Οι μαυροπίνακες και πάλι κοντά μας!

Ο επόμενος μαυροπίνακας ήταν στο δημοτικό σχολείο και αργότερα στο φροντιστήριο Αγγλικών. Αλλά αυτοί ήταν κοινόχρηστοι και εγώ ήθελα και ένα δικό μου. Έτσι ο επόμενoς ήταν στην πλαϊνή επιφάνεια του γραφείου που είχα στο δωμάτιό μου. Όμως και πάλι η χρήση του ήταν χρονικά περιορισμένη μονάχα κατά τις μεσημεριανές ώρες που οι γονείς απολάμβαναν τη σιέστα τους. Βλέπετε η βεβήλωση των επίπλων δεν συμπεριλαμβανόταν στις οικογενειακές συνήθειες..

Αργότερα οι μαυροπίνακες αντικαταστάθηκαν με λευκούς πίνακες με μαρκαδόρους και οι αγαπημένοι "καμβάδες" των παιδικών μου χρόνων έτειναν προς εξάλειψη. Τα τελευταία χρόνια όμως επανήλθαν στο προσκήνιο και αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο σε καφετέριες, εστιατόρια, ταχυφαγεία, ακόμα και στο σπίτι. Και σε αυτό θα εστιάσουμε και εμείς σήμερα. Στους μαυροπίνακες του σπιτιού, που εκτός από παιδικά παιχνίδια μπορούν να αποτελούν και στοιχεία της διακόσμησης, καλύπτοντας μια επιφάνεια του τοίχου ή των επίπλων σε διάφορους χώρους του σπιτιού.

Ας δούμε παρέα τις φωτογραφίες και ας πάρουμε ιδέες για το πώς μπορούμε να έχουμε τον προσωπικό μας μαυροπίνακα στην κουζίνα, το γραφείο ή ακόμα και σε ένα από τα έπιπλα του σαλονιού.

Φωτογραφία: holly-murphy

Φωτογραφία: midnight-dreamss

Φωτογραφία: elegantinterioirdesign via bellemaison23

Και βλέποντας ιδιαίτερα την τελευταία φωτογραφία, αναρωτιέμαι.. Μήπως τελικά δε λέρωνα το έπιπλο του γραφείου μου με τις κιμωλίες; Μήπως ήμουν απλώς μπροστά από την εποχή μου; Μήπως αυτή είναι μια καλή δικαιολογία στην αντίδραση του μπαμπά, σε περίπτωση που διαβάσει αυτή την ανάρτηση και μάθει την παιδική μου αταξία;