..
Η προσπάθεια για σπιτικό ψωμί στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία! Μετά το τυρόψωμο και το ελαιόψωμο, πέρασα στην παρασκευή ψωμιού χθες το απόγευμα και άπαντες στο σπίτι είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα.
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η καμπάνια "Let's do it Greece" έρχεται να μας ευαισθητοποιήσει περιβαλλοντικά, να μας σηκώσει από τον καναπέ και να μας βγάλει από το σπίτι, περνώντας το μήνυμα ότι ένα καθαρό φυσικό και αστικό περιβάλλον είναι υπόθεση όλων μας.
Τη Δέσποινα την γνωρίσαμε μετά τον 2ο διαγωνισμό μας. Είναι μια από τις νικήτριες του βιβλίου "Ημερολόγιο Καλοτυχίας 2015". Συνομιλώντας μαζί της στο facebook, μάθαμε πως της αρέσει να "ποιεί με τα χέρια" και διαθέτει τα δικά της Χειρο-ποιήματα.
Νέο χαρούμενο τραγούδι από τη Μαρία Παπαγεωργίου!
Πόσο μ' αρέσει να χαζεύω σπίτια, ράφια, βιβλιοθήκες, συμβουλές οργάνωσης του σπιτιού... Όσες ώρες κι αν έχω στη διάθεσή μου, θα μπορούσα να τις τρώω ψάχνοντας νέες ιδέες και λύσεις διακόσμησης. Και κάθε τόσο, όταν ξεχωρίσω αυτές που μου αρέσουν περισσότερο και μπορώ να τις προσαρμόσω στο δικό μου χώρο και στα διαθέσιμα αντικείμενα, θέλω να μένω μόνη στο σπίτι και να πειραματίζομαι. Συνήθως κατεβάζω τα πάντα κάτω, αδειάζω ράφια, βιβλιοθήκες, μικροέπιπλα, τα πάντα... και αρχίζουν οι αναπροσαρμογές. Εξάλλου είμαι από αυτούς που βαριούνται εύκολα, πολύ εύκολα, θέλουν να ανανεώνεται ο χώρος τους και να φαίνεται η εποχή του χρόνου και μέσα στο σπίτι.
Κάθε χρόνο βάφουμε αυγά.. βάψαμε και φέτος, κάθε χρόνο τσουγκρίζουμε και τρώμε αυγά μετά την Ανάσταση, τρώμε και στο πασχαλινό τραπέζι, θα φάμε και φέτος... και μετά κανείς δεν τιμάει τα υπόλοιπα βαμμένα αυγά.. Μένουν στη γυάλα, πάνω στο τραπέζι, περνάνε οι μέρες, μπαίνουν στο ψυγείο και μένουν εκεί... τρώμε από κανένα αλλά τα τελευταία συνήθως καταλήγουν στον κάδο απορριμάτων..
Ας κλείσουμε το τριήμερο αφήνοντας τη μουσική να παίξει δυνατά και την υπέροχη μπάσα φωνή του Barry White να μας χαλαρώσει..
Αυτή την Κυριακή, 26 Απριλίου, η μέρα μας μπορεί να ξεκινήσει νωρίς. Ένα δυναμωτικό πρωινό, ένα ευχάριστο τραγούδι, πρόχειρα ρούχα, καπέλο και γυαλιά ηλίου και βουρ... βγαίνουμε από το σπιτι.
Πού πηγαίνουμε;
- Χάρτινες μπάλες είχαμε (είχαν ξεμείνει από το στολισμό του γάμου)
- χαρτόνι βρίσκεις εύκολα,
- το ίδιο και κορδέλες,
- κόλλα για το χαρτόνι και ψαλίδι για σχέδια έχει η μητέρα στα καλλιτεχνικά της,
- συρραπτικό και διακορευτής υπάρχουν στο γραφείο του σπιτιού
- πετονιά έχει πάντα ο ψαράς της οικογένειας,
- κολλητική ταινία διπλής όψης υπάρχει στην εργαλειοθήκη του σπιτιού
Άρα τα υλικά είναι όλα διαθέσιμα και η εργασία αρχίζει...
Κάθε φορά που περπατάω στο δρόμο είτε βρίσκομαι σε μια γνώριμη πόλη, είτε περιπλανιέμαι σε κάποια για πρώτη φορά, ένα από τα πράγματα που μου τραβάνε την προσοχή είναι η τέχνη του δρόμου. Εκτός όμως από από τους καλλιτέχνες του δρόμου, τους οποίους αγαπώ και πάντα με συντροφεύουν ευχάριστα στις βόλτες μου, παρατηρώ και τα δεκάδες γκράφιτι που ανάλογα με το τι αναπαριστούν και με το πού βρίσκονται μπορούν να αλλάζουν εντελώς την εικόνα των δρόμων, των κτιρίων ή και ολόκληρης της πόλης, άλλοτε θετικά, άλλοτε αρνητικά.
Για να μη σβήσει το χαμόγελο από τα παιδικά πρόσωπα, η μουσική σκηνή Αυλαία διαθέτει το χώρο της για δύο μεγάλες συναυλίες σήμερα και αύριο για να ενισχύσουν οικονομικά το «Το Χαμόγελο του Παιδιού».
Ήρθε η ώρα να φροντίσω τα λουλούδια όπως πρέπει..
