Ένα από τα πιο γευστικά και πιο αγαπημένα γεύματα του καλοκαιριού από τότε που άρχισα να εκτιμώ την αξία των ψαριών είναι τα ψάρια είτε τηγανητά είτε στο φούρνο είτε ψημένα στη σχάρα. Ιδιαίτερα όταν ο ψήστης είναι καλός και όταν εκτός από ψήστης είναι και ψαράς και τα ψάρια είναι φρεσκότατα, τότε τι να πω... Δεν υπάρχουν λόγια.
Τους Δύο Φίλους τους ξέρουμε καιρό τώρα, για την ακρίβεια τους ... πίνουμε πολύ συχνά, στις περισσότερες από τις βραδινές μας εξόδους όταν παραγγέλνουμε κρασί. Είτε κόκκινο το χειμώνα είτε λευκό το καλοκαίρι, το κρασί των Δύο Φίλων είναι μια από τις κλασικές μας επιλογές.
Ανάβουμε κεριά και χαλαρώνουμε με αυτό το υπέροχο τραγούδι των Beirut..
Αυτή η σάλτσα μανιταριών είναι η καλύτερη που έχει κάνει. Δε μαγειρεύει συχνά ούτε μεγάλη ποικιλία φαγητών. Ωστόσο, για όσα κουβαλάει από το δάσος ή από τη θάλασσα, θέλει να έχει άποψη. Και δεν είναι λίγες οι φορές που μπαίνει ο ίδιος στην κουζίνα προσπαθώντας πάντα να ξεπεράσει τον εαυτό του. Ειδικά με τα μανιτάρια, θέλει πάντα να κάνει μια σάλτσα καλύτερη από την προηγούμενη. Κάθε φορά εξελίσσει τη συνταγή του και προσπαθεί να μας καταπλήξει.
Γεγονός είναι ότι τα καταφέρνει πολύ καλά. Αυτή τη φορά όμως η σάλτσα μανιταριών που έφτιαξε είναι απίθανη! Και συνδυάζεται υπέροχα με ζυμαρικά.
Θυμάστε τις προτάσεις μας για την εναλλακτική χρήση των κρεμαστρών στους τοίχους είτε με αφίσες, εικόνες και σκίτσα είτε με τα σεμεδάκια της γιαγιάς;
Έτοιμο το σημερινό μου πρωινό... Είναι νηστίσιμο, νόστιμο και απόλυτα χορταστικό!
Άλλη σκόπευα να είναι η πρώτη ανάρτηση της χρονιάς (και την καθυστέρησα λίγο) αλλά όταν σηκώθηκα με τις πρώτες πρωινές φωνές των παιδιών - πριν χαράξει - αντίκρυσα και πάλι ένα λευκό τοπίο.. Και μου άρεσε πιο πολύ από ποτέ.
Αργία σήμερα! Ο καιρός είναι καλός! Ευκαιρία για εξόρμηση στη φύση, πεζοπορία, βόλτα με το ποδήλατο, ρακέτες ή βόλευ στην παραλία, πικ νικ.. ή ό,τι άλλο μας αρέσει.
Είναι ένα ηλιόλουστο πρωινό στην κορυφή του Ολύμπου. Ανάμεσα από την ομίχλη, κάτω χαμηλά, γυαλίζει που και που η θάλασσα και η Αφροδίτη παίρνει το πρωινό της, το αγαπημένο της smoothie αμβροσίας. Αυτή τη στιγμή φοράει μόνο το καινούριο της μπλε παρεό-χιτώνα, λατρεύει το χάδι του ήλιου στο γυμνό κορμί της. Έχει κάνει ήδη την τρομερή αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών της και αισθάνεται λίγο έξω από τα νερά της. Η Ήρα την κοίταζε αποδοκιμαστικά, η Αθήνα της είπε ότι είναι ρηχή και φέρεται σαν κοινή θνητή, ο Άρης μουρμούριζε "γυναίκες μα το Δία δε θα τις καταλάβω ποτέ..", ενώ ο Δίας πέταξε 30 κεραυνούς από τα νεύρα του. Ετοιμάζεται για το πρώτο της ραντεβού, είναι τρομερά αγχωμένη, έχουν περάσει κάτι αιώνες από την τελευταία φορά και δεν ξέρει τι να φορέσει από πάνω. Θέλει ν' αποτινάξει αυτό το αρχαϊκό στυλ με το οποίο την έχουν ταυτίσει αλλά ταυτόχρονα να μην γίνει και fashion victim. Θέλει να αναδείξει το αρχέγονο σεξαπίλ της, αλλά να μην δείξει και πρόστυχη. Δύσκολο να είσαι η θεά του έρωτα και να ερωτεύεσαι...
Για να κλείσουμε όμορφα τη βραδιά μας..
"...Ting-a-ling-a-ling Ting-a-ling-a-ling and you'll sing Vita Bella..."
Την Artmania την καλωσορίσαμε στην παρέα μας στο τέλος Ιουνίου, μας φιλοξένησε με χαρά στο εργαστήριό της, μας επέτρεψε να διεισδύσουμε στον καλλιτεχνικό της κόσμο και σήμερα, δυόμιση περίπου μήνες μετά, είναι και πάλι εδώ στο maresei! Για άλλη μια φορά την επισκεφτήκαμε στον χώρο της, στο ανανεωμένο εργαστήριό της όπου είχαμε την ευκαιρία να δούμε τα καινούρια της ευχολόγια.
Αυτή την Παρασκευή ας ξεκινήσουμε την ημέρα μας με τη φετινή συμμετοχή της χώρας μας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, που εξασφάλισε για δέκατη συνεχόμενη φορά, από το 2004 που διοργανώθηκε για πρώτη φορά ημιτελική βραδιά, ότι η Ελλάδα θα είναι στον τελικό της διοργάνωσης.
Εμείς θα συμμετέχουμε! Εσείς;
Είστε έτοιμοι για μια δεύτερη βόλτα στο περίφημο Σαν Φρανσίσκο;
O Σπύρος Παλούκης μας παροτρύνει να βάλουμε λίγη από τη μαγεία των παραμυθιών στη ζωή μας και να φτιάξουμε το δικό μας δωμάτιο των ευχών.
Μπορεί να θεωρούμε πως όσο περνούν οι μέρες ο χειμώνας σιγά σιγά μας αποχαιρετά αλλά οι καιρικές συνθήκες έχουν άλλη άποψη. Οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές, ο χιονιάς μας επισκέφθηκε και πάλι και εμείς ντυνόμαστε σαν τα κρεμμύδια κάθε φορά που ξεπορτίζουμε.
Με αυτό ακριβώς το θέμα θα ασχοληθούμε σήμερα. Βουρ για κρεμμυδοντυσίματα!
Τρελαίνομαι για τέτοια DIY projects ακόμα κι αν μένουν μόνο στη λίστα με τα "to do" για καιρό, ακόμα κι αν δεν περνούν ποτέ στη λίστα με τα "done". Και με κάνουν να εύχομαι να είχε η μέρα 30 ώρες!
Καιρό είχα να πέσω πάνω σε μια εικόνα που θα με κάνει τόσο αυθόρμητα να χαμογελάσω. Προφανώς μου έφερε τα κατάλληλα άτομα στο νου, αυτά τα άτομα που με κάνουν να χομογελάω.
Έτσι είναι... Όταν παίρνουμε τα βουνά και βγαίνουμε στη φύση, παίρνει το μυαλό μας αέρα και θέλουμε να φέρουμε τη φύση στο σπίτι ή έστω στο μπαλκόνι μας. Και τώρα που απ' ότι φαίνεται ήρθε για τα καλά η Άνοιξη, δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Για όσους το "θα φτιάξω το μπαλκόνι" είναι ακόμα στη λίστα με τα "to do", η ώρα έφτασε.
Ακόμα και αν το μπαλκόνι μας είναι μικρό, ακόμα και αν το μπαλκόνι μας είναι στενό, ακόμα και αν το μπαλκόνι μας δεν έχει ωραία θέα, ακόμα και αν δε ζούμε σε μια γραφική γειτονιά, υπάρχει πάντα το περιθώριο να φτιάξουμε το δικό μας καταφύγιο που θα μας δίνει την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μέσα στη φύση.
Άλλοι βλέπουν τα φρούτα και φαντάζονται φρουτοσαλάτες και άλλοι εμπνέονται smoothie-cocktails! H αλήθεια είναι ότι ήθελα φρούτο αλλά παράλληλα μου 'ρθε και η ανάγκη για ένα ποτάκι στο μπαλκόνι. Βλέπω το πεπόνι, τις φράουλες και τη μέντα ξεθάβω και ένα ξεχασμένο ποτό και σκέφτομαι, βρε λες? Και που να'ξερε η καημένη η μητέρα ότι το νέο της γλαστράκι με τη μέντα με γεύση φράουλας (ας παραβλέψουμε τις GMO προεκτάσεις του θέματος...) θα έβρισκε τέτοια χρήση! Καλοκαιρινή δροσερή έμπνευση λοιπόν με full βιταμίνες, που λέει και μια φίλη, για να πάνε κάτω τα φαρμάκια! Ο συνδυασμός των φρούτων όπως και η επιλογή του ποτού μπορεί ν'αλλάξει ανάλογα με το τι έχετε στο ψυγείο σας αλλά και τις προτιμήσεις σας φυσικά! Ήδη σκέφτομαι το επόμενο με ροδάκινο και λοβό βανίλιας!
Τι κι αν το μπαλκόνι σου είναι μικρό; Τι κι αν δεν έχει πολύ χώρο; Ιδέες υπάρχουν! Κι αυτή μου άρεσε πολύ!
Ένα μπαρ στο μπαλκόνι!
Αφού δε χωράει τραπέζι και καρέκλες και καναπέδες και χαλιά και όλα αυτά που βλέπουμε σε φωτογραφίες και ζηλεύουμε και νομίζουμε ότι όλα τα μπαλκόνια - εκτός από το δικό μας - μπορούν να γίνουν επίγειοι παράδεισοι... Ε λοιπόν, γιατί να μη δημιουργήσουμε ένα μπαρ στο μπαλκόνι;
Η πρόσφατη πτώση θερμοκρασίας στάθηκε η αφορμή για ανασκαφές στη ντουλάπα. Κασκόλ, χοντρά μπουφάν, μπότες, πουλόβερ, βγήκαν όλα στην επιφάνεια. Ντυνόμαστε χοντρά λοιπόν για να κυκλοφορούμε άνετα εντός και εκτός σπιτιού.
Ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε ακόμα ένα βουνό... και ένα φαράγγι...
Μια και η μέρα είναι αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη δε θα μπορούσαμε να μην κάνουμε αναφορά σε ένα από τα αγαπημένα ποιήματα του, το Μονόγραμμα.
Πόσες φορές εκεί που βρίσκεστε σε μια υπέροχη παραλία, βρίσκετε βότσαλα με ιδιαίτερα σχήματα και χρώματα, με τέλειο πάχος, με τέλειο μέγεθος.. και τα μαζεύετε και τα παίρνετε στο σπίτι και λέτε ότι κάπου θα τα βάλετε, ότι θα τα χρησιμοποιήσετε για τη διακόσμηση του μπαλκονιού ή του κήπου.. και δυστυχώς πολλές φορές περνάει το καλοκαίρι και τα ξεχνάτε μέσα στην τσάντα θαλάσσης.. και όταν κάποια στιγμή σε ανύποπτο χρόνο τα εντοπίζετε, αντιλαμβάνεστε γιατί τόσο καιρό νιώθατε την τσάντα κάπως βαριά...
