Ακάκιε, τα μακαρόνια να 'ναι φρέσκα!
Το ενδιαφέρον με τα ζυμαρικά είναι ότι είναι ένα φαγητό πολυδιάστατο: μπορούμε να τα γευτούμε σε διάφορες μορφές, κοντά ή επιμήκη, πλατιά ή ψιλά, βιδωτά, φιογκάκια, ακόμα και πουγκάκια γεμιστά με τυριά ή κρέας.
Μπορούμε να τα βράσουμε ή να τα μαγειρέψουμε στο φούρνο κι αν υπολογίσουμε και τα διαφορετικά είδη σάλτσας, με τα οποία μπορούμε να τα συνοδεύσουμε, αντιλαμβανόμαστε ότι προκύπτουν αμέτρητοι συνδυασμοί που καλύπτουν όλα τα γούστα.
Πριν λίγες μέρες λοιπόν, με την αγαπητή ξαδέρφη βάλαμε τις σούπερ ποδιές μας, μπήκαμε στην κουζίνα και λαμβάνοντας υπόψη τις οδηγίες του κ. Σκαρμούτσου είπαμε να το παίξουμε Master chef. Δεν είμαι σίγουρη αν μαγειρεύαμε παίζοντας ή αν παίζαμε μαγειρεύοντας, πάντως καταφέραμε να φτιάξουμε τα πιο φρέσκα και πιο νόστιμα σπιτικά fettuccine που έχουμε φάει ποτέ!
Φυσικά πριν αναλάβουμε δράση, πέρα από τις οδηγίες του κ.Σκαρμουτσου συμβουλευτήκαμε τα βιβλία που είχα στη βιβλιοθήκη μου σχετικά με τη δημιουργία φρέσκων ζυμαρικών, με συνταγές για σάλτες αλλά και με ιταλικές συνταγές για pasta.
Για να φτιάξουμε ζύμη για 2 κανονικές μερίδες χρειαστήκαμε:
- 400 γρ. αλεύρι
- 4 αυγά
- μηχανή φύλλου - απαραίτητο εργαλείο και για το άνοιγμα του φύλλου αλλά και για τη δημιουργία διασκεδαστικής ατμόσφαιρας.
Ξεκινάμε λοιπόν με την προετοιμασία της βασικής ζύμης, αφού σημειώσουμε ότι για κάθε 100 γρ. αλεύρι απαιτείται και 1 αυγό:
- Σε μια καθαρή επιφάνεια βάζουμε το αλεύρι ανοίγοντας μια τρύπα στη μέση όπου ρίχνουμε τα αυγά.
- Στη συνέχεια με ένα πιρούνι χτυπάμε τα αυγά απαλά και ενσωματώνουμε το αλεύρι από πλάι.
- Ανακατεύουμε τα συστατικά ώσπου να αποκτήσουμε μια ομοιογενή ζύμη. Στο σημείο αυτό, αρχίζουμε το ζύμωμα με την παλάμη του χεριού σε μια επιφάνεια όπου έχουμε ρίξει λίγο αλεύρι. (Αν η ζύμη είναι λίγο στεγνή ή τρίβεται προσθέτουμε λίγο χλιαρό νερό).
- Όταν η ζύμη φτάσει στην επιθυμητή σύσταση, σχηματίζουμε μια μπάλα, την τυλίγουμε σε μία μεμβράνη και την αφήνουμε για περίπου 30 λεπτά να ξεκουραστεί (αν έχουμε χρόνο, μπορούμε να την αφήσουμε περισσότερη ώρα).
- Κατόπιν, περνάμε τη ζύμη από τους κυλίνδρους της μηχανής ζυμαρικών αρκετές φορές μέχρι να φτάσει στο πάχος που θέλουμε.
- Σειρά έχει το εξάρτημα κοπής για fettuccine που κόβει τη ζύμη σε λωρίδες.
- Τέλος, άπλωμα των ζυμαρικών στην ειδική βάση (ή σε μια μεγάλη επιφάνεια) για να στεγνώσουν. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία οι πρώτες απόπειρες (δεξιά) δεν ήταν το ίδιο πετυχημένες με τις τελευτείες (αριστερά). Τι σου κάνει η εμπειρία και λίγο παραπάνω αλέυρι!
- Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία παρασκευής, βράζουμε τα ζυμαρικά μας με αλατισμένο νερό για 4-5 λεπτά και είναι έτοιμα να τα απολαύσουμε με τη σάλτσα της αρεσκείας μας. Εμείς είχαμε την τύχη να έχουμε στη διάθεσή μας τη χειροποιήτη σάλτα ντομάτας που δημιούργησε η μητέρα μιας φίλης, έτσι το γεύμα μας ήταν 100% σπιτικό (με εξαίρεση φυσικά τη γραβιέρα).
Σημείωση: Κι επειδή αλεύρι και αυγά έχουμε όλοι, μηχανή φύλλου όμως μόνο όσοι έχουμε καλούς φίλους να μας τη δωρίσουν, δε σημαίνει ότι οι υπόλοιποι στερούνται τα φρέσκα ζυμαρικά Όσοι δε διαθέτουν τη μηχανή, απλώς χρειάζεται να γυμνάσουν τα καλά τους τα χεράκια και να έχουν υπομονή για να ανοίξουν το φύλλο μόνοι τους. Το Σαββατοκύριακο που μας έρχεται είναι ό,τι πρέπει για τέτοιου τύπου δημιουργικούς πειραματισμούς.
Καλή επιτυχία!
