Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις

Με τα νέα οικονομικά δεδομένα, λίγο ή πολύ όλοι έχουμε περιοριστεί και στο πλαίσιο της περιστολής δαπανών οι περισσότεροι έχουμε κλειστεί στο σπίτι. Ωστόσο, με το να μένεις όλη μέρα στο σπίτι, βλέποντας τηλεόραση ή μένοντας για ώρες μπροστά στον υπολογιστή, θες δε θες κατακλύζεσαι από κακές ειδήσεις. Η οικονομική κρίση, οι πολιτικοί και τα νέα μέτρα, η ανεργία, η εγκληματικότητα και τόσες άλλες δυσάρεστες έννοιες αποτελούν καθημερινό θέμα συζήτησης και πλέον ηχούν στα αυτιά μας σαν την καταστροφή του κόσμου. Μια τέτοια καθημερινότητα σε συνδυασμό με τις συνθήκες πίεσης που παρουσιάζονται πλέον σχεδόν σε όλους τους εργασιακούς χώρους, είναι λογικό να ενισχύει τη στενοχώρια, την απογοήτευση, το άγχος και εννοείται ότι τελικά φέρνει τη μιζέρια στην πρώτη θέση του βάθρου των συναισθημάτων μας.

Ωστόσο, μέσα σε όλο αυτό το αρνητικό κλίμα των καιρών έχουν έρθει στο φως εναλλακτικές διέξοδοι ψυχαγωγίας και εκτόνωσης που δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Η ανάγκη για εξοικονόμηση πόρων έφερε στην επιφάνεια διεξόδους ψυχαγωγίας και εκτόνωσης που για χρόνια είχαμε παραμελήσει. Μέσα στη νέα πραγματικότητα της ζωής μας, αρχίσαμε πάλι να απολαμβάνουμε πράγματα και καταστάσεις, καθώς και φυσικά αγαθά που τόσα χρόνια είτε είχαμε αφήσει στο περιθώριο είτε είχαμε ξεχάσει πως μπορούμε να τα χαιρόμαστε καθημερινά και μάλιστα χωρίς κόστος.

Σιγά σιγά τα πράγματα αλλάζουν. Και δεν μπορούμε να μην παραδεχτούμε ότι η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται είναι πιο υγιής για τον άνθρωπο. Τώρα μερικά πράγματα είναι ΑΛΛΙΩΣ!

Ο κόσμος άρχισε πάλι να κυκλοφορεί στο δρόμο απλώς για να κάνει μια βόλτα. Είτε με τα πόδια είτε με τα ποδήλατα, βλέπεις κόσμο να κυκλοφορεί και ειδικά όπου υπάρχει ένα όμορφο τοπίο, είτε θάλασσα είτε λίμνη είτε βουνό, κάθεται και το απολαμβάνει συχνά όντας ευγνώμων για τη θέα που απλώνεται μπροστά του. Παράλληλα, δεκάδες παρέες κάθονται σε τσιμεντένιες προβλήτες και σε παγκάκια με μια μπύρα και ένα σνακ στο χέρι, τα οποία μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τα έχουν κουβαλήσει από το σπίτι.

Σε μικρά παρκάκια της γειτονιάς, συνήθως παρατημένα για χρόνια, βλέπεις καρέκλες ξεβαμμένες, μισοσπασμένες και χιλιοκολλημένες, φιλόξενες ωστόσο για τους απογευματινούς τους επισκέπτες. Στις καρέκλες αυτές μαζεύονται τα απογεύματα οι ηλικιωμένοι της γειτονιάς. Συχνά, κουβαλάνε και κάτι, δυο κουλουράκια, μερικά λουκούμια μια χούφτα σπόρια, για να προσφέρουν στη συντροφιά τους καθώς διηγούνται τις ιστορίες τους.

Στα δασάκια και τα γήπεδα κάθε πόλης, που κάποτε πήγαινες να τρέξεις ή να περπατήσεις μόνο αν ήσουν πολύ αθλητικός τύπος και ολίγον γραφικός, τώρα υπάρχει κοσμοσυρροή λες και ξαφνικά όλος ο κόσμος το έριξε στη γυμναστική. Κι ας είναι και τα δασάκια και τα γήπεδα παραμελημένα, κι ας μην υπάρχει κανείς που να φροντίζει για τη συντήρησή τους, ή ακόμα κι όταν υπάρχουν αρμόδιοι υπάλληλοι σε τέτοιες θέσεις, δεν υπάρχουν κονδύλια για την επαρκή και συνεπή συντήρηση αυτών των υποδομών, η οποία ούτως ή άλλως ποτέ δεν ήταν προτεραιότητα των εκάστοτε αρχών.

Στα προαύλια των σχολείων, στις παιδικές χαρές και τις αλάνες, που επί χρόνια έβλεπες μόνο λίγα παιδιά, συχνά παιδιά αλλοδαπών, τώρα βλέπεις μεγάλες παρέες παιδιών να παίζουν για ώρες, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ αλλά και κρυφτό, κυνηγητό και αρκετά άλλα παιχνίδια, που οι νεότερες γενιές παιδιών και εφήβων ούτε καν γνώριζαν ή μπορεί να τα γνώριζαν και να τα σνόμπαραν. Εξάλλου, πώς να συγκριθούν όλα αυτά τα παιχνίδια με τα σύγχρονα ηλεκτρονικά και τα υπόλοιπα πανάκριβα αποκτήματα των παιδιών!

Και είναι και κάτι ακόμα που αλλάζει την εικόνα των πόλεων ευχάριστα. Είναι οι δεκάδες, οι εκατοντάδες ποδηλάτες. Η χρήση του ποδηλάτου στις καθημερινές μετακινήσεις γίνεται συνήθεια για όλο και περισσότερους πολίτες παρά τις ανεπαρκείς υποδομές σε ποδηλατόδρομους και παρά το γεγονός ότι ακόμα και όπου υπάρχουν ποδηλατόδρομοι, υπάρχουν συνήθως και αρκετά παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα.

Και σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και δεκάδες οργανωμένες ομάδες πολιτών ανά την Ελλάδα που διοργανώνοντας διάφορες δραστηριότητες όπως αγώνες δρόμου, ποδηλατοδρομίες, δενδροφυτεύσεις, πεζοπορίες, καθαρισμούς πάρκων και παρατημένων στρατοπέδων, ανταλλακτικά παζάρια, προσπαθούν να περάσουν το δικό τους μήνυμα και να δείξουν πώς τόσο οι πόλεις όσο και οι πολίτες τους θα μπορούσαν να είναι αλλιώς. Μέσα από τέτοιες δραστηριότητες, οι εν λόγω ομάδες πολιτών στόχο έχουν να αλλάξουν σημεία των πόλεων, δημιουργώντας ένα πιο φιλικό και φιλόξενο τόπο διαβίωσης και παράλληλα να χτίσουν αργά αλλά σταθερά ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και μια νέα νοοτροπία σε όσους περισσότερους συμπολίτες τους μπορούν, με βασικό άξονα την εθελοντική συμμετοχή. Σε κάθε τέτοια προσπάθεια μιας ομάδας, παρόλο που ο απώτερος σκοπός είναι η αλλαγή, το αίσθημα της προσπάθειας και κυρίως της συμμετοχής, της κοινής δράσης για ένα συλλογικό σκοπό είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή και αποτελεί το βασικό κίνητρο για την επόμενη δράση και την πηγή άντλησης της πίστης πως κάποια στιγμή μπορεί να γίνει και η αλλαγή.

Εξάλλου αν δεν προσπαθήσουμε εμείς, οι απλοί πολίτες, για την αλλαγή, πώς μπορεί να έχουμε ένα καλύτερο αύριο, μια ομορφότερη πόλη, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης; Αν δε φροντίσουμε εμείς για το μέλλον μας, τότε ποιος θα φροντίσει; Το μόνο που μένει είναι να βγούμε από το καβούκι μας, να αφήσουμε πίσω ότι μας στενοχωρεί και μας παιδεύει, και να γίνουμε ενεργοί πολίτες.