Μύρισε Χριστούγεννα..

Πόσο οικεία είναι αυτή η μυρωδιά και πόσο όμορφα αισθάνεσαι, όταν με το που ανοίγεις την πόρτα της εισόδου, το σπίτι μοσχοβολάει ολόκληρο.

Προσωπικά η αίσθηση αυτή με γυρίζει πίσω στο χρόνο, μια και μου θυμίζει τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων. Τότε δεν έχανα τη διαδικασία της προετοιμασίας τους. Συνήθιζα να παρευρίσκομαι κι εγώ στην κουζίνα κάνοντας παρέα στη μητέρα. Είτε συμμετείχα βοηθητικά στην παραγωγή τους είτε απλά παρακολουθούσα τη διαδικασία, σε κάθε περίπτωση όμως ήμουν ο επίσημος δοκιμαστής σε όλες τις φάσεις της προετοιμασίας τους.

Τα τελευταία χρόνια βέβαια, επειδή λείπω τις ημέρες που τα φτιάχνει, οι μνήμες αυτές είχαν κάπως ξεθωριάσει. Φέτος όμως ήμουν εδώ, αλλά είχα κανονίσει κάτι άλλο και δε σκέφτηκα να τροποποιήσω το πρόγραμμά μου, ώστε να συμμετέχω κι ενεργά στη δημιουργική αυτή διαδικασία. Οφείλω λοιπόν να σας ομολογήσω, ότι μόλις μπήκα στο σπίτι και με κατέκλυσαν οι γλυκιές αυτές μυρωδιές των Χριστουγέννων, η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι κακώς δεν έμεινα για να βοηθήσω. Πέρα από το γεγονός ότι αυτό θα χαροποιούσε ιδιαίτερα τη μητέρα, θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία να βγάλω μερικές ωραίες φωτογραφίες, αλλά και να παρακολουθήσω ζωντανά ένα μάθημα παραδοσιακής ζαχαροπλαστικής.

Του χρόνου όμως υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα προσπαθήσω να είμαι εδώ και να φτιάξουμε μαζί τα υπέροχα αυτά γλυκά των Χριστουγέννων. Τέτοιες ευκαιρίες δε χάνονται! Προς το παρόν θα αρκεστώ στη γευστική τους απόλαυση.