Αυτές τις μέρες που θα κάνουμε τις βόλτες μας εν όψει των Χριστουγεννιάτικων αγορών, σίγουρα θα συναντήσουμε στο δρόμο μας ένα φαρμακείο. Είναι λοιπόν ευκαιρία να το επισκεφθούμε και να πάρουμε ένα κουτί "Παστίλιες για τον πόνο του άλλου", συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη δράση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα σε όλο τον κόσμο.

Καφεδάκι θα πιούμε σήμερα; Ας μπούμε στο κλίμα μουσικά με αέρα Θεσσαλονίκης...

Μια γλυκιά διασκευή του αγαπημένου μας Diamonds της Rihanna από μια 17χρονη μουσικό, τραγουδίστρια και τραγουδοποιό από την Πάτρα. Το όνομα αυτής Βασιλική Μουρίκη.

Το μαύρο χρώμα είναι πάντα μια καλή βάση για οποιαδήποτε εμφάνισή μας. Κάθε φορά λοιπόν που αναρωτιόμαστε τι να φορέσουμε, η πιο ασφαλής επιλογή είναι τα αγαπημένα μας μαύρα βασικά κομμάτια, που δεν είναι άλλα από το μαύρο παντελόνι και το μαύρο πουλόβερ.

Ο Μύλος των Ξωτικών ανοίγει τις πύλες του και ξεκινά τη λειτουργία του σήμερα, 29 Νοεμβρίου 2013, ξετυλίγοντας ένα υπέροχο χριστουγεννιάτικο παραμύθι για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Ένα παλιό ποτιστήρι, μερικά φρέσκα ή αποξηραμένα λουλούδια, φυσικά σαν τα φρέσκα δεν έχει.., λίγη πρασινάδα, μια ωραία κορδέλα και λίγα διακοσμητικά πασχαλινά αυγά μπορούν να αποτελέσουν μια πολύ ενδιαφέρουσα σύνθεση και να κρεμαστούν στην εξώπορτα, σε ένα δωμάτιο, στον τοίχο του μπαλκονιού ή στην ιδανική περίπτωση που διαθέτουμε αυλή θα μπορούσαν να διακοσμούν το χώρο εκεί.

Σήμερα επιστρέφουμε από τη νοητή μας βόλτα στο Μιλάνο της Ιταλίας και μένουμε Ελλάδα... Αρκεί να μη μένουμε στο σπίτι :)

"Όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ", έτσι δε λένε; Αντιστοίχως λοιπόν, αφού φέτος τα χιόνα δεν ήρθαν σε εμάς, ή έστω ήρθαν με το σταγονόμετρο, πήγαμε εμείς στα χιόνια.

Μια και σήμερα μας ξύπνησε ευχάριστα το καλοκαιρινό αεράκι, ας ακούσουμε τη Madeleine Peyroux να μας τραγουδά για αυτό..

Το πρωινό σύμφωνα με τους ειδικούς της διατροφής είναι ή έστω πρέπει να είναι το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας, κατά το οποίο πρέπει να λαμβάνουμε την απαραίτητη ενέργεια και πολλά θρεπτικά συστατικά για να αντιμετωπίζουμε τις μετέπειτα υποχρεώσεις μας. Μάλιστα όταν τρώμε καλό πρωινό είναι πιο πιθανό να έχουμε πιο ισορροπημένα γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας και έτσι να διατηρούμε ένα φυσιολογικό βάρος αποφεύγοντας τα τσιμπολογήματα. 

Τρεις νέες εμφανίσεις που ξεχωρίσαμε στο pinterest για τις πρώτες ημέρες της εβδομάδας που ξεκινά αύριο.

Σπιτικά τυρόψωμα εύκολα, γρήγορα και νόστιμα, τραγανά απέξω, αφράτα από μέσα.

Μπορεί να θεωρούμε πως όσο περνούν οι μέρες ο χειμώνας σιγά σιγά μας αποχαιρετά αλλά οι καιρικές συνθήκες έχουν άλλη άποψη. Οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές, ο χιονιάς μας επισκέφθηκε και πάλι και εμείς ντυνόμαστε σαν τα κρεμμύδια κάθε φορά που ξεπορτίζουμε.

Με αυτό ακριβώς το θέμα θα ασχοληθούμε σήμερα. Βουρ για κρεμμυδοντυσίματα!

Ας κλείσουμε με την ημέρα μας με τη γλυκιά αυτή διασκευή του "Dream a Little Dream of Me" από τον Vassiliko..

Τι θα λέγατε να κάνουμε μια έρευνα στην κουζίνα της γιαγιάς;

Γιατί ταιριάζει με τη διάθεση της σημερινής Κυριακής...και όχι μόνο!

Τώρα που φθινοπωριάζει και τα φουλάρια θα ενταχθούν πάλι δυναμικά στις καθημερινές μας εμφανίσεις...

Καρέκλες παλιές, μεταλλικές, σκουριασμένες μα τόσο γερές... Δεν ήταν δυνατό να είναι όλα τόσο περιποιημένα και αυτές οι καρέκλες του σκηνοθέτη να μου χαλάνε την αισθητική. Μια απόφαση ήταν και ή θα πήγαιναν στα σκουπίδια ή για συντήρηση και επειδή μου φάνηκε κρίμα - είχαν και μεγάλη ιστορία, όπως επίσης και ηλικία-, επέλεξα το δεύτερο.

Ήταν ένας καυτός Ιούλης όταν βρέθηκα για πρώτη και τελευταία δυστυχώς φορά στη Ζυρίχη. Σε έναν κατεξοχήν χειμερινό προορισμό δηλαδή όπου φαντάζεται κανείς χιόνια, Άλπεις, ζεστή σοκολάτα, ρολόγια, Χάιντι και τα συναφή. Πάντα έβρισκα συναρπαστικό το να βρεθείς σε ένα μέρος, στο οποίο έχει αποδοθεί μια πολύ συγκεκριμένη ταυτότητα, τη "λάθος" εποχή, για παράδειγμα στο Σαρακήνικο της Μήλου το χειμώνα, ή σε ένα χιονοδρομικό πχ. στη Βασιλίτσα το καλοκαίρι, είναι αυτή η γοητεία των αντιθέσεων. Δε φανταζόμουν όμως ποτέ ότι η Ζυρίχη θα με εκπλήξει έτσι.

Πολλά coffee tables βλέπω και μ' αρέσουν κι αν έπρεπε να διαλέξω δεν ξέρω τι θα έκανα. Καταλήγω ότι το θέλω λιτό και όχι πολύ μεγάλο, να μην "μπουκώνει" ο χώρος. Σίγουρα πάντως η επιλογή του coffee table είναι καθοριστική για την τελική εικόνα του σαλονιού. Γι' αυτό και είναι ένα θέμα που απαιτεί προσοχή κατά την επιλογή του, ειδικά αν έχεις σκοπό να αφιερώσεις ένα όχι και τόσο αμελητέο ποσό για την αγορά ή την κατασκευή του.

Και μιλάω εκ πείρας. Πριν κάποια χρόνια μαζί με τα υπόλοιπα έπιπλα του σαλονιού (μέγα λάθος που τα διαλέξαμε όλα μαζί, είναι πολύ ταιριαστά!), διαλέξαμε κι ένα τραπέζι που εξακολουθεί να μου αρέσει πολύ και να ταιριάζει στο σαλόνι μας και έχει και αποθηκευτικό χώρο από κάτω και έχει και ροδάκια για πιο εύκολη μεταφορά... και η τιμή του ήταν τσουχτερή... αλλά σήμερα σίγουρα δε θα το διάλεγα. Κάπως μεγάλο μου φαίνεται και παρά την απίστευτη πρακτικότητά του, νομίζω πως κλείνει λίγο τον χώρο.

Τι θα διάλεγα όμως; Και τι θα διαλέξω όταν (αν ποτέ) έρθει η ώρα της αντικατάστασης;

Παρακάτω ξεχώρισα κάποιες επιλογές που μου τράβηξαν την προσοχή με την πρώτη ματιά!

Ήρθε πάλι ο καιρός να αγοράσουμε ή να ετοιμάσουμε τα δώρα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Είναι η στιγμή που πολλοί αγαπάμε, να ψάχνουμε, να βρίσκουμε πρωτότυπες ιδέες για δώρα στους αγαπημένους μας ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους. Ωστόσο, για πολλούς είναι και ένας μικρός γλυκός μπελάς. Τι να βρούμε πάλι να πάρουμε, που να μην το έχουμε ξαναπάρει, να είναι εντός του διαθέσιμου προϋπολογισμού και να αρέσει στον παραλήπτη;

Όταν σε ένα σπίτι υπάρχουν παιδιά, είναι σαν το πνεύμα των Χριστουγέννων να γίνεται πιο δυνατό. Η θαλπωρή, η ζεστασιά, το ντεκόρ, όλα παίρνουν άλλη διάσταση. Νιώθεις πως τις μέρες αυτές η οικογένεια έρχεται πιο κοντά, περνάει περισσότερο χρόνο μαζί, δένεται περισσότερο...

Η ύπαρξη των παιδιών δίνει στις γιορτές άλλη διάσταση. Προφανώς, επειδή δεν ψάχνεις πού θα πας, πού θα βγεις, αν θα ξενυχτήσεις, πού θα κάνεις ρεβεγιόν, αλλά πώς θα στολίσεις, τι δώρο θα κάνεις στα παιδιά που θα τους ξετρελάνει, τι κουλουράκια θα κάνεις και τι μελομακάρονα, αν θα τους πας σε κάποιο χριστουγεννιάτικο χωριό, πώς θα πουν τα κάλαντα, πώς θα στολίσεις το δωμάτιό τους...

Το κρασί του καλοκαιριού μας αρέσει να το πίνουμε και να το ... ακούμε. Και μετά την ερμηνεία του γνωστού τραγουδιού από τη Nancy Sinatra και τον Lee Hazlewood, ήρθε η ώρα να το ακούσουμε και στην τελευταία του εκδοχή.