Ακόμα και ένα μεταλλικό φαράσι μπορούμε να το δούμε αλλιώς με λίγη φαντασία. Πώς αλλιώς;

Σίγουρα δεν μπορείς να φας μόνο έναν. Σίγουρα δε χρειάζεται να περιμένεις να βρεθείς σε ταβέρνα για να φας κολοκυθοκεφτέδες! Σίγουρα είναι ο ιδανικός τσιπουρο-ουζο-μεζές. Σίγουρα είναι εξαιρετικό ορεκτικό... κάπως έτσι το τρώμε εμείς σχεδόν μια φορά την εβδομάδα. Σίγουρα αν τους φτιάξετε μία φορά, θα τους ξαναφτιάξετε και άλλες.. πολλές..

Δειλά δειλά, μετά τα τζιντζερομπισκότα, ξεκίνησα τις πρώτες χριστουγεννιάτικες δημιουργίες για φέτος. Ίσως είναι λίγο νωρίς αλλά ήθελα να δω τι διαφορετικό μπορώ να κάνω, να ετοιμάσω καρτούλες και μικρά διακοσμητικά στο πνεύμα των γιορτών αξιοποιώντας κορδέλες, χριστουγεννιάτικα στοιχεία και διάφορα άλλα μικροαντικείμενα.

Καιρό είχα να πέσω πάνω σε μια εικόνα που θα με κάνει τόσο αυθόρμητα να χαμογελάσω. Προφανώς μου έφερε τα κατάλληλα άτομα στο νου, αυτά τα άτομα που με κάνουν να χομογελάω.

Πολλά μπράβο στην Κατερίνα Ντούσκα! Η οποία σίγουρα είναι "One in a Million".

Είτε στον προφορικό είτε στον γραπτό λόγο κάποια λάθη τα κάνουμε. Όλοι μας ή έστω σχεδόν όλοι. Κάποια από τα λάθη προφανώς κάνουμε και εμείς και να μας συγχωρείτε! Προσπαθούμε πάντα να μιλάμε και να γράφουμε σωστά, θα θέλαμε να είμαστε αλάνθαστοι αλλά άνθρωποι είμαστε, όλο και κάποια λάθη θα κάνουμε είτε στην ορθογραφία είτε στη γραμματική είτε στη σύνταξη είτε στην έκφραση. 

Πολύ μας αρέσει η νέα τόσο διαφορετική δουλειά της Monika. Ανεβάστε την ένταση, πατήστε play και ελάτε να απολαύσουμε παρέα το "Secret in the dark".

Ακόμη ένα χαριτωμένο κομμάτι από τους αγαπημένους Leftover Cuties.. για να ξεκινήσουμε την ημέρα μας χαμογελώντας..

Ένα αγαπημένο κομμάτι με ένα κινηματογραφικό video clip.

Κι ενώ ενόψει καλοκαιριού θα περίμενε κανείς παύση εργασιών στην κουζίνα, κατά έναν περίεργο λόγο οι κουτάλες έχουν πάρει φωτιά, οι πειραματισμοί είναι συχνοί και τα γλυκά δε λείπουν ποτέ από το μενού! Πολύ περισσότερο τα cupcakes. 

Ταξιδεύοντας ή έστω κάνοντας μια βόλτα με το αυτοκίνητο την ώρα που ο ήλιος δύει, βλέποντας έξω χωράφια με ανθισμένους ηλίανθους... Αγαπημένη στιγμή!

Πότε πέρασαν τα χρόνια; Πότε έγινε ο μεγάλος αδερφός; Πότε έγινε αντρούλης; Που βέβαια δε θέλει να τρώει μόνος του και θέλει πιο πολλές αγκαλιές από ποτέ. Που είναι ο λατρεμένος όλων μας και μας παίρνει κάθε μέρα τα μυαλά όλο και περισσότερο... Δεν προλαβαίνω να σημειώνω ατάκες.

Έκλεισε τα 3! Και φυσικά κάναμε πάρτι! Το περίμενε πως και πως άλλωστε!

Η φίλη Μπέσσυ ξαναχτυπά για άλλη μια φορά με λαχταριστά σταφιδόψωμα. Ό,τι φτιάχνεται με ζύμη μας αρέσει πολύ, οπότε ευκαιρία για νέα κουζινομαγειρέματα!

H Χριστουγεννιάτικη μουσική που λέγαμε, έτσι για να μπαίνουμε σιγά σιγά στο κλίμα..

Για να μην αφήνουμε παραπονεμένους και τους άντρες φίλους μας, οι τρεις εμφανίσεις που ξεχωρίσαμε στο Pinterest αυτή τη φορά αφορούν και τα δύο φύλα..

Αυτό το Σαββατοκύριακο αποφασίσαμε να το αφιερώσουμε στα Κύθηρα και να σας ξεναγήσουμε σε αυτά μέσα από τον φωτογραφικό μας φακό.

Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης λίγο πολύ όλοι έχουμε βρεθεί. Έχουμε περπατήσει στους βασικούς της δρόμους, έχουμε διασχίσει τις πλατείες με τις καφετέριες και τις ταβέρνες, όπως την Πλατεία Άθωνος, την Πλατεία Ναυαρίνου, την Πλατεία Αριστοτέλους... Αλλά οι περισσότεροι επικεντρωνόμαστε στον επικείμενο καφέ ή το φαγητό.

Αποσπάσματα από το βιβλίο "Συνδεδεμένοι" των κ.κ. Χρηστάκη & Φόουλερ σχετικά με τη μετάδοση των συναισθημάτων..

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ευτυχείς, όσο οι ίδιοι αποφασίσουν να είναι.

Αβραάμ Λίνκολν, 1809 – 1865, πολιτικός, 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Όσο ο χειμώνας κρατάει γερά, μπορεί οι γάμοι να μην είναι συχνό φαινόμενο αλλά πάντα μετά τις γιορτές ξεκινά η περίοδος της αναζήτησης ειδών γάμου. Μελλοντικές νύφες και κουμπάρες ξεκινούν τις έρευνες για νυφικό, στολισμό, μουσική κτλ κτλ... Είναι μακριά η λίστα...

Υπάρχει κάτι που πάντα είχατε πρόθεση, θέλατε να κάνετε, αλλά απλά... δεν κάνατε;

Ξεκινήσαμε κάπου εκεί στα 18 να πίνουμε το πολύ πολύ μια μπύρα και κανένα ποτήρι κρασί.. Τα άλλα τα πιο βαριά ποτά δε μας άρεσαν και δε μας αρέσουν ακόμα.. Κρασί, λικέρ και παντός τύπου χωνευτικά αλκοολούχα ποτά είναι το στοιχείο μας και κάθε φορά που βγαίνουμε για ποτό συνήθως καταλήγουμε να πίνουμε ένα - δυο ή και περισσότερα ποτήρια κρασί..

Τι κι αν φέτος η άνοιξη μας κάνει τη δύσκολη; Τι κι αν οι βροχές δε λένε να μας ξεχάσουν; Είδαμε δυο μέρες με λίγο καλύτερο καιρό και μια που δεν μπορούσε να μας κρατήσει το σπίτι, αναζητήσαμε μια διαδρομή, μια ορεινή περιπλάνηση, μια κορυφή βουνού, να πάρουμε τη δόση μας... Και κάπως έτσι τέλος Μαρτίου του '15 ανεβήκαμε για άλλη μια φορά στον Μπούρινο.

Και αυτό είναι τρόπος ζωής που χαρακτηρίζει την καθημερινότητά μας.

Βέβαια μπορεί κανείς να ζει χωρίς άγχος, χωρίς πίεση, χωρίς αγωνία για το αύριο και για όσα πρόκειται να έρθουν; Προφανώς και όχι!