Ξεκινάμε άλλη μια χαρούμενη μέρα με ένα αισιόδοξο τραγούδι που ερμηνεύει η Elisa Tovati.
ή αλλιώς Cookies Σοκολάτας για Tweety Girls, όπως ήταν ο τίτλος της συνταγής στο Tweety περιοδικό της μικρής μου ξαδέρφης.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι γιατί από την Κυριακή το βράδυ μελαγχολούμε με τον επικείμενο ερχομό της Δευτέρας. Ίσως επειδή η Δευτέρα είναι η μέρα που...
Το "τι να φάμε αύριο" σε κάθε πιθανή παραλλαγή (βλ. "τι να μαγειρέψω αύριο", "τι να φτιάξω αύριο", "τι να ετοιμάσω αύριο" κτλ..) και το "τι να φορέσω αύριο" νομίζω πως είναι τα δύο ερωτήματα που μας βασανίζουν πιο συχνά από οποιοδήποτε άλλο.. Κάθε μέρα αυτές οι ερωτήσεις, κάθε μέρα οι ίδιες σκέψεις, κάθε μέρα το ίδιο μικρό άγχος για να δώσουμε απάντηση...
Για να μένουμε στο πνεύμα των ημερών και για να μην εστιάζουμε μόνο στις δικές μας μεταμφιέσεις, ας πάρουμε μερικές ιδέες και για την αποκριάτικη "φορεσιά" του σπιτιού μας. Αυτές οι δέκα περίπου μέρες των αποκριών είναι μια ευκαιρία να σπάσουμε τη ρουτίνα στο χώρο μας με μικρές πινελιές καρναβαλιού.
Σήμερα πεθυμήσαμε μια μακαρονάδα! Και μια που ο χρόνος είναι με το μέρος μας είναι ευκαιρία να πειραματιστούμε με ό,τι έχουμε στο ψυγείο.
Πόσο σε ευχαριστώ που κάθε φορά που παρασύρομαι και γεμίζω το στομάχι μου παραπάνω από όσο αντέχει, έρχεσαι στο νου μου εσύ... σε πίνω και διώχνεις μακριά το φούσκωμα και τη δυσπεψία... Ελπίζω να μη μου λείψεις ποτέ!
Πολύ θα ήθελα να το είχα ετοιμάσει παρέα με τον Άκη Πετρετζίκη βέβαια... αλλά έστω και η πνευματική παρουσία του μέσω της ιστοσελίδας του ήταν αρκετή!
Γευστική έκπληξη για τους συναδέλφους στο γραφείο!
Για τα πάρκα του Λονδίνου είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα έχετε ακούσει πολλά. Για το πόσο όμορφα είναι, πόσο μεγάλα, πόσο πράσινα, πόσο κόσμο έχουν...
Αρκετοί φίλοι του maresei.gr αποφάσισαν να περάσουν τις επερχόμενες γιορτές στη Βουδαπέστη.
Το εν λόγω άρθρο λοιπόν είναι αφιερωμένο στον Θοδωρή που ετοιμάζεται για Χριστουγεννιάτικες βόλτες στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας με τη γυναίκα του, τη Φρόσω που θα υποδεχτεί εκεί το 2014 παρέα με τις φίλες της και στον νεαρό Παναγιώτη που σχεδιάζει road trip με τους φίλους του στη Βιέννη και τη Βουδαπέστη σε μια εβδομάδα από σήμερα.
Μετά το χθεσινό Paperman, σήμερα σας προτείνουμε μια ελληνική ταινία μικρού μήκους που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο.
Κι όπως πετυχημένα έλεγε ο Σπύρος Σούλης στην αντίστοιχη εκπομπή του "Αν δε σου αρέσει κάτι.. Άλλαξέ το!"
Είναι πλέον το αγαπημένο μου γλυκό.
Με μια προσπάθεια, έναν κόπο, και μάλιστα μικρό, φτιάχνουμε δύο υπέροχα γλυκά! Τόσο υπέροχα! Τόσο νόστιμα! Τόσο μεγάλοι πειρασμοί! Μπορώ να σας μιλάω ώρες γι αυτά τα γλυκά!
Ευχάριστες μουσικές εκπλήξεις δε συμβαίνουν μόνο στο σταθμό του Ηλεκτρικού στον Πειραιά.
Μια δράση που νομίζω πως θα έχει πολύ ενδιαφέρον θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 9 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Ας δούμε το δελτίο τύπου όπως το διαβάσαμε στην ιστοσελίδα της WWF.
Από τη φίλη και γλυκιά μαμά Ζ.Λ. και τη μικρή της κόρη, πάμε σε μια πιο μεγάλη κόρη, ολόκληρη γυναίκα πια, την Παυλίνα μας, που εκφράζει σκέψεις περί ενηλικίωσης... Σκέψεις που προσωπικά θεωρώ πως ειδικά στις μέρες μας κάνουν όλοι οι συνομήλικοί της και οι τουλάχιστον κατά μια πενταετία μεγαλύτεροί της.
Η φίλη Μπέσσυ ξαναχτυπά για άλλη μια φορά με λαχταριστά σταφιδόψωμα. Ό,τι φτιάχνεται με ζύμη μας αρέσει πολύ, οπότε ευκαιρία για νέα κουζινομαγειρέματα!
Συστάσεις δε χρειάζονται γι αυτό το τραγούδι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να δυναμώσουμε την ένταση για να το απολαύσουμε όπως του αρμόζει...
Μετά τη βόλτα μας στα νησιά του Αργοσαρωνικού, το πλάνο μας έλεγε διήμερη παραμονή στην Αθήνα. Οπότε αφήσαμε τις Σπέτσες και μετά από ένα ήσυχο και σύντομο ταξίδι, φτάνουμε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, άψογο και σε πολύ βολική περιοχή.
Έχουμε χρόνια να έρθουμε στην πρωτεύουσα. Έχουμε όμως και δυο μέρες να τριγυρίσουμε το κέντρο της με άψογο ξεναγό, φίλο, νέο και ακούραστο.
Έχουμε δει ποτέ ένα βρέφος να χτυπάει ένα κουτάλι πάνω σε ένα τραπέζι; Σίγουρα!
Και τρελαινόμαστε...
Και όσο λες "Σταμάτα", τόσο πιο δυνατά το βρέφος χτυπάει το κουτάλι πάνω στο τραπέζι.
Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό;
Αν και όλοι θα θέλαμε o Aύγουστος να κρατήσει λίγο ακόμη, ο πρώτος μήνας του Φθινοπώρου είναι ήδη εδώ και η σημερινή δύση του ήλιου σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του φετινού καλοκαιριού.
Μπορεί να έχω μέρες να φανώ αλλά δεν έχω προλάβει να πάρω ανάσα... Λίγο τα παιδάκια μου που είναι μαλωμένα με τον ύπνο, λίγο λοιπές υποχρεώσεις και ο καιρός που έφτιαξε έστω προσωρινά και μας κρατάει εκτός σπιτιού, χρόνος για surfing και blogging δεν υπάρχει. Όμως σήμερα, μετά από πολύ καιρό, δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό του pinterest και χάζεψα άνοιξη, χρώματα και στιλ!
Και εντόπισα φωτογραφίες που με ξεσήκωσαν για ανασκαφές και ψώνια. Δεν ξέρω αν προλάβω να κάνω είτε το ένα είτε το άλλο αλλά πολύ θα το 'θελα.
