Επιστροφή στο σχολείο

Κάθε χρόνο την περίμενα μάλλον αρκετά ανυπόμονα. Περίμενα να ξανασυναντήσω τους φίλους του σχολείου και τους συμμαθητές μετά τις μακριές καλοκαιρινές διακοπές. Λείπαμε κιόλας όλο το καλοκαίρι, οπότε έχανα κάθε επαφή μαζί τους. Όλα τα χρόνια κάναμε 30 Αυγούστου το τελευταίο μπάνιο, φτάνοντας αισίως τα 100+ μπάνια κάθε χρόνο (η βουτιά πρωί - απόγευμα μετρούσε για διπλό μπάνιο και ήμασταν από τους τυχερούς με χωριό κοντά στη θάλασσα!) και 31 Αυγούστου επιστρέφαμε στη βάση μας. Περίμενα λοιπόν να έρθει η 11η του μήνα για να δω στον αγιασμό όλους τους παλιούς φίλους, να κάνουμε ένα "catch up" ελληνιστί και να το πιάσουμε από εκεί που το είχαμε αφήσει.

Και μόλις ο καιρός περνούσε λίγο και έστρωναν τα πράγματα και μπαίναμε για τα καλά στο λούκι του σχολείου, των ξενόγλωσσων φροντιστηρίων και του διαβάσματος, τότε άρχιζε και η κόπωση και η πλήξη και ξεκινούσε η αντίστροφη μέτρηση... Πότε θα έρθουν τα Χριστούγεννα; Πότε θα έχουμε καμιά αργία; Μέχρι πότε θα διαβάζουμε; Αργότερα, στο Λύκειο αναρωτιόμασταν πότε επιτέλους θα έρθει αυτή η μέρα, που θα τελειώσουμε το σχολείο και θα τελειώσουν τα βάσανα... Βάσανα τα βλέπαμε τα πιο ξένοιαστα χρόνια μας, τα μαθητικά.

Ίσως έφταιγε που μας έλεγαν όλοι οι μεγαλύτεροι ότι η φοιτητική ζωή δεν έχει διάβασμα. Τεράστιο ψέμα! Εννοείται πως έχει. Ίσως όχι στο πρώτο εξάμηνο, ίσως όχι και στο πρώτο έτος. Τότε δε δίνεις και πολλή σημασία στη σχολή. Αντιθέτως κυνηγάς ως επί το πλείστον τις βόλτες, τις παρέες, την καλοπέραση (αν σου επιτρέπεται από τις γενικότερες συνθήκες).

Μόλις όμως συνειδητοποιήσεις ότι η σχολή πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει κι ότι έχεις μείνει λίγο πίσω, ξεκινά και το διάβασμα... Πάλι διάβασμα! Δυστυχώς ή ευτυχώς; Όταν είσαι σε αυτή τη φάση λες δυστυχώς. Όμως όταν τελειώνουν και οι σπουδές και έρχεσαι αντιμέτωπος με το παρόν και το μέλλον, με το θέμα "δουλειά" τότε όλα αλλάζουν. Τότε το 8ωρο (τουλάχιστον!) σου φαίνεται περίεργο, το ίδιο και οι ευθύνες. Τότε λες "τι καλά που ήμουν όταν διάβαζα, πόσο ξένοιαστα περνούσα, πόσο ωραία είναι να μη σε νοιάζει τι ώρα θα κοιμηθείς και αν θα ξυπνήσεις έγκαιρα για το πρωινό εργαστήριο". Τότε λες "τι καλά που ήμουν τόσα χρόνια αλλά αυτά τα χρόνια πίσω δε γυρνούν". Ούτε τα φοιτητικά ούτε τα μαθητικά. Και δεν είναι μόνο τώρα έτσι, που έτσι κι αλλιώς το θέμα "δουλειά" είναι φλέγον και σχεδόν θεωρείσαι τυχερός, όταν δουλεύεις. Έτσι "δύσκολο" το έβλεπες και πριν κάνοντας τη σύγκριση με τα χρόνια των σπουδών ή του σχολείου.

Γι αυτό λένε ότι τα μαθητικά χρόνια και η φοιτητική ζωή είναι για μια φορά, δε γυρνούν πίσω και δεν αλλάζουν. Γι αυτό πρέπει να τα χαιρόμαστε όσο περισσότερο γίνεται. Κι εδώ κολλάει και το γνωστό άσμα "Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τ' αλλάζω με τίποτα". Δεν τα αλλάζω!

Καλή σχολική χρονιά λοιπόν σε όλους όσους σήμερα ξεκινούν μια νέα χρονιά σε όποια βαθμίδα εκπαίδευσης κι αν βρίσκονται! Είναι η δική τους συμβολική πρώτη του έτους. Εύχομαι τα καλύτερα παρά τις όποιες αντιξοότητες φαντάζουν αξεπέραστες! Καλή χρονιά και καλή δύναμη!