Σάλτσμπουργκ: Σαν παλιά καρτ ποστάλ
- Κατηγορία Ταξιδεύω
Σάλτσμπουργκ, Αυστρία
Σάλτσμπουργκ, Αυστρία
Ταξιδεύεις στην ΠΑΘΕ και έφτασες κοντά στη Στυλίδα; Νιώθεις λίγο κουρασμένος και θέλεις ένα καφεδάκι να ξεκουραστείς και να συνεχίσεις το ταξίδι σου; Έχεις χρόνο στη διάθεσή σου και για μπάνιο;
Η Σαντορίνη, το πιο ιδιαίτερο, το πιο χαρακτηριστικό νησί της Ελλάδας, λόγω της ηφαιστειογενούς της προέλευσης και της απαράμιλλης ομορφιάς της, μαγεύει κάθε επισκέπτη και κερδίζει το ενδιαφέρον κάθε φωτογράφου. Είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς διακοπών για πολύ μεγάλη μερίδα τουριστών. Τα γραφικά σοκάκια, η Καλντέρα, η πανέμορφη Οία, το υπέροχο ηλιοβασίλεμα δημιουργούν εικόνες και αναμνήσεις που μένουν ανεξίτηλες στο μυαλό των περισσότερων επισκεπτών.
Συνδυάζει όσα τόσο μας αρέσουν! Βιβλία, παλιές καρέκλες και την αγαπημένη μου υδρόγειο σφαίρα ως διακοσμητικό στοιχείο του χώρου.
Μερικά πράγματα πρέπει να τα λέμε και να τα ξαναλέμε για να τα ακούμε και να τα ξανακούμε, με σκοπό να τα εμπεδώσουμε και να τα κάνουμε τρόπο ζωής.

Ως παιδιά κάνατε καραβάκια;
Ίσως ήταν ένα από τα πρώτα έργα τέχνης που κάναμε με χαρτί ή που μας τα έκαναν οι μεγάλοι και κοιτούσαμε με το στόμα ανοιχτό!
Για διαφορετικές γλάστρες έχουμε μιλήσει κι άλλες φορές. Οι επιλογές είναι πολλές αν σκεφτούμε μερικά αντικείμενα αλλιώς.
Το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο της maresei-παρέας για φέτος στολίστηκε λίγο πριν μπει ο Δεκέμβριος. Βασικοί "στολιστές" (christmastreestas) ήταν τέσσερα παιδικά χεράκια, τουλάχιστον στα κλαδιά που έφταναν. Λίγο έβαζαν στολίδια, λίγο έβγαζαν στολίδια, λίγο έπαιζαν με τα στολίδια... Το δέντρο πάντως στολίστηκε.
Μερικές φωτογραφίες κατά τη διαδικασία του στολισμού μας φέρνουν λίγο πιο κοντά στις προσεχείς γιορτές.
Ας κλείσουμε την ημέρα μας με τον μοναδικό Robbie να μας ταξιδεύει σε έναν τόπο κάπου πέρα από τη θάλασσα..
Το ενδιαφέρον με τα ζυμαρικά είναι ότι είναι ένα φαγητό πολυδιάστατο: μπορούμε να τα γευτούμε σε διάφορες μορφές, κοντά ή επιμήκη, πλατιά ή ψιλά, βιδωτά, φιογκάκια, ακόμα και πουγκάκια γεμιστά με τυριά ή κρέας.
Σήμερα, 22 Σεπτεμβρίου 2013, γιορτάζουμε παγκοσμίως την ημέρα χωρίς αυτοκίνητο. Στο πλαίσιο της ημέρας λοιπόν διοργανώνεται πληθώρα εκδηλώσεων σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Τελευταίος μήνας του χρόνου και μια μόνο ανάσα πριν τα Χριστούγεννα. Οι γιορτινές δημιουργίες συνεχίζονται. Και δεν ξέρω αν χαίρομαι πιο πολύ εγώ ή ο Φίλιππος. Η απάντηση νομίζω πως είναι προφανής.Ο Φίλιππος ενδεχομένως θα μπορούσε να αρκεστεί στο παιχνίδι με τα τουβλάκια και τη ζωγραφική του και να είναι πολύ ικανοποιημένος. Εγώ πάλι όχι.
Η σιωπή των ανθρώπων
-όταν πέφτει το βράδυ-
Σαν ανήσυχο «γεια σου»
Σαν απίστευτο όχι
Σαν μετέωρο χάδι.
Μια πλανόδια λύπη
-όταν πέφτει το βράδυ-
Μια δεκάρα στο δρόμο
Σαν ευχή ξεχασμένη
Στ' ουρανού το πηγάδι.
Αν και προοριζόταν πάλι για γενέθλια αυτή τη φορά η μπισκοτότουρτα δεν έγινε τούρτα υπερπαραγωγή. Σπιτική, χειροποίητη, νόστιμη, με μπανάνα αντί για φράουλες, τιμήθηκε δεόντως από τους "δοκιμαστές".
Και είναι γεγονός ότι εκτός από νόστιμη είναι πολύ γρήγορη, πολύ εύκολη, πολύ οικονομική. Μια δοκιμή θα σας πείσει!
Μπανάνα, πραλίνα φουντουκιού και ψιλοκομμένα φουντούκια: Ένας συνδυασμός τόσος νόστιμος, τόσο λαχταριστός!
Παραλία.. ομπρέλα.. ξαπλώστρα.. ψάθες.. μουσική.. καφές.. ρακέτες.. beach βόλεϊ.. κολύμπι.. θαλάσσια σπορ.. βιβλία.. εφημερίδες.. περιοδικά..
Μαγικές λέξεις! Ονειρικές στιγμές! Πολυπόθητες ειδικά μετά τις ζέστες των τελευταίων ημερών.
Ευτυχώς η μέρα μας ξεκίνησε με ήλιο και φθινοπωρινές θερμοκρασίες που αναμένεται να ανέβουν όσο μεσημεριάζει!
Ευκαιρία για μια μοναδική Παρασκευή!
Και αφού φτιάξετε μερικά από τα χειροποίητα αξεσουάρ που είδαμε νωρίτερα, μπορείτε να ολοκληρώσετε τη διακόσμηση του γραφείου σας με έναν διαφορετικό πίνακα ανακοινώσεων..ή διαθέσεων..
Κάθε χρόνο βάφουμε αυγά.. βάψαμε και φέτος, κάθε χρόνο τσουγκρίζουμε και τρώμε αυγά μετά την Ανάσταση, τρώμε και στο πασχαλινό τραπέζι, θα φάμε και φέτος... και μετά κανείς δεν τιμάει τα υπόλοιπα βαμμένα αυγά.. Μένουν στη γυάλα, πάνω στο τραπέζι, περνάνε οι μέρες, μπαίνουν στο ψυγείο και μένουν εκεί... τρώμε από κανένα αλλά τα τελευταία συνήθως καταλήγουν στον κάδο απορριμάτων..
Και επιστρέψαμε... Εξάλλου όσες φορές και να επισκεφτώ τα Λουτρά Πόζαρ δεν τα χορταίνω. Ο συνδυασμός του φυσικού περιβάλλοντος με τις ιαματικές πηγές με κάνουν να νιώθω πως βρίσκομαι σε έναν παραδεισένιο τόπο.
Άλλη μια περιπλάνηση στο όμορφα ελληνικά βουνά ξεκινά. Ανάβαση στον Αηλιά Πενταλόφου, στο Βόιο Κοζάνης.