Σήμερα αποχαιρετάμε το Φεβρουάριο και υποδεχόμαστε το Μάρτιο.
Εδώ και λίγα χρόνια στη χώρα μας υπάρχει ένα μουσείο διαφορετικό απ' τ' άλλα. Είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στη φύση και σε είδη που μας προσφέρει απλόχερα, ένα μουσείο μανιταριών! Και πού αλλού θα μπορούσε να βρίσκεται αυτό το μουσείο, πέρα από την ευρύτερη περιοχή της Πόλης των Μανιταριών;
Στα ορεινά των Γρεβενών, λοιπόν, στο καταπράσινο χωριό που ακούει στο όνομα Λάβδα, τον Νοέμβριο του 2011 ιδρύθηκε Μουσείο Μανιταριών. Έκτοτε κάθε χρόνο, αρχές καλοκαιριού, διοργανώνονται εκδηλώσεις με θέμα τα Μανιτάρια. Φέτος οι "Δρόμοι του Μανιταριού" πραγματοποιήθηκαν το τριήμερο 30-31/5 και 1/6 και οδήγησαν στη Λάβδα μανιτραφόφιλους και εν γένει φυσιολάτρες.
Τώρα που η βάφτιση και οι σχετικές ετοιμασίες αποτελούν πια παρελθόν, ήρθε η ώρα να επανέλθω δριμύτερη από εκεί που είχα μείνει. Σας μιλούσα (κυρίως) για ψώνια και βιβλία. Σήμερα θα επανέλθω με τα ψώνια... και την σοβαρή καλοκαιρινή μου ανάγκη να ξεχυθώ στην αγορά και να ψωνίζω σαν να μην υπάρχει αύριο.
Πρωινό Σαββάτου: Συνάντηση με φίλους για βόλτα, καφεδάκι και κουβεντούλα!
Ένα καινούριο τραγούδι του Jason Mraz για τις μικρές χαρές της ζωής!
Ας ζούμε τις στιγμές όσο καλύτερα μπορούμε!
Κάθε εμπόδιο για καλό και κάθε τέλος σηματοδοτεί μια νέα αρχή.
Πόσο εύκολο είναι να καθορίσει κανείς τους παράγοντες που επηρεάζουν το κατά πόσο αισθανόμαστε επιτυχημένοι, πλήρεις ή ευτυχισμένοι; Πόσες φορές συζητάμε με φίλους ή σκεφτόμαστε σε φάσεις περισυλλογής και προσωπικών αναζητήσεων τι είναι αυτό που φέρνει την ευτυχία, αν είμαστε ικανοποιημένοι με όσα έχουμε, τι μπορεί να μας προσφέρει περισσότερη χαρά... Σκέψεις χωρίς τελειωμό.
Το άρθρο που συνάντησα τυχαία στο laspas.gr δίνει μια ενδιαφέρουσα οπτική σε αυτούς τους προβληματισμούς. Κρατάω κάποια στοιχεία που μου έμειναν και προσθέτω τη δική μου προσέγγιση στα πράγματα. Ας μπούμε σε σκέψεις.
Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας των βραβείων! Mετά τα Grammy και πριν τα Oscar απονεμήθηκαν χθες το βράδυ στο Λονδίνο τα BRIT Awards 2013, δηλαδή τα βρετανικά μουσικά βραβεία για τη χρονιά που πέρασε.
Η φωτογραφία είναι αφιερωμένη σε όλους τους νονούς που δεν ξεχνούν τα βαφτιστήρια τους και τους δείχνουν την αγάπη τους με κάθε πιθανό τρόπο..
Για τους Morcheeba ξαναμιλήσαμε λίγο καιρό πριν, όταν ακούσαμε το "Wonders Never Cease", υπό τη σκέψη των αναζητήσεων που δε σταματούν ποτέ.
Τελευταίος μήνας του χρόνου και μια μόνο ανάσα πριν τα Χριστούγεννα. Οι γιορτινές δημιουργίες συνεχίζονται. Και δεν ξέρω αν χαίρομαι πιο πολύ εγώ ή ο Φίλιππος. Η απάντηση νομίζω πως είναι προφανής.Ο Φίλιππος ενδεχομένως θα μπορούσε να αρκεστεί στο παιχνίδι με τα τουβλάκια και τη ζωγραφική του και να είναι πολύ ικανοποιημένος. Εγώ πάλι όχι.
Το βιβλίο έφτασε στα χέρια μου (πόση χαρά νιώθω όταν παραλαμβάνω καινούρια βιβλία!) και το παρέδωσα αμέσως στον βιβλιοφάγο της οικογένειας, παππού και μπαμπά Θοδωρή. Το διάβασε πολύ γρήγορα και αμέσως εξέφρασε άποψη.
"Το τελευταίο βιβλίο της Victoria Hislop που είναι γραμμένο με πρωτότυπο τρόπο, αποτελεί κυριολεκτικά έναν ύμνο στην πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία. Διαφημίζει με τον καλύτερο τρόπο ομορφιές και μέρη του αρχαίου πολιτισμού της πατρίδας μας και αποτελεί ταυτόχρονα έναν μικρό τουριστικό οδηγό.
Παράλληλα περιγράφει χαρακτήρες, ήθη, έθιμα, μύθους και δοξασίες που χαρακτηρίζουν την ελληνική ύπαιθρο και ζωή. Επίσης αναφέρεται με περίσσεια τεχνική στη σύγχρονη εποχή και αγγίζει θέματα που έχουν να κάνουν με την οικονομική κρίση, τη μετανάστευση του νέου επιστημονικού δυναμικού της χώρας μας, αλλά και ευαίσθητα θέματα ανθρώπινων σχέσεων.
Η Victoria Hislop με τα βιβλία της αναδεικνύεται σε πρέσβειρα της Ελλάδος προς όλη την υφήλιο και αποδεικνύει ακόμη μια φορά την αγάπη της για την Ελλάδα".
Ένα αγαπημένο κομμάτι από τη μοναδική Emeli Sandé! Ας το απολαύσουμε παρέα σε μια live εκτέλεση...
Οι φετινές υποψηφιότητες για τα Όσκαρ ανακοινώθηκαν την Πέμπτη που μας πέρασε και σήμερα πάμε σινεμά για να δούμε την ταινία που ήρθε 2η στην κούρσα των υποψηφιοτήτων συμμετέχοντας σε 11 κατηγορίες.
Μαλακά, σαν μικρά σουφλέ, με λαχταριστή σοκολάτα στην κορυφή!
Δεν μπορείς ποτέ να φας μόνο ένα!
Τι λέτε για ένα πεντάλεπτο μουσικό διάλειμμα;
Ας κλείσουμε μουσικά την ημέρα μας... μέσα στη θάλασσα.
Έχετε σκεφτεί να στρώσετε τραπέζι με ό,τι πιο χρωματιστό έχετε;
Ο πρώτος μου μαυροπίνακας ήταν σε ένα από κλασικά αριθμητήρια που είχα ως παιδί. Πορτοκαλί αριθμητήριο με ένα μικρό μαυροπίνακα από κάτω. Έτσι το θυμάμαι τουλάχιστον και μάλλον αναφέροντας αυτή την ανάμνηση, μαρτυρώ και την ηλικία μου :) Αλλά το θυμάμαι με νοσταλγία.
Ο Tom Odell παίρνει τη σκυτάλη από τη SMA RAG DA και μας τραγουδά για μια άλλη αγάπη..
Οι εμφανίσεις της κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εβδομάδας μόδας στο Μιλάνο χαρακτηρίστηκαν δικαίως από τις πιο ενδιαφέρουσες. Έπαιζε άλλωστε εντός έδρας.
Αναφερόμαστε στη Candela Novembre, μοντέλο και style icon από την Αργεντινή, η οποία εδώ και αρκετά χρόνια έχει έδρα της το Μιλάνο, όπου και κατοικεί με τον σύζυγο (Ιταλό αρχιτέκτονα) Fabio Novembre και τις 2 κόρες τους.
Το συνολικό της στιλ μας αρέσει ιδιαίτερα και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και το στιλ των μαλλιών της.
Ακούς ραδιόφωνο και η φωνή είναι γνώριμη... αλλά το κομμάτι όχι. Ακούς δεύτερη γνωστή φωνή.
Δυο αγαπημένοι ερμηνευτές ένωσαν τις δυνάμεις τους. Αυτό που ακούς σ' αρέσει και ψάχνεις να δεις τι είναι.
Είναι Παρασκευή, νιώθουμε καλά και χαμογελάμε! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη μέρα μας με jazz διάθεση και τη μοναδική Nina Simone να μας τραγουδάει..
Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που πρωτοείδα αυτό το βίντεο. Μπορεί να μην αναφέρεται σε κάτι καινούργιο αλλά μου έμεινε στο μυαλό, φέρνοντας στην επιφάνεια καταπιεσμένες σκέψεις...
Πάντα θαυμάζουμε τους ανθρώπους που είναι δημιουργικοί, καινοτόμοι, παραγωγικοί, τους ανθρώπους που έχουν όνειρα, που βάζουν στόχους και τους κυνηγούν.
