Καλή Χρονιά!
Στην υγειά μας και Καλή Χρονιά!!
Ό,τι καλύτερο για το 2013! Να είναι μια χρονιά γεμάτη μόνο με ο,τι μας αρέσει!
Στην υγειά μας και Καλή Χρονιά!!
Ό,τι καλύτερο για το 2013! Να είναι μια χρονιά γεμάτη μόνο με ο,τι μας αρέσει!

Είναι Παρασκευή, νιώθουμε καλά και χαμογελάμε! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη μέρα μας με jazz διάθεση και τη μοναδική Nina Simone να μας τραγουδάει..
Κάτι όμορφο για να κλείσουμε την ημέρα μας όπως την ξεκινήσαμε, μουσικά! Γιατί είπαμε η μουσική δεν είναι ποτέ αρκετή!
Αφού κάναμε τη νυχτερινή μας βόλτα και στην Πράγα, μπορούμε να επιστρέψουμε στη Βουδαπέστη για να πάρουμε μια γεύση από την εικόνα της πόλης και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έτσι για να μη δίνουμε την εντύπωση ότι μας αρέσουν μόνο τα "νυχτοπερπατήματα"..
Ήρθε η ώρα να σας γράψω για την καλοκαιρινή μας περιπλάνηση. Η αλήθεια είναι πως νιώθω ευτυχής που σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς κατάφερα να πραγματοποιήσω αυτή την Κυκλαδοβόλτα. Με "έτρωγε" απ΄τα φοιτητικά χρόνια θα 'λεγα. Δύσκολοι οι καιροί τότε, αλλά και σήμερα ακόμη δυσκολότεροι.
Το κομμάτι αυτό όποτε το ακούω μου φτιάχνει τη διάθεση! Με κάνει να θέλω να ανεβάσω την ένταση και να αρχίσω να τραγουδάω μαζί με τους δύο ερμηνευτές του..
Ενδυματολογική πρόταση για στιλάτες ποδηλατικές βόλτες από την αγαπημένη μας style blogger Blair Eadie.
Ας βάλουμε μια άνω τελεία σε ό,τι μας απασχόλησε σήμερα κι ας χαλαρώσουμε. Η Νατάσσα Μποφίλιου μπορεί να μας βοηθήσει σε αυτό.
Αυτά τα ζωάκια μας έγιναν ανάρπαστα στο πάρτι του Φίλιππου! Είναι από τις κλασικές συνταγές της οικογένειας που τελευταία άρχισαν λίγο να αλλάζουν για να προσαρμοστούν σε πιο πολλά γούστα, κυρίως παιδικά.
Κι έτσι από εκεί που ήταν τα παραδοσιακά νηστίσιμα κουλουράκια κανέλας που έκανε η μαμά μου πάντα ως μικρές πλεξουδίτσες, περνώντας από πολλές δοκμασίες με κουπάτ, έγιναν αστεράκια, φεγγαράκια, δεντράκια και άλλα πολλά, και κατέληξαν να γίνουν ζωάκια σε δυο νέες εκδοχές, βανίλια και κακάο.
Να τα πάλι τα δύο χρώματα που σας έλεγα πριν λίγες μέρες.. εμφανίστηκαν μπροστά μου έτσι ξαφνικά στο Pinterest και φυσικά τράβηξαν την προσοχή μου.
Το σπίτι ξεστολίστηκε, τα χριστουγεννιάτικα μαζεύτηκαν και βρήκαν και πάλι τη θέση τους στο πατάρι, η προσμονή για τον ερχομό των εορτών έχει γίνει πια μια ανάμνηση, όπως και οι ατελείωτες στιγμές με φίλους εντός και εκτός σπιτιού. Τα γλυκά μόνο μένει να τελειώσουν, γιατί κουραμπιέδες, μελομακάρονα και σοκολατόπιτες μας... ταλαιπωρούν ακόμα. Ε τι... να τα αφήσουμε να χαλάσουν; Να τα πετάξουμε; Κρίμα είναι!
Διασχίζοντας τους δρόμους στον Βροντάδο σε περιμένουν ευχάριστες εκπλήξεις, όπως αυτό το ερειπωμένο σπίτι που το έχουν σχεδόν καλύψει τα φυτά!
Ξύλα παραλίας και κοχύλια δεμένα με σπάγγο μπορούν να αποτελέσουν το νέο στοιχείο διακόσμησης του σπιτιού. Και εκτός από διακοσμητικό για την καλοκαιρινή μορφή του σπιτιού ή του μπαλκονιού, μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν και μια διαφορετική μορφή κρεμαστών μελωδών.
Όνειρα βλέπουμε. Όνειρα κάνουμε. Μόνοι μας. Με τον άνθρωπό μας. Με τους φίλους μας. Για εμάς. Για τα παιδιά μας. Για τις σχέσεις μας. Για το παρόν και για το μέλλον. Ονειρευόμαστε γλυκά ή εφιαλτικά. Κάποια γίνονται πραγματικότητα, κάποια όχι. Κάποια μας στέλνουν μηνύματα, κάποια όχι. Κάποια είναι κομμάτι του ύπνου μας και κάποια όχι. Και σκέφτομαι γιατί να αποκαλούμε όνειρα τα μεν, όνειρα και τα δε.
Κλείνουμε την ημέρα μας με ροκ διάθεση.. αφήνοντας τον Bryan Adams να μας ταξιδέψει στο καλοκαίρι του '69..
Αυτές οι κολοκύθες ήταν παρατημένες και κατασκονισμένες σε ένα ξεχασμένο ράφι στο μανάβικο της γειτονιάς, ποιος ξέρει για πόσο καιρό;
Ακούγοντας την Παρασκευή το "She" του Elvis Costello ήρθαν αυτομάτως στο μυαλό μου σκηνές από την ταινία "Μια βραδιά στο Notting Hill". Παράλληλα όμως ανακάλεσα και εικόνες από τις βόλτες μας σε αυτή την περιοχή του Λονδίνου σχεδόν δύο χρόνια πριν.
Οι φίλοι μας ξέρουν ότι μας αρέσουν οι εύκολες και γρήγορες συνταγές. Γι αυτό και όταν ανακαλύπτουν νέες ιδέες για κουζινοπειραματισμούς μας σκέφτονται.. Και όταν οι συνταγές τους οδηγούν σε ονειρεμένες γεύσεις μας στέλνουν ανταπόκριση! Μηλοπιτάκια λαχταριστά σε συνταγή του Βασίλη Καλλίδη και εκτέλεση πολυτάλαντης φίλης!
Είμαι κόρη! Μοναχοκόρη! Μοναχοπαίδι! Αυτόματα ο τελευταίος χαρακτηρισμός προκαλεί σε όλους τη σκέψη «Κρίμα στη μάνα που σε κουβάλησε και έμεινε μόνη της γιατί σίγουρα εσύ έκανες κόμμα με τον πατέρα σου!».