Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Είναι κάποιες στιγμές που το μόνο που θες είναι να απομονωθείς από το θόρυβο και την ένταση της πόλης, να βρεθείς στην εξοχή, σε ένα μέρος με θέα, να ακούς μόνο τους ήχους της φύσης, να έχεις ένα ποτήρι κρασί κι ένα καλό βιβλίο.. Και αν μπορείς να αγναντεύεις ένα όμορφο τοπίο μπροστά σου, τότε το όνειρο εκπληρώνεται και το απόγευμα, εκεί λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, μπορεί να σου δημιουργήσει τα πιο υπέροχα αισθήματα ξενοιασιάς, αγαλλίασης, ευτυχίας..
Τότε είναι που ξεφεύγεις τελείως, θέλεις ο χρόνος να σταματήσει.. γεμίζεις μπαταρίες και αντλείς δύναμη για την τρελή καθημερινότητα με τους έντονους ρυθμούς.. Εκεί αντιλαμβάνεσαι πόσα υπέροχα μέρη υπάρχουν, ακόμα και 30 λεπτά μακριά από το κέντρο της πόλης και πόσο περίεργοι είμαστε οι άνθρωποι που θέλουμε να ζούμε στην ένταση, στο κέντρο, στη βαβούρα, στις πυκνοκατοικημένες μας τσιμεντουπόλεις. Εκεί είναι που υπόσχεσαι ότι θα κάνεις πιο συχνές αποδράσεις, θα έρχεσαι πιο τακτικά σε άμεση επαφή με τη φύση, με την υπέροχη θέα, με τη φυσική μελωδία του αέρα, των πουλιών, των θροϊσμάτων των φύλλων..
Φωτογραφία: tumblr
