Η Γέφυρα των Μυστικών

Ξεκίνησα με την "Ουρανόεσσα" του Κώστα Κρομμύδα, μετά την παρότρυνση της Παυλίνας που οδήγησε και στον προηγούμενο διαγωνισμό μας. Ελπίζω να το διάβασε και να το χάρηκε και η νικήτρια!

Συνέχισα με την "Ανατολή" της Victoria Hislop και θα σας μιλήσω γι' αυτό σε επόμενη ανάρτηση (και δε θα είναι απλή ανάρτηση! Μείνετε συντονισμένοι).

Και έφτασα στην "Γέφυρα των Μυστικών" της εκπληκτικής Jennifer Donnelly και γι' αυτό θα σας γράψω σήμερα.

Πρωτεύον κριτήριο για την επιλογή αυτού του βιβλίου ήταν η συγγραφέας του. Η Jennifer Donnelly είναι μία από τις αγαπημένες μου συγγραφείς. Και προφανώς δεν είναι μόνο δική μου αγαπημένη, καθώς τα βιβλία της έχουν σημειώσει πολύ μεγάλη επιτυχία και της έχουν χαρίσει διεθνή καταξίωση.

Η γνωριμία μου με την πολυβραβευμένη συγγραφέα έγινε με το επικό "Τριανταφυλλάκι" και έκτοτε την ακολούθησα πιστά και στα άλλα δύο βιβλία της τριλογίας, το "Τριαντάφυλλο του Χειμώνα" και το "Άγριο Τριαντάφυλλο" (που περίμενα με μεγάλη αγωνία να μεταφραστεί στα ελληνικά). Και μάλιστα τα συγκεκριμένα βιβλία τα έχω επιλέξει και συστήσει επανειλημμένα για δώρο σε φίλες βιβλιολάτρεις. Τη λάτρεψα την Donnelly με αυτή την τριλογία και την ακολούθησα και στις "Επαναστημένες Ζωές". Φέτος, μόλις έπεσε το μάτι μου στο νέο της βιβλίο, τη "Γέφυρα των Μυστικών" δεν υπήρχε περίπτωση να μην το διαβάσω.

Με το εξαιρετικό της ταλέντο, η συγγραφέας έγραψε ένα βιβλίο με πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή που μεταφέρει τον αναγνώστη στη Νέα Υόρκη του 1890. Τότε που οι καθωσπρέπει γυναίκες δικαιούνταν να ασχολούνται μόνο με υφάσματα, φορέματα, χορούς και επίσημα δείπνα. Τότε που δε δικαιούνταν να ονειρεύονται τίποτα άλλο πέρα από έναν πλούσιο σύζυγο κι ένα μεγάλο σπίτι. Και βέβαια, όπως συνηθίζει η συγγραφέας, μέσα από τη ζωή της Τζο, της πρωταγωνίστριας, που έγινε η καλύτερή μου φίλη για 4-5 μέρες αυτού του καλοκαιριού, θίγει κοινωνικά θέματα της εποχής στην πόλη που, καθώς φαίνεται, από τότε δεν κοιμόταν ποτέ. Μια δυναμική νέα γυναίκα από μια ευηπόληπτη και πλούσια οικογένεια πηγαίνει ενάντια στο ρεύμα της εποχής της και σε όσα επιβάλλει η κοινωνική της τάξη, ένας ανήσυχος και φιλόδοξος δημοσιογράφος, που και μόνο που τον σκέφτεσαι βάσει των περιγραφών του στο βιβλίο σε γοητεύει, και ένας κόσμος όχι και τόσο αγγελικά πλασμένος. Το τέλος του βιβλίου ίσως είναι λίγο προβλέψιμο αλλά ακόμα κι έτσι, δεν το αλλάζω. 

Δεν έχω λόγο να σας πω πολλά για την ιστορία που πραγματεύεται το βιβλίο. Όποιος έχει διαβάσει Jennifer Donnelly ξέρει πόσο καθηλωτικά γράφει. Ξέρει πως τα βιβλία της δε σε αφήνουν να τ' αφήσεις. Και όποιος πάλι δεν έχει διαβάσει, ας μη χάνει άλλο χρόνο! Είναι σίγουρο πως αν κάνει την αρχή, δε θα ξεκολλάει!

Κλείνω με μια ευχαριστία, ένα συγχαρητήριο μήνυμα και μια ευχή.

Ευχαριστώ την αγαπητή ιδιοκτήτρια του συνοικιακού βιβλιοπωλείου που μου σύστησε πριν πολλά καλοκαίρια το "Τριανταφυλλάκι" και με μύησε στο συγγραφικό έργο της Donnelly, συγχαίρω τις Εκδόσεις Διόπτρα για τις κυκλοφορίες των τριών εξαιρετικών βιβλίων που διάβασα φέτος και έτυχε να είναι όλα δικά τους. Μου χάρισαν ευχάριστες στιγμές ανάγνωσης και χαλάρωσης και είχα καιρό να πετύχω τόσο καλά βιβλία που να μη θέλω να τελειώσουν!

Και φυσικά σας εύχομαι καλή ανάγνωση!

Σας φιλώ,

Βασιλική :)

ΥΓ. Περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα μπορείτε να δείτε εδώ.