Τα πλεκτά της γιαγιάς στο κεφαλάρι του κρεβατιού
Πόση χαρά μπορεί να πάρουν οι γιαγιάδες αν υιοθετήσουμε αυτή την άποψη στο κεφαλάρι του κρεβατιού ή για την ακρίβεια στον τοίχο πάνω από το κεφαλάρι...
Πλεκτές κουρτίνες ή και κουβέρτες από αυτές που οι γιαγιάδες μας με τόσο κόπο έκαναν και έβγαλαν τα μάτια τους. Το ποίημα είναι γνωστό:
Εγώ τα έκανα με τόση αγάπη, έβγαλα τα μάτια μου, εσείς δεν στρώνετε τίποτα... αλλά θα έρθει η ώρα που θα τα στρώσετε και θα θυμάστε τη γιαγιά και θα λέτε "καλά μας έλεγε"....
Ουφ! Ευκαιρία να τα στρώσουμε ή καλύτερα να τα κρεμάσουμε στον τοίχο πάνω από το κρεβάτι. Βέβαια οι απορίες θα πέσουν βροχή: Και γιατί όχι πάνω στο κρεβάτι; Κουβέρτα είναι! Γιατί γιαγιά τα κρεβάτια παλιά ήταν μικρά και αυτή η κουβέρτα δε φτάνει πια να καλύψει ολόκληρο το κρεβάτι. Και γιατί όχι στο παράθυρο; Κουρτίνα είναι! Κρεμάμε κουρτίνες στον τοίχο; Γιατί γιαγιά, δε θέλω τρυπητή κουρτίνα στο παράθυρο. Δε θέλω να με βλέπουν οι γείτονες. Πάνε οι εποχές που η γειτονιά ήταν μια - ας πούμε - οικογένεια... Απαντήσεις που δε θα την ικανοποιήσουν αλλά τουλάχιστον θα δει τα έργα της να παίρνουν θέση στο σπίτι μας. Ε κάτι είναι και αυτό!
Σε κάθε περίπτωση μ' αρέσει αυτή η ιδέα και αν η κρεβατοκάμαρά μου το σήκωνε, πιθανότατα θα την υιοθετούσα!
Υγ. Δείτε και άλλες ιδέες για να αξιοποιήσετε την... προίκα σας!
Φωτογραφία: Pinterest
