Πόσο διαφορετική ιδέα! Πόσο πρωτότυπη! Πόσο μ' αρέσει!
Καρέκλες παλιές, μεταλλικές, σκουριασμένες μα τόσο γερές... Δεν ήταν δυνατό να είναι όλα τόσο περιποιημένα και αυτές οι καρέκλες του σκηνοθέτη να μου χαλάνε την αισθητική. Μια απόφαση ήταν και ή θα πήγαιναν στα σκουπίδια ή για συντήρηση και επειδή μου φάνηκε κρίμα - είχαν και μεγάλη ιστορία, όπως επίσης και ηλικία-, επέλεξα το δεύτερο.
Σπίτια σε επίπεδα.. Σπίτια διώροφα.. Εσωτερική σκάλα.. Γοητευτικά χαρακτηριστικά για κάθε σπίτι. Κρεβατοκάμαρες πάνω, σαλόνι - κουζίνα κάτω, εσωτερική σκάλα και ο τοίχος πλάι της γεμάτος οικογενειακές φωτογραφίες.., ό,τι και να σκεφτώ μ' αρέσει. Τώρα για το αν είναι βολικά ή όχι αυτά τα σπίτια, τι να πω; Όσοι τα έχουν συχνά διαμαρτύρονται ότι αυτό το πάνω-κάτω όλη μέρα, συχνά τους κουράζει. Προσωπικά μ' αρέσουν τα διώροφα σπίτια αλλά φαντάζομαι ότι όσο τα χρόνια περνούν και τα πόδια μπορεί να βαραίνουν, ίσως να μην είναι τόσο ευχάριστο το "ανέβα - κατέβα".
Αν και η άνοιξη τυπικά έφτασε πριν λίγες μέρες, ουσιαστικά μας κάνει κάπως τη δύσκολη και ο καιρός δε λέει να φτιάξει. Βέβαια παράπονο δεν μπορούμε να έχουμε, γιατί ζήσαμε ανοιξιάτικες μέρες μέσα στους προηγούμενους χειμωνιάτικους μήνες αλλά ως γνωστόν, ποτέ δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τον καιρό... Όταν έχει ζέστη μέσα στο καταχείμωνο, το χαιρόμαστε μεν, παραδεχόμενοι δε ότι δεν είναι φυσιολογικό. Κι όταν έχει κρύο, βροχές και χιόνια, πάλι δυσανασχετούμε και λέμε άντε ν' ανοίξει ο καιρός.
Μια παλιά καρέκλα σε μια γωνία, ένα ριχτάρι ριγμένο επάνω της, μια μεγάλη κορνίζα από πίσω, δυο τρία ανθοδοχεία και άλλα τόσα κηροπήγια ή καράφες αριστερά και δεξιά ακουμπισμένα πρόχειρα και μερικά βιβλία συνθέτουν μια ιδιαίτερη γωνιά στο σπίτι. Δεν είναι πολύ όμορφη και πολύ "τυχαία" διακοσμημένη;
Αυτή μπορεί να ήταν μια παλιά λευκή, ίσως και αδιάφορη καρέκλα... μέχρι που βρήκε το μάστορά της.
Είναι γεγονός ότι τα χρώματα μας φτιάχνουν τη διάθεση! Ας μην τα περιορίσουμε λοιπόν μόνο στις εμφανίσεις μας και ας πάρουμε ιδέες για το πως μπορούμε να παίξουμε μαζί τους στο αγαπημένο δωμάτιο του σπιτιού, την τραπεζαρία..
Συνδυάζει όσα τόσο μας αρέσουν! Βιβλία, παλιές καρέκλες και την αγαπημένη μου υδρόγειο σφαίρα ως διακοσμητικό στοιχείο του χώρου.
Θυμάστε ότι τις παλιές καρέκλες δεν τις πετάμε; Είπαμε ότι μπορούμε να τις τρίψουμε, να τις βάψουμε και μετά τη μετάλλαξη να τις βάλουμε στην τραπεζαρία μας... Είπαμε επίσης ότι μπορούν να παίξουν και το ρόλο του κομοδίνου πλάι στο κρεβάτι ή να δημιουργήσουν μια ιδιαίτερη γωνιά στο σπίτι σε vintage εκδοχή.
Ο χώρος του γραφείου στο σπίτι είναι μία από τις αγαπημένες μας γωνιές. Μπορεί να έχουμε ένα ολόκληρο δωμάτιο για τη στέγαση του γραφείου και της βιβλιοθήκης, πράγμα σπάνιο ειδικά όταν στο σπίτι κατοικεί ολόκληρη οικογένεια ή να ενσωματώνουμε το γραφείο σε ένα από τα άλλα δωμάτια του σπιτιού και ιδιαίτερα στο σαλόνι.
Αύριο 31 Ιουλίου 2013 ξεκινά το 35ο river party στο Νεστόριο Καστοριάς. Η εκδήλωση κάθε χρόνο γνωρίζει όλο και μεγαλύτερη επιτυχία και μάλιστα η επιτυχία του 34ου river party ήταν τέτοια που το κατέταξε στη λίστα των 12 σημαντικότερων ευρωπαϊκών φεστιβάλ του "Europe Festival Awards 2012".
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ευτυχείς, όσο οι ίδιοι αποφασίσουν να είναι.
Αβραάμ Λίνκολν, 1809 – 1865, πολιτικός, 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Τώρα που οι θερμοκρασίες πέφτουν κάθε μέρα και περισσότερο, τώρα που ο ήλιος - όταν εμφανίζεται - μας δείχνει τα δόντια του, τώρα που έχουμε ανάγκη να νιώθουμε ζεστές, ήρθε η ώρα να βγάλουμε από το πατάρι της ντουλάπας τα ζεστά μας αξεσουάρ.
Smile! Για μια εβδομάδα γεμάτη χαμόγελα με την παρότρυνση της φίλης μας Μαρίας Λ.
Ένα από τα πιο γευστικά και πιο αγαπημένα γεύματα του καλοκαιριού από τότε που άρχισα να εκτιμώ την αξία των ψαριών είναι τα ψάρια είτε τηγανητά είτε στο φούρνο είτε ψημένα στη σχάρα. Ιδιαίτερα όταν ο ψήστης είναι καλός και όταν εκτός από ψήστης είναι και ψαράς και τα ψάρια είναι φρεσκότατα, τότε τι να πω... Δεν υπάρχουν λόγια.
Gorgeous and Greek as well!
H 23χρονη Θωμαή Απέργη με το πρώτο της single "Μια Βραδιά" μας εντυπωσιάζει, μας φτιάχνει τη διάθεση και μας κάνει να θέλουμε να χορέψουμε στο ρυθμό του.
Whatever is unhappy, is immoral.
William Morris, 1834-1986, Άγγλος καλλιτέχνης, συγγραφέας και πολιτικός
Για να κλείσουμε την Κυριακή μας με ένα γλυκό χαμόγελο..
Ας ξεκινήσουμε τη μέρα μας με ένα αγαπημένο τραγούδι, χαρούμενο και μελωδικό.
Ένα υπέροχο κομμάτι για να βάλουμε "φωτιά" στη βροχή, μήπως και καταφέρουμε να την ξορκίσουμε και σταματήσει.
Μπορεί η πρωινή δροσιά να είναι καθημερινό φαινόμενο τις τελευταίες μέρες αλλά τα ανοιχτόχρωμα ρούχα δεν μπορούμε να τα αποχωριστούμε ακόμα.
1 και σήμερα για το πολυαναμενόμενο τριήμερο. Η απόδραση έχει προγραμματιστεί, τα πράγματα σιγά σιγά μπαίνουν στις αποσκευές, η βαλίτσα γεμίζει χαλαρά με τα απολύτως απαραίτητα αλλά μάλλον δεν μπορώ να πω το ίδιο για την τσάντα θαλάσσης, που ως συνήθως είναι παραγεμισμένη.
Το 2016 μπήκε φωτεινά και είδαμε κιόλας άσπρες μέρες!
Να ξεκινάς μια μέρα του καλοκαιριού ακούγοντας στο ραδιόφωνο τη Σοφία Αρβανίτη να τραγουδά "Μη μου μιλάς για καλοκαίρια, για ακρογιαλές και αστέρια"...
Αξία ανεκτίμητη!
Όσα χρόνια κι αν περάσουν τα καλοκαίρια θα ακούμε και θα τραγουδάμε αυτό το κομμάτι.
Τρεις νέες εμφανίσεις που ξεχωρίσαμε στο pinterest για τις πρώτες ημέρες της εβδομάδας που ξεκινά αύριο.
Μια ιδέα που μου άρεσε πολύ για να κάνουμε τα τραπέζια των επόμενων ημερών ακόμη πιο γιορτινά. Christmas table art!
Το δελτίο τύπου για την 20η Συνάντηση Νέων στον Άρδα έφτασε εδώ και λίγο καιρό.... Καιρός λοιπόν να σας το κοινοποιήσουμε.
Σήμερα λαχταρίσαμε μια μακαρονάδα! Και επιτέλους έφτασε η ώρα που η μακαρονάδα πέρασε από το μυαλό στο πιάτο μας!
Ένα ακόμα τραγούδι που ξεχωρίσαμε στο τελευταίο άλμπουμ της Νατάσας Μποφίλιου "Οι μέρες του φωτός", σε μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη και στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου. Ο τίτλος του τραγουδιού είναι "Ας βρέχει" και είναι και επίκαιρος. Ας βρέχει λοιπόν, εμείς θα το ακούσουμε!
και θυμάσαι τον ορισμό της Ευτυχίας, όπως τον εξέφρασε σύντομα, λιτά και απέριττα και τόσο μα τόσο περιεκτικά, ο αγαπημένος όλων, Θανάσης Βέγγος.
"Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τί είναι ευτυχία.
Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια.
